Romanos 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Ro iamɨnhi irə iakaməres mə pərhien Kumwesən rɨməuvei pen təkutan m nərmama me səvənhi? Rekəm! Hətoni ro iou. Iou iəmə Isrel. Iou iakuku pen ia kwənəkwus səvəi Epraham mɨne kwənəkwus səvəi Penjamin.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Kumwesən rɨnəpwəh nuvei penien təkutan m nərmama me səvənhi səməme in ruvəukurən raka irəha fwe tui anan. Hiəukurən uə rekəm nəfe Nəkukuə Ikinan rani ia Profet Elaeja ia nəpɨn nəha raməɡkiari m Kumwesən tɨ noien ərəha me səməme nəkur Isrel kamho?
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 In rɨni mə,
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Mətə Kumwesən rɨməni pen nəfe tɨ Profet Elaeja? In rɨməni mə,
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Nənə rəmwhen a mwi ipwet mɨne nəkur Isrel kwənkwan nepwɨn nəha ikɨn səməme Kumwesən rɨmərfi irəha ia namasanien səvənhi.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 In rɨmərfi irəha ia namasanien səvənhi, mətə rɨpko mhə mə rɨrfi irəha tɨ noien me səməme irəha kamho. Trɨni mɨnuə rɨrfi irəha tɨ noien me səməme irəha kamho, nənə namasanien sə trəriari irə mɨnraha riwən rəmwhen mə ramərəku irəha tɨ wok səvənraha.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Ro pen, rəfo? Nəri nəha nəkur Isrel kamhətui, irəha həpwəh nətoniien. Mətə nərmama səməme Kumwesən rɨmərfi irəha, irəha hətoni mhəuvehi. Səməme nəha nepwɨn səməme həpwəh nətoniien, Kumwesən ro irəha kənkapwənraha ruvehe mɨskai.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Nənə Kiɡ Tevɨt rani mə,
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Pwəh nənimenraha rɨfwə həpwəh mwi nətoniien nari.
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Ro pen iakaməres mə nəkur Isrel hənapəti mhəmwei ko həpkərer mhə mwi? Rekəm, irəha həukurən nərerien mwi. Mətə tɨ nəri nə mə irəha ho noien ərəha, Kumwesən rauvehimɨru nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə tro nəkur Isrel rerɨnraha revən ia namasanien nəha mə tuhəuvehi səvənraha.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Noien ərəha sə nəkur Isrel həno ro namasanien revən ia tənəmtənə me. Nɨmweiien səvənraha ro namasanien revən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Mə ro iamɨnhi irə tukəfo nəpɨn nəkur Isrel me pam tuhərərɨɡ mwi tɨ Kumwesən? Kumwesən tro mɨnraha namasanien rasori mwi.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Təkwtəkwuni iakaməɡkiari m kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel. Iou aposol səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, ro pen iakəɡnəɡɨni wok i sə Kumwesən rɨməuvei pehe miou.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Iakamo iamɨnhi irə mə tako iou me nepwɨn nəkur Isrel rerɨnraha revən ia namasanien i kamo m kɨmiaha nənə mhokeikei mə tuhəuvehi səvənraha, nənə ia noien nəha takuvehimɨru irəha nepwɨn.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Mə noien i Kumwesən rɨno mərarki nəkur Isrel ro nərmama ia tənəmtənə me həuvehe mho in me nepwɨn, tukəfo nəpɨn in rɨpeki pehe mwi nəkur Isrel? Noien nəha trukuə noien i nərmama tuhətui mwi ia nemhəien.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Trɨni mɨnuə nərmama həmri karen nɨkare bred səvəi nəveɡɨnien vi mə səvəi Kumwesən, nənə bred pəpwiə səvəi Kumwesən. Nənə ia nəɡkiariien səvəi nei, trɨni mɨnuə nukune nei səvəi Kumwesən, rəɡrəɡɨn me mwi səvəi Kumwesən.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Mətə kəteftefi raka rəɡrəɡi nei nəha nepwɨn, nənə kuvehi kɨmiaha, kɨmiaha rəɡrəɡi nei olif sə rəprmɨn, krɨpɨn pen kɨmiaha ia təmwhekɨnraha mə tihəuvehi pəri namasanien səvəi nukune olif nəha.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Nənə ro iamɨnhi irə rərəha mə kɨmiaha hiaməfiəutə ia kɨmiaha mamhətə ərəha rəɡrəɡi olif nəha. Mə hiaməfiəutə ia kɨmiaha iamɨnhi, rerɨmiaha tramrhi mə nukune nei raməkwməni kɨmiaha, mətə rɨpko mhə kɨmiaha rəɡrəɡi nei tihəkwməni nukune nei.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Rosi kɨmiaha riti trəfiəutə in mə, “Kɨnəteftefi raka rɨɡi nei me nepwɨn kuvehi iou krɨpɨn iou ia təmwhekɨnraha.”
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Nɨpərhienien kɨnəteftefi raka irəha, tɨ nəri nə mə irəha həpwəh nahatətəien ia Kumwesən, mətə ik ikamərer ia təmwhekɨnraha tɨ nəri nə mə iakamahatətə irə. Ro iamɨnhi irə tikəpwəh nəfiəutəien ik, mətə tikaməkeikei mehekɨr.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Trɨni mɨnuə Kumwesən rɨnəteftefi raka rəɡrəɡi nei atukwatukw tɨ nəri nə mə hənəpwəh nahatətəien, in trətefi raka mwi ik mə ik ikəpwəh nahatətəien.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Ro pen sətoni mə Kumwesən rukurən noien ramasan m nərmama, mətə rukurən noien mwi rəknekɨn mɨnraha. In ramo rəknekɨn m nərmama səməme haməmwei raka, mətə in ramo ramasan tukumiaha. Nənə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiamesi pen noien amasan səvənhi, in trɨrɨpɨn mamo ramasan tukumiaha. Mətə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəpwəh noien iamɨnha irə, nənə in trətefi raka mwi kɨmiaha.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Nənə trɨni mɨnuə nəkur Isrel hərərɨɡ pehe mwi mhəni nɨpərhienien ia Iesu Kristo, nənə Kumwesən trɨrɨpɨn mwi irəha ia nukunen, tɨ nəri nə mə in rauvehi nɨskaiien tɨ noien iamɨnha irə.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Nɨpwrai nəɡkiariien i mə kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel hiəmwhen ia rɨɡi nei əprmɨn i olif sə Kumwesən rɨnərai raka, nənə mɨrɨpɨn pen ia nei nəha olif fwe ia nəmhien səvənhi. Noien nəha rɨpko mhə noien atukwatukw riti səvəi nei tɨ nuvehiien rɨɡi nei əpə riti mɨrɨpɨn pen ia nei əpə riti. Mətə nəkur Isrel həmwhen ia rɨɡi nei nəha olif fwe ia nəmhien. Nənə təkwtəkwuni rɨməru mə Kumwesən trɨrɨpɨn mwi irəha ia nukunenraha atukwatukw.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Piak me, nəɡkiariien pərhien riti Kumwesən rɨnərkwafə i fwe kupwən iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən, tɨ nəri nə mə rərəha kɨmiaha hiaməfiəutə ia kɨmiaha mə hiəukurən nari. Kumwesən rɨno nəkur Isrel me nepwɨn kənkapwənraha ruvehe mɨskai, mətə noien nəha trəpwəh nəmakien ia nəpɨn me. Nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel səməme tuhəuvehe tɨ Kumwesən tuhaməkeikei mhəuvehe pam, nənə, noien nəha ramo nəkur Isrel kənkapwənraha rɨskai tro sampam.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Nənə kurirə irə, Kumwesən truvehimɨru pam nəkur Isrel. Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 “Nənə in i promes səiou tako mɨnraha
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Nəkur Isrel hənəpwəh nəɡkiariien amasan səvəi Iesu Kristo, nənə ro iamɨnhi irə irəha həmwhen ia nərmama kamhəmwəki Kumwesən. Nəri nəha ro iamɨnhi irə trasitu ia kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel. Mətə tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨmərfi kaha kupwən me səvənraha, ro pen in ramokeikei ihi irəha.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəpɨn Kumwesən ruvərfi raka nərmama, məriari auər a narimnari me mɨnraha, ko rɨpkərari mhə mwi ia nətərɨɡien səvənhi.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Kɨmiaha i nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel fwe kupwən hiamərui nəkwai Kumwesən, mətə təkwtəkwuni Kumwesən rapi kɨmiaha tɨ nəri nə mə nəkur Isrel hənərui nəkwan.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Ia noien a mwi nəha, tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨnapi kɨmiaha ipwet mɨne nənə nəkur Isrel kamhərui nəkwai Kumwesən, ro pen Kumwesən trapi mwi irəha.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Nərmama me pam kamhərui nəkwai Kumwesən. Rəmwhen mə Kumwesən rərihi irəha kamharə ia kalapus. In ro iamɨnha irə mə in rukurən napiien irəha pam.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Hətoni ro, nautə mɨne nukurənien mɨne nətərɨɡien səvəi Kumwesən harəmwhenɨmw pɨk!
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 “Sin rukurən nətə puiien nətərɨɡien səvəi Kumwesən,
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 “Uə sin ruvəuvei pen raka nari riti min ia nəpɨn riti
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨno narimnari me pam,
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.