Romanos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVI
1 Iakani pərhien ia nəmri Kristo iapkeikuə mhə. Iakamreɡi Nənɨmwɨn Ikinan fwe ia rerɨk mə nəɡkiariien i iakamɨni ro nɨpərhienien.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Rerɨk rərkwəpɨr məmisə pɨk ia nəpɨn me pam
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 tɨ səiou me nərmama me nəkur Isrel, tɨ nəri nə mə irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Irəha həmwhen ia piak me tɨ nəri nə mə ia nɨpwramaha kɨmaha kwənəkwus kuatia. Trɨni mɨnuə ko Kumwesən ruvehi raka iou ia rəɡi Kristo, mo suatuk mɨnraha həuvehe mho kuatia irəha min, mətə iou rerɨk raɡien a mə tuko iamɨnha irə ia nirak.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Nəkur Isrel me nəha, Kumwesən rɨnəkwein irəha mə nɨpwnətɨn me, mo pui pen nasoriien səvənhi mɨnraha, muvei pen nəɡkiariien me səvənhi sə rɨnərihi tərini əknekɨn irəha, nənə muvei pen Loa səvənhi mɨnraha, mɨne nəfwakiien fwe ia nimwə tapolen, mɨne promes me səvənhi.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Kaha kupwən me səvənraha irəha nəha Epraham, Aesak, mɨne Jekop. Nənə ia nɨpwran Kristo ruku pen ia kwənəkwus səvənraha. In Kumwesən sə rasori ia narimnari me pam. Pwəh nəɡnəɡɨniien revən tukwe in ia nuk nuk me. Ouəh, pwəh ro iamɨnhi.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Nɨpərhienien nəkur Isrel me həpɨk həpkɨni mhə nɨpərhienien ia Iesu Kristo, mətə ia noien nəha rɨpko mhə mə nəɡkiariien səvəi Kumwesən ruvəmwei. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama me nəha ia kwənəkwus səvəi Isrel rɨpko mhə irəha pam nəha Isrel pərhien.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Nənə nərmama me nəha ia kwənəkwus səvəi Epraham, rɨpko mhə irəha pam nəha nɨpwnəti Epraham me. Mətə Kumwesən rɨməni pen tɨ Epraham i mə, “Kwənəkwus me səim tuhəuku pen ia Aesak.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə nəkwərhakwərha me səməme hətui pehe ia nəɡse nɨpwrai iərmama rɨpko mhə irəha nəha nɨpwnəti Kumwesən me, mətə nəkwərhakwərha me səməme hətui pehe ia nəɡse promes səvəi Kumwesən kaməvsini irəha mə kwənəkwus me səvəi Epraham.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ro iamɨnha irə tɨ nəri nə mə in i nəfe Kumwesən rɨməni: “Ia nəpɨn atukwatukw nəha takrərɨɡ pehe mwi irə nənə Sera rɨnərəhi raka nərɨm riti iərman.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Mətə rɨpko mhə in əpa nəha. Takəɡkiari mwi ia Repeka. In rərəhi mwirmwir Jekop mɨne Isau. Tata səvənrau nə Aesak, kaha kupwən səkɨmaha.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Jekop iakokeikei, mətə Isau iakəmwəki.”
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ro pen kɨtaha tsəfni irə? Tsəni mə noien səvəi Kumwesən rɨpkatukwatukw mhə? Rekəm! Kɨtaha ko səpkɨni mhə iamɨnha irə.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Mətə fwe kupwən Kumwesən rəɡkiari m Moses, mɨni mə,
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ro pen sətoni mə noien sə Kumwesən rarfi iərmama irə rəpwəh nesi penien nokeikeiien uə nɨseseien səvəi iərmama, mətə ramesi pen a napiien səvəi Kumwesən.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ia Nəkukuə Ikinan, Kumwesən rɨni pen tɨ Fero, kiɡ səvəi nəkur Ijip mə,
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ro pen sətoni mə Kumwesən ramesi pen a nətərɨɡien səvənhi. Trɨni mɨnuə rokeikei mə trapi iərmama riti, in trapi. Trɨni mɨnuə rokeikei mə tro iərmama riti kənkapwə ruvehe mɨskai, in tro kənkapwə ruvehe mɨskai.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Mətə kɨmiaha riti trɨni pehe tukw iou i mə: “Mə ro iamɨnhi irə, rəfo Kumwesən rani ihi mə noien səkɨtaha rərəha? Iərmama riti riwən ko rɨnise nəkwan.”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Mətə ik sin i? Ik iərmama a. Rəfo ikaməkwaɡ raka ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən iamɨnhi? Rerɨm trɨrhi ro tekinari kɨno ia nɨse tɨprənə rərpwu muvehe mɨskai. Ko rɨni pen tɨ iərmama rɨno mə, “Ikɨnəfo mo iou iamɨnhi irə?” Rekəm!
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Iərmama sə ramo tekinari me ia nɨse tɨprənə iamɨnhi, in rasori ia nɨse tɨprənə, mukurən nuvehiien nɨse tɨprənə riti mo tekinari kəru irə, riti səvəi nəpɨn amasan, nənə riti mwi səvəi wok auər a me.Iərmama ruvehi nɨse tɨprənə mamo tekinari me irə|alt="Potter" src="HK00140B.TIF" size="col" loc="Romans 9:21" ref="Rom 9:20-21"
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Mətə Kumwesən in mwi rɨno rəmwhen ia iərmama sə ramo tekinari ia nɨse tɨprənə. In rɨno nərmama nepwɨn mə trouraha irəha. Nənə ia nəpɨn me in ramo nətərɨɡien səvənhi raməpwəmwɨs mameitenhi nəpɨn trərpwɨn noien ərəha me səvənraha mə nərmama tuhətoni niemaha səvənhi.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 In tro iamɨnha irə mo nərmama hətoni nasoriien səvənhi rasori pɨk anan, in truvei pen m nərmama me i rɨnapi irəha, səməme in rɨməkupwən məpnəpenə ia nirəha mə tuhəuvehi nasoriien.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Iakaməɡkiari ia kɨtaha i nərmama səməme in rɨnəkwein ia kɨtaha, rɨpko mhə nəkur Isrel əpa mətə nərmama mwi rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Rəmwhen ia nəɡkiariien sə Kumwesən rɨməni ia nəkukuə səvəi Profet Hosea, rani mə,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Nənə rani mwi mə:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Nənə Profet Aesea rəɡkiari ia nəkur Isrel ia nəɡkiariien i rani mə,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 tɨ nəri nə mə Iərɨmənu tro pam akwauakw a
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Nənə rəmwhen ia nəɡkiariien i Profet Aesea rɨməni fwe kupwən mə:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Ro pen kɨtaha tsəfni irə? Nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel həpkousari mhə mə tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə tɨ nəri nə mə irəha həni nɨpərhienien ia Iesu Kristo nənə Kumwesən ro irəha hatukwatukw ia nənimen.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Mətə nəkur Isrel housari pɨk ia suatuk səvəi nesi penien Loa mə irəha tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə irəha həpwəh natukwatukwien.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə irəha kamhousari pɨk mə tuhatukwatukw ia nəmri Kumwesən ia noien me səvənraha, mətə həpkesi pen mhə suatuk səvəi nahatətəien. Irəha hənapəti raka ia kəruəterei sə nərmama kamhapəti irə.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.