Atos 12
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 E nian əh, nian Panapas ne Sol kəmatuəgətun əpəh Antiok, Kig Herot Akripa Kitiəh təmahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotaskəlɨm netəmim neen rəha niməfak əpəh Jerusalem məmə otol ilat kotəto nahməən e nɨpətɨlat.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Təmahl-ipən rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn kaskəlɨm Jemes pia Jon kən motətamnu e rəhalat naip asol.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nian təmətamnu Jemes, məplan məmə netəm Isrel nɨkilat təmagien pɨk ron. Kən in təmatɨg maskəlɨm mɨn Pita. Təmatol nat u e nian kəmatol lafet mil lan Rəha Nuhagego-inən ne Pret U Is Tɨkə Lan.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Nian tɨnaskəlɨm rəkɨs Pita, kən təmɨləs-ipən e kalapus. Kən Herot təmən məmə mopael sikistin okoatətlosɨg-in, kuwɨt kuwɨt e aua mɨn rafin e nərauiəgən ne lapɨn. Kən Herot tolkeike məmə otiuw-iarəp tətul e nɨganəmtɨ netəmim nian lafet tɨnol namnun.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Məto nian Pita təmətatɨg e kalapus, kən netəm rəha niməfak kəmotəfak-pən əskasɨk ron kəm Uhgɨn.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 E lapɨn itəm olawɨg in, kən Herot tiuw-iarəp, Pita təmətapɨl ilugɨn e mopael kəiu, kəməlis nelmɨn mil e sen kəiu, kətu-pən kit e mopael kit, kən kətu-pən kit e mopael kit mɨn. Kən mopael kəiu katuətul matuehm nafiluə e kalapus.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Roiu agɨn-əh, nagelo kit rəha Iərəmərə tiet-pa, kən təmasiə məhag-əhag e nɨpəgnoa kalapus. Təmekek nɨkalɨ Pita kən məhgaiir lan. Kən məmə, “!Ətul uəhai!” Kən sen mil kəmuɨsas atɨp e nelmɨ Pita mil.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Kən nagelo tən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn e rəham put ne natɨmnat.” Kən Pita tuwɨn elat. Kən tən-ipən mɨn kəm in məmə, “Uwɨnin rəham kot, kən mətəu-pa io.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Kən Pita təmətəu-pən miaiet e nɨpəgnoa kalapus, məto in təsɨtunən məmə natɨmnat mɨn u nagelo tatol lan in nɨpahrienən. Nɨkin təht məmə tatehm nat kit tahmen e napɨlaiirən.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Kəmualiwək muaprəkɨs-in mopael kit itəm tatehm kalapus, kən mualiwək muaprəkɨs-in mɨn mopael kit mɨn, kən kəmuea e namnu toa itəm kəmiləkɨn e iaen. Toa u tatuag-pən e taon asol. Nian kəmuea iuəhkɨr ron kən təmerəh atɨp kən kəmiaiet-pən ikɨn. Nian kəmualiwək məsɨn mian e suatɨp, kən əmun nagelo təmɨkə mɨn.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Kən Pita in tɨnɨtun məmə sənəmə napɨlaiirən, kən tən məmə, “Roiu enɨtun ətuatɨp məmə Iərəmərə təmahl-ipa rəhan nagelo təmuwa mɨləs-irəkɨs io e nat naka itəm Herot tolkeike məmə otol lak itəm netəm Isrel kəmoatolkeike məmə okotəplan.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nian Pita tɨnɨtun məmə Uhgɨn təmɨləs-irəkɨs in, kən təmuwɨn əpəh e nimə rəha Meri, mama rəha Jon Mak. Netəm koatahatətə e Uhgɨn tepət kəmotuwa kitiəh moatəfak-pən kəm Uhgɨn məmə otasitu lan.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Kən Pita təməht-əht toa e iat rəha nimə əh, kən pətan iolwək kit, nərgɨn u Rota, təmaiu muwɨn məmə karmə pah əh tatəht-əht toa.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Nian təməto nəwia Pita, kən təmɨtun məmə in Pita pahrien. Kən nɨkin təmagien pɨk agɨn-əh kən taluin nerəhən e toa məto təmaiu mɨtəlɨg muwɨn məplan netəmim u koatəfak, kən təmən məmə, “!Ei, netəmim, Pita əpəh ihluə e toa tatətul!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Məto kotəmə, “Ah. Ik ialməl.” Məto in təmatəkəike matən məmə, “!Kəp! Iatən pahrien.” Kən ilat kotən məmə, “Okəmə naka rəhan nagelo tiə.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Məto Pita tatəkəike matəht-əht toa. Kən kəmotuwɨn kerəh e toa, kən nian kəmotəplan in, nɨkilat təmaut pɨk ron.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Məto Pita təmɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat məmə okəsotəghatən. Kən matən-iarəp kəm ilat məmə təmahro nulan Iərəmərə təmɨləs-iarəp in e kalapus. Kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Otən-ipən nəghatən u kəm Jemes ne piatat mɨn e niməfak.” Kən təmiet magɨm matuwɨn ik pɨsɨn kit mɨn.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kəmən lawɨgin, mopael mɨn itəm kəmoatehm Pita e kalapus, kəmotətapəh-ətapəh olat mɨn, kən mɨnotəruru əfəməh məmə Pita təmahruwɨn.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Kən nian Herot təməto məmə Pita təmɨkə, kən təmahl-ipən mopael mɨn məmə okotegəs-in. Məto nian mopael mɨn kəməsotəplanən, kən Herot təmaun-in mopael mɨn itəm kəmotehm kalapus mətapəh olat məmə Pita təmahrol magɨm. Məto ilat kotəruru kən in təmən məmə okəmɨk mopael mɨn əh kan kohamnu ilat. Kən Herot təmiet Jutia muwɨn e taon kit Sisaria matɨg ikɨn o nian neen.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 E nian əh, Kig Herot Akripa Kitiəh neməha təmol pɨk təmetəhau netəm kotatɨg e taon mil əh, Taea ne Saeton. Kən netəm-iasol mɨn rəha taon mil əh kəmotuwa kitiəh kən motuwɨn məmə okotəplan kig məmə okotaru nego, məto-inu netəm iməlat ikɨn kotuwɨn katos-nəmtɨn nagwənən imə kig ikɨn. Məto aupən ilat kəmotuwɨn motəplan kig, kəmotəghat ilat suah kit nərgɨn u Plastus, itəm tatehm wɨr natɨmnat e nimə rəha Kig Herot, motiuw-pən məmə otətəu-pən ilat.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 E nian itəm Kig Herot təmɨtəpun lan məmə otuwɨn məplan ilat, kən təmuwɨn e rəhan natɨmnat wɨr mɨn itəm tatəgətun məmə in tatərəmərə. Kən təmuwa məpələh e ikɨn imə kig, kən matəghat kəm netəmim.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Kən netəmim kəmotagət əfəməh məmə, “!Suah u tatəghat sənəmə in etəmim məto uhgɨn kit!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Kən roiu agɨn mɨn nagelo kit rəha Iərəmərə təmoh e nɨmɨsən əskasɨk kit məto-inu Herot təmos nənwiwiən o netəmim, kən məsos-ipənən nənwiwiən kəm Uhgɨn, kən wom mɨn kəmoton nɨsgan kən tɨmɨs.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Kən e nian əh, netəm koatən nɨpahrienən e Iesu kəmoatəkəike kətamnus-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn e ikɨn mɨn tepət, kən netəmim tepət kəmotuwa katən nɨpahrienən e Iesu.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Nian Panapas ne Sol kəmioal namnun rəhalau wək əpəh Jerusalem, miatəlɨg mian Antiok iləhal Jon Mak.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.