Atos 16
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Kən Pol təmaliwək mɨn muwɨn əpəh Tepe ne Listra. Kən ikɨn əh, etəmim kit əh-ikɨn rəha Iesu, nərgɨn u Timoti. Mama rəhan in noanol kit rəha Isrel, məto rəhan tata in etəm Kris.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Netəm koatəfak əpəh Listra ne Ikoniam kəmotən məmə Timoti in etəm təwɨr kit.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Kən Pol tolkeike məmə otit ilau min. Kən təməhg-ipən in məto-inu təməsolkeikeən məmə noanol mɨn rəha Isrel nɨkilat otəht rat məto-inu kotɨtun məmə tata rəha Timoti in etəm Kris.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Kən nian iləhal kəməhaluwɨn e taon mɨn, kəmətəhalən-iarəp kəm netəmim rəha Uhgɨn nəghatən rəha aposol mɨn ne elta mɨn itəm kəmotələhəu əpəh Jerusalem. Kən mɨtəhaləgətun ilat məmə okotəkəike katətəu-pən nəghatən mɨn əh.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kən e nolən əh, niməfak mɨn kəmotəskasɨk e rəhalat nahatətəən, kən nian rafin netəmim koatuwa moatepət e niməfak.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Kən iləhal kəməhaluwɨn-pən əpəh Fritia ne Kalesia ikɨn, məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməsegəhan-inən iləhal məmə okəhaluwɨn-pən Esia ikɨn məhalən-iarəp nəghatən u əh-ikɨn.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Nian kəməhaluwa iuəhkɨr e ikɨn Misia ne ikɨn Pitinia, məhalolkeike məmə okəhaluwɨn Pitinia. Məto Narmɨn rəha Iesu təsegəhan-inən məmə okəhaluwɨn.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kən kəməhalaliwək məhaluwɨn-pən Misia ikɨn, kən məhalatite-pa e taon əh Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Kən lapɨn in, Pol təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. Təməplan məmə etəm Masetonia kit tatətul matətapəh əskasɨk ron məmə, “Awi, okol nakuwa Masetonia masitu etɨmat.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Nian Pol tɨnəplan rəkɨs əm nat əh, kən enoataii-pən rəhatɨmat natɨmnat məmə ekotuwɨn Masetonia, məto-inu enoatɨtun məmə Uhgɨn tətaun-in itɨmat məmə ekotən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu kəm netəm ikɨn əh.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Kən emotos nego kit motiet əpəh Troas motaiu ətuatɨp əm o nɨtən Samotres. Kən kəmən lawɨgin emotuwɨn motuar e taon Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Kən emotiet ikɨn-u motaliwək əm motuwɨn əpəh e taon əh Filipae, u tatəməhl aupən e nɨtən asol Masetonia. Netəm ikɨn əh, netəm Rom ətuatɨp. Kən emotatɨg məsɨn əh-ikɨn.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Kən e Sapat, nian rəha nəfakən, emotiet e taon əh kən motuwɨn əpəh ləhau e nəhau kit itəm emotəto məmə netəmim kotuwɨn ikɨn katəfak. Kən emotuwɨn moatəpələh katəghat itɨmat nɨpɨtan itəm kəmotaupən motuwa katəpələh.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Kən pətan Tuatira kit əh-ikɨn tatətəlɨg-in itɨmat, nərgɨn u Litia. In pətan itəm tatol-salɨm-in nɨməhan nəguɨ-naris u nian rafin nɨməhan əh nəmtɨn tiəkɨs pɨk. Pətan əh nian rafin in tatəfak kəm Uhgɨn, kən Iərəmərə təmol nɨkin tɨmətmətɨg məmə otən nɨpahrienən e nəghatən itəm Pol tatən.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Kən kəmol baptais lan ne rəhan mɨn, ne rəhan iolwək mɨn. Kən in təmən-ipa kəm itɨmat məmə, “Awi, okol nakotuwa imak ikɨn kotatɨg məsɨn məto-inu itəmat nɨnotɨtun rəkɨs məmə io iatən nɨpahrienən e Iərəmərə.” Kən in təmatəkəike kəm itɨmat, kən ekotuwɨn iman ikɨn.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Kən nian kit, nian emoatuwɨn ikɨn rəha nəfakən əh, kən pətan əkəku kit təməplan itɨmat e suatɨp. In slef rəha netəmim neen itəm kəmotos-nəmtɨn. Pətan əh narmɨn rat kit tətatɨg lan itəm tol in tatən-iarəp natɨmnat itəm otəpanuwa. Kən matol win e məni tepət rəha rəhan netəm-iasol mɨn məto-inu netəmim kotətou ilat məmə ilat okotəto rəhan nəghatən.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Kən in təmatuarisɨg-in itɨmat Pol, kən matən əfəməh məmə, “Netəm u, netəm rəha Uhgɨn u in ilɨs, ilɨs pɨk. Koatən-ipɨnə kəm itəmat suatɨp rəha Uhgɨn məmə in otosmegəh netəmim lan.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Təmatol nəhlan etɨmat nian tepət, mətoarus nian kit Pol tɨnəto tərat o nat əh mɨnəpou in. Kən in təmeirair magət e narmɨn rat apon məmə, “E nərgɨ Iesu Kristo iatən-ipɨnə kəm ik məmə onakiet rəkɨs e pətan əkəku un.” Kən roiu agɨn mɨn, narmɨn rat apon təmiet e pətan əkəku əh.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Kən nian rəhan netəm-iasol itəm koatərəmərə lan kɨnotɨtun məmə kɨnotakiə e suatɨp rəhalat o nolən win e məni, kəmotəto tərat. Kən kəmotaskəlɨm Pol ne Saelas motɨləs ilau motuwɨn əpəh e ikɨn rəha kaonsel rəha taon əh,
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 məmə okuətul e nɨganəmtɨ netəm Rom, netəm rəha kot. Kən ilat kəmotən məmə, “Suah mil u ilau noanol rəha netəm Isrel. Ilau kətioal nat tərat tepət u imətat ikɨn.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ilau katuən məmə kitat okotəkəike kətəu-pən suatɨp pɨsɨn mɨn. Məto suatɨp mɨn əh kəsotətuatɨpən e lou rəhatat. Kitat netəm Rom. Okol kitat kəsotolən nəhlan.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Kən netəm ikɨn əh kəmotuwa motəplan ilat mɨnoatən rat ilau. Kən suah mil u rəha kot kuən-ipən kəm mopael mɨn məmə okotapeg rəhalau natɨmnat motalis ilau.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Kən kəmotalis ilau mau tepət, kən uarisɨg kotɨləs-ipən ilau e kalapus. Kən motən-ipən kəm etəm tatehm kalapus məmə otəsəmkarəpənən elau kiaiet muagɨm.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nian etəm rəha nehmən kalapus təməto nəghatən əh, təmɨləs ilau muwɨn e rum kit əpəh imə agɨn, kən mətu-pən nɨg e nelkɨlau tahmen e hankap.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Kən nian tɨnəlis kɨnkɨn lapɨn, Pol ne Saelas katuəfak, kən ilau katuan napuən mɨn rəha nənwiwiən Uhgɨn. Kən netəmim mɨn e kalapus koatətəlɨg-in ilau.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Kən roiu agɨn-əh mɨn, namig asol kit təməloal e nəptən kən mol nimə kalapus təməloal pɨk, kən nafiluə mɨn e kalapus kəmoterəh, kən sen itəm kəməlis netəmim lan kəmotɨsas.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Kən nian etəm rəha nehmən kalapus təmaiir, məplan məmə nafiluə mɨn rəha kalapus kəmoterəh, nɨkin təməht məmə netəm koatəməhl e kalapus kɨnotagɨm rafin. Kən mɨləs-ipər rəhan naip məmə otagɨmnu atɨp in lan.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Məto Pol təmagət əfəməh məmə, “!Ei! !Əsaruən ik! Itɨmat rafin əpəh ikɨn.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Kən suah əh təmaun məmə okɨləs lait ka, kən in təmaiu muwɨn əpəh imə, mɨsin-pən nulɨn əpəh e nelkɨ Pol ne Saelas ikɨn mətasiəp.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kən mit ilau məhaliet əpəh ihluə kən mətapəh olau məmə, “!Suah mil! ?Ekahro nulan məmə Uhgɨn otosmegəh io?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Kən kuən-ipən kəm in məmə, “Onəkəike mən nɨpahrienən e Iərəmərə Iesu, kən məmə Uhgɨn otosmegəh ik ne rəham mɨn.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Kən kəmuən-ipən nəghatən rəha Iərəmərə kəm in ne netəmim itəm kotatɨg ilat min.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nat əpnapɨn lapɨn agɨn, məto suah əh təmit ilau muwɨn maikuas e nɨməgəm mɨn e nɨpətɨlau itəm kəmalis ilau ikɨn. Kən e nian əm əh, kəmol baptais lan ilat rəhan mɨn.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Kən in təmit Pol ne Saelas muwɨn əpəh iman ikɨn mos-ipən nagwənən kəm ilau. Kən in ne rəhan mɨn rafin nɨkilat təmagien mərioah məto-inu kəmotən nɨpahrienən e Uhgɨn.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Nian təmian, etəm rəha kot mil əh kuən-ipən kəm mopael mɨn məmə, “Okotuwɨn kerəh e suah mil əh katian.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kən suah əh etəm rəha kalapus təmən-ipən kəm Pol məmə, “Etəm rəha kot mil kəmuən məmə ekoterəh etəlau nakatian, kən iaiet mətian kən muətul mətɨg.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Məto Pol təmən-ipən kəm mopael mɨn əh məmə, “?Ei, məto naka əh? Itɨmlau etəm Rom mil.Kən etəm rəha kot mil əh kəsuəplanən nat kit məmə emioal tərat, məto e nɨganəmtɨ netəmim kəmotalis itɨmlau, kən kɨləs-ipən itɨmlau e kalapus. ?Kən roiu kioalkeike məmə oekiaiet anion əm? !Kəp! Ilau əm okuəike muea ikɨn-u kən mialəs-iarəp itɨmlau.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Kən mopael mɨn əh kəmotuwɨn kən-ipən kəm etəm rəha kot mil əh. Kən nian kəmuəto məmə Pol ne Saelas ilau etəm Rom mil, ilau kəmuəgɨn pɨk.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Kən kəmian muən-ipən kəm Pol ne Saelas məmə, “!Ei, kəsi! Emioal tərat etəmlau.” Kən uarisɨg kiaiet ilau motiet e nɨpəg noa kalapus, kən muən-ipən wɨr kəm ilau məmə okiaiet e taon əh.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Kən Pol ne Saelas, ilau kəmiaiet e kalapus mian e nimə rəha Litia. Ikɨn əh kəmuəplan piatat ne wɨnɨtat mɨn rəha niməfak, kən muəghat məsɨn kəm ilat mətialəs-ipər nɨkilat. Kən uarisɨg u, kiaiet mətian.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.