1 Tessalonicenses 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Piak mɨn ne wɨnɨk mɨn. Nəkotɨtun məmə nian itɨməhal eməhaluwa məhalehm itəmat, nuwamən rəhatɨməhal, in sənəmə tol nat əpnapɨn əm, məto təmol noan.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Kən itəmat nəkotɨtun məmə əpəh Filipae, netəmim kəmotol tərat kəm itɨməhal, kən motəhai motən rat itɨməhal, məto Uhgɨn rəhatat təmasitu etɨməhal, kən itɨməhal esəhaləginən nən-iarəpən rəhan namnusən təwɨr kəm itəmat, nat əpnapɨn netəmim kəmotalkut məmə okotən-iəhau itɨməhal.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Tol nəhlan məto-inu rəhatɨməhal nəghatən o niuwən rəhatəmat nətəlɨgən təsietən e nətəlɨgən rat mɨn o nɨkin itəm təsətuatɨpən, kən esəhlalkutən o neiuə-inən itəmat.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Kəp, esəhalolən nəhlan. Məto nian etəhaləghat, ekəhalɨtun məmə Uhgɨn təmuag-pən rəkɨs e nɨkitɨməhal, kən təmən məmə itɨməhal etəhalahmen məmə etəhalən-iarəp namnusən təwɨr, kən in təmələhəu-pən e nelmɨtɨməhal. Kən ekəsahləghatən məmə netəmim nɨkilat otagien otɨməhal, məto etəhaləghat məmə Uhgɨn nɨkin otagien otɨməhal, kən in Uhgɨn itəm tatuag-pən e nɨkitɨməhal.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nəkotɨtun məmə itɨməhal esəhaluwamən otəmat məmə ekəhaliuw nətəlɨgən rəhatəmat e nəghatən ətehen mɨn. Kən esəhalən-iarəpən namnusən təwɨr kəm itəmat məmə ekəhalos rəhatəmat məni. Kən Uhgɨn, in tɨtun nɨkitɨməhal məmə nəghatən u in nɨpahrienən.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Itɨməhal esəhaluwamən məmə itəmat kit o etəmim əpnapɨn əm kit otɨləs-ipər itɨməhal.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Kən nat kit mɨn, məto-inu itɨməhal aposol mɨn rəha Kristo, ekəhalɨtun nənən məmə nəkotəkəike motɨsiai-in itɨməhal tahmen e etəm-iasol miləhal, məto eməsəhalolən. Nian etəhlatɨg kitat min itəmat, nolən rəhatɨməhal tɨmətɨg tahmen e mama kit itəm tatehm wɨr nətɨn mɨn.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Nɨkitɨməhal tagien məmə ekəhalən-iarəp namnusən təwɨr, məto sənəmə məmə ekəhalən-iarəp əm, məto eməhalol natɨmnat rafin itəm ekəhalɨtun nolən məmə otasitu etəmat. In tahmen məmə eməhalos-ipɨnə nəmegəhən rəhatɨməhal, məto-inu itɨməhal eməhalolkeike itəmat, kən nəmotuwa rəhatɨməhal netəmim.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Piak mɨn ne wɨnɨk mɨn. ?Nɨkitəmat tatəht, o kəp, wək əskasɨk itəm eməhalol? Nian itɨməhal emətəhlamnus-iarəp namnusən təwɨr rəha Uhgɨn kəm itəmat, itɨməhal eməhalol wək e nelmɨtɨməhal laulaugɨn mətoarus-pən lapɨn məmə esəhalətapəh-inən nat kit otəmat.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Itəmat ne Uhgɨn, nəmotəplan kən motɨtun nən-iarəpən məmə nian emətəhlatɨg kitat min itəmat iəfak mɨn, nolən rəhatɨməhal in tətuatɨp, kən Uhgɨn tətagien lan, kən etəmim kit təsosən nɨpəgnəmtɨn kit itəm tərat otɨməhal.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Itəmat nəkotɨtun məmə itɨməhal eməhalol təwɨr kəm itəmat rafin tahmen e tata kit tatehm wɨr nenətɨn mɨn.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Kən e nolən kitiəh əm, etəhalem əskasɨk itəmat, kən mətəhalɨləs-ipər rəhatəmat nətəlɨgən, mətəhalətapəh əskasɨk məmə nəmegəhən rəhatəmat otətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn, kən nɨkin tagien lan. Uhgɨn u, tətaun-in itəmat məmə nakotuwa e nərəmərəən ne nəwɨrən rəhan.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Kən nian rafin, itɨməhal ekəhalən tagkiu kəm Uhgɨn məto-inu nian nəmotos nəghatən rəha Uhgɨn itəm nəmotəto otɨməhal, kən motos tatɨg e nɨkitəmat, kən nɨkitəmat təsəhtən məmə in nəghatən rəha netəmim əm, məto nɨkitəmat təht məmə in nəghatən rəha Uhgɨn, kən pahrien in nəghatən rəhan. Kən nəghatən u tatol wək e nəmegəhən rəhatəmat, netəm nakoatən nɨpahrienən lan.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Kən piak mɨn ne wɨnɨk mɨn, nəmotos nəratən tahmen e niməfak mɨn rəha Uhgɨn e Kristo Iesu əpəh Jutia aupən. Nat əpnapɨn məmə ilat netəmim imatəmat atɨp ikɨn, məto ilat kəmotol terat kəm itəmat tahmen əm e noanol mɨn rəha Isrel kəmotol tərat kəm iəfak mɨn əpəh Jutia.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Kəmotohamnu Iərəmərə Iesu, ne ien mɨn, kən motəhg-iarəp itɨmat ekotiet. Nolən rəhalat tatol nɨki Uhgɨn təsagienən, kən ilat tɨkɨmɨr mɨn o netəmim rafin,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 məto-inu kotalkut məmə okotən-iəhau itɨmat o nəghatən kəm Iaihluə mɨn məmə Uhgɨn otosmegəh ilat. E nolən əh, ilat koatuargətain rəhalat nolən rat mətoarus tahmen. Məto roiu əh, neməha ne nalpɨnən rəha Uhgɨn tɨnuwa olat.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Piak mɨn ne wɨnɨk mɨn. Nian eməhaluwɨn isəu otəmat nian noan məsɨn əm, məto eməhalolkeike pɨk məmə ekəhaləplan mɨn itəmat. Nɨpahrienən, nɨpətɨtat isəu otat mɨn, məto nətəlɨgən rəhatat kitiəh. Kən eməhlalkut pɨk məmə ekəhalɨtəlɨg məhaləplan itəmat,
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 məto-inu eməhalolkeike məmə ekəhalɨmnə otəmat. Io, Pol, emalkut nian tepət, məto Setan təmahtosɨg-in suatɨp otɨməhal.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ?Tahro ekəhalolkeike pɨk məmə ekəhaləplan mɨn itəmat? ?Tol nəhlan məto-inu, nian Iərəmərə Iesu otuwa mɨn, pah mɨn un eməhalələhəu-pən nətəlɨgən əskasɨk rəhatɨməhal elat məmə ilat noa wək wɨr rəhatɨməhal? ?Kən nɨkitɨməhal otagien mɨn o pah mɨn? ?Kən pah mɨn un in rəhatɨməhal nətouən itəm nɨkitɨməhal otagien elat? ?Itəmat, o kəp? Əwəh, itəmat u.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Nɨpahrienən, itɨməhal ekəhlausit otəmat, kən nɨkitɨməhal tagien otəmat.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.