Romanos 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Mətə təkwtəkwuni nəha, nərmama səməme həməuvehe mho kuatia irəha Iesu Kristo nərpwɨnien riwən sə Kumwesən tro mɨnraha tɨ noien ərəha,
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 tɨ nəri nə mə ia nəpɨn me Nənɨmwɨn Ikinan rauvei pen nɨmɨruien mɨnraha kamhəuvehi raku pen tɨ Iesu Kristo. Noien nəha Nənɨmwɨn Ikinan ramo rɨneivinari ia nirak iakɨnaraka raka ia nɨskaiien səvəi noien ərəha mɨne nemhəien.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Loa səvəi Moses rɨreirei neiviien nari ia nərmama iamɨnha irə tɨ nəri nə mə noien ərəha səvəi nɨpwranraha ramouraha nəɡse Loa nəha. Mətə nəri sə Loa nəha rɨreirei noien Kumwesən rɨno. In i rɨnərhi pehe Tɨni atukwatukw mə tremhə tɨ noien ərəha. Nənə Tɨni ruvehe iərmama nɨpwran rəmwhen ia nɨpwrai nərmama ərəha me, nənə, Kumwesən rərpwɨn noien ərəha me səvənraha ia nɨpwrai Tɨni.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 In ro iamɨnha irə mə nəɡkiariien atukwatukw me ia Loa nəha tuhəuvehe mho nɨpərhienien ia kɨtaha, kɨtaha nərmama me i samarə mhəpkesi pen mhə noien ərəha səvəi nɨpwrataha mətə samarə mamhesi pen Nənɨmwɨn Ikinan.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Nərmama səməme kamharə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwranraha, narimnari me nəha noien ərəha səvəi nɨpwranraha rokeikei kamhərɨmənu ia nətərɨɡien səvənraha, mətə nərmama səməme kamharə mamhesi pen Nənɨmwɨn Ikinan, narimnari me nəha Nənɨmwɨn Ikinan rokeikei kamhərɨmənu ia nətərɨɡien səvənraha.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Trɨni mɨnuə iərmama riti noien ərəha səvəi nɨpwran ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvənhi, noien nəha trukuə kwənkwan, in nə iərmama nəha tremhə. Mətə trɨni mɨnuə Nənɨmwɨn Ikinan ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvənhi, noien nəha trukuə kwənkwan in nə nɨmɨruien mɨne nəmərinuien.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Trɨni mɨnuə noien ərəha səvəi nɨpwrai iərmama ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvəi iərmama, nətərɨɡien səvəi iərmama trɨpkeiwaiu mhə mɨsiai Loa səvəi Kumwesən. Nɨpərhienien mə in rɨreirei anan noien.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Nənə nərmama me səməme noien ərəha səvəi nɨpwranraha ramərɨmənu ia nirəha ko həpko mhə reri Kumwesən raɡien.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Mətə kɨmiaha i, noien ərəha səvəi nɨpwramiaha rɨpkərɨmənu mhə ia kɨmiaha iamɨnha irə, rekəm. Kɨmiaha nərmama Nənɨmwɨn səvəi Kumwesən ramarə ia rerɨmiaha, ro pen hiamarə mamho nəkwan. Trɨni mɨnuə iərmama riti Nənɨmwɨn səvəi Kristo rɨpkarə mhə ia rerɨn, iərmama nəha rɨpko mhə in iərmama riti səvəi Kristo.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Mətə mə Kristo ramarə ia rerɨmiaha, nəri auər a nɨpwramiaha traməkeikei memhə tɨ noien ərəha, mətə nənɨmwɨmiaha ramɨru tɨ noien atukwatukw.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Kumwesən rɨno Iesu rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə trɨni mɨnuə Nənɨmwɨn səvənhi ramarə ia rerɨmiaha, Kumwesən sə rɨno Kristo rətui mwi ia nemhəien səvənhi, in truvei pehe mwi nɨmɨruien m nɨpwramiaha me səməme tuhemhə.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Ro pen piak me, nari riti nəha ikɨn kɨtaha tsaməkeikei mho. Nəri nəha in i tsamarə mamhesi pen a Nənɨmwɨn Ikinan. Rərəha mə tsamarə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwrataha.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Trɨni mɨnuə hiamarə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwramiaha, tihaməkeikei mhemhə. Mətə trɨni mɨnuə ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan hiamousi əpune noien ərəha me səməme hiamo ia nɨpwramiaha, nənə tihəmɨru.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama me pam səməme Nənɨmwɨn Ikinan ramiri irəha, irəha nɨpwnəti Kumwesən me.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Nənə Nənɨmwɨn Ikinan i Kumwesən ruvəuvei pehe raka m kɨmiaha in rɨpko mhə kɨmiaha hiəhekɨr Kumwesən rəmwhen ia nərmama me i kɨnərkwi tərini irəha kamho nəkwai nəmə asori me səvənraha, mamhəhekɨr irəha. Mətə Nənɨmwɨn nəha ro kɨmiaha hiəuvehe nɨpwnəti Kumwesən me. Ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn nəha, kɨtaha samasək Kumwesən mə, “Rɨmɨmaha, Tata!”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Nənɨmwɨn nəha in rani pehe tɨ nənɨmwɨtaha mə nɨpərhienien kɨtaha nɨpwnəti Kumwesən me.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Nənə mə kɨtaha nɨpwnəti tata riti, tsaməkeikei mhəuvehi nautə səvəi tata. Nɨpərhienien, Kumwesən truvei pehe nautə səvənhi m kɨtaha, nənə kɨtaha tsəuvehi pəri nautə nəha kɨtaha Kristo. Mətə mə kɨtaha tsəuvehi pəri nautə kɨtaha Kristo, tsaməkeikei mhəuvehi pəri mwi nəmisəien kɨtaha min, nənə ro iamɨnhi irə Kumwesən truvehi utə kɨtaha, kɨtaha mwi tsəuvehi nasoriien kɨtaha Kristo.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Ia nətərɨɡien səiou, nəpɨn rerɨtaha ramrhi nasoriien sə trier pehe tukətə ia kɨtaha, nənə nəmisəien me i kɨtaha saməuvehi ipwet mɨne ho nəri auər a ia nirəha.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Təkwtəkwuni neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno kamhəti pen min mamheitenhi nəpɨn sə tuhətoni nɨpwnəti Kumwesən me tuhəier pehe irə.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Iakani iamɨnha irə tɨ nəri nə mə neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno həuvəuvehe mhəuvəreirei mə Kumwesən rɨnəmri irəha tɨ nəfe. Nənə ro iamɨnha irə tɨ nəri nə mə rɨpko mhə narimnari me nəha hokeikei mə tuho iamɨnha irə, mətə tɨ nəri nə mə Kumwesən in rokeikei iamɨnha irə. In ro irəha həuvehe mhəreirei mə in rɨnəmri irəha tɨ nəfe mə irəha tuhəti pen min mamheitenhi
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 nəpɨn sə in trɨfi nari ia nirəha. Ia nəpɨn nəha irəha tuharaka ia noien i rərkwi tərini irəha, noien sə ro mə irəha kamhəmərɨr auər a. Nənə nəpɨn Kumwesən trɨfi raka nari ia nirəha, tuhaɡien asori irəha nɨpwnəti Kumwesən me səməme kɨməfi mwi nari ia nirəha.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Kɨtaha səukurən mə fwe kupwən anan meste pehe nəha təkwtəkwuni, neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno kamhasək rəmwhen ia pran riti sə ramreɡi nəmisəien mə trərəhi tɨni.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Nənə rɨpko mhə narimnari me əpa nəha səməme Kumwesən rɨno irəha kamhasək iamɨnha irə. Kɨtaha i Nənɨmwɨn Ikinan rɨməkupwən mo səvənhi wok ia kɨtaha, kɨtaha mwi saməreɡi nəmisəien nəha rerɨtaha fwe imwə ramasək, sameitenhi Kumwesən mə tresi kɨtaha səuvehe nɨpwnətɨn me. Ia nəpɨn nəha in trɨfi nari ia nɨpwrataha.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Fwe kupwən, ia nəpɨn nəha Kumwesən rɨməuvehimɨru kɨtaha irə, kɨtaha saməti pen narimnari me nəha mamheitenhi. Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehi nari riti sə in rameitenhi, nənə treitenhi mwi tɨ nəfe?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Mətə kɨtaha saməti pen nari riti sə səpkətoni mhə ihi, nənə mho nətərɨɡien səkɨtaha rəpwəmwɨs mameitenhi mə trier pehe.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Ia noien a mwi nəha, Nənɨmwɨn Ikinan mwi ramasitu ia kɨtaha nərmama me i nɨskaiien səkɨtaha riwən, tɨ nəri nə mə kɨtaha səreirei mə nəfe noien ratukwatukw mə kɨtaha tsesi pen mhəfwaki, mətə Nənɨmwɨn Ikinan nəha in əpa raməɡkiari m Kumwesən ia nəpɨn me tukutaha, mamasək ia nasəkien me ko kɨpkreɡi mhə.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Nənə Kumwesən sə ramətə pui reri nərmama, in rukurən nətərɨɡien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan, tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn nəha raməɡkiari m Kumwesən tɨ nərmama me səvənhi, mamesi pen nəkwai Kumwesən.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Kɨtaha səukurən mə narimnari me pam səməme kamhəuvehe, Kumwesən ramo kamhəuvehe mə tuho nəri amasan m nərmama hokeikei in, səməme in rɨnəkwein ia nirəha mesi pen nətərɨɡien səvənhi.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Iakani iamɨnha irə tɨ nəri nə mə nərmama səməme Kumwesən ruvəukurən raka irəha fwe tui anan, in rəmri əpə irəha mə irəha tuhəuvehe mhəmwhen ia Tɨni. Kumwesən ro iamɨnha irə mə Tɨni truvehe mo nəmritaik ia piəvni me həpɨk.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Nənə səməme in rəmri əpə irəha, in rəkwein irəha. Nənə səməme in rəkwein irəha, in rɨni mə irəha hatukwatukw ia nənimen. Nənə səməme in rɨni mə irəha hatukwatukw ia nənimen, in ruvehi utə irəha həuvehi nasoriien.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Ro pen kɨtaha tsəfni ia narimnari me i? Kumwesən ramarə tukutaha, nənə iərmama riti riwən rɨskai məpi raka sə trəmwəki kɨtaha.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In rɨpkhekɨr mhə tɨ Tɨni atukwatukw mə tremhə tukutaha pam, mətə in rɨnəseni a irə. Nənə in rɨməuvei pehe Tɨni m kɨtaha, nənə in trɨpkəkwtəmhiri əknekɨn mhə mwi narimnari me nepwɨn mwi səvənhi, in truvei pehe a m kɨtaha.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Kɨtaha nərmama me i Kumwesən rɨmərfi kɨtaha mə səvənhi, iərmama riti riwən rukurən nɨniien nəɡkiariien me nepwɨn ia kɨtaha mə kɨtaha səno noien ərəha, tɨ nəri nə mə Kumwesən əpa in ruvəni raka mə kɨtaha satukwatukw ia nənimen.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Iərmama riti riwən rukurən nɨniien mə kɨtaha səno noien ərəha tsaməkeikei mhemhə tukwe. Iesu Kristo trɨpkɨni mhə iamɨnha irə, kwa in remhə tukutaha, nənə kurirə irə Kumwesən ro in rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə təkwtəkwuni Kristo in fwe ia nɨkare Kumwesən mwatuk, raməɡkiari tukwini səkɨtaha m Kumwesən.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Nənə iərmama riti riwən rukurən nuvehi rakaien kɨtaha tɨ nokeikeiien səvəi Kristo. Nəri auər a mə səreɡi nəmisəien, uə sarə ia nəpɨn əknekɨn, uə nərmama hometə kɨtaha, uə nukumhə rahi, uə nautə səkɨtaha riwən, uə ipaka semhə, uə nərmama housi əpune kɨtaha, mətə narimnari me i ko həpkuvehi raka mhə kɨtaha tɨ nokeikeiien səvənhi.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Nɨpərhienien, ia narimnari me pam nəha Kristo sə rokeikei pɨk kɨtaha ramo kɨtaha saməskai mhəpi raka.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Iou iakukurən amasan mə nemhəien uə nɨmɨruien, uə naɡelo me uə nəremhə me, uə narimnari me səməme haməuvehe nəha təkwtəkwuni uə narimnari me səməme tuhəpkuvehe, uə nɨskaiien me,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 uə narimnari me fwe irənhə uə narimnari me fwe inhərɨpw Imwei Nəkur Həuvamhə, uə narimnari me səməme Kumwesən rɨno kamharə ia neiai mɨne tɨprənə, ko irəha pam həpkuvehi raka mhə kɨtaha tɨ nokeikeiien sə Kumwesən ramo m kɨtaha tɨ nəri nə mə səməuvehe mho kuatia kɨtaha Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.