Romanos 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Mətə təkwtəkwuni nəha, nərmama səməme həməuvehe mho kuatia irəha Iesu Kristo nərpwɨnien riwən sə Kumwesən tro mɨnraha tɨ noien ərəha,
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 tɨ nəri nə mə ia nəpɨn me Nənɨmwɨn Ikinan rauvei pen nɨmɨruien mɨnraha kamhəuvehi raku pen tɨ Iesu Kristo. Noien nəha Nənɨmwɨn Ikinan ramo rɨneivinari ia nirak iakɨnaraka raka ia nɨskaiien səvəi noien ərəha mɨne nemhəien.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Loa səvəi Moses rɨreirei neiviien nari ia nərmama iamɨnha irə tɨ nəri nə mə noien ərəha səvəi nɨpwranraha ramouraha nəɡse Loa nəha. Mətə nəri sə Loa nəha rɨreirei noien Kumwesən rɨno. In i rɨnərhi pehe Tɨni atukwatukw mə tremhə tɨ noien ərəha. Nənə Tɨni ruvehe iərmama nɨpwran rəmwhen ia nɨpwrai nərmama ərəha me, nənə, Kumwesən rərpwɨn noien ərəha me səvənraha ia nɨpwrai Tɨni.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 In ro iamɨnha irə mə nəɡkiariien atukwatukw me ia Loa nəha tuhəuvehe mho nɨpərhienien ia kɨtaha, kɨtaha nərmama me i samarə mhəpkesi pen mhə noien ərəha səvəi nɨpwrataha mətə samarə mamhesi pen Nənɨmwɨn Ikinan.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Nərmama səməme kamharə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwranraha, narimnari me nəha noien ərəha səvəi nɨpwranraha rokeikei kamhərɨmənu ia nətərɨɡien səvənraha, mətə nərmama səməme kamharə mamhesi pen Nənɨmwɨn Ikinan, narimnari me nəha Nənɨmwɨn Ikinan rokeikei kamhərɨmənu ia nətərɨɡien səvənraha.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Trɨni mɨnuə iərmama riti noien ərəha səvəi nɨpwran ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvənhi, noien nəha trukuə kwənkwan, in nə iərmama nəha tremhə. Mətə trɨni mɨnuə Nənɨmwɨn Ikinan ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvənhi, noien nəha trukuə kwənkwan in nə nɨmɨruien mɨne nəmərinuien.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Trɨni mɨnuə noien ərəha səvəi nɨpwrai iərmama ramərɨmənu ia nətərɨɡien səvəi iərmama, nətərɨɡien səvəi iərmama trɨpkeiwaiu mhə mɨsiai Loa səvəi Kumwesən. Nɨpərhienien mə in rɨreirei anan noien.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Nənə nərmama me səməme noien ərəha səvəi nɨpwranraha ramərɨmənu ia nirəha ko həpko mhə reri Kumwesən raɡien.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Mətə kɨmiaha i, noien ərəha səvəi nɨpwramiaha rɨpkərɨmənu mhə ia kɨmiaha iamɨnha irə, rekəm. Kɨmiaha nərmama Nənɨmwɨn səvəi Kumwesən ramarə ia rerɨmiaha, ro pen hiamarə mamho nəkwan. Trɨni mɨnuə iərmama riti Nənɨmwɨn səvəi Kristo rɨpkarə mhə ia rerɨn, iərmama nəha rɨpko mhə in iərmama riti səvəi Kristo.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Mətə mə Kristo ramarə ia rerɨmiaha, nəri auər a nɨpwramiaha traməkeikei memhə tɨ noien ərəha, mətə nənɨmwɨmiaha ramɨru tɨ noien atukwatukw.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Kumwesən rɨno Iesu rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə trɨni mɨnuə Nənɨmwɨn səvənhi ramarə ia rerɨmiaha, Kumwesən sə rɨno Kristo rətui mwi ia nemhəien səvənhi, in truvei pehe mwi nɨmɨruien m nɨpwramiaha me səməme tuhemhə.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ro pen piak me, nari riti nəha ikɨn kɨtaha tsaməkeikei mho. Nəri nəha in i tsamarə mamhesi pen a Nənɨmwɨn Ikinan. Rərəha mə tsamarə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwrataha.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Trɨni mɨnuə hiamarə mamhesi pen noien ərəha səvəi nɨpwramiaha, tihaməkeikei mhemhə. Mətə trɨni mɨnuə ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan hiamousi əpune noien ərəha me səməme hiamo ia nɨpwramiaha, nənə tihəmɨru.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama me pam səməme Nənɨmwɨn Ikinan ramiri irəha, irəha nɨpwnəti Kumwesən me.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Nənə Nənɨmwɨn Ikinan i Kumwesən ruvəuvei pehe raka m kɨmiaha in rɨpko mhə kɨmiaha hiəhekɨr Kumwesən rəmwhen ia nərmama me i kɨnərkwi tərini irəha kamho nəkwai nəmə asori me səvənraha, mamhəhekɨr irəha. Mətə Nənɨmwɨn nəha ro kɨmiaha hiəuvehe nɨpwnəti Kumwesən me. Ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn nəha, kɨtaha samasək Kumwesən mə, “Rɨmɨmaha, Tata!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Nənɨmwɨn nəha in rani pehe tɨ nənɨmwɨtaha mə nɨpərhienien kɨtaha nɨpwnəti Kumwesən me.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Nənə mə kɨtaha nɨpwnəti tata riti, tsaməkeikei mhəuvehi nautə səvəi tata. Nɨpərhienien, Kumwesən truvei pehe nautə səvənhi m kɨtaha, nənə kɨtaha tsəuvehi pəri nautə nəha kɨtaha Kristo. Mətə mə kɨtaha tsəuvehi pəri nautə kɨtaha Kristo, tsaməkeikei mhəuvehi pəri mwi nəmisəien kɨtaha min, nənə ro iamɨnhi irə Kumwesən truvehi utə kɨtaha, kɨtaha mwi tsəuvehi nasoriien kɨtaha Kristo.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Ia nətərɨɡien səiou, nəpɨn rerɨtaha ramrhi nasoriien sə trier pehe tukətə ia kɨtaha, nənə nəmisəien me i kɨtaha saməuvehi ipwet mɨne ho nəri auər a ia nirəha.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Təkwtəkwuni neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno kamhəti pen min mamheitenhi nəpɨn sə tuhətoni nɨpwnəti Kumwesən me tuhəier pehe irə.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Iakani iamɨnha irə tɨ nəri nə mə neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno həuvəuvehe mhəuvəreirei mə Kumwesən rɨnəmri irəha tɨ nəfe. Nənə ro iamɨnha irə tɨ nəri nə mə rɨpko mhə narimnari me nəha hokeikei mə tuho iamɨnha irə, mətə tɨ nəri nə mə Kumwesən in rokeikei iamɨnha irə. In ro irəha həuvehe mhəreirei mə in rɨnəmri irəha tɨ nəfe mə irəha tuhəti pen min mamheitenhi
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 nəpɨn sə in trɨfi nari ia nirəha. Ia nəpɨn nəha irəha tuharaka ia noien i rərkwi tərini irəha, noien sə ro mə irəha kamhəmərɨr auər a. Nənə nəpɨn Kumwesən trɨfi raka nari ia nirəha, tuhaɡien asori irəha nɨpwnəti Kumwesən me səməme kɨməfi mwi nari ia nirəha.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Kɨtaha səukurən mə fwe kupwən anan meste pehe nəha təkwtəkwuni, neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam səməme Kumwesən rɨno kamhasək rəmwhen ia pran riti sə ramreɡi nəmisəien mə trərəhi tɨni.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Nənə rɨpko mhə narimnari me əpa nəha səməme Kumwesən rɨno irəha kamhasək iamɨnha irə. Kɨtaha i Nənɨmwɨn Ikinan rɨməkupwən mo səvənhi wok ia kɨtaha, kɨtaha mwi saməreɡi nəmisəien nəha rerɨtaha fwe imwə ramasək, sameitenhi Kumwesən mə tresi kɨtaha səuvehe nɨpwnətɨn me. Ia nəpɨn nəha in trɨfi nari ia nɨpwrataha.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Fwe kupwən, ia nəpɨn nəha Kumwesən rɨməuvehimɨru kɨtaha irə, kɨtaha saməti pen narimnari me nəha mamheitenhi. Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehi nari riti sə in rameitenhi, nənə treitenhi mwi tɨ nəfe?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Mətə kɨtaha saməti pen nari riti sə səpkətoni mhə ihi, nənə mho nətərɨɡien səkɨtaha rəpwəmwɨs mameitenhi mə trier pehe.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ia noien a mwi nəha, Nənɨmwɨn Ikinan mwi ramasitu ia kɨtaha nərmama me i nɨskaiien səkɨtaha riwən, tɨ nəri nə mə kɨtaha səreirei mə nəfe noien ratukwatukw mə kɨtaha tsesi pen mhəfwaki, mətə Nənɨmwɨn Ikinan nəha in əpa raməɡkiari m Kumwesən ia nəpɨn me tukutaha, mamasək ia nasəkien me ko kɨpkreɡi mhə.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Nənə Kumwesən sə ramətə pui reri nərmama, in rukurən nətərɨɡien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan, tɨ nəri nə mə Nənɨmwɨn nəha raməɡkiari m Kumwesən tɨ nərmama me səvənhi, mamesi pen nəkwai Kumwesən.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Kɨtaha səukurən mə narimnari me pam səməme kamhəuvehe, Kumwesən ramo kamhəuvehe mə tuho nəri amasan m nərmama hokeikei in, səməme in rɨnəkwein ia nirəha mesi pen nətərɨɡien səvənhi.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Iakani iamɨnha irə tɨ nəri nə mə nərmama səməme Kumwesən ruvəukurən raka irəha fwe tui anan, in rəmri əpə irəha mə irəha tuhəuvehe mhəmwhen ia Tɨni. Kumwesən ro iamɨnha irə mə Tɨni truvehe mo nəmritaik ia piəvni me həpɨk.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Nənə səməme in rəmri əpə irəha, in rəkwein irəha. Nənə səməme in rəkwein irəha, in rɨni mə irəha hatukwatukw ia nənimen. Nənə səməme in rɨni mə irəha hatukwatukw ia nənimen, in ruvehi utə irəha həuvehi nasoriien.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ro pen kɨtaha tsəfni ia narimnari me i? Kumwesən ramarə tukutaha, nənə iərmama riti riwən rɨskai məpi raka sə trəmwəki kɨtaha.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In rɨpkhekɨr mhə tɨ Tɨni atukwatukw mə tremhə tukutaha pam, mətə in rɨnəseni a irə. Nənə in rɨməuvei pehe Tɨni m kɨtaha, nənə in trɨpkəkwtəmhiri əknekɨn mhə mwi narimnari me nepwɨn mwi səvənhi, in truvei pehe a m kɨtaha.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Kɨtaha nərmama me i Kumwesən rɨmərfi kɨtaha mə səvənhi, iərmama riti riwən rukurən nɨniien nəɡkiariien me nepwɨn ia kɨtaha mə kɨtaha səno noien ərəha, tɨ nəri nə mə Kumwesən əpa in ruvəni raka mə kɨtaha satukwatukw ia nənimen.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Iərmama riti riwən rukurən nɨniien mə kɨtaha səno noien ərəha tsaməkeikei mhemhə tukwe. Iesu Kristo trɨpkɨni mhə iamɨnha irə, kwa in remhə tukutaha, nənə kurirə irə Kumwesən ro in rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Nənə təkwtəkwuni Kristo in fwe ia nɨkare Kumwesən mwatuk, raməɡkiari tukwini səkɨtaha m Kumwesən.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Nənə iərmama riti riwən rukurən nuvehi rakaien kɨtaha tɨ nokeikeiien səvəi Kristo. Nəri auər a mə səreɡi nəmisəien, uə sarə ia nəpɨn əknekɨn, uə nərmama hometə kɨtaha, uə nukumhə rahi, uə nautə səkɨtaha riwən, uə ipaka semhə, uə nərmama housi əpune kɨtaha, mətə narimnari me i ko həpkuvehi raka mhə kɨtaha tɨ nokeikeiien səvənhi.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Nɨpərhienien, ia narimnari me pam nəha Kristo sə rokeikei pɨk kɨtaha ramo kɨtaha saməskai mhəpi raka.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Iou iakukurən amasan mə nemhəien uə nɨmɨruien, uə naɡelo me uə nəremhə me, uə narimnari me səməme haməuvehe nəha təkwtəkwuni uə narimnari me səməme tuhəpkuvehe, uə nɨskaiien me,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 uə narimnari me fwe irənhə uə narimnari me fwe inhərɨpw Imwei Nəkur Həuvamhə, uə narimnari me səməme Kumwesən rɨno kamharə ia neiai mɨne tɨprənə, ko irəha pam həpkuvehi raka mhə kɨtaha tɨ nokeikeiien sə Kumwesən ramo m kɨtaha tɨ nəri nə mə səməuvehe mho kuatia kɨtaha Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.