Romanos 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Epraham kaha kupwən səkɨmaha nəkur Isrel, kɨtaha tsəɡkiari irə mhəfni irə? In rɨnətoni nəfe nari ia nɨmɨruien səvənhi?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 In rətoni mə Kumwesən rɨməni mə in ratukwatukw ia nənimen, mətə rɨpko mhə ia noien me səvəi Epraham. Trɨni mɨnuə Epraham ratukwatukw ia noien me səvənhi, nənə in rukurən nəfiəutəien in tukwe. Mətə ia nəmri Kumwesən Epraham ko rɨpkəfiəutə mhə in tukwe.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nəkukuə Ikinan rani nəfe? “Epraham rɨni nɨpərhienien ia Kumwesən, nənə tɨ nəri nə mə in rahatətə iamɨnhi, Kumwesən rətə in mə in ratukwatukw ia nənimen.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Iərmama sə ramo wok tɨ nərəkuien, nərəkuien nəha səvənhi rɨpko mhə nari riti sə kuvei pen auər a min, mətə nərəkuien nəha sə kuvei pen min in rɨno wok tukwe.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Mətə iərmama sə rəpwəh noien wok tɨ nərəkuien, mətə ramətɨɡite ia Kumwesən sə rani nəkur ərəha mə irəha hatukwatukw ia nənimen, rəmwhen mə Kumwesən ruvei pen auər a nari riti min. Tɨ nəri nə mə iərmama nəha ramahatətə iamɨnhi, Kumwesən ramətə in mə in ratukwatukw ia nənimen.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Kiɡ Tevɨt fwe kupwən, in mwi rɨnəɡkiari ia noien nəha nəpɨn rɨnəkwein amasan ia iərmama sə Kumwesən ramətə in mə in ratukwatukw ia nənimen, mətə rɨpko mhə ia noien me sə iərmama nəha ramo.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 In rɨməni mə,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Iərmama i sə Kumwesən trɨpkəvsini mhə noien ərəha me səvənhi,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Nəɡkiariien nəha Kiɡ Tevɨt rɨnəkwein amasan m nərmama irə, in səvəi nəkur Isrel me a, uə nəɡkiariien nəha səvəi nərmama me mwi i rɨpko mhə irəha nəkur Isrel? Ouəh, səvəi nərmama me mwi rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Kɨtaha saməni nəɡkiariien səvəi Nəkukuə Ikinan sə rani mə, “Epraham rɨni nɨpərhienien ia Kumwesən. Nənə tɨ nəri nə mə in rahatətə iamɨnhi, Kumwesən rətə in mə in ratukwatukw ia nənimen.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Mətə Kumwesən rɨməni nesən mə Epraham in ratukwatukw, nəpɨn kuvəuvehi raka ninhum min, uə ia nəpɨn kəpwəh ihi nuvehiien ninhum min? Kumwesən rɨməkupwən mɨni raka iamɨnha irə kurirə kuvehi ninhum min.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nənə kuvehi ninhum m Epraham tɨ nəfe? Ro iamɨnha irə rahatən pen mə Epraham rɨnatukwatukw raka ia nəmri Kumwesən ia nahatətəien səvənhi nəpɨn kəpwəh ihi nuvehiien ninhum min. Ro iamɨnhi irə in tata səvəi nərmama me pam səməme kəpwəh ihi nuvehiien ninhum mɨnraha mətə kamhəni nɨpərhienien ia Kristo, nənə ia suatuk nəha həuvehe nərmama Kumwesən ramətə irəha mə hatukwatukw ia nənimen.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Nənə in tata səvəi nərmama nepwɨn mwi səməme kuvəuvehi raka ninhum mɨnraha, nərmama me nəha irəha nəkur Isrel. Mətə rɨpko mhə səvənraha tata tɨ nəri nə mə kɨməuvehi ninhum mɨnraha, mətə tɨ nəri nə mə irəha kamhesi pen suatuk səvəi nahatətəien. Fwe kupwən tata səvənraha Epraham ramesi pen suatuk nəha nəpɨn kəpwəh ihi nuvehiien ninhum min.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kumwesən rɨno promes m Epraham mɨne kwənəkwus me səvənhi mə tɨ nəpɨn riti tɨprənə i truvehe mo səvənraha irə. Promes nəha rɨpkuvehe mhə tɨ Epraham tɨ nəri nə mə Epraham ramesi pen Loa, mətə ruvehe tukwe tɨ nəri nə mə in rahatətə nənə Kumwesən rɨni mə in ratukwatukw ia nənimen.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Trɨni mɨnuə promes nəha ruvehe mo nɨpərhienien irə tɨ nərmama səməme kamhesi pen Loa, nərmama tuhahatətə tɨ nəfe? Nahatətəien in nari riti ro a tekɨn a, nənə promes nəha ruvehe mo nəri auər a irə.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Loa ravi pehe niemaha səvəi Kumwesən, mətə mə loa riwən ko iərmama rəpwəh nətefiien loa.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ro iamɨnhi irə promes nəha ruvehe tɨ Epraham ia suatuk səvəi nahatətəien mə promes nəha truvehe ia namasanien sə Kumwesən raməriari pehe irə m kɨtaha nənə mo nari riti sə nɨpwnəti Epraham me pam tuhəuvehi səvənraha, rɨpko mhə nɨpwnəti Epraham əpa i Kumwesən rɨməuvei pen Loa mɨnraha, mətə nɨpwnəti Epraham me i səməme kamhesi pen suatuk səvəi nahatətəien səvəi Epraham tɨ nəri nə mə in tata səkɨtaha pam.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Iakɨno ik tata səvəi kwənəkwus me həpɨk.” In tata səkɨtaha ia nəmri Kumwesən i Epraham rɨməni nɨpərhienien irə, Kumwesən sə rauvei pen nɨmɨruien m nərmama səməme həuvamhə, nənə in rukurən noien narimnari me səməme həiwən həuvehe mharə.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Kumwesən rɨno promes m Epraham mə in truvehe tata səvəi kwənəkwus me həpɨk, nənə nɨmwipwɨni me tuhəpɨk mhəpi raka kəməhau me. Nənə Epraham rəmri pen əknekɨn nətərɨɡien səvənhi ia Kumwesən mahatətə əknekɨn irə mə nəɡkiariien səvənhi ro nɨpərhienien. Nəri auər a rəknekɨn mə promes nəha truvehe mo nɨpərhienien irə,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 mətə nahatətəien səvəi Epraham rəpwəh neiwaiuien nəpɨn in rətoni nɨpwran mə rɨnərɡharə mɨnəmwhen mə tremhə tɨ nəri nə mə nuk səvənhi wan hantret, uə nəpɨn in rətoni Sera mukurən mə rɨnəprənemə ko rɨpkərəhi mhə iəkunouihi.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Epraham rəpwəh nəmkiəmkiien tɨ promes nəha Kumwesən rɨməuvei pen min, mətə ruvehe mɨskai ia nahatətəien səvənhi nənə maməɡnəɡɨni Kumwesən.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 In rukurən amasan ia rerɨn mə Kumwesən rauvehi nɨskaiien tɨ noien promes səvənhi ruvehe mo nɨpərhienien.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nənə tɨ nəri nə mə Epraham rahatətə ia Kumwesən iamɨnhi, Nəkukuə Ikinan rani mə, “Kumwesən rətə in mə in ratukwatukw ia nənimen.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nəɡkiariien i sə rani mə, “Kumwesən rətə in mə in ratukwatukw ia nənimen,” kɨnapkrai mhə səvəi Epraham əpa,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 mətə kɨmərai mwi mə səkɨtaha nərmama səməme Kumwesən ramətə kɨtaha mə kɨtaha satukwatukw ia nənimen. Kɨtaha nərmama saməni nɨpərhienien ia Kumwesən sə rɨno Iesu Iərɨmənu səkɨtaha rətui mwi ia nemhəien səvənhi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kɨnəseni pehe Iesu ruvehe memhə tɨ noien ərəha me səkɨtaha, nənə Kumwesən ro in rətui mwi ia nemhəien mə in tro suatuk mə kɨtaha satukwatukw ia nənimen.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.