Atos 16
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARC
1 Kən Pol təmaliwək mɨn muwɨn əpəh Tepe ne Listra. Kən ikɨn əh, etəmim kit əh-ikɨn rəha Iesu, nərgɨn u Timoti. Mama rəhan in noanol kit rəha Isrel, məto rəhan tata in etəm Kris.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Netəm koatəfak əpəh Listra ne Ikoniam kəmotən məmə Timoti in etəm təwɨr kit.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Kən Pol tolkeike məmə otit ilau min. Kən təməhg-ipən in məto-inu təməsolkeikeən məmə noanol mɨn rəha Isrel nɨkilat otəht rat məto-inu kotɨtun məmə tata rəha Timoti in etəm Kris.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kən nian iləhal kəməhaluwɨn e taon mɨn, kəmətəhalən-iarəp kəm netəmim rəha Uhgɨn nəghatən rəha aposol mɨn ne elta mɨn itəm kəmotələhəu əpəh Jerusalem. Kən mɨtəhaləgətun ilat məmə okotəkəike katətəu-pən nəghatən mɨn əh.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Kən e nolən əh, niməfak mɨn kəmotəskasɨk e rəhalat nahatətəən, kən nian rafin netəmim koatuwa moatepət e niməfak.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Kən iləhal kəməhaluwɨn-pən əpəh Fritia ne Kalesia ikɨn, məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməsegəhan-inən iləhal məmə okəhaluwɨn-pən Esia ikɨn məhalən-iarəp nəghatən u əh-ikɨn.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Nian kəməhaluwa iuəhkɨr e ikɨn Misia ne ikɨn Pitinia, məhalolkeike məmə okəhaluwɨn Pitinia. Məto Narmɨn rəha Iesu təsegəhan-inən məmə okəhaluwɨn.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kən kəməhalaliwək məhaluwɨn-pən Misia ikɨn, kən məhalatite-pa e taon əh Troas.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Kən lapɨn in, Pol təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. Təməplan məmə etəm Masetonia kit tatətul matətapəh əskasɨk ron məmə, “Awi, okol nakuwa Masetonia masitu etɨmat.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Nian Pol tɨnəplan rəkɨs əm nat əh, kən enoataii-pən rəhatɨmat natɨmnat məmə ekotuwɨn Masetonia, məto-inu enoatɨtun məmə Uhgɨn tətaun-in itɨmat məmə ekotən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu kəm netəm ikɨn əh.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Kən emotos nego kit motiet əpəh Troas motaiu ətuatɨp əm o nɨtən Samotres. Kən kəmən lawɨgin emotuwɨn motuar e taon Neapolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Kən emotiet ikɨn-u motaliwək əm motuwɨn əpəh e taon əh Filipae, u tatəməhl aupən e nɨtən asol Masetonia. Netəm ikɨn əh, netəm Rom ətuatɨp. Kən emotatɨg məsɨn əh-ikɨn.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Kən e Sapat, nian rəha nəfakən, emotiet e taon əh kən motuwɨn əpəh ləhau e nəhau kit itəm emotəto məmə netəmim kotuwɨn ikɨn katəfak. Kən emotuwɨn moatəpələh katəghat itɨmat nɨpɨtan itəm kəmotaupən motuwa katəpələh.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Kən pətan Tuatira kit əh-ikɨn tatətəlɨg-in itɨmat, nərgɨn u Litia. In pətan itəm tatol-salɨm-in nɨməhan nəguɨ-naris u nian rafin nɨməhan əh nəmtɨn tiəkɨs pɨk. Pətan əh nian rafin in tatəfak kəm Uhgɨn, kən Iərəmərə təmol nɨkin tɨmətmətɨg məmə otən nɨpahrienən e nəghatən itəm Pol tatən.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kən kəmol baptais lan ne rəhan mɨn, ne rəhan iolwək mɨn. Kən in təmən-ipa kəm itɨmat məmə, “Awi, okol nakotuwa imak ikɨn kotatɨg məsɨn məto-inu itəmat nɨnotɨtun rəkɨs məmə io iatən nɨpahrienən e Iərəmərə.” Kən in təmatəkəike kəm itɨmat, kən ekotuwɨn iman ikɨn.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Kən nian kit, nian emoatuwɨn ikɨn rəha nəfakən əh, kən pətan əkəku kit təməplan itɨmat e suatɨp. In slef rəha netəmim neen itəm kəmotos-nəmtɨn. Pətan əh narmɨn rat kit tətatɨg lan itəm tol in tatən-iarəp natɨmnat itəm otəpanuwa. Kən matol win e məni tepət rəha rəhan netəm-iasol mɨn məto-inu netəmim kotətou ilat məmə ilat okotəto rəhan nəghatən.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Kən in təmatuarisɨg-in itɨmat Pol, kən matən əfəməh məmə, “Netəm u, netəm rəha Uhgɨn u in ilɨs, ilɨs pɨk. Koatən-ipɨnə kəm itəmat suatɨp rəha Uhgɨn məmə in otosmegəh netəmim lan.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Təmatol nəhlan etɨmat nian tepət, mətoarus nian kit Pol tɨnəto tərat o nat əh mɨnəpou in. Kən in təmeirair magət e narmɨn rat apon məmə, “E nərgɨ Iesu Kristo iatən-ipɨnə kəm ik məmə onakiet rəkɨs e pətan əkəku un.” Kən roiu agɨn mɨn, narmɨn rat apon təmiet e pətan əkəku əh.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Kən nian rəhan netəm-iasol itəm koatərəmərə lan kɨnotɨtun məmə kɨnotakiə e suatɨp rəhalat o nolən win e məni, kəmotəto tərat. Kən kəmotaskəlɨm Pol ne Saelas motɨləs ilau motuwɨn əpəh e ikɨn rəha kaonsel rəha taon əh,
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 məmə okuətul e nɨganəmtɨ netəm Rom, netəm rəha kot. Kən ilat kəmotən məmə, “Suah mil u ilau noanol rəha netəm Isrel. Ilau kətioal nat tərat tepət u imətat ikɨn.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Ilau katuən məmə kitat okotəkəike kətəu-pən suatɨp pɨsɨn mɨn. Məto suatɨp mɨn əh kəsotətuatɨpən e lou rəhatat. Kitat netəm Rom. Okol kitat kəsotolən nəhlan.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Kən netəm ikɨn əh kəmotuwa motəplan ilat mɨnoatən rat ilau. Kən suah mil u rəha kot kuən-ipən kəm mopael mɨn məmə okotapeg rəhalau natɨmnat motalis ilau.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Kən kəmotalis ilau mau tepət, kən uarisɨg kotɨləs-ipən ilau e kalapus. Kən motən-ipən kəm etəm tatehm kalapus məmə otəsəmkarəpənən elau kiaiet muagɨm.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Nian etəm rəha nehmən kalapus təməto nəghatən əh, təmɨləs ilau muwɨn e rum kit əpəh imə agɨn, kən mətu-pən nɨg e nelkɨlau tahmen e hankap.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Kən nian tɨnəlis kɨnkɨn lapɨn, Pol ne Saelas katuəfak, kən ilau katuan napuən mɨn rəha nənwiwiən Uhgɨn. Kən netəmim mɨn e kalapus koatətəlɨg-in ilau.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Kən roiu agɨn-əh mɨn, namig asol kit təməloal e nəptən kən mol nimə kalapus təməloal pɨk, kən nafiluə mɨn e kalapus kəmoterəh, kən sen itəm kəməlis netəmim lan kəmotɨsas.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Kən nian etəm rəha nehmən kalapus təmaiir, məplan məmə nafiluə mɨn rəha kalapus kəmoterəh, nɨkin təməht məmə netəm koatəməhl e kalapus kɨnotagɨm rafin. Kən mɨləs-ipər rəhan naip məmə otagɨmnu atɨp in lan.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Məto Pol təmagət əfəməh məmə, “!Ei! !Əsaruən ik! Itɨmat rafin əpəh ikɨn.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Kən suah əh təmaun məmə okɨləs lait ka, kən in təmaiu muwɨn əpəh imə, mɨsin-pən nulɨn əpəh e nelkɨ Pol ne Saelas ikɨn mətasiəp.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Kən mit ilau məhaliet əpəh ihluə kən mətapəh olau məmə, “!Suah mil! ?Ekahro nulan məmə Uhgɨn otosmegəh io?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Kən kuən-ipən kəm in məmə, “Onəkəike mən nɨpahrienən e Iərəmərə Iesu, kən məmə Uhgɨn otosmegəh ik ne rəham mɨn.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Kən kəmuən-ipən nəghatən rəha Iərəmərə kəm in ne netəmim itəm kotatɨg ilat min.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nat əpnapɨn lapɨn agɨn, məto suah əh təmit ilau muwɨn maikuas e nɨməgəm mɨn e nɨpətɨlau itəm kəmalis ilau ikɨn. Kən e nian əm əh, kəmol baptais lan ilat rəhan mɨn.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Kən in təmit Pol ne Saelas muwɨn əpəh iman ikɨn mos-ipən nagwənən kəm ilau. Kən in ne rəhan mɨn rafin nɨkilat təmagien mərioah məto-inu kəmotən nɨpahrienən e Uhgɨn.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Nian təmian, etəm rəha kot mil əh kuən-ipən kəm mopael mɨn məmə, “Okotuwɨn kerəh e suah mil əh katian.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Kən suah əh etəm rəha kalapus təmən-ipən kəm Pol məmə, “Etəm rəha kot mil kəmuən məmə ekoterəh etəlau nakatian, kən iaiet mətian kən muətul mətɨg.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Məto Pol təmən-ipən kəm mopael mɨn əh məmə, “?Ei, məto naka əh? Itɨmlau etəm Rom mil.Kən etəm rəha kot mil əh kəsuəplanən nat kit məmə emioal tərat, məto e nɨganəmtɨ netəmim kəmotalis itɨmlau, kən kɨləs-ipən itɨmlau e kalapus. ?Kən roiu kioalkeike məmə oekiaiet anion əm? !Kəp! Ilau əm okuəike muea ikɨn-u kən mialəs-iarəp itɨmlau.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Kən mopael mɨn əh kəmotuwɨn kən-ipən kəm etəm rəha kot mil əh. Kən nian kəmuəto məmə Pol ne Saelas ilau etəm Rom mil, ilau kəmuəgɨn pɨk.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Kən kəmian muən-ipən kəm Pol ne Saelas məmə, “!Ei, kəsi! Emioal tərat etəmlau.” Kən uarisɨg kiaiet ilau motiet e nɨpəg noa kalapus, kən muən-ipən wɨr kəm ilau məmə okiaiet e taon əh.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Kən Pol ne Saelas, ilau kəmiaiet e kalapus mian e nimə rəha Litia. Ikɨn əh kəmuəplan piatat ne wɨnɨtat mɨn rəha niməfak, kən muəghat məsɨn kəm ilat mətialəs-ipər nɨkilat. Kən uarisɨg u, kiaiet mətian.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.