Romanos 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Ro iamɨnhi irə iakaməres mə pərhien Kumwesən rɨməuvei pen təkutan m nərmama me səvənhi? Rekəm! Hətoni ro iou. Iou iəmə Isrel. Iou iakuku pen ia kwənəkwus səvəi Epraham mɨne kwənəkwus səvəi Penjamin.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Kumwesən rɨnəpwəh nuvei penien təkutan m nərmama me səvənhi səməme in ruvəukurən raka irəha fwe tui anan. Hiəukurən uə rekəm nəfe Nəkukuə Ikinan rani ia Profet Elaeja ia nəpɨn nəha raməɡkiari m Kumwesən tɨ noien ərəha me səməme nəkur Isrel kamho?
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 In rɨni mə,
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Mətə Kumwesən rɨməni pen nəfe tɨ Profet Elaeja? In rɨməni mə,
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 Nənə rəmwhen a mwi ipwet mɨne nəkur Isrel kwənkwan nepwɨn nəha ikɨn səməme Kumwesən rɨmərfi irəha ia namasanien səvənhi.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 In rɨmərfi irəha ia namasanien səvənhi, mətə rɨpko mhə mə rɨrfi irəha tɨ noien me səməme irəha kamho. Trɨni mɨnuə rɨrfi irəha tɨ noien me səməme irəha kamho, nənə namasanien sə trəriari irə mɨnraha riwən rəmwhen mə ramərəku irəha tɨ wok səvənraha.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Ro pen, rəfo? Nəri nəha nəkur Isrel kamhətui, irəha həpwəh nətoniien. Mətə nərmama səməme Kumwesən rɨmərfi irəha, irəha hətoni mhəuvehi. Səməme nəha nepwɨn səməme həpwəh nətoniien, Kumwesən ro irəha kənkapwənraha ruvehe mɨskai.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Nənə Kiɡ Tevɨt rani mə,
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Pwəh nənimenraha rɨfwə həpwəh mwi nətoniien nari.
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 Ro pen iakaməres mə nəkur Isrel hənapəti mhəmwei ko həpkərer mhə mwi? Rekəm, irəha həukurən nərerien mwi. Mətə tɨ nəri nə mə irəha ho noien ərəha, Kumwesən rauvehimɨru nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə tro nəkur Isrel rerɨnraha revən ia namasanien nəha mə tuhəuvehi səvənraha.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Noien ərəha sə nəkur Isrel həno ro namasanien revən ia tənəmtənə me. Nɨmweiien səvənraha ro namasanien revən tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Mə ro iamɨnhi irə tukəfo nəpɨn nəkur Isrel me pam tuhərərɨɡ mwi tɨ Kumwesən? Kumwesən tro mɨnraha namasanien rasori mwi.
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 Təkwtəkwuni iakaməɡkiari m kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel. Iou aposol səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, ro pen iakəɡnəɡɨni wok i sə Kumwesən rɨməuvei pehe miou.
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Iakamo iamɨnhi irə mə tako iou me nepwɨn nəkur Isrel rerɨnraha revən ia namasanien i kamo m kɨmiaha nənə mhokeikei mə tuhəuvehi səvənraha, nənə ia noien nəha takuvehimɨru irəha nepwɨn.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 Mə noien i Kumwesən rɨno mərarki nəkur Isrel ro nərmama ia tənəmtənə me həuvehe mho in me nepwɨn, tukəfo nəpɨn in rɨpeki pehe mwi nəkur Isrel? Noien nəha trukuə noien i nərmama tuhətui mwi ia nemhəien.
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Trɨni mɨnuə nərmama həmri karen nɨkare bred səvəi nəveɡɨnien vi mə səvəi Kumwesən, nənə bred pəpwiə səvəi Kumwesən. Nənə ia nəɡkiariien səvəi nei, trɨni mɨnuə nukune nei səvəi Kumwesən, rəɡrəɡɨn me mwi səvəi Kumwesən.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Mətə kəteftefi raka rəɡrəɡi nei nəha nepwɨn, nənə kuvehi kɨmiaha, kɨmiaha rəɡrəɡi nei olif sə rəprmɨn, krɨpɨn pen kɨmiaha ia təmwhekɨnraha mə tihəuvehi pəri namasanien səvəi nukune olif nəha.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Nənə ro iamɨnhi irə rərəha mə kɨmiaha hiaməfiəutə ia kɨmiaha mamhətə ərəha rəɡrəɡi olif nəha. Mə hiaməfiəutə ia kɨmiaha iamɨnhi, rerɨmiaha tramrhi mə nukune nei raməkwməni kɨmiaha, mətə rɨpko mhə kɨmiaha rəɡrəɡi nei tihəkwməni nukune nei.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 Rosi kɨmiaha riti trəfiəutə in mə, “Kɨnəteftefi raka rɨɡi nei me nepwɨn kuvehi iou krɨpɨn iou ia təmwhekɨnraha.”
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 Nɨpərhienien kɨnəteftefi raka irəha, tɨ nəri nə mə irəha həpwəh nahatətəien ia Kumwesən, mətə ik ikamərer ia təmwhekɨnraha tɨ nəri nə mə iakamahatətə irə. Ro iamɨnhi irə tikəpwəh nəfiəutəien ik, mətə tikaməkeikei mehekɨr.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 Trɨni mɨnuə Kumwesən rɨnəteftefi raka rəɡrəɡi nei atukwatukw tɨ nəri nə mə hənəpwəh nahatətəien, in trətefi raka mwi ik mə ik ikəpwəh nahatətəien.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 Ro pen sətoni mə Kumwesən rukurən noien ramasan m nərmama, mətə rukurən noien mwi rəknekɨn mɨnraha. In ramo rəknekɨn m nərmama səməme haməmwei raka, mətə in ramo ramasan tukumiaha. Nənə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiamesi pen noien amasan səvənhi, in trɨrɨpɨn mamo ramasan tukumiaha. Mətə trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəpwəh noien iamɨnha irə, nənə in trətefi raka mwi kɨmiaha.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 Nənə trɨni mɨnuə nəkur Isrel hərərɨɡ pehe mwi mhəni nɨpərhienien ia Iesu Kristo, nənə Kumwesən trɨrɨpɨn mwi irəha ia nukunen, tɨ nəri nə mə in rauvehi nɨskaiien tɨ noien iamɨnha irə.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Nɨpwrai nəɡkiariien i mə kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel hiəmwhen ia rɨɡi nei əprmɨn i olif sə Kumwesən rɨnərai raka, nənə mɨrɨpɨn pen ia nei nəha olif fwe ia nəmhien səvənhi. Noien nəha rɨpko mhə noien atukwatukw riti səvəi nei tɨ nuvehiien rɨɡi nei əpə riti mɨrɨpɨn pen ia nei əpə riti. Mətə nəkur Isrel həmwhen ia rɨɡi nei nəha olif fwe ia nəmhien. Nənə təkwtəkwuni rɨməru mə Kumwesən trɨrɨpɨn mwi irəha ia nukunenraha atukwatukw.
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Piak me, nəɡkiariien pərhien riti Kumwesən rɨnərkwafə i fwe kupwən iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən, tɨ nəri nə mə rərəha kɨmiaha hiaməfiəutə ia kɨmiaha mə hiəukurən nari. Kumwesən rɨno nəkur Isrel me nepwɨn kənkapwənraha ruvehe mɨskai, mətə noien nəha trəpwəh nəmakien ia nəpɨn me. Nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel səməme tuhəuvehe tɨ Kumwesən tuhaməkeikei mhəuvehe pam, nənə, noien nəha ramo nəkur Isrel kənkapwənraha rɨskai tro sampam.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Nənə kurirə irə, Kumwesən truvehimɨru pam nəkur Isrel. Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 “Nənə in i promes səiou tako mɨnraha
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Nəkur Isrel hənəpwəh nəɡkiariien amasan səvəi Iesu Kristo, nənə ro iamɨnhi irə irəha həmwhen ia nərmama kamhəmwəki Kumwesən. Nəri nəha ro iamɨnhi irə trasitu ia kɨmiaha nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel. Mətə tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨmərfi kaha kupwən me səvənraha, ro pen in ramokeikei ihi irəha.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəpɨn Kumwesən ruvərfi raka nərmama, məriari auər a narimnari me mɨnraha, ko rɨpkərari mhə mwi ia nətərɨɡien səvənhi.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Kɨmiaha i nərmama rɨpko mhə kɨmiaha nəkur Isrel fwe kupwən hiamərui nəkwai Kumwesən, mətə təkwtəkwuni Kumwesən rapi kɨmiaha tɨ nəri nə mə nəkur Isrel hənərui nəkwan.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Ia noien a mwi nəha, tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨnapi kɨmiaha ipwet mɨne nənə nəkur Isrel kamhərui nəkwai Kumwesən, ro pen Kumwesən trapi mwi irəha.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 Nərmama me pam kamhərui nəkwai Kumwesən. Rəmwhen mə Kumwesən rərihi irəha kamharə ia kalapus. In ro iamɨnha irə mə in rukurən napiien irəha pam.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 Hətoni ro, nautə mɨne nukurənien mɨne nətərɨɡien səvəi Kumwesən harəmwhenɨmw pɨk!
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 “Sin rukurən nətə puiien nətərɨɡien səvəi Kumwesən,
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 “Uə sin ruvəuvei pen raka nari riti min ia nəpɨn riti
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨno narimnari me pam,
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.