Gálatas 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 Tatuwɨn, matuwɨn mɨnos nup fotin tɨnuwa mɨnuwɨn rəkɨs un, kən Uhgɨn təmən-ipa kəm io məmə ekəike mɨtəlɨg-pən mɨn əpəh ilɨs Jerusalem. Kən itɨmlau Panapas emian kən miait Taetas itɨməhal min məhaluwɨn. Kən eməhaluwɨn kiet-arəpən Jerusalem, emotuəfɨmɨn itɨmat netəm-iasol mɨn əm rəha niməfak. Nian emotəpələh e nuəfɨmɨnən əh, io ematən-ipən wɨr nəghatən mɨn itəm ekuwɨn matən-iarəp kəm Iaihluə mɨn, ilat sənəmə netəm Isrel. Emən-ipən wɨr natɨmnat mɨn rafin agɨn kəm ilat məto-inu esolkeikeən məmə nɨkilat otəht məmə rəhak nəghatən təsətuatɨpən, kən moatən rat rəhak wək, tol nat əpnapɨn əm lan, noan tɨkə.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 — ausente —
2 E subi por uma revelação, e lhes expus o evangelho, que prego entre os gentios, e particularmente aos que estavam em estima; para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Kən e nian əh, nɨkik təmatəht pɨk məmə kətah okotəhai io mə ekəike mən-ipən kəm Iaihluə mɨn, məmə okəike kəhg-ipən ilat. Məto kəməsotənən. Kən io kit u, Taetas, in etəm Kris, sənəmə etəm Isrel, kəsəhg-ipənən əh. Məto ilat kəməsotənən mə okəike kəhg-ipən.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Nənən rəha nəhg-ipənən təmɨsɨ-pən e netəmim neen kəmoateiuə əm məmə ilat piatat mɨn. Kən ilat kəmotalkəlɨk wɨr məmə okotehm-tu məmə itɨmat ekoatətəu-pən əh Lou, o kəp. Məto itɨmat enotiet rəkɨs mɨnotuwɨn o Iesu Kristo, kən mɨnotol kitiəh itɨmat min, kən itɨmat sənəmə slef rəha Lou. Məto netəm mɨn əh, nɨkilat təməsagienən o rəhatɨmat nəghatən mɨn, kən motolkeike məmə okotəgo-pən itat rafin e Lou ne kastom rəha nəfakən rəha netəm Isrel. Kən kəmotən məmə okəike kəhg-ipən Iaihluə mɨn tahmen e Taetas.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se intrometeram, e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Məto emotən-iəhau ilat məsotolən məmə rəhalat nəghatən otər maprəkɨs-in rəhatɨmat. Kən itɨmat emotaskəlɨm əskasɨk nəghatən pahrien tətatɨg e Namnusən Təwɨr, məmə itəmat onəkotɨtun wɨr.
5 Aos quais nem ainda por uma hora cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Kən netəmim neen əh-ikɨn katən ilat məmə ilat netəm-iasol mɨn rəha niməfak, (məto e nehmən rəhak, etəm tatos nərɨg asol, ne etəm təsosən nərɨg asol, ilau kuahmen ahmen əm. Kən e nɨganəmtɨ Uhgɨn, in təsafinən nərɨg mɨn əh). Kən netəm mɨn əh kəməsotəgətunən io e nəghatən wi kit, məmə ekuwɨn mamnus-iarəp.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 !Kəpə! Kəməsotolən, məto-inun ilat kəmotɨtun əm məmə, e nəsanənən rəha Uhgɨn, in təmɨləs-ipər io məmə io aposol, kən mɨtahləpis-pən io mə ekuwɨn mən-iarəp Namnusən Təwɨr kəm Iaihluə mɨn. Kən e nəsanənən əh, tɨnɨləs-ipər rəkɨs mihin Pita, məmə in mɨn in aposol. In otatən-iarəp Namnusən Təwɨr kəm netəm Isrel.
7 Antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 — ausente —
8 (Porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Kən Jemes ne Pitane Jon, katən iləhal məmə nəukətɨ niməfak miləhal. Nian kəməhaləplan, kən məhalɨtun məmə e nəwɨrən rəha Uhgɨn, in təmos-ipa wək u e nelmək. Kən kəhaluwa məhalol sekhan etɨmlau Panapas məmə itɨmat ekotol əm kitiəh. Kən emotən mə oekotoor wək mɨn. Itɨmlau oekian muamnus-iarəp Namnusən Təwɨr kəm Iaihluə mɨn, kən iləhal okəhaluwɨn məhalən-iarəp kəm netəm Isrel.
9 E conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que me havia sido dada, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Kən ilat kəmotən-ipa əm nəghatən kitiəh əm məmə nɨkitɨmlau otəkəike matəht ian-rat mɨn əpəh Jerusalem məmə ekuasitu elat. Məto, nɨkik tɨnagien rəkɨs o wək əh.
10 Recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Kən uarisɨg un, emɨtəlɨg-pən əpəh ləhau taon kit Antiok. Nian emətatɨg ikɨn əh, kən Pita təmuarisɨg mɨn muwa. Kən Pita təmətagwən ilat in mɨn neen koatəfak, məto ilat Iaihluə mɨn. Kən nian netəmim mɨn rəha Jemes, itəm kəmotɨsɨ-pən Jerusalem motiet-arəpa, ilat kəmotəhai Pita, motəmə, “Iaihluə mɨn u, okəike kəhg-ipən ilat. Məto okəmə kəsolən, Uhgɨn okol təsasituən elat.” Kən nəghatən u kəmoatən təmərəkɨn Pita, mol taulɨs kən məgin nuwɨn mɨnən magwən təlmin netəm kəsəhg-ipənən ilat. Kən nolən rat əh Pita təmol, miuw e kitat mɨn neen əpəh Antiok, ilat iəfak mɨn u noanol mɨn rəha Isrel, ilat mɨn kəmotos o Pita moatol nolən rəha etəmim itəm tatəghat e nolən kəiu, kən moatəgin netəm kəsəhg-ipənən ilat. Motatɨg kiuw mɨn e Panapas, təgin mɨn ilat. Kən e nian eməplan məmə ilat kɨnəsotətəu-pən ətuatɨpən suatɨp itəm Namnusən Təwɨr tatən, kən eməhai-pən əm Pita e nɨganəmtɨlat, matən-ipən əskasɨk məmə, “Nat əpnapɨn ik etəm Isrel, məto nəsosən əh rəhatat nolən. ?Kən tahro natəkəike kəm netəm mɨn u kəsəhg-ipənən ilat məmə okəhg-ipən ilat?”
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 — ausente —
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando, e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 — ausente —
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 — ausente —
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Kən e nian əh, io emən-ipən wɨr kəm Pita məmə nɨpahrienən məmə itɨmlau emiasɨpən ətuatɨp e noanol rəha netəm Isrel. Itɨmlau sənəmə Iaihluə mil itəm netəm Isrel nɨkilat tatəht məmə ilat rafin nol təfagə məto-inu kəsotətəu-pənən e lou.
15 Nós somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios.
16 Məto roiu ekiatun məmə Uhgɨn təsafinən etəmim kit məmə in tətuatɨp e nɨganəmtɨn məto-inu in tatətəu-pən ətuatɨp Lou rəha netəm Isrel. Etəmim itəm tətahatətə pahrien e Iesu Kristo, in əmun tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Nətəlɨgən əh in əh, tol itɨmat mɨn netəm Isrel, oekotəkəike motahatətə əm e Iesu Kristo məmə ekotətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Uhgɨn təsafinən itɨmat məto-inu ekotətəu-pən Lou, məto in tətafin əm itɨmat məto-inu ekotahatətə e Iesu Kristo. Etəmim kit okol təsətuatɨpən e nɨganəmtɨ Uhgɨn məto-inu in tatətəu-pən pɨk Lou.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da lei; porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Itɨmat u netəm Isrel, kən ekotahatətə e Iesu Kristo məmə ekotuwa motətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Məto netəm Isrel neen, nɨkilat tatəht məmə itɨmat nol təfagə məto-inu esotətəu-pənən lou. ?Tol nəhlan, in Kristo itəm tatol məmə itɨmat nol təfagə, o kəp? !Kəp! Sənəmə tol min nəhlan.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Məto təfagə pahrien in tol min nulan, okəmə ekɨtəlɨg-pən mɨn matətəu-pən lou. Okəmə ekatol min nəhlan, kən io esətuatɨpən e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Nolən əh tatəgətun əsas əm məmə io iol təfagə rat.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Tol nəhlan məto-inu, nian emalkut pɨk o nətəu-pənən Lou, kən eməplan məmə nolən u təsahmenən məmə tatol io ekətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Tol nəhlan, emapəs nətəu-pənən Lou o nuwamən etəm ətuatɨp. Tahmen məmə emɨmɨs, kən roiu e nəmegəhən wi rəhak, Lou təsərəmərəən lak. Emol nəhlan məmə ekol əm nətəlɨgən rəha Uhgɨn. In tahmen məmə itɨmlau Kristo, kəmətu-pər itɨmlau min e nɨg kəməluau. Nəmegəhən oas rəhak təmɨmɨs. Məto emaiir-pa mɨn itɨmlau Kristo. Kən roiu u, sənəmə io iatəmegəh, məto Kristo in tatəmegəh e nɨkik. Kən e nəmegəhən rafin rəhak, ekətahatətə əm e Nətɨ Uhgɨn, itəm təmolkeike pɨk io, kən muwa mɨmɨs mos megəh io.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 — ausente —
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Nolkeikeən u, Uhgɨn təmawte-in-pa kəm itat, in iahgin pɨk. Kən okol esərəkɨnən nolkeikeən əh itəm Uhgɨn təmawte-in-pa əpnapɨn əm. Məto iatəplan məmə itəmat mɨn neen, nəkoatətəu-pən Lou mə otol itəmat nəkotətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Məto okəmə nəkoatol nəhlan, kən itəmat nəkotol nat əpnapɨn əm e nɨmɨsən rəha Iesu Kristo
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.