João 11
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARC
1 Etəm Petani kit, nərgɨn u Lasaros, tatɨmɨs. Petani, in latuənu kit, ima Meri ne pian Mata.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri u, inu, uarisɨg otəpənau nelkɨ Iərəmərə rəhatat e senta, kən mafəl e noanun, təmiəg.Kən pətan u, rəhan u kaka Lasaros u tatɨmɨs.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Tol nəhlan, wɨnɨ Lasaros mil kuahl-ipən nəghatən o Iesu məmə, “Etəm-iasol, ik kit u itəm nakolkeike pɨk,in tatɨmɨs.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nian Iesu təməto nəghatən u, kən in təmə, “Lasaros tatɨmɨs, məto rəhan nɨmɨsən əh, okol təsolən in tɨmɨs agɨn-əh. Nɨmɨsən əh rəhan otol məmə netəmim okotɨləs-ipər motənwiwi Uhgɨn ron. Kən nɨmɨsən əh otol məmə netəmim okotɨləs-ipər motənwiwi Nətɨ Uhgɨn ron.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iesu tolkeike pɨk Mata ne pian, ne rəhalau kaka Lasaros.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tol nulan, nian tatəto pap məmə Lasaros tatɨmɨs, in təmatɨg mɨn mos nian kəiu əpəh ikɨn tətatɨg ikɨn.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Kən uarisɨg, tən-ipən kəm rəhan netəmim mɨn məmə, “Pəs kotɨtəlɨg-pən mɨn Jutia.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Məto rəhan netəmim mɨn kotən-ipən kəm in məmə, “Iəgətun, roiu əm huə, netəm-iasol rəha Jutia kəmotəmə okotahtɨmnu ik e kəpiel apɨn. ?Məto ik nakən məmə onakɨtəlɨg-pən mɨn ikɨn əh?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun məmə tuelef aua e nərauiəgən. Okəmə etəmim tətaliwək e nərauiəgən, okol təsorinən nelkɨn e kəpiel kit, məto-inu tatəplan nat e nəhag-əhagən rəha nətueintən.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Məto okəmə in tətaliwək lapɨn, in tɨtun norinən nelkɨn e kəpiel kit, məto-inu rəhan nəhag-əhagən tɨkə.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu tɨnən rəkɨs nəghatən əh, kən in mən-ipən kəm ilat məmə, “Kitat kit u Lasaros, in tətapɨl. Məto io oekuwɨn əh-ikɨn məhgaiir lan.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Kən rəhan mɨn netəmim kotən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, okəmə in tətapɨl, kən rəhan nɨmɨsən otɨkə. !In otəto təwɨr mɨn!”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 E nəghatən u rəha Iesu, nɨpətɨn u məmə Lasaros tɨnɨmɨs rəkɨs. Məto ilat nɨkilat təht məmə Lasaros in tətapɨl əm.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kən Iesu təmən-ipən wɨr məmə, “Lasaros tɨnɨmɨs rəkɨs.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Nian nɨkik tatuəh itəmat, nɨkik tagien məmə eməsatɨgən itɨmlau min, məto-inu nat u, otasitu etəmat məmə onəkotahatətə lak. Məto təwɨr məmə pəs kotuwɨn motehm in.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Kən Tomas u, kətaun-in məmə Mil Mil, in tən-ipən kəm netəmim neen mɨn rəha Iesu məmə, “Təwɨr, pəs kitat rafin kotuwɨn, məmə kitat rafin okotɨmɨs əm kitat min.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nian Iesu təmiet-arəpən Petani, kən təməto məmə kəmɨtənɨm Lasaros, tɨnos nian kuwɨt rəkɨs.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Latuənu u Petani, in iuəhkɨr əm o Jerusalem, okəmə naka suatɨp lan tahmen e kilomita kɨsɨl,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 kən netəm Isrel tepət kəmotuwa məmə okotehm Mata ne Meri motɨləs-ipər nətəlɨgən rəhalau məto-inun katuəto tərat o rəhalau kaka təmɨmɨs.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Kən nian Mata təməto məmə Iesu tatuwa, in təmətul muwɨn məmə otəplan. Məto Meri, in təmatəpələh əm imə.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Kən Mata təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Etəm-iasol, okəmə ik nəmətatɨg ikɨn-u, okol rəhak kaka təməsɨmɨsən.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Məto io enɨtun əh məmə nat naka onakətapəh-in kəm Uhgɨn, kən Uhgɨn otəpanos-ipɨnə kəm ik.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Rəham kaka otəpanəmegəh mɨn.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mata təmə, “Io ekɨtun məmə Lasaros otəpanəməgəh mɨn e Namnun Nian, itəm netəmim rafin kəmotɨmɨs okotaiir-pa mɨn.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Io u, io Nəukətɨ Naiir-pa Mɨnən e Nɨmɨsən, kən io mɨn, io Nəukətɨ Nəmegəhən. Etəmim itəm in otahatətə lak, nat əpnapɨn məmə in təmɨmɨs, məto in otəmegəh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Kən etəmim itəm tatəmegəh kən mətahatətə lak,in okol təsɨmɨs agɨn-əhən nian kit ne.?Nəkatahatətə e nəghatən u rəhak?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mata tən-ipən kəm in məmə, “Əwəh, Iərəmərə. Io enatahatətə lam, məmə ik Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Ik Nətɨ Uhgɨn. Ik u inun, aupən netəmim kəmoatən məmə ik onəpanuwa e nətueintən.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nian Mata tɨnən rəkɨs nəghatən u, kən muwɨn məmə otən-ipən kəm pian Meri tuwa. Təmuwɨn kən masiwən-in-pən e matəlgɨn məmə, “Iəgətuntɨnuwa rəkɨs. Tolkeike məmə otəplan ik.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Kən nian Meri təməto nəghatən u, təmətul uəhai əm, matuwɨn məmə otəplan Iesu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Iesu in təsuwamən əh latuənu, in tatətul əh-ikɨn Mata təmuwɨn ikɨn mehm.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Kən nian netəm Isrel mɨn u itəm kəmoatəpələh imə ilat Meri, moatɨləs-ipər rəhan nətəlɨgən, kəmotəplan in təmətul uəhai əm matuwɨn ihluə, kən ilat kotuarisɨg-in. Nɨkilat təht məmə tatuwɨn e suwɨt, otasək.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Meri təmiet-arəpən u ikɨn Iesu tatətul ikɨn, kən nian təməplan Iesu, in təmɨsin nulɨn mən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, okəmə ik nəmətatɨg ikɨn-u, kən okol rəhak kaka təsɨmɨsən.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nian Iesu təməplan məmə pətan u ne netəmim mɨn un ilat min koatasək, in təməto tərat pɨk, nɨkin tɨfɨm.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Kən in təmətapəh olat məmə, “?Nəmotɨtənɨm hiə?” Kən ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, wa-tu məplan.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Iesu, nahwi nəmtɨn təmaiəh.
35 Jesus chorou.
36 Kən netəm Isrel mɨn u, ilat kotəmə, “Ei, netəmim. !In təmolkeike pɨk agɨn-əh suah u taprəkɨs!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Məto ilat neen mɨn koatən məmə, “Suah əh in əh aupən, təmol-wɨr iganəmtɨn əpɨs. ?Kən təhrol məsən-iəhauən Lasaros məmə təsɨmɨsən?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Kən Iesu təməto mɨn tərat pɨk, kən in təmuwɨn əpəh e suwɨt. Ilat kəmotɨtənɨm Lasaros əpəh e nɨpəg kəpiel kit, kən motɨləs-ipən mɨn kəpiel kit mɨn motahtosɨg-in-pən nɨpəg kəpiel lan.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kən Iesu tən-ipən məmə, “Otahwin rəkɨs-tu kəpiel.” Kən Mata u, wɨnɨ Lasaros, tən-ipən kəm Iesu məmə, “Etəm-iasol, in tɨnəpien rəkɨs. Kəmɨtənɨm tɨnos nian kuwɨt rəkɨs.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Məto Iesu tən-ipən kəm in məmə, “?Təhrol? ?Ik nɨnaluin məmə emən-ipɨnə rəkɨs kəm ik məmə okəmə nakahatətə lak kən onəkəplan nəsanənən asol ne nepətən əhag-əhag rəha Uhgɨn?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tol nəhlan, ilat kəmotahwin rəkɨs kəpiel. Kən Iesu təmuag-pər kən məmə, “Tata, io iatən tagkiu kəm ik məto-inu nəməto rəkɨs rəhak nəghatən.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Kən ekɨtun məmə e nian rafin, natəto io. Məto iatən nəghatən u, o netəm mɨn u, itəm koatətul tɨtəlau-in io, məmə ilat okotahatətə məmə ik nəmahl-ipa io.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Kən əmun, nian Iesu tɨnən rəkɨs nəghatən u, in təmaun əfəməh məmə, “!Lasaros, ətul miet!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Kən Lasaros təmətul miet, matəmɨk mətmətɨg əm nɨməhan mɨn u itəm kəməlis ətain nelmɨn ne nelkɨn ne nɨganəmtɨn ne lan. Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Otɨkɨs rəkɨs nɨməhan mɨn əh, pəs in taliwək.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Netəm Isrel itəm kəmotuwa o Meri kən motehm natɨmnat mɨn u itəm Iesu təmol, ilat tepət kəmotahatətə lan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Məto ilat mɨn neen kəmotuwɨn o Farisi mɨn, kən motən-iarəp kəm ilat rafin natɨmnat mɨn itəm Iesu təmol.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kən o nat u, Farisi mɨn u ne pris asol mɨn ilat kəmotaskəlɨm nuəfɨmɨnən asol kit rəhalat, kən ilat kəmotən kəm ilat mɨn məmə, “?Okotəhrol nulan? Suah əh tɨnatol nəmtətin tepət.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Okəmə okotapəs əm, tatol nəhlan, kən netəmim rafin okotahatətə lan, kən netəm Rom ilat okotuwa motərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn ne kantri rəhatat kən motos-irəkɨs ilau e nelmɨtat.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Kən ilat kit u, nərgɨn u Kaeafas, in pris asol agɨn e nup əh. Tol nulan, in təmən məmə, “Itəmat nəkotəruru agɨn-əh nat u.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ?Təhrol itəmat nəsotɨtunən? ?Itəmat nəsotɨtunən məmə təwɨr məsɨn otəmat məmə etəmim kitiəh əm otɨmɨs o netəmim, taprəkɨs-in məmə kantri apiəpiə otɨmɨs?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nian in tɨnən nəghatən u, in təməsən atɨpən e nətəlɨgən əm rəhan. In pris asol agɨn e nup əh, kən in təmaupən mən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn təmos-ipən kəm in. Kən in təmən məmə Iesu in otɨmɨs o nosmegəhən netəm Isrel.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Kən məto rəhan nɨmɨsən, sənəmə o nosmegəhən netəm Isrel əm, məto o nosməgəh mɨnən nenətɨ Uhgɨn mɨn itəm kotan atit e nətueintən, kən mol ilat kotuwa motol kitiəh əm.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Tol nəhlan, e nian əh, ilat kəmotegəhan-in məmə okotəkəike kegəs-in suatɨp kit o nohamnuən Iesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kən o nat u, Iesu təsaliwək-arəp mɨnən ikɨn mɨn e Jutia, in təmagɨm ikɨn-u, muwɨn əpəh e taon kit, nərgɨn u Efraim. Taon u, in iuəhkɨr əm o ikɨn taruən-aruən ikɨn. Kən in mətatɨg ikɨn əh, ilat rəhan mɨn netəmim.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Tɨnatuwa iuəhkɨr o nian rəha lafet kit rəha netəm Isrel, nərgɨn u, lafet rəha Nuhagego-inən.Kən netəmim tepət kɨnoatiet ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn mɨnoatuwa Jerusalem məmə okotol natɨmnat mɨn məmə ilat okotaruətuəhe nɨganəmtɨ Uhgɨn, paupən un, məpanotuwɨn e lafet əh.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kən netəm mɨn əh kɨnoategəs-in Iesu. Kən nian kəmotuəfɨmɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kɨnoatətapəh-ətapəh olat mɨn məmə, “?Kəruru mə Iesu otuwa e lafet u, o kəp?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Məto e nian əh, pris asol mɨn ne Farisi mɨn kəmotələhəu nəghatən kit, məmə okəmə etəmim kit tɨtun ikɨn Iesu tətatɨg ikɨn, in otəkəike muwa mən-iarəpən kəm ilat, pəs mopael mɨn kotuwɨn motaskəlɨm.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.