Romanos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Iakani pərhien ia nəmri Kristo iapkeikuə mhə. Iakamreɡi Nənɨmwɨn Ikinan fwe ia rerɨk mə nəɡkiariien i iakamɨni ro nɨpərhienien.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Rerɨk rərkwəpɨr məmisə pɨk ia nəpɨn me pam
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 tɨ səiou me nərmama me nəkur Isrel, tɨ nəri nə mə irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Irəha həmwhen ia piak me tɨ nəri nə mə ia nɨpwramaha kɨmaha kwənəkwus kuatia. Trɨni mɨnuə ko Kumwesən ruvehi raka iou ia rəɡi Kristo, mo suatuk mɨnraha həuvehe mho kuatia irəha min, mətə iou rerɨk raɡien a mə tuko iamɨnha irə ia nirak.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Nəkur Isrel me nəha, Kumwesən rɨnəkwein irəha mə nɨpwnətɨn me, mo pui pen nasoriien səvənhi mɨnraha, muvei pen nəɡkiariien me səvənhi sə rɨnərihi tərini əknekɨn irəha, nənə muvei pen Loa səvənhi mɨnraha, mɨne nəfwakiien fwe ia nimwə tapolen, mɨne promes me səvənhi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Kaha kupwən me səvənraha irəha nəha Epraham, Aesak, mɨne Jekop. Nənə ia nɨpwran Kristo ruku pen ia kwənəkwus səvənraha. In Kumwesən sə rasori ia narimnari me pam. Pwəh nəɡnəɡɨniien revən tukwe in ia nuk nuk me. Ouəh, pwəh ro iamɨnhi.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Nɨpərhienien nəkur Isrel me həpɨk həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu Kristo, mətə ia noien nəha rɨpko mhə mə nəɡkiariien səvəi Kumwesən ruvəmwei. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama me nəha ia kwənəkwus səvəi Isrel rɨpko mhə irəha pam nəha Isrel pərhien.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Nənə nərmama me nəha ia kwənəkwus səvəi Epraham, rɨpko mhə irəha pam nəha nɨpwnəti Epraham me. Mətə Kumwesən rɨməni pen tɨ Epraham i mə, “Kwənəkwus me səim tuhəuku pen ia Aesak.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə nəkwərhakwərha me səməme hətui pehe ia nəɡse nɨpwrai iərmama rɨpko mhə irəha nəha nɨpwnəti Kumwesən me, mətə nəkwərhakwərha me səməme hətui pehe ia nəɡse promes səvəi Kumwesən kaməvsini irəha mə kwənəkwus me səvəi Epraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ro iamɨnha irə tɨ nəri nə mə in i nəfe Kumwesən rɨməni: “Ia nəpɨn atukwatukw nəha takrərɨɡ pehe mwi irə nənə Sera rɨnərəhi raka nərɨm riti iərman.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Mətə rɨpko mhə in əpa nəha. Takəɡkiari mwi ia Repeka. In rərəhi mwirmwir Jekop mɨne Isau. Tata səvənrau nə Aesak, kaha kupwən səkɨmaha.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Jekop iakokeikei, mətə Isau iakəmwəki.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ro pen kɨtaha tsəfni irə? Tsəni mə noien səvəi Kumwesən rɨpkatukwatukw mhə? Rekəm! Kɨtaha ko səpkɨni mhə iamɨnha irə.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Mətə fwe kupwən Kumwesən rəɡkiari m Moses, mɨni mə,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ro pen sətoni mə noien sə Kumwesən rarfi iərmama irə rəpwəh nesi penien nokeikeiien uə nɨseseien səvəi iərmama, mətə ramesi pen a napiien səvəi Kumwesən.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ia Nəkukuə Ikinan, Kumwesən rɨni pen tɨ Fero, kiɡ səvəi nəkur Ijip mə,
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ro pen sətoni mə Kumwesən ramesi pen a nətərɨɡien səvənhi. Trɨni mɨnuə rokeikei mə trapi iərmama riti, in trapi. Trɨni mɨnuə rokeikei mə tro iərmama riti kənkapwə ruvehe mɨskai, in tro kənkapwə ruvehe mɨskai.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Mətə kɨmiaha riti trɨni pehe tukw iou i mə: “Mə ro iamɨnhi irə, rəfo Kumwesən rani ihi mə noien səkɨtaha rərəha? Iərmama riti riwən ko rɨnise nəkwan.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Mətə ik sin i? Ik iərmama a. Rəfo ikaməkwaɡ raka ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən iamɨnhi? Rerɨm trɨrhi ro tekinari kɨno ia nɨse tɨprənə rərpwu muvehe mɨskai. Ko rɨni pen tɨ iərmama rɨno mə, “Ikɨnəfo mo iou iamɨnhi irə?” Rekəm!
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Iərmama sə ramo tekinari me ia nɨse tɨprənə iamɨnhi, in rasori ia nɨse tɨprənə, mukurən nuvehiien nɨse tɨprənə riti mo tekinari kəru irə, riti səvəi nəpɨn amasan, nənə riti mwi səvəi wok auər a me.Iərmama ruvehi nɨse tɨprənə mamo tekinari me irə|alt="Potter" src="HK00140B.TIF" size="col" loc="Romans 9:21" ref="Rom 9:20-21"
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Mətə Kumwesən in mwi rɨno rəmwhen ia iərmama sə ramo tekinari ia nɨse tɨprənə. In rɨno nərmama nepwɨn mə trouraha irəha. Nənə ia nəpɨn me in ramo nətərɨɡien səvənhi raməpwəmwɨs mameitenhi nəpɨn trərpwɨn noien ərəha me səvənraha mə nərmama tuhətoni niemaha səvənhi.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 In tro iamɨnha irə mo nərmama hətoni nasoriien səvənhi rasori pɨk anan, in truvei pen m nərmama me i rɨnapi irəha, səməme in rɨməkupwən məpnəpenə ia nirəha mə tuhəuvehi nasoriien.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Iakaməɡkiari ia kɨtaha i nərmama səməme in rɨnəkwein ia kɨtaha, rɨpko mhə nəkur Isrel əpa mətə nərmama mwi rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Rəmwhen ia nəɡkiariien sə Kumwesən rɨməni ia nəkukuə səvəi Profet Hosea, rani mə,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Nənə rani mwi mə:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Nənə Profet Aesea rəɡkiari ia nəkur Isrel ia nəɡkiariien i rani mə,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 tɨ nəri nə mə Iərɨmənu tro pam akwauakw a
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Nənə rəmwhen ia nəɡkiariien i Profet Aesea rɨməni fwe kupwən mə:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ro pen kɨtaha tsəfni irə? Nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel həpkousari mhə mə tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə tɨ nəri nə mə irəha həni nɨpərhienien ia Iesu Kristo nənə Kumwesən ro irəha hatukwatukw ia nənimen.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Mətə nəkur Isrel housari pɨk ia suatuk səvəi nesi penien Loa mə irəha tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə irəha həpwəh natukwatukwien.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə irəha kamhousari pɨk mə tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən ia noien me səvənraha, mətə həpkesi pen mhə suatuk səvəi nahatətəien. Irəha hənapəti raka ia kəruəterei sə nərmama kamhapəti irə.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.