Lucas 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 E nian əh, netəmim tepət itəm koatos məni rəha takɨs, ne netəmim tepət itəm nol təfagə rat, kəmotuwa məmə okotətəlɨg-in Iesu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kən Farisi mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou koatəghat rat Iesu o netəm nol təfagə rat mɨn əh, moatən məmə, “Suah əh, nɨkin tətagien əm məmə nol təfagə rat mɨn koatuwɨn ron, kən motagwən kələh.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Kən e nəghatən mɨn u, Iesu təmuəh nimaa nəghatən u məmə,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “?Itəmat pah u, rəhan sipsip wan-hanrɨt, kən kitiəh təməlue, məto in nɨkin təsəhtən? Okəmə itəmat kit rəhan sipsip təmɨkə nəhlan, kən in otəkəike mapəs rəhan nainti-nain sipsip koatun kras moatətul əpəh təpiə ikɨn, kən in otuwɨn mategəs-in itəm təməlue mətoarus-pən in otehm.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Kən nian in təmehm, təmɨləs-ipər məhun, kən nɨkin tətagien.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Kən nian in təmiet-arəpa latuənu, in otəkəike maun-in in mɨn neen, ne netəm kotatɨg motɨtəlau lan, kən mən-ipən kəm ilat məmə, ‘Otuwa kotagien kələh, məto-inu emehm mɨn rəhak sipsip itəm təməlue.’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kən nian Iesu təmol namnun nimaa nəghatən, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kən iatən kəm itəmat məmə, tahmen-pən əm əpəh e nego e neai. Okəmə iol təfagə rat kit tatəuhlin rəhan nəmegəhən kəm Uhgɨn, kən nagienən əpəh ilɨs e nego e neai o suah əh in tepət, taprəkɨs-in nagienən o netəmim nainti-nain itəm nɨkilat təht məmə kotətuatɨp məsotolən nat kit tərat itəm okotəkəike motəuhlin nəmegəhən rəhalat ron.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kən Iesu təmatɨg məghat mɨn məmə, “?Okəmə pətan kit rəhan məni ten kəmol e silfa, kən in təmɨkɨl kitiəh, kən in otol naka? In otasiepən e lait kit, kən mol pɨrum megəs-in wɨr əpəh imə matuwɨn matuwɨn mehm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kən nian təmehm məni əh, in otaun-in rəhan mɨn neen ne netəm kotatɨg motɨtəlau lan, matən məmə, ‘Otuwa kotagien kələh məto-inu emehm rəkɨs məni ilou rəhak təmɨkə.’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Kən nian Iesu təmol namnun nimaa nəghatən, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kən ekolkeike məmə ekən kəm itəmat məmə, e nolən kitiəh mɨn əm, nagienən asol e nɨganəmtɨ nagelo mɨn əpəh ilɨs e nego e neai, nian iol təfagə rat kit tatəuhlin rəhan nətəlɨgən matuwɨn o Uhgɨn.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kən Iesu təmatəkəike matən məmə, “Suah kit, nətɨn iərman kəiu.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 In əkəku lan tən-ipən kəm rəhalau tata məmə, ‘Tata. Oor nautə mɨn rəham, mos-ipa rəhak u-roiu.’ Kən rəhalau tata toor rəhan natɨmnat mos-ipən kəm ilau.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Kən təsuwəhən, nətɨn in əkəku lan tos rəhan lan muwɨn mol-salɨm-in ilat, kən mos məni e nautə mɨn un miet iməlat ikɨn muwɨn e nəptən pɨsɨn kit mɨn isəu. Kən ikɨn əh, təmatərəkɨn rəhan məni e nolən rat mɨn matuwɨn matuwɨn.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Kən nian rəhan məni tɨnɨkə rafin, nəumɨs asol tɨnɨtan e nɨtən əh, kən nəumɨs tɨnatus suah un, nɨgɨn nagwənən tɨnɨkə.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kən təmuwɨn matol wək kəm suah kit əh-ikɨn əh, kən suah u təmahl-ipən məmə otuwɨn mətagwən rəhan pɨkəs mɨn.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Kən nəumɨs təmus pɨk məmə in tolkeike məmə otun nagwənən nɨgɨ pɨkəs mɨn, məto etəmim tɨkə itəm otos-ipən nat kit kəm in.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Kən nətəlɨgən wɨr tɨnuwa mɨn lan, kən matətəlɨg-in məmə, ‘Kəsi. Roiu əh iolwək mɨn rəha tata, nɨgɨlat nagwənən tepət maprəkɨs, məto io ekətatɨg u ikɨn-u, otəsuwəhən kən ekɨmɨs e nəumɨs.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Oekiet u ikɨn-u mɨtəlɨg-pən o rəhak tata, kən mən-ipən kəm in məmə, “Tata. Io emol tefagə tərat kəm Uhgɨn ne ik.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Roiu əh esahmenən məmə onəkaun-in io məmə nətɨm. Məto aun-in io ekahmen-pən əm məmə io iolwək əm kit rəham.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Kən təmətul maliwək mɨnatuwɨn məmə otehm rəhan tata. “Məto nian təmatuwa əh əpəh isəu, rəhan tata təmasɨpən məplan, kən təmasəkitun, maiu muwɨn mɨləs muətain mətagien ron.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kən netɨn tən-ipən kəm in məmə, ‘Tata. Io emol tefagə tərat kəm Uhgɨn ne ik. Roiu əh esahmenən məmə onəkaun-in io məmə nətɨm.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Məto rəhan tata taun-in rəhan iolwək mɨn mən-ipən kəm ilat məmə, ‘!Ei! Otuwɨn uəhai motos kot itəm in təwɨr maprəkɨs motuwa kuwɨn-in-pən kəm in, kən motos rig motarɨgɨn-pən e noanelmɨn, kən motos put ka kuwɨn-in-pən e nelkɨn,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 kən motɨləs pɨlɨk itəm tasis-asis məwɨr motuwa koh, pəs kotol kələh lafet lan rəha nətɨk,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 məto-inu nətɨk u, in tahmen əm məmə təmɨmɨs rəkɨs, məto roiu in tɨnəmegəh mɨn. In təməlue, məto enehm mɨn.’ Kən ilat kɨnoatol lafet.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kən e nian əh, netɨn asol lan in əpəh e nasumən. Kən e nian təmatuwa mɨnuwa iuəhkɨr o latuənu, kən mɨnəto netəmim koatol napuən mɨn, moatol tanis.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Kən təmaun-in iolwək kit tuwa tətapəh ron məmə, ‘?Ei, naka əh netəmim koatol?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kən tən-ipən kəm in məmə, ‘Piam təmuwa, kən rəham tata təmoh pɨlɨk itəm tasis-asis məto-inu piam tɨnɨtəlɨg-pa mɨn, kən in təsanən əm.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Kən nɨkin təmahmə, kən məmə, ‘Okol esuwɨnən imə.’ Kən rəhan tata təmuwa ihluə matəkəike kəm in məmə otuwɨn imə.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Məto tən-ipən kəm rəhan tata məmə, ‘Əplan-tu. Kəmuatɨg nup tepət rəkɨs, kən iatol wək u ikɨn-u tahmen-pən əm məmə rəham kit iolwək, kən məsəhtən nəwiam kit ne. ?Məto tahro, tata? Nəməsos-ipamən nat əkəku kit kəm io tahmen-pən e nəni, məmə ekol nagwənən lan itɨmat io mɨn neen.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Məto nətɨm əh itəm təmərəkɨn rafin rəham nautə o nətouən nɨpɨtan mɨn lan rəha suatɨp, kən nian tɨnɨtəlɨg-pən latuənu, kən nakətul matoh pɨlɨk tasis-asis matol lafet lan rəhan.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Kən rəhan tata tən-ipən məmə, ‘Nətɨk. Nian rafin kilau min ik kətuatɨg, kən natɨmnat rafin rəhak in rəham.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Məto tətuatɨp əm məmə okotol lafet u motagien, məto-inu piam u tahmen-pən əm məmə təmɨmɨs rəkɨs, məto roiu in tɨnəmegəh mɨn. In təmɨkə, məto roiu kɨnotehm mɨn.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.