Mateus 22
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARC
1 Nənə Iesu rəɡkiari mwi mɨnraha, musipekɨn mɨni mə,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Suatuk sə Kumwesən ia neiai ramərɨmənu ia nɨtətə səvənhi rəmwhen ia kiɡ riti sə ro nəveɡɨnien asori səvəi tɨni tɨ nəri nə mə tɨni rɨpkiri a pran səvənhi.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Rərhi pen nərmama səməme kamho tukwini nari min həuvən mhəkwein nərmama səməme in ruvəni pen raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe, mətə irəha həpwəh nokeikeiien mə tuhəuvehe.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Ro pen kiɡ rərari mərhi pen nərmama nepwɨn mwi səməme kamho tukwini nari min, rɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha tihəuvən mhəni pen tɨ nərmama səməme iakuvəni raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe mə hətə ro iakɨnəpnəpenə raka səiou nəveɡɨnien. Iakɨnousi əpune raka kau me səiou mɨne kwəti kau me səiou həsisi amasan. Narimnari me pam i iakameitenhi a kɨmiaha. Tihəuvehe tɨ nəveɡɨnien asori səiou sə iakamo səvəi nərɨk tɨ nəri nə mə rɨpkiri a pran səvənhi.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Mətə irəha ho nəri auər a ia nəɡkiariien səvəi kiɡ, mamhəuvən. Riti revən tɨ səvənhi nəmhien. Riti revən tɨ səvənhi stoa.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Nərmama me nəha nepwɨn həkwtəmhiri nərmama səməme kamho tukwini nari m kiɡ, mho naurɨsien mɨnraha, mhousi əpune irəha.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ia nəpɨn nəha kiɡ niemaha rəpi. Ro pen rərhi pen naruaɡən me səvənhi, həuvən mhousi əpune nərmama me nəha səməme hənousi əpune səvənhi me nərmama, nənə mhəuvani taon səvənraha.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Kurirə irə kiɡ rɨni pen tɨ nərmama səməme kamho tukwini nari min mə, ‘Nəveɡɨnien asori səiou sə iakamo tɨ nərɨk sə rɨpkiri a pran i iakɨnəpnəpenə pam tukwe, mətə səməme iakuvəni raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe həpwəh nəmwhenien.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Ro iamɨnhi irə, kɨmiaha tihəuvən fwe suatuk me, mhəni pen tɨ nərmama me pam səməme hiətoni irəha mə tuhəuvehe ia nəveɡɨnien səiou.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Nənə nərmama me nəha kamho tukwini nari m kiɡ həier, mhəuvən ia suatuk me, mhəkwein nərmama me pam səməme hətoni irəha, nəkur ərəha mɨne nəkur amasan, həuvehi irəha mhəuvən tɨ nəveɡɨnien asori səvəi kiɡ. Nənə nimwə sə kaməni nari ikɨn rukuər ia nərmama.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Mətə nəpɨn kiɡ ruvnimwə pehe mə trətoni nərmama me nəha səməme həuvehe, rətə iərmama riti raməni nari mɨpkarkahu mhə tɨnari atukwatukw sə kamarkahu i ia nəveɡɨnien sə ro iamɨnhi.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Nənə kiɡ rɨni pen tukwe in mə, ‘Iou riti! Ikəfuvnimwə pehe irə məpwəh narkahuien tɨnari atukwatukw sə kamarkahu i ia nəveɡɨnien iamɨnhi?’ Nənə iərmama nəha rɨreirei mə trɨni nəfe.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nənə kiɡ rɨni pen tɨ nərmama me nəha kamho tukwini nari min mə, ‘Hərihi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi, mhərarki irapw iruə ia nəpitəvien. Kwopun nəha nərmama tuhasək ikɨn, mhahi tərini revɨnraha.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Nənə Iesu rarə mɨni mwi mə, “Kaməkwein nərmama həpɨk mə tuhəuvehe, mətə houihi a Kumwesən ruvərfi raka irəha mə səvənhi me.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ia nəpɨn nəha Farisi me həuvən, mhəɡkiari pəri, mamhəres mə tuhəfo mho Iesu rəfwəkour ia nəɡkiariien səvənhi.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Nəpɨn həɡkiari pam, hərhi pen nərmama nepwɨn səvənraha tɨ Iesu həuvən irəha nərmama nepwɨn səvəi Kiɡ Herot, nənə mhəni mə, “Iahatən. Kɨmaha iahəukurən mə ik iəmə sə ikani nɨpərhienien. Ikamahatən atukwatukw suatuk sə Kumwesən rokeikei mə nərmama tuhesi pen. Ikəpwəh nehekɨrien nərmama, mətə nəmə asori uə nəmə auər a ikahatən rəmnəmwhen a tɨ nirəha.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Ro iamɨnhi irə tiko mɨni pehe ro tukumaha i nətərɨɡien səim. Ratukwatukw ia Loa səkɨtaha mə tsərəku pen nəmri takis m Kiɡ Sisa uə rekəm?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Mətə Iesu ruvəukurən raka nətərɨɡien ərəha səvənraha, rɨni mə, “Kɨmiaha kəuətkəsuə me. Rəfo hiameipweipwi iou iamɨnhi irə?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Həuvehi silin riti mhəuvehi mhəuvehe, pwəh iakətə ro.” Nənə irəha həuvei pen silin riti min.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nənɨmwi iərmama sin i ia silin? Nənə nəɡhi sin i?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Mɨreɡi həni mə, “Nənɨmwi Kiɡ Sisa mɨne nəɡhi Kiɡ Sisa.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien səvənhi, nənimenraha rier. Nənə həpwəh Iesu mamhəuvən.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Ia nəpɨn nəha mwi Satusi me nepwɨn həuvehe tɨ Iesu. (Satusi me irəha kamhəni mə iərmama sə ruvamhə ko rɨpkətui mhə mwi.) Irəha həuvehe mhəres Iesu nəresien riti,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 mhəni mə, “Iahatən, Moses rɨməni mə, ‘Trɨni mɨnuə iərman riti remhə, məpwəh səvənhi pran, mətə tɨnɨnrau riwən, piəvi iərman nəha traməkeikei miri pran nəha rouərəhi nəkwərhakwərha me, rouəsihaɡɨn piəvi iəmə nəha.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Mətə nərman me nepwɨn səkɨtaha, irəha pam sefen. Irəha piəvnraha me. Sə rasori riri pran riti, rouəpwəh nərəhiien iəkunouihi riti, remhə, məpwəh səvənhi pran. Nənə piəvi iərman nəha riri.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Piəvni sə resi pen in mwi ro iamɨnhi irə. Nənə piəvni sə ro kahar in mwi ro iamɨnhi irə mamevən meste sampam.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Nərman me nəha sefen hemhə pam. Nənə prən nəha remhə mwi.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ni pehe ro tukumaha i. Ia nəpɨn nəha Kumwesən tro nərmama hətui mwi ia nemhəien, prən nəha səvəi sin ia nərman me nəha sefen, tɨ nəri nə mə irəha pam həməiri in?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Mətə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəreirei nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan, mhəreirei mwi nɨskaiien səvəi Kumwesən. Ro iamɨnhi irə mɨne nahatənien səkɨmiaha rɨpkatukwatukw mhə.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Nəpɨn nərmama tuhətui mwi ia nemhəien, nərman tuhəpwəh niriien nɨpran, nɨpran tuhəpwəh nesi penien nərman. Mətə irəha tuhəmwhen ia naɡelo me ia neiai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Nənə nəɡkiariien səvəi nəɡkiariien i hiaməni mə iərmama ko rɨpkətui mhə mwi ia nemhəien. Rosi kɨmiaha hiəpkəvsini raka mhə nəɡkiariien i Kumwesən rɨməni pehe tukumiaha i uə? Rɨməni mə,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Iou Kumwesən səvəi Epraham mɨne Kumwesən səvəi Aesak mɨne Kumwesən səvəi Jekop.’ In rɨpko mhə Kumwesən səvəi nərmama me səməme həuvamhə, mətə in Kumwesən səvəi nərmama me səməme kamhəmɨru.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nəpɨn nərmama me həreɡi nəɡkiariien nəha Iesu ramahatən nərmama me irə, nənimenraha rier.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Mətə nəpɨn Farisi me həreɡi mə Iesu rəsisəɡ tərhui Satusi me ia nəɡkiariien səvənhi, irəha housəsɨmwɨn irəha me.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Irəha riti in iahatən səvəi Loa rəres pen nari riti min mə trɨreɡi ro Iesu mə trəfni irə. In rɨni mə,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Iahatən. Nəfe loa ia Loa səvəi Moses in rasori?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “‘Tikaməkeikei mokeikei Iərɨmənu Kumwesən səim ia rerɨm me pam, mokeikei in ia nɨmɨruien me pam səim, mokeikei in ia nətərɨɡien me pam səim.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Loa nəha in rasori makupwən ia loa me.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nənə loa səro kəru irə rakurirə pen loa nəha rəmwhen irə. Rɨni mə, ‘Tikaməkeikei mokeikei piam rəmwhen ikokeikei atukw a ik.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Nəɡkiariien me pam kɨmərai pen ia Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me həɡher pen ia loa mi nəha.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisi me housəsɨmwɨn irəha me, nənə Iesu rəres pen irəha i
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə mə Kristo in tɨni sin?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Mətə rəfo nəha Kiɡ Tevɨt rɨnəkwein Kristo mə Iərɨmənu səvənhi? Ia nəpɨn nəha Nənɨmwɨn Ikinan rɨnarə irə Kiɡ Tevɨt rɨməni mə,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Kumwesən rɨni pen tɨ Iərɨmənu səiou mə,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Mə Kiɡ Tevɨt rɨnəkwein Kristo mə Iərɨmənu səvənhi rəfo kɨmiaha hiaməni mə in tɨni Kiɡ Tevɨt?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Nəpɨn Iesu rəres nəresien nəha, iərmama riti riwən ko rɨrɨpwen pen min. Ia nəpɨn nəha mamevən, nərmama pam həhekɨr nəresien nəresien me min.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.