Atos 13
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 E niməfak Antiok, ien mɨn əh-ikɨn ne iəgətun mɨn. Ilat u Panapas, ne Simeon katən məmə etəm iapɨn, ne Lusias etəm Saerin, ne Manaen u təmepət ilau Herot Antipas u təmatərəmərə e Kalili aupən, ne Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 E nian kit ilat kəmotapəs nagwənən kən moatəfak-pən kəm Iərəmərə, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən-ipən kəm ilat məmə, “Iakolkeike məmə roiu əh onəkotɨləs-ipər Panapas ne Sol məmə ilau okioal wək u itəm emaun-in ilau ron.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Kən nian kɨnotapəs rəkɨs nagwənən motəfak, kən motələhəu-pən nelmɨlat e rəhalau-kapə məmə okotɨləs-ipər ilau, kən motahl-ipən ilau məmə okian mioal wək.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Kən məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təmahl-ipən ilau məmə okioal wək u, kən ilau kəmian əpəh e taon Selusia, kən ikɨn əh kəmian e nego kit mian əpəh e nəptən kit Saepras.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Nian kəmiet-arəpən e taon Salamis, kəmian e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel matuən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn. Kən Jon Mak tatətəu-pən ilau mətasitu elau.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Kən kəməhlaliwək əm e nəptən un mətoarus məhaliet-arəpa e taon Pafos. Ikɨn əh kəməhaləplan noanol kit rəha Isrel itəm tatol nat pɨspɨs e nəsanənən rəha iərmɨs mɨn, kən in ien eiuə, nərgɨn u Patisas.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Suah u tətaliwək nian tepət ilau Setias Polas u kapman asol rəha netəm Saepras. Setias Polas in tenatɨg, rəhan nətəlɨgən təwɨr. Kən in təmahl-ipən nəghatən məmə Panapas ne Sol okuea muəplan, məto-inu tolkeike məmə otəto nəghatən rəha Uhgɨn.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Məto suah u Patisas təmatən rat ilau. (Nərgɨn e nəghatən Kris katən məmə Elimas). Kən mətalkut məmə otəuhlin nətəlɨgən rəha Setias Polas məmə otəsənən nɨpahrienən e Iesu.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Kən Sol u kətaun-in mɨn məmə Pol, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmərioah e nɨkin, kən təmətag-pən ətuatɨp o Elimas kən mən məmə,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “!Ei! Ik nətɨ Setan. Ik tɨkɨmɨr rəha natɨmnat rafin itəm kotətuatɨp. Ik nakərioah əm e neiueiuəən ne nəratən. ?Onəghan nəpanapəs nən ratən suatɨp pahrien rəha Iərəmərə itəm natəuhlin?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Roiu əh, Iərəmərə otol nalpɨnən kit kəm ik məmə nɨganəmtɨm otəpɨs, onəsəplanən nəhag-əhagən kit ne o nian neen.” Kən roiu agɨn mɨn təməplan norəu ne napinəpən kəmuea mualpin nɨganəmtɨn, kən nɨganəmtɨn təpɨs agɨn. Kən təmətul matea-pən əpnapɨn əm məmə suah kit otasitu lan mit.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Nian kapman Setias Polas təməplan nat əh, təmən nɨpahrienən e Iesu məto-inu təmaut magien o nəgətunən rəha suah mil e Iərəmərə.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Kən Pol ne rəhan mɨn netəmim kəmotiet Pafos motuwɨn e nego kit motuwɨn əpəh taon Perka e ikɨn Pamfilia. Ikɨn əh Jon Mak təmapəs ilat mɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kən ilat kəmotiet Perka motuwɨn əpəh taon Antiok əh-ikɨn Pisitia. Kən e nian rəha Sapat, kəmotuwɨn imə e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel moatəpələh.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nian kəmotəto nafinən rəha Lou ne Ien Mɨn, kən netəm-iasol rəha nimə əh kəmotahl-ipən nəghatən kəm Pol ne Panapas motən məmə, “Piak mɨn. Okəmə itəmat kit tatos nəghatən wɨr məmə otən tasitu e netəmim, tətul mən-iarəp.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Kən Pol təmətul mefətutu ilat məmə okəsotəghatən, kən mən məmə, “Noanol mɨn rəha netəm Isrel ne itəmat Iaihluə mɨn itəm noatəfak-pən kəm Uhgɨn, otətəlɨg-in-tu io.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Uhgɨn rəha noanol mɨn rəha Isrel təmɨtəpun tɨmɨtat mɨn aupən kən mol ilat kotepət nian ilat kəmoatatɨg əpəh ikɨn Ijip. Kən e nəsanənən asol rəhan, təmit-iarəp ilat e nəptən əh.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Kən matehm wɨr ilat o nup foti nian kəmotan əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 In təmol noanol mɨn rəha netəm Isrel kəmotoh kapman mɨn rəha nəptən sepɨn itəm kotatɨg e nɨtən əh Kenan, kən mos-ipən nəptən əh rəhalat kəm tɨpɨtat mɨn məmə rəhatat.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Natɨmnat mɨn əh kəmol nup fo-hanrɨt-fifti tɨnuwa mɨnuwɨn rəkɨs. Uarisɨg e natɨmnat mɨn əh, Uhgɨn təmos-ipən kəm noanol mɨn rəha Isrel netəm-iasol mɨn məmə ilat okotərəmərə elat mətoarus-pa e nian rəha ien rəha Uhgɨn Samuel.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Kən netəmim kəmotətapəh kəm Samuel o kig, kən Uhgɨn təmos-ipən kəm ilat Sol u nətɨ Kis, təmɨsɨ-pən e noanol rəha Benjamin. Kən in təmərəmərə elat o nup foti.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Kən nian Uhgɨn təmɨləs-irəkɨs Sol, kən in mol Tefɨt təmuwa kig. In təmən-iarəp nat kit təwɨr lan məmə, ‘Eməplan suah kit Tefɨt nətɨ Jese, in etəm tətuatɨp itəm io iakolkeike. Kən in otol natɨmnat rafin itəm io iakolkeike məmə otol.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Kən Uhgɨn təmol məmə Iosmegəh kit, inu Iesu, otɨsɨ-pən e noanol rəha suah u Kig Tefɨt, məmə otosmegəh netəm Isrel tahmen-pən əm məmə in təmən-iəkɨs mihin.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Məto uarisɨg Iesu tətuoun rəhan wək, Jon təmaupən mən-iarəp kəm noanol mɨn rəha Isrel məmə okotəkəike motəuhlin ilat e rəhalat nolən rat mɨn kən kol baptais elat.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Nian Jon təmatuwa iuəhkɨr o nolən namnun rəhan wək, in təmən məmə, ‘?Nɨkitəmat təht məmə io pah? Io sənəmə etəm ilouin itəm Uhgɨn təmən rəkɨs. !Kəp! In tatuarisɨg lak itəm io esahmenən məmə ekapeg rəkɨs rəhan put.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Piak mɨn itəm nəmotɨsɨ-pən e noanol rəha Epraham, ne itəmat Iaihluə mɨn itəm nəkoatəfak kəm Uhgɨn, otətəlɨg-in wɨr, Uhgɨn təmahl-ipa kəm kitat nəghatən u e Iesu məmə in otosmegəh kitat.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Kən netəmim itəm kotatɨg Jerusalem ne rəhalat netəm-iasol mɨn kəməsotɨtunən məmə suah əh inəh Iesu, Uhgɨn təmahl-ipa məmə otosmegəh ilat. Kən nat əpnapɨn kəmatafin-iarəp kəm ilat e Sapat mɨn rafin nəghatən rəha ien mɨn rəha Uhgɨn itəm kəmoatən e Iesu, məto ilat kəməsotɨtunən. Kən ilat kəmotən məmə okohamnu Iesu tahmen-pən əm itəm ien mɨn rəha Uhgɨn kəmotən aupən məmə netəmim okotol mihin.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Nat əpnapɨn kəməsotəplanən nat kit məmə otɨmɨs ron, məto kəmotətapəh məmə Pailat otohamnu.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 “Nian kəmol rafin natɨmnat itəm Nəghatən rəha Uhgɨn təmən məmə okol mihin lan, kən rəhan mɨn netəmim kəmotɨləs-iəhau e nɨg kəluau motɨləs ka kɨtənɨm e nɨpəg kəpiel.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Məto Uhgɨn təmol in təmegəh mɨn e nɨmɨsən.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Kən e nian tepət tatiet-arəpa o rəhan mɨn netəmim. Netəm əh, ilat Iesu kəmotan aupən əpəh Kalili mətoarus-pa Jerusalem. Kən roiu əh netəm əh koatən-iarəp kəm piatat mɨn u noanol mɨn rəha Isrel, məmə ilat kəmotəplan pahrien Iesu, kən in təməmegəh pahrien.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Kən roiu əh, itɨmat ioatən-ipɨnə kəm itəmat namnusən təwɨr əh, məmə nəniəkɨsən itəm Uhgɨn təmol kəm tɨpɨtat mɨn aupən,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 roiu əh, tɨnol rafin nəghatən rəhan kəm kitat noanol mɨn rəhalat nian təmosmegəh Iesu e nɨmɨsən. Tahmen-pən əm e Naoa Rəha Uhgɨn e Naoa Rəha Napuən Mɨn kəiu tatən məmə,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 “Uhgɨn təmən-iəkɨs rəkɨs e rəhan Naoa məmə otəpanosmegəh Iesu e nɨmɨsən, kən okol təsɨmɨs mɨnən, kən nɨpətɨn otəsəmnəmɨtən. Tatən məmə,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 “Kən e ik pɨsɨn mɨn kit mɨn e Naoa Rəha Uhgɨn, Kig Tefɨt təmən kəm Uhgɨn e Iosmegəh məmə,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Nian Tefɨt təmatəmegəh, təmol natɨmnat mɨn itəm Uhgɨn tolkeike. Uarisɨg ikɨn tɨmɨs, kən kəmɨtənɨm ilat tɨpɨn mɨn, kən nɨpətɨn təməmnəmɨt.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Kən nəghatən əh, təməsəghat-inən Tefɨt, məto təmatəghat-in Iesu məmə in mɨn təmɨmɨs, məto Uhgɨn təmol təmegəh mɨn, kən nɨpətɨn təmɨsəmnəmɨtən.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Kən piak mɨn, iakolkeike məmə onəkotɨtun məmə roiu iatən-ipɨnə kəm itəmat məmə e Iesu, Uhgɨn otos-irəkɨs nolən rat mɨn rəhatəmat.
38 — ausente —
39 Kən itəmat onəkotəkəike motɨtun məmə Iesu pɨsɨn əm tɨtun nos-irəkɨsən nolən rat rəha netəm u itəm koatahatətə lan. In otɨkɨs ilat o nolən rat mɨn rəhalat. Məto suatɨp rəha nətəu-pənən Lou rəha Moses təsahmenən o nosmegəhən etəmim.
39 — ausente —
40 Kən itəmat onəkotəkəike moatəto itəmat məmə nəghatən rəha ien mɨn rəha Uhgɨn otəsuwamən etəmat.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Kən in tatən məmə,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Nian Pol ne Panapas kɨnatiaiet e niməfak, netəmim kəmotətapəh olau məmə, “Awi, okol nakuea mɨn e Sapat u tatuwa, muən-iarəp mɨn nəghatən əh neen kəm itɨmat.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Kən nian netəmim kəmotiet e nimə, ilat tepət kəmotətəu-pən Pol ne Panapas. Netəm əh, neen noanol mɨn rəha Isrel, kən neen netəm rəha ikɨn mɨn itəm kəmotapəs rəhalat nahatətəən moatətəu-pən nahatətəən rəha netəm Isrel. Kən ilau kəmuəghat kəm ilat matuən-ipən əskasɨk kəm ilat məmə, “Onəkotəkəike motaskəlɨm nahatətəən rəhatəmat e Uhgɨn.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Kən e Sapat itəm tatuwa, iuəhkɨr netəmim rafin e taon asol əh kəmotuwa məmə okotəto nəghatən rəha Uhgɨn.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kən nian netəm Isrel kəmotəplan nɨmanin netəmim kəmotuwa o nəghatən rəha Pol, kən kəmotetəhak pɨk olat, kən mɨnotətuoun moatən rat Pol ne nat naka itəm in tatən.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Kən Pol ne Panapas kəməsuagɨnən kəmuən məmə, “Itɨmlau oekuəike muən-iarəp nəghatən u rəha Uhgɨn kəm itəmat pitən, noanol mɨn rəha Isrel. Kən itəmat nəmotapəs nəghatən rəha Uhgɨn, kən itəmat nakoatən atɨp əm məmə itəmat nəsotahmenən o nosən nəmegəhən lilɨn. Kən roiu itɨmlau enatian məmə ekuən-iarəp namnusən təwɨr u kəm Iaihluə mɨn itəm sənəmə noanol mɨn rəha Isrel,
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 kən inu, inu nəghatən itəm Iərəmərə təmos-ipa rəkɨs kəm itɨmlau məmə ekioal, in tatən e Naoa Rəha Uhgɨn məmə,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nian Iaihluə mɨn kəmotəto nəghatən əh, nɨkilat təmagien ron, kən mɨnoatamnus-amnus kəm ilat mɨn məmə nəghatən rəha Iesu Iərəmərə in təwɨr pɨk. Kən netəm u itəm Uhgɨn təmaun-in rəkɨs ilat məmə okotos nəmegəhən u itəm namnun tɨkə, ilat kəmotən nɨpahrienən lan.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Kən nəghatən rəha Iərəmərə təmaiu mɨtəlau e nɨtən əh rafin e taon əh.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Məto noanol mɨn rəha Isrel neen kəmotuwɨn motəplan nɨpɨtan asol rəha taon əh itəm koatəfak ilat netəm Isrel, ne netəm-iasol mɨn e taon əh, motiuw-pa ilat moatol neməha kəm Pol ne Panapas. Kən kəmotəhg-iarəp ilau iməlat ikɨn.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Məto ilau kəmioah pɨspɨs nəptən e nelkɨlau tahmen e nəmtətin kit məmə Uhgɨn təməuhlin məntaan kəm ilat kən otol nalpɨnən kəm ilat. Kən ilau kəmiaiet mian e taon əh Ikoniam.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Məto netəm rəha Iesu əpəh Antiok, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatərioah elat, kən ilat nɨkilat tətagien pɨk.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.