Tiago 3
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Piak me, rərəha mə kɨmiaha hiəpɨk hiəuvehe mho nahatən me ia kɨmiaha. Kɨmiaha hiəukurən mə nəpɨn Kumwesən trəkiri kɨmaha nahatən me tro rɨskai mwi m kɨmaha məpi raka nərmama me nepwɨn.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Nəpɨn rɨpɨk kɨtaha pam samapəti, mətə iərmama sə rəpwəh nəfwəkourien ia nəɡkiariien səvənhi in iəmə atukwatukw pərhien. Iərmama sə raməkoui amasan nəramɨn rɨməru tukwe in tɨ nəkouiien mwi nɨpwran me pam.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Kɨtaha saməuvei pen fraetel ia nəkwai hos me mə tuho nəkwataha. Ia noien nəha saməkoui nɨpwrai hos me pam.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Hətə ro mwi nɨtətə me. Nɨpwranraha rasori. Nɨmətaɡi asori me kamhəpwi irapw irəha. Mətə nəri sə raməkəkini irəha irə rouihi a. Kamhəuvən ia kwopun pəku iəmə sə raməkəkini nɨtətə rokeikei.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Ia noien nəha rəmwhen a mwi nəramɨtaha rouihi ia nɨpwrataha, mətə raməfiəutə pɨk nari. Rerɨmiaha tramrhi nəri. Nukumheəv ouihi rukurən nurkwumenien napw asori sə ramahi əmwesi nei mhiə me rɨpɨk.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Nənə nəramɨtaha rəmwhen ia napw. Rərəha anan ia nɨpwrataha me pam, mamo nɨpwrataha me pam ruvehe məmkemɨk. Kwopun napw asori rauək ikɨn ramhiai pehe napw ia nəramɨtaha. Nənə nəramɨtaha ramhiai pen napw ia nɨmɨruien pam səkɨtaha.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Nəri əprmɨn me pam həukurən nuveheien mhəmweimwei. Nərmama me həno raka noien nəha ia nirəha me pam, menu me, uə snek me, uə nəmu me.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Mətə iərmama riti riwən ko ro nəramɨn ruvehe mɨmweimwei. Nərami iərmama nəri ərəha riti ko rɨpkapwɨs mhə. Rukuər ia nəri akonə sə ramousi əpune iərmama.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ia nəramɨtaha saməɡnəɡɨni Kumwesən Tata səkɨtaha. Nənə ia nəramɨtaha mwi saməkwein ərəha ia nərmama Kumwesən rɨno irəha həmwhen irə.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Nəkwataha kuatia, krouəɡnəɡɨni Kumwesən irə, nənə krouarə rouəkwein ərəha mwi ia nərmama. Piak me, noien me nəha mə trɨpko mhə iamɨnhi.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Rəfo, ia nəmri nui kuatia ko nui mɨne təsi irau pəri krouapour?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Rəfo, piak me, ko niemɨs rukuə nukwai olif, uə nei nəha krep rukuə nukwai niemɨs? Rekəm! Rəmwhen mwi kwopun kakwəhi təsi ikɨn ko kɨpkukwəhi mhə mwi nui ikɨn.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Sin ia kɨmiaha rukurən nari, uə nukurənien səvənhi rəpwəmwɨs? Iərmama nəha traməkeikei mo noien amasan, məpwəh nəfiəutəien in. Noien nəha trahatən pen mə in rukurən pərhien nari.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Mətə trɨni mɨnuə rerɨmiaha ramrhi ərəha kɨmiaha me uə hiamətərɨɡ atukw a ia kɨmiaha me mə tihəfo mhəutə mhəpi raka nərmama nepwɨn, kɨmiaha tihəpwəh nəfiəutəien ia kɨmiaha me mə hiəukurən nari, tɨ nəri nə mə ia noien nəha hiameikuə a mhəpwəh nɨniien nɨpərhienien.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Iərmama sə ramo noien nəha rɨpkuvehi mhə nukurənien sə ruku pen ia neiai, mətə in ruvehi nukurənien sə ruku pen ia tɨprənə i. Nənɨmwɨn Ikinan rɨpkuvei pen mhə nukurənien nəha min, mətə ruku pen ia nəremhə me.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Nəpɨn nərmama rerɨnraha ramrhi ərəha irəha me uə irəha kamhətərɨɡ atukw a ia nirəha mə tuhəfo mhəutə mhəpi raka nərmama nepwɨn, ia kwopun kamharə ikɨn tihətoni kamho pripri ia narimnari me, mamho mwi noien ərəha me pam.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Mətə iərmama sə ruvehi nukurənien nəha ruku pen ia neiai noien səvənhi ropə. Nəri sə rakupwən nətərɨɡien səvənhi rəmher. In iərmama sə raməmri nəmərinuien. Noien səvənhi ramasan məpou. In ramsiai nətərɨɡien səvəi nərmama me səpəmsəpə. In ramapi pɨk tɨ nərmama. Nukurənien səvəi iərmama nəha rukuə nukwan rɨpɨk sə ramasan ia nɨmɨruien səvənhi. In ramo rəmnəmwhen ia nərmama me pam, məpwəh neikuəien.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Nəpɨn nərmama səməme kamhəmri nəmərinuien kamharə ia nəmərinuien rəmwhen mə kamhəpwei nuni nari riti. Nuni nari nəha trutə mukuə kwənkwan nə narəien sə ratukwatukw.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.