Mateus 27
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Ia nəpnəpɨn pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel irəha pam hərai sun mə tuhousi əpune Iesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Irəha həiri in, mhəuvən, mhəmri pen in ia rəɡi Paelat. Paelat nəha in iəmə Rom sə ramərɨmənu ia kwopun nəha.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Nəpɨn Jutas iəmə i sə rɨməuvei pen Iesu ia rəɡi nərmama səməme kamhəmwəki, in rətoni mə irəha həni mə Iesu traməkeikei memhə, in rərari ia nətərɨɡien səvənhi, muvehi silin me nəha kɨno ia silva irəha pam toti, muvehi muvehe, muvei pen m pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 mɨni mə, “Iakɨno noien ərəha i, muvei pehe iərmama sə in ratukwatukw a ia rəɡɨmiaha mə tihousi əpune in.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Nənə Jutas rərarki irapw silin me kɨno ia silva fwe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən, nənə mier mevən, mɨrukwi utə atukw a in ia kwənəkwus.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Mətə pris asori me həuvehi silin me nəha kɨno ia silva, mhəni mə, “Rɨpkatukwatukw mhə ia Loa səkɨtaha mə kɨtaha tsousəsɨmwɨn mane i irəha mane səvəi nimwəfwaki tɨ nəri nə mə mane i kuvei pen mə tukuvehi nəmri iərmama i mə tukousi əpune.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ro iamɨnhi irə irəha hərai sun mhəuvehi mane nəha, mhəuvehi nəmri tɨprənə riti. Fwe kupwən kani tɨprənə nəha mə Tɨprənə sə kamo tekinari me irə. Irəha həuvehi nəmri tɨprənə nəha mə tukɨnɨmwi nərmama pwɨspwɨs me ikɨn.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ro pen ipwet mɨne kamseɡi pen ihi nəɡhi tɨprənə nəha mə Tɨprənə sə netə rɨnaiu ikɨn.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ia nəpɨn nəha nəɡkiariien səvəi Profet Jeremaea ruvəuvehe muvəukuə. In rɨməni mə,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Irəha həuvei pen mane nəha mhəuvehi nəmri tɨprənə sə kamo tekinari me irə
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Nəpɨn Iesu ramərer ia nəmri Paelat, Paelat rəres pen in mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ia nəpɨn nəha pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həskəmter, mamhəni ərəha Iesu, mətə Iesu rəpwəh nɨniien nəɡkiariien riti tɨ nirəha i.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ro pen Paelat rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikaməpnapen? Ipkreɡi mhə nəɡkiariien me rɨpɨk nəha kamhəni ərəha ik irə?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Mətə Iesu rɨpkɨni mhə nəɡkiariien riti tukwe in, mɨpkərpwɨn mhə nəɡkiariien riti sə irəha kamhəni. Nənə Paelat rətoni mərkəri asori nari irə.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ia nuk me pam nəpɨn kamo nəveɡɨnien asori nəha Pasova irə, iəmə Rom sə ramərɨmənu ia kwopun nəha rukurən nuvehi rakaien iərmama riti ia kalapus sə nəkur Isrel həməres i, nənə məseni in rier mamevən.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ia nəpɨn nəha iərmama riti fwe ia nəkwai kalapus nərmama pam həukurən in nəɡhɨn nə Parapas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ro iamɨnhi irə nəpɨn nərmama housəsɨmwɨn irəha me, Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiokeikei mə takəseni sin rier ia kalapus mamevən, Parapas uə Iesu sə kani mə Kristo?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Paelat rəres pen irəha iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə in rukurən mə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həməuvei pen Iesu ia rəɡɨn tɨ nəmwəkiien səvənraha.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nari riti mwi, nəpɨn in raməkure ia kwopun sə raməkiri nəɡkiariien ikɨn, pran səvənhi rərhi pen nəɡkiariien riti revən tukwe mɨni mə, “Tikəpwəh noien nari riti ia iəmə atukwatukw nəha. Ia nəpɨn rɨran pehe ipwet iakəməkrəha irə. Nənə təkwtəkwuni iakreɡi rərəha tukwe.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Mətə pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhəkeikei m nərmama mə tuhəres Paelat i mə trəseni Parapas rier ia kalapus mamevən, mətə trousi əpune Iesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Nənə Paelat rəres pen mwi irəha i mə, “Iəmənmi i sə pəku kɨmiaha hiokeikei mə takəseni rier ia kalapus mamevən?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Mɨreɡi Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Ro iamɨnhi irə takəfo ia Iesu sə kani mə Kristo?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Mɨreɡi Paelat rɨni mə, “Tɨ nəfe? Nəfe nəha nərəhaien in rɨno?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Nəpɨn Paelat rətoni mə ko rɨpko mhə rerɨnraha rəpwiuən, mətə hənamo nurɨɡrɨɡien asori, in ruvehi nui, maikuas ia rəɡɨn mi ia nəmrɨnraha pam, mɨni mə, “Iou iakiwən ia nemhəien səvəi iəmə i. Nɨten riwən ia nirak. Ramarə a ia kɨmiaha.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Mɨreɡi nərmama me pam həni mə, “Pwəh nɨten rəmak pehe a ia kɨmiaha mɨne nəkwərhakwərha me səkɨmaha.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Nənə Paelat ro nəkwanraha, məseni Parapas rier ia kalapus mamevən, mətə rɨni nəkwan mə tukərisi Iesu. Nəpɨn naruaɡən me səvənhi hərisi pam in, Paelat ruvei pen in ia rəɡɨnraha mə tuhərui tərini pen ia nei kamarkuaui.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Naruaɡən me səvəi Paelat həiri Iesu mhəuvnimwə ia nimwə asori səvəi Paelat nəɡhɨn nə Praetoriam. Irəha həkwein irəha me nepwɨn ia kusen səvənraha həuvehe mhousəsɨmwɨn irəha me ipaka tɨ Iesu,
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 mhəuvehi raka karkahu səvənhi, mharkahu pen karkahu əruerəv min rəmwhen ia karkahu səvəi kiɡ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Həuvehi rəhi, mhəuvnhi kəfəfau səvəi kiɡ irə, mhəfəfau pen ia kənkapwə, mhəuvei pen mwi rɨɡi nei riti ia rəɡɨn mwatuk rəmwhen ia nəri sə kiɡ rauvehi rahatən pen nasoriien səvəi kiɡ. Hənɨmwi nukurhunraha ia nənimen, mamharɨs əkenhɨn irə, mamhəni mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel kɨmaha iahəsiai ik!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Irəha hərɡəvəsi in, mhəuvehi raka rɨɡi nei nəha ia rəɡɨn, mhousi kənkapwə irə.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Nəpɨn hənarɨs əkenhɨn raka irə, həuvehi raka karkahu əruerəv nə mharkahu pen tɨnari ihi səvənhi, mhəiri in mhəuvən mə tuhərui tərini pen ia nei kamarkuaui.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nəpɨn naruaɡən me nəha hənaməier, hətoni iəmə Saerin riti nəɡhɨn nə Saemon. Irəha həkeikei min mə trəvrani nei kamarkuaui səvəi Iesu.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Irəha həuvən ia kwopun riti nəɡhɨn nə Kolkota (nɨpwrai nahaɡ nəha kwopun səvəi kerhə ia iərmama). Ia kwopun nəha irəha
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 həuvei pen waen m Iesu mə trənɨmwi. Kəvti pen nɨmwai nari riti rəfiə trasitu muəsi nəmisəien. Mətə nəpɨn Iesu rəpwasi əɡhan, rəpwəh nokeikeiien mə trənɨmwi.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Nəpɨn irəha hərui tərini pen raka in ia nei kamarkuaui, həuai kɨrkɨri tɨnari me səvənhi, mhəuini nari riti sə trahatən pen mə sin truvehi nəfe tɨnari səvənhi.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Nənə həkure ia kwopun nəha, mamhətui tukwe.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ia kənkapwə irənhə irə irəha hərui pen nəkukuə riti kɨmərai mə Iesu tremhə tɨ nəfe. Rɨni mə: Iesu I Kig Səvəi Nəkur Isrel
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ia nəpɨn nəha həuvehi rakres mi kəru, mhərui tərini pen mwi irau ia nei kamarkuaui, riti ia nɨkare Iesu mwatuk, riti ia nɨkaren mour.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nənə nərmama səməme kamhəukurau ia suatuk kamhounouini kənkapwənraha me, mamhəni ərəha Iesu,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 mamhəni mə, “Ik nə iəmə ikɨməni mə tikouraha nimwə səvəi Kumwesən marə muvrhəkɨn mwi ia nəpɨn kahar. Itə, uvehimɨru ik! Trɨni mɨnuə ik Tɨni Kumwesən pərhien, araka ia nei kamarkuaui meiwaiu pehe.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ia noien a mwi nəha pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel harɨs əkenhɨn irə, mamhəni mə,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “In rɨməuvehimɨru raka nərmama həpɨk, mətə ko rɨpkuvehimɨru atukw mhə in. Mə in kiɡ səvəi nəkur Isrel pərhien, ramasan mə raraka ia nei kamarkuaui meiwaiu pehe, pwəh kɨtaha sətoni mhəni nɨpərhienien irə.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Iəmə i rahatətə ia Kumwesən mɨni mə in Tɨni Kumwesən. Pwəh sətoni ro mə Kumwesən rerɨn raɡien tukwe truvehimɨru in təkwtəkwuni.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Iərmama mi nəha sə krauakres kɨnərui tərini pen irau ia nei kamarkuaui irəhar Iesu, irau mwi krauni ərəha in rəmwhen nepwɨn həməni.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ia kurkwai nəpɨn ia ran nəpitəvien ruvehe mousəman kwopun me pam ia tənə nəha meste aoa kahar rukurau.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Nənə rarɨpwi tri klok ia nəruarəv Iesu rəkwein əpwəmwɨs, mɨni mɨnuə, “Eloi, Eloi, lama sapaktani?” Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə “Kumwesən səiou, Kumwesən səiou, rəfo ikap raka ia nirak iamɨnhi?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Nərmama me nepwɨn səməme kamhərer mamhəspau ia Iesu həreɡi nəɡkiariien nəha, mhəni mə, “Iəmə i raməkwein Profet Elaeja.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Nənə təkwtəkwuni a riti ia nirəha raiu muvehi nɨpəri koton, meitesi ia waen sə rəfiə, mɨpiri pen ia nusvenhi rəɡi nei riti, muvehi pen mə Iesu trənɨmwi.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Mətə in me nepwɨn həni mə, “Pəpɨm ro pwəh sətoni mə Profet Elaeja truvehe muvehimɨru iəmə i uə rekəm.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Nənə Iesu rəkwein əpwəmwɨs mwi, məseni pen nɨmɨruien səvənhi, memhə.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Təkwtəkwuni a mwi tɨnari sə rəɡher tukuahaɡ kwopun ikinan anan fwe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən reitehi nɨpərɨn kəru fwe irənhə meste nari fwe inhərɨpw. Nənə tɨprənə rɨkiu, meitehi kəruəterei me.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Nɨpəɡi kəruəterei me nepwɨn sə kɨnərkwafə nɨpwrai nərmama ikɨn həuvehe mhəkwaɡ, nənə Kumwesən ro nərmama me səvənhi həpɨk hətui mwi ia nemhəien səvənraha.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Kurirə irə nəpɨn Iesu rətui mwi ia nemhəien səvənhi irəha həier irapw ia nɨpəɡi kəruəterei me səvənraha, mhəuvən ia taon ikinan nə Jerusalem, nərmama həpɨk hətoni irəha.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Iaruaɡən riti nəha in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. In mɨne naruaɡən me nepwɨn səvənhi kamhətui tɨ Iesu. Nəpɨn irəha hətoni nɨmwnɨmwien nəha mɨne narimnari me nəha sə həməier pehe, həhekɨr asori, mhəni mə, “Nɨpərhienien iəmə i in Tɨni Kumwesən.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Nənə nɨpran me həpɨk ia kwopun nəha kamhərer isipwɨn kwopti tɨ Iesu mamhəspau irə. Nɨpran me nəha həməier ia tənə Kalili, mamhəkurirə ia Iesu, mamhasitu irə.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Meri Maktala, mɨne Meri mama səvəi Jemes mɨne Josef, mɨne mama səvəi tɨni Sepeti mi kamharərer irəha mɨnraha.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Iəmə Aramatia riti nəha ikɨn nəɡhɨn nə Josef. Nautə səvənhi rasori. In mwi iərmama riti səvəi Iesu. Ia nəruarəv
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 revən tɨ Paelat, məres pen mə ko Paelat rəseni in ruvehi nɨpwrai Iesu. Ro pen Paelat rɨni nəkwan mə tukuvehi pen min.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Josef revən muvehi nɨpwrai Iesu, muveɡi ia tɨnari əmher riti kɨno ia linen,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 nənə məmri pen ia nɨpəɡi kəruəterei riti səvənhi sə in rɨnərai ərori raka. Nəpɨn rɨnəmri raka, rəsəkwuəsəkwu kəruəterei asori riti mərəpinhə pen kwəruə irə, nənə mamevən.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri Maktala, mɨne Meri mama səvəi Jemes mɨne Josef krauəkure fwe ikɨn, rouəti pen nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Kɨni rakwakwi irə, nəpɨn kaməpnəpenə irə tɨ Sapat, pris asori me mɨne Farisi me həuvən mhousəsɨmwɨn irəha me ia nəmri Paelat,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 həni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Rerɨmaha ramrhi nəɡkiariien riti səvəi iəmə nəha rameikuə. Nəpɨn ramɨru ihi, rɨməni mə nəpɨn kahar trukurau nənə in trətui mwi ia nemhəien səvənhi.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ro iamɨnhi irə tikərhi pen nərmama me nepwɨn səim pwəh həuvən mhəsisəɡ əknekɨn ia nɨpəɡ sə kɨnərkwafə nɨpwran ikɨn meste nəpɨn kahar haruvehe mharukurau. Rərəha nərmama me səvənhi həuvən, mhakres nɨpwran, mhəni pen tɨ nərmama mə in rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi. Tuko ro iamɨnhi irə neikuəien nəha səvənraha trərəha məpi raka sə fwe kupwən.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Mɨreɡi Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakəseni naruaɡən me nepwɨn səiou. Tiho mhəiri irəha mhəuvən mhəsisəɡ əknekɨn ia nɨpəɡi kəruəterei nəha.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ro pen irəha həuvən mhəmri pen nari riti ia kəruəterei sə ramərer tukuahaɡ ia nɨpəɡ nəha mə iərmama riti rɨkiu irə irəha tuhətoni mhəukurən. Nənə naruaɡən me nepwɨn kamhərer tukuahaɡ tukwe.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.