Mateus 27
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Ia nəpnəpɨn pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel irəha pam hərai sun mə tuhousi əpune Iesu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Irəha həiri in, mhəuvən, mhəmri pen in ia rəɡi Paelat. Paelat nəha in iəmə Rom sə ramərɨmənu ia kwopun nəha.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Nəpɨn Jutas iəmə i sə rɨməuvei pen Iesu ia rəɡi nərmama səməme kamhəmwəki, in rətoni mə irəha həni mə Iesu traməkeikei memhə, in rərari ia nətərɨɡien səvənhi, muvehi silin me nəha kɨno ia silva irəha pam toti, muvehi muvehe, muvei pen m pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 mɨni mə, “Iakɨno noien ərəha i, muvei pehe iərmama sə in ratukwatukw a ia rəɡɨmiaha mə tihousi əpune in.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Nənə Jutas rərarki irapw silin me kɨno ia silva fwe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən, nənə mier mevən, mɨrukwi utə atukw a in ia kwənəkwus.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Mətə pris asori me həuvehi silin me nəha kɨno ia silva, mhəni mə, “Rɨpkatukwatukw mhə ia Loa səkɨtaha mə kɨtaha tsousəsɨmwɨn mane i irəha mane səvəi nimwəfwaki tɨ nəri nə mə mane i kuvei pen mə tukuvehi nəmri iərmama i mə tukousi əpune.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ro iamɨnhi irə irəha hərai sun mhəuvehi mane nəha, mhəuvehi nəmri tɨprənə riti. Fwe kupwən kani tɨprənə nəha mə Tɨprənə sə kamo tekinari me irə. Irəha həuvehi nəmri tɨprənə nəha mə tukɨnɨmwi nərmama pwɨspwɨs me ikɨn.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ro pen ipwet mɨne kamseɡi pen ihi nəɡhi tɨprənə nəha mə Tɨprənə sə netə rɨnaiu ikɨn.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Ia nəpɨn nəha nəɡkiariien səvəi Profet Jeremaea ruvəuvehe muvəukuə. In rɨməni mə,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Irəha həuvei pen mane nəha mhəuvehi nəmri tɨprənə sə kamo tekinari me irə
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Nəpɨn Iesu ramərer ia nəmri Paelat, Paelat rəres pen in mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ia nəpɨn nəha pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həskəmter, mamhəni ərəha Iesu, mətə Iesu rəpwəh nɨniien nəɡkiariien riti tɨ nirəha i.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Ro pen Paelat rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikaməpnapen? Ipkreɡi mhə nəɡkiariien me rɨpɨk nəha kamhəni ərəha ik irə?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Mətə Iesu rɨpkɨni mhə nəɡkiariien riti tukwe in, mɨpkərpwɨn mhə nəɡkiariien riti sə irəha kamhəni. Nənə Paelat rətoni mərkəri asori nari irə.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ia nuk me pam nəpɨn kamo nəveɡɨnien asori nəha Pasova irə, iəmə Rom sə ramərɨmənu ia kwopun nəha rukurən nuvehi rakaien iərmama riti ia kalapus sə nəkur Isrel həməres i, nənə məseni in rier mamevən.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ia nəpɨn nəha iərmama riti fwe ia nəkwai kalapus nərmama pam həukurən in nəɡhɨn nə Parapas.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ro iamɨnhi irə nəpɨn nərmama housəsɨmwɨn irəha me, Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiokeikei mə takəseni sin rier ia kalapus mamevən, Parapas uə Iesu sə kani mə Kristo?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Paelat rəres pen irəha iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə in rukurən mə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həməuvei pen Iesu ia rəɡɨn tɨ nəmwəkiien səvənraha.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Nari riti mwi, nəpɨn in raməkure ia kwopun sə raməkiri nəɡkiariien ikɨn, pran səvənhi rərhi pen nəɡkiariien riti revən tukwe mɨni mə, “Tikəpwəh noien nari riti ia iəmə atukwatukw nəha. Ia nəpɨn rɨran pehe ipwet iakəməkrəha irə. Nənə təkwtəkwuni iakreɡi rərəha tukwe.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Mətə pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhəkeikei m nərmama mə tuhəres Paelat i mə trəseni Parapas rier ia kalapus mamevən, mətə trousi əpune Iesu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Nənə Paelat rəres pen mwi irəha i mə, “Iəmənmi i sə pəku kɨmiaha hiokeikei mə takəseni rier ia kalapus mamevən?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Mɨreɡi Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Ro iamɨnhi irə takəfo ia Iesu sə kani mə Kristo?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Mɨreɡi Paelat rɨni mə, “Tɨ nəfe? Nəfe nəha nərəhaien in rɨno?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Nəpɨn Paelat rətoni mə ko rɨpko mhə rerɨnraha rəpwiuən, mətə hənamo nurɨɡrɨɡien asori, in ruvehi nui, maikuas ia rəɡɨn mi ia nəmrɨnraha pam, mɨni mə, “Iou iakiwən ia nemhəien səvəi iəmə i. Nɨten riwən ia nirak. Ramarə a ia kɨmiaha.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Mɨreɡi nərmama me pam həni mə, “Pwəh nɨten rəmak pehe a ia kɨmiaha mɨne nəkwərhakwərha me səkɨmaha.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Nənə Paelat ro nəkwanraha, məseni Parapas rier ia kalapus mamevən, mətə rɨni nəkwan mə tukərisi Iesu. Nəpɨn naruaɡən me səvənhi hərisi pam in, Paelat ruvei pen in ia rəɡɨnraha mə tuhərui tərini pen ia nei kamarkuaui.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Naruaɡən me səvəi Paelat həiri Iesu mhəuvnimwə ia nimwə asori səvəi Paelat nəɡhɨn nə Praetoriam. Irəha həkwein irəha me nepwɨn ia kusen səvənraha həuvehe mhousəsɨmwɨn irəha me ipaka tɨ Iesu,
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 mhəuvehi raka karkahu səvənhi, mharkahu pen karkahu əruerəv min rəmwhen ia karkahu səvəi kiɡ.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Həuvehi rəhi, mhəuvnhi kəfəfau səvəi kiɡ irə, mhəfəfau pen ia kənkapwə, mhəuvei pen mwi rɨɡi nei riti ia rəɡɨn mwatuk rəmwhen ia nəri sə kiɡ rauvehi rahatən pen nasoriien səvəi kiɡ. Hənɨmwi nukurhunraha ia nənimen, mamharɨs əkenhɨn irə, mamhəni mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel kɨmaha iahəsiai ik!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Irəha hərɡəvəsi in, mhəuvehi raka rɨɡi nei nəha ia rəɡɨn, mhousi kənkapwə irə.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Nəpɨn hənarɨs əkenhɨn raka irə, həuvehi raka karkahu əruerəv nə mharkahu pen tɨnari ihi səvənhi, mhəiri in mhəuvən mə tuhərui tərini pen ia nei kamarkuaui.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Nəpɨn naruaɡən me nəha hənaməier, hətoni iəmə Saerin riti nəɡhɨn nə Saemon. Irəha həkeikei min mə trəvrani nei kamarkuaui səvəi Iesu.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Irəha həuvən ia kwopun riti nəɡhɨn nə Kolkota (nɨpwrai nahaɡ nəha kwopun səvəi kerhə ia iərmama). Ia kwopun nəha irəha
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 həuvei pen waen m Iesu mə trənɨmwi. Kəvti pen nɨmwai nari riti rəfiə trasitu muəsi nəmisəien. Mətə nəpɨn Iesu rəpwasi əɡhan, rəpwəh nokeikeiien mə trənɨmwi.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Nəpɨn irəha hərui tərini pen raka in ia nei kamarkuaui, həuai kɨrkɨri tɨnari me səvənhi, mhəuini nari riti sə trahatən pen mə sin truvehi nəfe tɨnari səvənhi.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Nənə həkure ia kwopun nəha, mamhətui tukwe.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Ia kənkapwə irənhə irə irəha hərui pen nəkukuə riti kɨmərai mə Iesu tremhə tɨ nəfe. Rɨni mə: Iesu I Kig Səvəi Nəkur Isrel
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Ia nəpɨn nəha həuvehi rakres mi kəru, mhərui tərini pen mwi irau ia nei kamarkuaui, riti ia nɨkare Iesu mwatuk, riti ia nɨkaren mour.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Nənə nərmama səməme kamhəukurau ia suatuk kamhounouini kənkapwənraha me, mamhəni ərəha Iesu,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 mamhəni mə, “Ik nə iəmə ikɨməni mə tikouraha nimwə səvəi Kumwesən marə muvrhəkɨn mwi ia nəpɨn kahar. Itə, uvehimɨru ik! Trɨni mɨnuə ik Tɨni Kumwesən pərhien, araka ia nei kamarkuaui meiwaiu pehe.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ia noien a mwi nəha pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel harɨs əkenhɨn irə, mamhəni mə,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “In rɨməuvehimɨru raka nərmama həpɨk, mətə ko rɨpkuvehimɨru atukw mhə in. Mə in kiɡ səvəi nəkur Isrel pərhien, ramasan mə raraka ia nei kamarkuaui meiwaiu pehe, pwəh kɨtaha sətoni mhəni nɨpərhienien irə.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Iəmə i rahatətə ia Kumwesən mɨni mə in Tɨni Kumwesən. Pwəh sətoni ro mə Kumwesən rerɨn raɡien tukwe truvehimɨru in təkwtəkwuni.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Iərmama mi nəha sə krauakres kɨnərui tərini pen irau ia nei kamarkuaui irəhar Iesu, irau mwi krauni ərəha in rəmwhen nepwɨn həməni.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Ia kurkwai nəpɨn ia ran nəpitəvien ruvehe mousəman kwopun me pam ia tənə nəha meste aoa kahar rukurau.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Nənə rarɨpwi tri klok ia nəruarəv Iesu rəkwein əpwəmwɨs, mɨni mɨnuə, “Eloi, Eloi, lama sapaktani?” Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə “Kumwesən səiou, Kumwesən səiou, rəfo ikap raka ia nirak iamɨnhi?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Nərmama me nepwɨn səməme kamhərer mamhəspau ia Iesu həreɡi nəɡkiariien nəha, mhəni mə, “Iəmə i raməkwein Profet Elaeja.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Nənə təkwtəkwuni a riti ia nirəha raiu muvehi nɨpəri koton, meitesi ia waen sə rəfiə, mɨpiri pen ia nusvenhi rəɡi nei riti, muvehi pen mə Iesu trənɨmwi.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Mətə in me nepwɨn həni mə, “Pəpɨm ro pwəh sətoni mə Profet Elaeja truvehe muvehimɨru iəmə i uə rekəm.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Nənə Iesu rəkwein əpwəmwɨs mwi, məseni pen nɨmɨruien səvənhi, memhə.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Təkwtəkwuni a mwi tɨnari sə rəɡher tukuahaɡ kwopun ikinan anan fwe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən reitehi nɨpərɨn kəru fwe irənhə meste nari fwe inhərɨpw. Nənə tɨprənə rɨkiu, meitehi kəruəterei me.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Nɨpəɡi kəruəterei me nepwɨn sə kɨnərkwafə nɨpwrai nərmama ikɨn həuvehe mhəkwaɡ, nənə Kumwesən ro nərmama me səvənhi həpɨk hətui mwi ia nemhəien səvənraha.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Kurirə irə nəpɨn Iesu rətui mwi ia nemhəien səvənhi irəha həier irapw ia nɨpəɡi kəruəterei me səvənraha, mhəuvən ia taon ikinan nə Jerusalem, nərmama həpɨk hətoni irəha.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Iaruaɡən riti nəha in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. In mɨne naruaɡən me nepwɨn səvənhi kamhətui tɨ Iesu. Nəpɨn irəha hətoni nɨmwnɨmwien nəha mɨne narimnari me nəha sə həməier pehe, həhekɨr asori, mhəni mə, “Nɨpərhienien iəmə i in Tɨni Kumwesən.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Nənə nɨpran me həpɨk ia kwopun nəha kamhərer isipwɨn kwopti tɨ Iesu mamhəspau irə. Nɨpran me nəha həməier ia tənə Kalili, mamhəkurirə ia Iesu, mamhasitu irə.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Meri Maktala, mɨne Meri mama səvəi Jemes mɨne Josef, mɨne mama səvəi tɨni Sepeti mi kamharərer irəha mɨnraha.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Iəmə Aramatia riti nəha ikɨn nəɡhɨn nə Josef. Nautə səvənhi rasori. In mwi iərmama riti səvəi Iesu. Ia nəruarəv
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 revən tɨ Paelat, məres pen mə ko Paelat rəseni in ruvehi nɨpwrai Iesu. Ro pen Paelat rɨni nəkwan mə tukuvehi pen min.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Josef revən muvehi nɨpwrai Iesu, muveɡi ia tɨnari əmher riti kɨno ia linen,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 nənə məmri pen ia nɨpəɡi kəruəterei riti səvənhi sə in rɨnərai ərori raka. Nəpɨn rɨnəmri raka, rəsəkwuəsəkwu kəruəterei asori riti mərəpinhə pen kwəruə irə, nənə mamevən.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri Maktala, mɨne Meri mama səvəi Jemes mɨne Josef krauəkure fwe ikɨn, rouəti pen nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Kɨni rakwakwi irə, nəpɨn kaməpnəpenə irə tɨ Sapat, pris asori me mɨne Farisi me həuvən mhousəsɨmwɨn irəha me ia nəmri Paelat,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 həni pen tukwe in mə, “Iəmə asori. Rerɨmaha ramrhi nəɡkiariien riti səvəi iəmə nəha rameikuə. Nəpɨn ramɨru ihi, rɨməni mə nəpɨn kahar trukurau nənə in trətui mwi ia nemhəien səvənhi.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Ro iamɨnhi irə tikərhi pen nərmama me nepwɨn səim pwəh həuvən mhəsisəɡ əknekɨn ia nɨpəɡ sə kɨnərkwafə nɨpwran ikɨn meste nəpɨn kahar haruvehe mharukurau. Rərəha nərmama me səvənhi həuvən, mhakres nɨpwran, mhəni pen tɨ nərmama mə in rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi. Tuko ro iamɨnhi irə neikuəien nəha səvənraha trərəha məpi raka sə fwe kupwən.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Mɨreɡi Paelat rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakəseni naruaɡən me nepwɨn səiou. Tiho mhəiri irəha mhəuvən mhəsisəɡ əknekɨn ia nɨpəɡi kəruəterei nəha.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Ro pen irəha həuvən mhəmri pen nari riti ia kəruəterei sə ramərer tukuahaɡ ia nɨpəɡ nəha mə iərmama riti rɨkiu irə irəha tuhətoni mhəukurən. Nənə naruaɡən me nepwɨn kamhərer tukuahaɡ tukwe.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.