Atos 5
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Məto suah kit mɨn əh-ikɨn, nərgɨn u Ananaeas, ne rəhan pətan nərgɨn u Safaera. Ilau mɨn kəmioal-salɨm-in rəhalau kit nɨməptən.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 In təmaskəlɨm anion məni məsɨn, kən rəhan pətan əm tɨtun. Kən məmɨk əm məsɨn muwɨn məmki-pən kəm aposol mɨn məmə məni e nəptən rafin.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Məto Pita təmən-ipən kəm in məmə, “Ananaeas. ?Tahro nategəhan-in iərmɨs u Setan tatuwa e nɨkim? Nakateiuə-in Narmɨn Rəha Uhgɨn kən mətaskəlɨm anion məni məsɨn rəha nɨməptən məmə rəham.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 ?Aupən nɨməsosalɨm-inən nɨməptən u, in rəham o kəp? ?Kən nian nəmosalɨm-in, rəham məni lan o kəp? ?Tahro natol nuhlan? !Ik nɨseiuə-inən etəmim, məto nateiuə-in Uhgɨn!”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Nian Ananaeas təməto nəghatən əh, əmun mɨsɨ-pər morin rəhan namegən tiet. Kən netəmim itəm kəmotəto nat əh, kəmotəgɨn motasiəp.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Kən netəm aluə mɨn kəmotuwa motalpin nɨpətɨn motɨləs motiet motuwɨn kɨtənɨm.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Iuəhkɨr aua kɨsɨl təmuwa muwɨn rəkɨs, kən rəhan pətan Safaera təmiet-arəpa məruru məmə rəhan iərman tɨnɨmɨs rəkɨs.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Kən Pita təmətapəh ron məmə, “?Ən-tu kəm io məmə məni e nəptən rafin əh rəhatəlau itəm nəmiosalɨm-in?” Kən in tən məmə, “Əwəh. Məni rafin un.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Kən Pita təmən-ipən kəm in məmə, “?Tahro nəmatioal anion noa kit məmə nakueiuə-in Narmɨn Rəha Iərəmərə məmə okol təsɨtunən nat u nəmioal? !Əto-tu! Netəm kəmotɨtənɨm rəham iərman, ilat u e nafiluə koatuwa məmə okotɨləs mɨn ik.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Kən roiu agɨn tɨsɨ-pər morin-pən əpəh nelkɨ Pita ikɨn, mɨmɨs namegən tiet. Nian netəm aluə mɨn kəmotuwa imə, motəplan tɨnɨmɨs rəkɨs, kən kotɨləs motiet motuwɨn kɨtənɨm e nɨkalɨ rəhan iərman.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Nian netəmim rəha niməfak ne netəm əpnapɨn kəmotəto nat əh, kəmotəgɨn kəmotəgɨn.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Kən aposol mɨn kəmotol nəmtətin tepət ne nat pɨspɨs mɨn e nɨganəmtɨ netəmim. Kən netəmim mɨn u itəm koatən nɨpahrienən e Iesu kəmoatuwa kitiəh əm e Feranta rəha Kig Solomon e Nimə Rəha Uhgɨn.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Netəmim kəmoatɨsiai-in ilat, məto netəm mɨn u kəsotənən nɨpahrienən e Iesu kəmotəgin nuwɨnən ikɨn əh mehm ilat.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Məto nian rafin netəmim tepət koatuwa moatən nɨpahrienən e Iesu, nəman ne nɨpɨtan, kən ilat tatepət.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Məto-inu e nat pɨspɨs mɨn itəm aposol mɨn kəmoatol, netəmim koatos rəhalat nɨmɨsən mɨn moatuwa, kən moatəlɨn ilat kotapɨl e rəhalat pet ne nɨmɨtiwɨn e suatɨp məmə nian Pita otaliwək mapikalɨn ilat, in otek neen o kəm-naka nəghanpɨs in əm tos neen kən məmə ilat okotəmegəh.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Kən netəmim tepət tepət kəmotɨsɨ-pən e latuənu mɨn iuəhkɨr o Jerusalem kəmotuwa. Kəmotəmɨk rəhalat netəm koatɨmɨs ne netəm itəm narmɨn rat tətatɨg elat motuwa, kən aposol mɨn kəmotəfak elat kən ilat rafin kotəwɨr.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Kən suah u pris asol agɨn ne rəhan mɨn netəmim Satusi mɨn u, ilat e pati kitiəh, kəmotol pɨk tɨməht elat məto-inu netəmim tepət kɨnoatapəs ilat mɨnoatuwɨn o aposol mɨn.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Kən kəmotaut kaskəlɨm aposol mɨn kəmki-pən ilat e kalapus.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Məto lapɨn-in, nagelo kit rəha Iərəmərə təmuwa merəh e nafiluə e kalapus mit ilat motiet.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 Kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Otuwɨn e Nimə Rəha Uhgɨn motən-iarəp nəghatən pahrien rəha nəmegəhən wi u kəm netəmim.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Kən kəmən lawɨgin, kəmotol nəwia nagelo kən mɨnotuwɨn əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn moatən-iarəp nərgɨ Iesu kəm netəmim. Aposol mɨn kəmotuwɨn e kot Kən pris asol agɨn ne rəhan mɨn, kəmotaun-in netəm-iasol mɨn rəha noanol mɨn rəha Isrel, kən ilat kəmotuwa kitiəh məmə ilat okotəpələh e kaonselasol rəha noanol mɨn rəha Isrel. Kən motahl-ipən nəghatən kəm netəm kotərəmərə e kalapus məmə okotahl-ipa aposol mɨn kotuwa e kot əpəh e kaonsel.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Məto nian mopael mɨn kəmotuwɨn e kalapus, məto aposol mɨn kotɨkə. Kən kotɨtəlɨg-pa e kaonsel motən məmə,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Nian emotuwɨn ket-arəpən e kalapus, motəplan toa tətahtosɨg, lok tatəkul-pən wɨr əm lan, kən mopael mɨn rəha kalapus koatətul katehm wɨr əm nafiluə e kalapus, məto nian emoterəh motuwɨn imə, məto kɨkə-kɨkə əh imə.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Nian etəm tatərəmərə e mopael mɨn itəm koatehm Nimə Rəha Uhgɨn, ne pris asol mɨn kəmotəto nəghatən əh, kəmotaut pɨk, rəhalat-kapə təmɨkə, mɨnotəruru əpnapɨn əm məmə nat naka otuwa mɨn.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kən əmun etəmim kit tiet-arəpa məmə, “!Ei, nəman! !Netəm mɨn ilouin itəm nəmotəmki-pən ilat e kalapus, ilat əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn koatəgətun netəmim!”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn təmit mopael mɨn rəhan motuwɨn motəmɨk aposol mɨn motuwa. Məto kəməsotewkəkanən ilat məto-inu koatəgɨn məmə netəm əpnapɨn okotaht ilat e kəpiel apɨn okəmə okotewkəkan ilat.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nian kəmotit ilat motuwa imə, kən motən məmə ilat okotətul aupən-in netəm-iasol rəha kaonsel. Kən pris asol agɨn təmən-ipən kəm ilat məmə,
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Emotən-iəhau əskasɨk agɨn itəmat məmə onəsətəgətunən netəmim e nərgɨ suah əh Iesu. Məto nəgətunən rəhatəmat tɨnaiu rafin əpəh Jerusalem. Kən moatol məmə netəmim okotən məmə itɨmat emotoh suah əh.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Məto Pita təməghat rəhalat aposol mɨn lan məmə, “Itɨmat ekotəkəike motol nəwia Uhgɨn, sənəmə nəwia netəmim əm.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Itəmat nəmotohamnu rəkɨs Iesu motətu-pər e nɨg kəməluau, məto Uhgɨn u rəha tɨpɨtat mɨn aupən təmol təmegəh mɨn e nɨmɨsən.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Uhgɨn u inu təmɨləs-ipər rəkɨs Iesu məmə otuwɨn matəpələh e nɨkalɨn matɨp, ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən, məmə in Iərəmərə ne Iosmegəh. Uhgɨn təmol nat əh məmə in otol suatɨp məmə noanol mɨn rəha Isrel kotɨtun nəuhlinən ilat e rəhalat nolən rat mɨn, kən in otafəl rəkɨs nolən rat mɨn rəhalat.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Kən itɨmat Narmɨn Rəha Uhgɨn ekoatən-iarəp natɨmnat mɨn u, kən Uhgɨn tatos-ipən Narmɨn rəhan kəm netəmim itəm koatol nəwian.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Nian netəmim rəha kaonsel kəmotəto nəghatən əh, təmew pɨk rəhalat neməha, kən kotolkeike məmə okotohamnu əm ilat.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Məto suah kit təmətul, nərgɨn u Kamaliel, in Farisi kit ne iəgətun kit rəha Lou, u itəm netəmim rafin koatɨsiaiiən. Kən təmətapəh o mopael mɨn məmə okotit aposol mɨn motuwɨn ihluə pitən.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Natimak mɨn, netəm Isrel. Otakil wɨr noa rehatəmat məmə onəkotahro netəm mɨn u.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Wi agɨn huə suah kit nərgɨn u Teutas, təmiet-arəp matən məmə in etəm-iasol kit, kən iuəhkɨr netəmim fo-hanrɨt kəmotuarisɨg-in. Məto kəmohamnu in, kən rəhan netəmim kəmotan kitiəh kitiəh, kən rəhan nətəlɨgən təmuwɨn mɨkə.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Uarisɨg lan, nian kapman təmətafin netəmim, suah kit mɨn nərgɨn u Jutas, etəm Kalili, in mɨn təmiw netəmim koatuarisɨg-in. Məto netəmim neen kəmotohamnu mɨn, kən rəhan netəmim kəmotan kitiəh kitiəh.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Kən inu rəhak nətəlɨgən e nənən u. !Ekən kəm itəmat, pəs kotapəs əm ilat motegəhan-in ilat kotiet! Məto okəmə nat koatol in rəha etəmim əm, otəpanɨsas.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Məto okəmə tatɨsɨ-pən o Uhgɨn, okol kəsotosən nəsanənən məmə okotən-iəhau ilat. Okotəplan əm məmə kitat Uhgɨn koatəmou.” Kən ilat rafin kəmotegəhan-in rəhan nəghatən.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Kən kəmotaun-in aposol mɨn məmə okotuwa imə, kən motən məmə mopael mɨn okotalis ilat. Kən motən-iəhau əskasɨk mɨn ilat məmə okəsotəghat mɨnən kəm netəmim e nərgɨ Iesu kən motəhlman ilat kotiet.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Nian aposol mɨn kəmotiet e kaonsel, nɨkilat tətagien, məto-inu Uhgɨn təmɨsiai-in ilat kən megəhan-in məmə netəmim okotoh ilat məto-inu koatuarisɨg-in Iesu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Kən nian rafin e Nimə Rəha Uhgɨn ne nimə mɨn, ilat kəməsotapəsən kəmoatəkəike katən-iarəp kən moatəgətun nəghatən wɨr məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.