João 11
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Etəm Petani kit, nərgɨn u Lasaros, tatɨmɨs. Petani, in latuənu kit, ima Meri ne pian Mata.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Meri u, inu, uarisɨg otəpənau nelkɨ Iərəmərə rəhatat e senta, kən mafəl e noanun, təmiəg.Kən pətan u, rəhan u kaka Lasaros u tatɨmɨs.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Tol nəhlan, wɨnɨ Lasaros mil kuahl-ipən nəghatən o Iesu məmə, “Etəm-iasol, ik kit u itəm nakolkeike pɨk,in tatɨmɨs.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Nian Iesu təməto nəghatən u, kən in təmə, “Lasaros tatɨmɨs, məto rəhan nɨmɨsən əh, okol təsolən in tɨmɨs agɨn-əh. Nɨmɨsən əh rəhan otol məmə netəmim okotɨləs-ipər motənwiwi Uhgɨn ron. Kən nɨmɨsən əh otol məmə netəmim okotɨləs-ipər motənwiwi Nətɨ Uhgɨn ron.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Iesu tolkeike pɨk Mata ne pian, ne rəhalau kaka Lasaros.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Tol nulan, nian tatəto pap məmə Lasaros tatɨmɨs, in təmatɨg mɨn mos nian kəiu əpəh ikɨn tətatɨg ikɨn.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Kən uarisɨg, tən-ipən kəm rəhan netəmim mɨn məmə, “Pəs kotɨtəlɨg-pən mɨn Jutia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Məto rəhan netəmim mɨn kotən-ipən kəm in məmə, “Iəgətun, roiu əm huə, netəm-iasol rəha Jutia kəmotəmə okotahtɨmnu ik e kəpiel apɨn. ?Məto ik nakən məmə onakɨtəlɨg-pən mɨn ikɨn əh?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun məmə tuelef aua e nərauiəgən. Okəmə etəmim tətaliwək e nərauiəgən, okol təsorinən nelkɨn e kəpiel kit, məto-inu tatəplan nat e nəhag-əhagən rəha nətueintən.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Məto okəmə in tətaliwək lapɨn, in tɨtun norinən nelkɨn e kəpiel kit, məto-inu rəhan nəhag-əhagən tɨkə.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Iesu tɨnən rəkɨs nəghatən əh, kən in mən-ipən kəm ilat məmə, “Kitat kit u Lasaros, in tətapɨl. Məto io oekuwɨn əh-ikɨn məhgaiir lan.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Kən rəhan mɨn netəmim kotən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, okəmə in tətapɨl, kən rəhan nɨmɨsən otɨkə. !In otəto təwɨr mɨn!”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 E nəghatən u rəha Iesu, nɨpətɨn u məmə Lasaros tɨnɨmɨs rəkɨs. Məto ilat nɨkilat təht məmə Lasaros in tətapɨl əm.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kən Iesu təmən-ipən wɨr məmə, “Lasaros tɨnɨmɨs rəkɨs.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nian nɨkik tatuəh itəmat, nɨkik tagien məmə eməsatɨgən itɨmlau min, məto-inu nat u, otasitu etəmat məmə onəkotahatətə lak. Məto təwɨr məmə pəs kotuwɨn motehm in.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kən Tomas u, kətaun-in məmə Mil Mil, in tən-ipən kəm netəmim neen mɨn rəha Iesu məmə, “Təwɨr, pəs kitat rafin kotuwɨn, məmə kitat rafin okotɨmɨs əm kitat min.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Nian Iesu təmiet-arəpən Petani, kən təməto məmə kəmɨtənɨm Lasaros, tɨnos nian kuwɨt rəkɨs.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Latuənu u Petani, in iuəhkɨr əm o Jerusalem, okəmə naka suatɨp lan tahmen e kilomita kɨsɨl,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 kən netəm Isrel tepət kəmotuwa məmə okotehm Mata ne Meri motɨləs-ipər nətəlɨgən rəhalau məto-inun katuəto tərat o rəhalau kaka təmɨmɨs.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Kən nian Mata təməto məmə Iesu tatuwa, in təmətul muwɨn məmə otəplan. Məto Meri, in təmatəpələh əm imə.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kən Mata təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Etəm-iasol, okəmə ik nəmətatɨg ikɨn-u, okol rəhak kaka təməsɨmɨsən.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Məto io enɨtun əh məmə nat naka onakətapəh-in kəm Uhgɨn, kən Uhgɨn otəpanos-ipɨnə kəm ik.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Rəham kaka otəpanəmegəh mɨn.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata təmə, “Io ekɨtun məmə Lasaros otəpanəməgəh mɨn e Namnun Nian, itəm netəmim rafin kəmotɨmɨs okotaiir-pa mɨn.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Io u, io Nəukətɨ Naiir-pa Mɨnən e Nɨmɨsən, kən io mɨn, io Nəukətɨ Nəmegəhən. Etəmim itəm in otahatətə lak, nat əpnapɨn məmə in təmɨmɨs, məto in otəmegəh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Kən etəmim itəm tatəmegəh kən mətahatətə lak,in okol təsɨmɨs agɨn-əhən nian kit ne.?Nəkatahatətə e nəghatən u rəhak?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mata tən-ipən kəm in məmə, “Əwəh, Iərəmərə. Io enatahatətə lam, məmə ik Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Ik Nətɨ Uhgɨn. Ik u inun, aupən netəmim kəmoatən məmə ik onəpanuwa e nətueintən.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Nian Mata tɨnən rəkɨs nəghatən u, kən muwɨn məmə otən-ipən kəm pian Meri tuwa. Təmuwɨn kən masiwən-in-pən e matəlgɨn məmə, “Iəgətuntɨnuwa rəkɨs. Tolkeike məmə otəplan ik.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Kən nian Meri təməto nəghatən u, təmətul uəhai əm, matuwɨn məmə otəplan Iesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Iesu in təsuwamən əh latuənu, in tatətul əh-ikɨn Mata təmuwɨn ikɨn mehm.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Kən nian netəm Isrel mɨn u itəm kəmoatəpələh imə ilat Meri, moatɨləs-ipər rəhan nətəlɨgən, kəmotəplan in təmətul uəhai əm matuwɨn ihluə, kən ilat kotuarisɨg-in. Nɨkilat təht məmə tatuwɨn e suwɨt, otasək.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Meri təmiet-arəpən u ikɨn Iesu tatətul ikɨn, kən nian təməplan Iesu, in təmɨsin nulɨn mən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, okəmə ik nəmətatɨg ikɨn-u, kən okol rəhak kaka təsɨmɨsən.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Nian Iesu təməplan məmə pətan u ne netəmim mɨn un ilat min koatasək, in təməto tərat pɨk, nɨkin tɨfɨm.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Kən in təmətapəh olat məmə, “?Nəmotɨtənɨm hiə?” Kən ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, wa-tu məplan.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Iesu, nahwi nəmtɨn təmaiəh.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Kən netəm Isrel mɨn u, ilat kotəmə, “Ei, netəmim. !In təmolkeike pɨk agɨn-əh suah u taprəkɨs!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Məto ilat neen mɨn koatən məmə, “Suah əh in əh aupən, təmol-wɨr iganəmtɨn əpɨs. ?Kən təhrol məsən-iəhauən Lasaros məmə təsɨmɨsən?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kən Iesu təməto mɨn tərat pɨk, kən in təmuwɨn əpəh e suwɨt. Ilat kəmotɨtənɨm Lasaros əpəh e nɨpəg kəpiel kit, kən motɨləs-ipən mɨn kəpiel kit mɨn motahtosɨg-in-pən nɨpəg kəpiel lan.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Kən Iesu tən-ipən məmə, “Otahwin rəkɨs-tu kəpiel.” Kən Mata u, wɨnɨ Lasaros, tən-ipən kəm Iesu məmə, “Etəm-iasol, in tɨnəpien rəkɨs. Kəmɨtənɨm tɨnos nian kuwɨt rəkɨs.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Məto Iesu tən-ipən kəm in məmə, “?Təhrol? ?Ik nɨnaluin məmə emən-ipɨnə rəkɨs kəm ik məmə okəmə nakahatətə lak kən onəkəplan nəsanənən asol ne nepətən əhag-əhag rəha Uhgɨn?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tol nəhlan, ilat kəmotahwin rəkɨs kəpiel. Kən Iesu təmuag-pər kən məmə, “Tata, io iatən tagkiu kəm ik məto-inu nəməto rəkɨs rəhak nəghatən.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kən ekɨtun məmə e nian rafin, natəto io. Məto iatən nəghatən u, o netəm mɨn u, itəm koatətul tɨtəlau-in io, məmə ilat okotahatətə məmə ik nəmahl-ipa io.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kən əmun, nian Iesu tɨnən rəkɨs nəghatən u, in təmaun əfəməh məmə, “!Lasaros, ətul miet!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kən Lasaros təmətul miet, matəmɨk mətmətɨg əm nɨməhan mɨn u itəm kəməlis ətain nelmɨn ne nelkɨn ne nɨganəmtɨn ne lan. Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Otɨkɨs rəkɨs nɨməhan mɨn əh, pəs in taliwək.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Netəm Isrel itəm kəmotuwa o Meri kən motehm natɨmnat mɨn u itəm Iesu təmol, ilat tepət kəmotahatətə lan.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Məto ilat mɨn neen kəmotuwɨn o Farisi mɨn, kən motən-iarəp kəm ilat rafin natɨmnat mɨn itəm Iesu təmol.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Kən o nat u, Farisi mɨn u ne pris asol mɨn ilat kəmotaskəlɨm nuəfɨmɨnən asol kit rəhalat, kən ilat kəmotən kəm ilat mɨn məmə, “?Okotəhrol nulan? Suah əh tɨnatol nəmtətin tepət.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Okəmə okotapəs əm, tatol nəhlan, kən netəmim rafin okotahatətə lan, kən netəm Rom ilat okotuwa motərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn ne kantri rəhatat kən motos-irəkɨs ilau e nelmɨtat.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Kən ilat kit u, nərgɨn u Kaeafas, in pris asol agɨn e nup əh. Tol nulan, in təmən məmə, “Itəmat nəkotəruru agɨn-əh nat u.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ?Təhrol itəmat nəsotɨtunən? ?Itəmat nəsotɨtunən məmə təwɨr məsɨn otəmat məmə etəmim kitiəh əm otɨmɨs o netəmim, taprəkɨs-in məmə kantri apiəpiə otɨmɨs?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Nian in tɨnən nəghatən u, in təməsən atɨpən e nətəlɨgən əm rəhan. In pris asol agɨn e nup əh, kən in təmaupən mən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn təmos-ipən kəm in. Kən in təmən məmə Iesu in otɨmɨs o nosmegəhən netəm Isrel.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kən məto rəhan nɨmɨsən, sənəmə o nosmegəhən netəm Isrel əm, məto o nosməgəh mɨnən nenətɨ Uhgɨn mɨn itəm kotan atit e nətueintən, kən mol ilat kotuwa motol kitiəh əm.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Tol nəhlan, e nian əh, ilat kəmotegəhan-in məmə okotəkəike kegəs-in suatɨp kit o nohamnuən Iesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kən o nat u, Iesu təsaliwək-arəp mɨnən ikɨn mɨn e Jutia, in təmagɨm ikɨn-u, muwɨn əpəh e taon kit, nərgɨn u Efraim. Taon u, in iuəhkɨr əm o ikɨn taruən-aruən ikɨn. Kən in mətatɨg ikɨn əh, ilat rəhan mɨn netəmim.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Tɨnatuwa iuəhkɨr o nian rəha lafet kit rəha netəm Isrel, nərgɨn u, lafet rəha Nuhagego-inən.Kən netəmim tepət kɨnoatiet ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn mɨnoatuwa Jerusalem məmə okotol natɨmnat mɨn məmə ilat okotaruətuəhe nɨganəmtɨ Uhgɨn, paupən un, məpanotuwɨn e lafet əh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kən netəm mɨn əh kɨnoategəs-in Iesu. Kən nian kəmotuəfɨmɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kɨnoatətapəh-ətapəh olat mɨn məmə, “?Kəruru mə Iesu otuwa e lafet u, o kəp?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Məto e nian əh, pris asol mɨn ne Farisi mɨn kəmotələhəu nəghatən kit, məmə okəmə etəmim kit tɨtun ikɨn Iesu tətatɨg ikɨn, in otəkəike muwa mən-iarəpən kəm ilat, pəs mopael mɨn kotuwɨn motaskəlɨm.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.