Atos 26
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Kən Kig Akripa tən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nəkɨtun nənən nəwtain nəghatən əh itəm katən lam.” Kən Pol təmɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat lan, kən muhalpɨn rəhalat nəghatən mən məmə,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Kig Akripa. Nɨkik tagien pɨk agɨn roiu məmə ekətul e nɨganəmtɨm, kən mən-iarəp rafin nənən mɨn itəm netəm Isrel koatətu-pa lak.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Nɨkik tagien məto-inu ik nəkɨtun wɨr nolən mɨn e kastom rəha netəm Isrel e natɨmnat mɨn itəm ilat koatəghat pɨk ron. Kən awi, okol nakətəlɨg-in mətɨg-tu rəhak nəghatən.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Netəm Isrel rafin kotɨtun natɨmnat rafin e rəhak nəmegəhən məmə tahro nulan e rəhak natɨgən, nian ematəkəku e nətuounən imak ikɨn e rəhak nəptən, mətoarus-pa uarisɨg emuwɨn Jerusalem.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Netəm əh kotɨtun io nuwəh rəkɨs, kən okəmə nɨkilat tagien, kotɨtun nənən məmə io Farisi kit nian ematəkəku rəkɨs mətoarus-pa u-roiu. Kən netəm əh Farisi mɨn, ilat koatətəu-pən wɨr agɨn Lou rəha nəfakən rəha netəm Isrel, maprəkɨs-in netəmim rafin.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Kən roiu u, iatətul ikɨn-u məmə ik onakakil rəhak nəghatən mɨn məto-inu io iatələhəu-pən rəhak nətəlɨgən e nəniəkɨsən itəm Uhgɨn təmol aupən ilat tɨpɨtɨmat mɨn.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Nəniəkɨsən u kitiəh əm itəm netəm tuelef noanol mɨn rəhatɨmat itəm kəmoatəfak kəm Uhgɨn lapɨn ne e nərauiəgən məmə okotos. ?Kig Akripa, iatələhəu-pən nətəlɨgən rəhak nəhlan, məto tahro netəm Isrel mɨn u koatən-ipən nəghatən mɨn əh lak?
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ?Tahro tiəkɨs pɨk otəmat o nənən nɨpahrienən məmə Uhgɨn tɨtun nolən etəm təmɨmɨs təmegəh mɨn?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aupən, io mɨn eməplan məmə tətuatɨp məmə ekol natɨmnat tepət pəs mərəkɨn suah Iesu, etəm Nasaret.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Nat əh inəh ematol əpəh Jerusalem. Pris asol mɨn kəmotegəhan-in io kən ekəmki-pən netəmim tepət rəha Iesu e kalapus. Kən nian kəmakil ilat e kot, kən kohamnu ilat, kən io emegəhan məmə in nat təwɨr agɨn kit.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Nian tepət iatuwɨn e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel matol nalpɨnən kəm ilat matol məmə ilat okotən rat Iesu. Nɨkik təmətahmə pɨk ematetəhau ilat, kən matɨtəp ilat nian rafin. Kən kotagɨm kan e taon isəu mɨn ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn, məto ematɨtəp əh ilat.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Kən Pol təməkəike matən məmə, “Nian kit ematuwɨn əpəh Tamaskes məmə ekol nat əh. Pris asol mɨn koategəhan-in io, kən motən əskasɨk kəm io məmə ekəike mol.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Kig Akripa, e nɨlugɨ nian, ematuwɨn e suatɨp, kən məplan nəhag-əhagən kit təmɨsɨ-pən e neai muwa masiəgəpɨn io ne netəm koatuarisɨg-in io. Nagəhagən əh, tatuəp taprəkɨs-in mɨtgar.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Kən emotiet e nəptən motəto nəwian kit təmɨsɨ-pər e neai matəghat kəm io e nəghatən Isrel məmə, ‘!Sol! !Sol! ?Tahro nakatol tərat pɨk kəm io nulan? Nolən əh in tatərəkɨn atɨp əm ik. Ik nakatoh rəhak nalpəkauən, kən nakahmen e kau itəm kəmaru e nɨg kəməgət tasɨlə lan, məto in tatol wael, kən nɨg təməha mətaru, kən matol nahməən asol atɨp əm kəm in.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Kən ekətapəh ron məmə, ‘?Məto Iərəmərə, ik pah un?’ Kən Iərəmərə tən-ipa kəm io məmə, ‘Io Iesu itəm nakatol tərat lan.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Məto ətul. Emɨtəpun rəkɨs ik məmə ik rəhak etəmim. Kən onakən-iarəp kəm netəmim rafin natɨmnat itəm nəməplan u-roiu, ne natɨmnat itəm epanol, ik nəkəplan.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Oekɨləs-irəkɨs ik e nelmɨ netəm Isrel ne nelmɨ Iaihluə mɨn itəm io ekahl-ipən ik məmə onəkuwɨn mən-iarəp io kəm ilat.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Onəkəike merəh e nɨganəmtɨlat məmə okotəuhlin ilat motiet e napinəpən motuwa e nəhag-əhagən. Kən motiet e nəsanənən rəha iərmɨs motuwa o Uhgɨn. Kən Uhgɨn otafəl rəhalat nolən rat mɨn, məto-inu kəmotən nɨpahrienən e nəghatən itəm iatən. Kən ilat okotuwa iməlat ikɨn ilat netəm u Uhgɨn tɨnəmɨtəpun rəkɨs ilat.’”
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 Kən Pol təməkəike matən məmə, “Kig, io iatol natɨmnat itəm Uhgɨn təmən kəm io e nat kit tahmen e napɨlaiirən.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Io iatən-iarəp rəhan nəghatən emətuoun əpəh Tamaskes, kən uarisɨg u ekuwɨn matən-iarəp əpəh Jerusalem, ne ikɨn mɨn e nɨtən Jutia, ne ima netəm ikɨn mɨn rafin u Iaihluə mɨn. Kən matən-iarəp kəm ilat məmə okotəkəike kəuhlin ilat e rəhalat nolən rat mɨn motahatətə e Uhgɨn, kən motol natɨmnat itəm tatəgətun məmə kəmotəuhlin pahrien ilat.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Məto-inu o nat əh, kən netəm Isrel kotɨləs io əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn motolkeike məmə okotohamnu io.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Məto Uhgɨn tətasitu lak nian rafin mol iatətul ikɨn-u-roiu matən kəm netəm u ləhau, ne netəm koatos nərəmərəən, nat naka itəm eməplan, kən matən əm natɨmnat itəm Moses ne ien mɨn rəha Uhgɨn kəmoatən məmə otəpanol mihin.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Kəmotən məmə Kristo əh itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, in otəto nahməən e nɨpətɨn kən panɨmɨs. Kən meto inu in otətuoun məmegəh mɨn e nɨmɨsən, kən otəgətun nəhag-əhagən kəm netəm Isrel ne Iaihluə mɨn, məmə nəhag-əhagən u in suatɨp itəm Uhgɨn otosmegəh ilat.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Nian Pol təmatəghat əh, Festas təmagət əfəməh lan məmə, “!Pol ik nɨnətalməl! !Rəham nɨtunən tɨnəfəməh pɨk agɨn, kən roiu əh rəhm-kapə natɨtəlau!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Məto Pol tən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol rəhak Festas, io esalmələn. Nəghatən mɨn u iatən, kotətuatɨp əm, kən ilat nɨpahrienən.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Io ekɨtun nəghat ətuatɨpən kəm kig, kən okol esaulɨsən məto-inu ekɨtun məmə in tɨtun rəkɨs natɨmnat mɨn u. Ekɨtun məmə in təmos rafin nəghatən mɨn əh, kən sənəmə in nat kit itəm kəmol anion-pən huə kit təkəku ikɨn.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 ?Kig Akripa, tahro? ?Nakotən nɨpahrienən e nəghatən itəm ien mɨn rəha Uhgɨn kəmotəte? Ekɨtun məmə ik nakatən nɨpahrienən elat.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Meto kig tən-ipən kəm Pol məmə, “?Nɨkim təht məmə e nian əkuəkɨr əm huə roiu, nəkɨtun niuw-pamən io məmə io ekuwa Kristin kit?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Məto Pol təmə, “Nat əpnapɨn əm məmə in nian əkuəkɨr o in nian əfəməh, iatəfak-pən kəm Uhgɨn məmə sənəmə ik pɨsɨn əm, məto netəmim rafin itəm kəmotəto rəhak nəghatən roiu, Uhgɨn otosmegəh ilat, kən məmə otahmen lak, məto sen əm u itəm kəməlis io lan, esolkeikeən məmə okəlis itəmat lan.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Kən Kig təmətul ilat kapman u Festas, ne Pernis, ne netəmim rafin itəm koatəpələh,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 kən motiet, moatən-ipən kəm ilat mɨn məmə, “Suah əh təsolən nat kit tərat məmə in otɨmɨs ron o muwɨn e kalapus ron.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Kən Kig Akripa tən-ipən kəm Festas məmə, “Nəkɨtun nahl-iarəpən suah əh, məto in əmun in tolkeike məmə Sisa otakil rəhan nəghatən.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.