Atos 12
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 E nian əh, nian Panapas ne Sol kəmatuəgətun əpəh Antiok, Kig Herot Akripa Kitiəh təmahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotaskəlɨm netəmim neen rəha niməfak əpəh Jerusalem məmə otol ilat kotəto nahməən e nɨpətɨlat.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Təmahl-ipən rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn kaskəlɨm Jemes pia Jon kən motətamnu e rəhalat naip asol.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Nian təmətamnu Jemes, məplan məmə netəm Isrel nɨkilat təmagien pɨk ron. Kən in təmatɨg maskəlɨm mɨn Pita. Təmatol nat u e nian kəmatol lafet mil lan Rəha Nuhagego-inən ne Pret U Is Tɨkə Lan.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Nian tɨnaskəlɨm rəkɨs Pita, kən təmɨləs-ipən e kalapus. Kən Herot təmən məmə mopael sikistin okoatətlosɨg-in, kuwɨt kuwɨt e aua mɨn rafin e nərauiəgən ne lapɨn. Kən Herot tolkeike məmə otiuw-iarəp tətul e nɨganəmtɨ netəmim nian lafet tɨnol namnun.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Məto nian Pita təmətatɨg e kalapus, kən netəm rəha niməfak kəmotəfak-pən əskasɨk ron kəm Uhgɨn.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 E lapɨn itəm olawɨg in, kən Herot tiuw-iarəp, Pita təmətapɨl ilugɨn e mopael kəiu, kəməlis nelmɨn mil e sen kəiu, kətu-pən kit e mopael kit, kən kətu-pən kit e mopael kit mɨn. Kən mopael kəiu katuətul matuehm nafiluə e kalapus.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Roiu agɨn-əh, nagelo kit rəha Iərəmərə tiet-pa, kən təmasiə məhag-əhag e nɨpəgnoa kalapus. Təmekek nɨkalɨ Pita kən məhgaiir lan. Kən məmə, “!Ətul uəhai!” Kən sen mil kəmuɨsas atɨp e nelmɨ Pita mil.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Kən nagelo tən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn e rəham put ne natɨmnat.” Kən Pita tuwɨn elat. Kən tən-ipən mɨn kəm in məmə, “Uwɨnin rəham kot, kən mətəu-pa io.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Kən Pita təmətəu-pən miaiet e nɨpəgnoa kalapus, məto in təsɨtunən məmə natɨmnat mɨn u nagelo tatol lan in nɨpahrienən. Nɨkin təht məmə tatehm nat kit tahmen e napɨlaiirən.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Kəmualiwək muaprəkɨs-in mopael kit itəm tatehm kalapus, kən mualiwək muaprəkɨs-in mɨn mopael kit mɨn, kən kəmuea e namnu toa itəm kəmiləkɨn e iaen. Toa u tatuag-pən e taon asol. Nian kəmuea iuəhkɨr ron kən təmerəh atɨp kən kəmiaiet-pən ikɨn. Nian kəmualiwək məsɨn mian e suatɨp, kən əmun nagelo təmɨkə mɨn.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Kən Pita in tɨnɨtun məmə sənəmə napɨlaiirən, kən tən məmə, “Roiu enɨtun ətuatɨp məmə Iərəmərə təmahl-ipa rəhan nagelo təmuwa mɨləs-irəkɨs io e nat naka itəm Herot tolkeike məmə otol lak itəm netəm Isrel kəmoatolkeike məmə okotəplan.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Nian Pita tɨnɨtun məmə Uhgɨn təmɨləs-irəkɨs in, kən təmuwɨn əpəh e nimə rəha Meri, mama rəha Jon Mak. Netəm koatahatətə e Uhgɨn tepət kəmotuwa kitiəh moatəfak-pən kəm Uhgɨn məmə otasitu lan.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kən Pita təməht-əht toa e iat rəha nimə əh, kən pətan iolwək kit, nərgɨn u Rota, təmaiu muwɨn məmə karmə pah əh tatəht-əht toa.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Nian təməto nəwia Pita, kən təmɨtun məmə in Pita pahrien. Kən nɨkin təmagien pɨk agɨn-əh kən taluin nerəhən e toa məto təmaiu mɨtəlɨg muwɨn məplan netəmim u koatəfak, kən təmən məmə, “!Ei, netəmim, Pita əpəh ihluə e toa tatətul!”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Məto kotəmə, “Ah. Ik ialməl.” Məto in təmatəkəike matən məmə, “!Kəp! Iatən pahrien.” Kən ilat kotən məmə, “Okəmə naka rəhan nagelo tiə.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Məto Pita tatəkəike matəht-əht toa. Kən kəmotuwɨn kerəh e toa, kən nian kəmotəplan in, nɨkilat təmaut pɨk ron.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Məto Pita təmɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat məmə okəsotəghatən. Kən matən-iarəp kəm ilat məmə təmahro nulan Iərəmərə təmɨləs-iarəp in e kalapus. Kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Otən-ipən nəghatən u kəm Jemes ne piatat mɨn e niməfak.” Kən təmiet magɨm matuwɨn ik pɨsɨn kit mɨn.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kəmən lawɨgin, mopael mɨn itəm kəmoatehm Pita e kalapus, kəmotətapəh-ətapəh olat mɨn, kən mɨnotəruru əfəməh məmə Pita təmahruwɨn.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Kən nian Herot təməto məmə Pita təmɨkə, kən təmahl-ipən mopael mɨn məmə okotegəs-in. Məto nian mopael mɨn kəməsotəplanən, kən Herot təmaun-in mopael mɨn itəm kəmotehm kalapus mətapəh olat məmə Pita təmahrol magɨm. Məto ilat kotəruru kən in təmən məmə okəmɨk mopael mɨn əh kan kohamnu ilat. Kən Herot təmiet Jutia muwɨn e taon kit Sisaria matɨg ikɨn o nian neen.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 E nian əh, Kig Herot Akripa Kitiəh neməha təmol pɨk təmetəhau netəm kotatɨg e taon mil əh, Taea ne Saeton. Kən netəm-iasol mɨn rəha taon mil əh kəmotuwa kitiəh kən motuwɨn məmə okotəplan kig məmə okotaru nego, məto-inu netəm iməlat ikɨn kotuwɨn katos-nəmtɨn nagwənən imə kig ikɨn. Məto aupən ilat kəmotuwɨn motəplan kig, kəmotəghat ilat suah kit nərgɨn u Plastus, itəm tatehm wɨr natɨmnat e nimə rəha Kig Herot, motiuw-pən məmə otətəu-pən ilat.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 E nian itəm Kig Herot təmɨtəpun lan məmə otuwɨn məplan ilat, kən təmuwɨn e rəhan natɨmnat wɨr mɨn itəm tatəgətun məmə in tatərəmərə. Kən təmuwa məpələh e ikɨn imə kig, kən matəghat kəm netəmim.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Kən netəmim kəmotagət əfəməh məmə, “!Suah u tatəghat sənəmə in etəmim məto uhgɨn kit!”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kən roiu agɨn mɨn nagelo kit rəha Iərəmərə təmoh e nɨmɨsən əskasɨk kit məto-inu Herot təmos nənwiwiən o netəmim, kən məsos-ipənən nənwiwiən kəm Uhgɨn, kən wom mɨn kəmoton nɨsgan kən tɨmɨs.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Kən e nian əh, netəm koatən nɨpahrienən e Iesu kəmoatəkəike kətamnus-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn e ikɨn mɨn tepət, kən netəmim tepət kəmotuwa katən nɨpahrienən e Iesu.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Nian Panapas ne Sol kəmioal namnun rəhalau wək əpəh Jerusalem, miatəlɨg mian Antiok iləhal Jon Mak.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.