Atos 18
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Uarisɨg e natɨmnat mɨn əh, Pol təmiet əh Atens, muwɨn e taon pɨsɨn kit mɨn, nərgɨn u Korin.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Ikɨn əh, təməplan suah kit, in noanol rəha Isrel, nərgɨn u Akwila. Təmaiir əpəh Pontas, məto təmuwɨn mətatɨg əpəh Itali e taon asol əh Rom. Uarisɨg, kən etəm Rom əh, Klotias itəm tatərəmərə e ikɨn mɨn, təmol lou kit məmə noanol mɨn rəha Isrel okotəkəike motiet Rom. Kən Akwila ne rəhan pətan Prisila kəmiaet mueia mətuatɨg əpəh Korin. Kəməsuatɨgən təfəməh kən Pol tiet-pa, məplan ilau.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Kən mətatɨg iləhal min ilau, matəkul-pən elau e wək rəhalau, məto-inu wək rəhan rəha nosən məni tahmen əm əh wək rəhalau. Ilat netəm rəha nəhlən nimə tapolən.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Kən e nian rafin e Sapat, nian rəha nəfakən, Pol ne noanol mɨn rəha Isrel ne netəm Kris koatol nəghatən tepət əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, məto-inu Pol tolkeike məmə otiuw-pa ilat məmə okotən nɨpahrienən e Iesu.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Kən Saelas ne Timoti kəmiaiet Masetonia, kən nian kəmiaiet-pa ikɨn əh, Pol təmapəs wək kən matən-iarəp əm nian rafin namnusən təwɨr matən wɨr kəm noanol mɨn rəha Isrel məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Məto ilat kəmotetəhau, kən moatəhai. Kən Pol təmorautin-orautin rəhan sot asol e nɨganəmtɨlat. Kən mən məmə, “Okəmə nəkotatɨg e nəratən lan nian Uhgɨn otakil netəmim e Namnun Nian, məto rəhatəmat atɨp. Tətuoun əh-roiu, ekuwɨn mən-iarəp namnusən təwɨr o Iaihluə mɨn.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Kən in təmiet elat muwɨn mətatɨg e nimə rəha suah kit sənəmə noanol rəha Isrel, məto in tatəfak kəm Uhgɨn, nərgɨn u Titias Jastas. Rəhan nimə in e nɨkal nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Kən Krispas u in tatərəmərə e nimə əh, in ne rəhan mɨn, ilat kəmotahatətə e Iərəmərə. Kən netəm Korin tepət mɨn kəmotəto nəghatən rəha Pol, kən kəmotahatətə e Iesu, kən kol baptais elat.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Kən nian kit lapɨn, Pol təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. E napɨlaiirən əh, Iərəmərə təməghat kəm in məmə, “Əsəginən ilat. Uwɨn mən-iarəp rəhak nəghatən məsamegən,
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 məto-inu kilau min ik. Netəmim okol kəsotərəkɨnən ik, məto-inu netəmim tepət e taon əh ilat rəhak netəmim mɨn.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Kən Pol təmatɨg ikɨn əh nup kitiəh kən məwɨg sikis, matəgətun netəmim e nəghatən rəha Uhgɨn.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Kən nian Kalio, in kapman rəha netəm Akaea, kən netəm Isrel kəmotuwa kitiəh motaskəlɨm Pol motɨləs motuwɨn e kot.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Kən motən məmə, “Suah u tətalkut məmə otiuw-pən netəmim məmə okotəfak kəm Uhgɨn e nolən kit itəm təsətuatɨpən e Lou.”
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Kən Pol təmətul məmə otəghat, məto Kalio təmən-ipən kəm ilat məmə, “Netəm Isrel. Otətəlɨg-in-tu. Okəmə nat u in nat kit təsətuatɨpən, o təsətəu-pənən lou, itəmat nəkotɨtun rəkɨs məmə ekəike məto nəghatən rəhatəmat.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Məto, nəghatən u in musmus əm kit rəhatəmat e nərɨg mɨn ne natɨmnat mɨn rəha Lou rəhatəmat, kən tətatɨg əm etəmat məmə onəkotən kələhəu wɨr. Io nɨkik təsagienən məmə ekakil nat tol nəhlan kit.”
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Kən in mahl-iarəp ilat e kot.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Kən nian kəmotuwɨn ihluə, əmun kəmotaskəlɨm Sostenes u etəm-iasol rəha nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel. Kən kəmotoh kəmotoh əpəh e nafiluə e nimə kot. Məto Kalio təsolən nat kit məmə otən-iəhau ilat.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pol təmatɨg nian tepət əpəh Korin ilat piatat mɨn. Kən uarisɨg tapəs ilat muwɨn ikɨn əh-ikɨn Kegkria. Aupən Pol təmol nəniəkɨsən kit kəm Uhgɨn, kən ikɨn-u in təməte mɨn əm noanun matol namnun nəniəkɨsən lan rəhan. Kən in təmos mɨn nego kit ikɨn əh mɨtəlɨg-pa Siria. Kən Akwila ne Prisila kəmuətəu-pən in.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Nian kəmotuwa e taon əh Efesas, iləhal kəməhaluar. Kən Pol təmuwɨn əpəh imə e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, kən kəmotən nəghatən tepət. Ilat kəmotətapəh ron məmə otatɨg məsɨn ilat min ilat. Məto in təmə, “Ei kəsi, kəpə. Okol esatɨgən.” Məto nian in təmiet təmən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə Uhgɨn tolkeike məmə ekuwa mɨn, kən epanuwa mɨn məplan itəmat.” Kən in təmos nego kit miet Efesas, məto təmapəs Akwila ne Prisila kətuatɨg ikɨn əh.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 — ausente —
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 — ausente —
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Nian Pol təmuwa e taon əh Sisaria, kən muar. Kən maliwək muwɨn məmə otəplan netəm rəha niməfak əpəh Jerusalem. Kən uarisɨg, təmɨtəlɨg-pa mɨn əpəh Antiok.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Təmatɨg məsɨn ikɨn əh, kən miet mɨn maliwək muwɨn-pən əpəh Kalesia ne Fritia ikɨn matem əskasɨk netəm rəha Iesu.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Kən suah kit təmuwa əpəh Efesas, in noanol kit rəha Isrel, nərgɨn u Apolos. In təmaiir əpəh Aleksantria, kən in etəm wɨr kit rəha nəghatən, kən mɨtun wɨr mɨn nəghatən mɨn e Naoa Rəha Uhgɨn.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ilat kəmoatəgətun rəkɨs in e suatɨp rəha Iərəmərə. Kən nian rafin nɨgəm tatuəp e nɨkin o nən-iarəpən nəghatən rəha Uhgɨn. Kən nəghatən rəhan e Iesu in tətuatɨp tətuatɨp. Məto in tɨtun əm nolən baptais itəm Jon təmatol aupən.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Kən in təmatən-iarəp əskasɨk nəghatən rəha Uhgɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel. Nian Prisila ne Akwila kəmuəto in, kəmiait məhaluwɨn əpəh e rəhalau nimə, kən muən-iarəp wɨr kəm in suatɨp rəha Uhgɨn.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Kən nian Apolos tolkeike məmə otuwɨn əpəh Akaea, kən piatat mɨn əpəh Efesas kəmotasitu lan motəte naoa kit tuwɨn kəm netəm rəha Iesu əpəh Akaea, motətapəh olat məmə kotɨtun nosən Apolos motuwɨn əpəh iməlat ikɨn. Kən nian in təmuwɨn ikɨn əh, in təmasitu wɨr elat. Ilat mɨn əh, ilat kəmotahatətə e Iesu e nəwɨrən rəha Uhgɨn.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Apolos təmasitu elat nəhlan məto-inu in etəm wɨr kit rəha nəghatən, kən in matən-iarəp wɨr e Naoa Rəha Uhgɨn məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Kən e nɨganəmtɨ netəmim, təmatoh-iəhau nəghatən rəha netəm Isrel.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.