Mateus 22
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Nənə Iesu rəɡkiari mwi mɨnraha, musipekɨn mɨni mə,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Suatuk sə Kumwesən ia neiai ramərɨmənu ia nɨtətə səvənhi rəmwhen ia kiɡ riti sə ro nəveɡɨnien asori səvəi tɨni tɨ nəri nə mə tɨni rɨpkiri a pran səvənhi.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Rərhi pen nərmama səməme kamho tukwini nari min həuvən mhəkwein nərmama səməme in ruvəni pen raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe, mətə irəha həpwəh nokeikeiien mə tuhəuvehe.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ro pen kiɡ rərari mərhi pen nərmama nepwɨn mwi səməme kamho tukwini nari min, rɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha tihəuvən mhəni pen tɨ nərmama səməme iakuvəni raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe mə hətə ro iakɨnəpnəpenə raka səiou nəveɡɨnien. Iakɨnousi əpune raka kau me səiou mɨne kwəti kau me səiou həsisi amasan. Narimnari me pam i iakameitenhi a kɨmiaha. Tihəuvehe tɨ nəveɡɨnien asori səiou sə iakamo səvəi nərɨk tɨ nəri nə mə rɨpkiri a pran səvənhi.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Mətə irəha ho nəri auər a ia nəɡkiariien səvəi kiɡ, mamhəuvən. Riti revən tɨ səvənhi nəmhien. Riti revən tɨ səvənhi stoa.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Nərmama me nəha nepwɨn həkwtəmhiri nərmama səməme kamho tukwini nari m kiɡ, mho naurɨsien mɨnraha, mhousi əpune irəha.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ia nəpɨn nəha kiɡ niemaha rəpi. Ro pen rərhi pen naruaɡən me səvənhi, həuvən mhousi əpune nərmama me nəha səməme hənousi əpune səvənhi me nərmama, nənə mhəuvani taon səvənraha.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Kurirə irə kiɡ rɨni pen tɨ nərmama səməme kamho tukwini nari min mə, ‘Nəveɡɨnien asori səiou sə iakamo tɨ nərɨk sə rɨpkiri a pran i iakɨnəpnəpenə pam tukwe, mətə səməme iakuvəni raka tɨ nirəha i mə tuhəuvehe həpwəh nəmwhenien.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Ro iamɨnhi irə, kɨmiaha tihəuvən fwe suatuk me, mhəni pen tɨ nərmama me pam səməme hiətoni irəha mə tuhəuvehe ia nəveɡɨnien səiou.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nənə nərmama me nəha kamho tukwini nari m kiɡ həier, mhəuvən ia suatuk me, mhəkwein nərmama me pam səməme hətoni irəha, nəkur ərəha mɨne nəkur amasan, həuvehi irəha mhəuvən tɨ nəveɡɨnien asori səvəi kiɡ. Nənə nimwə sə kaməni nari ikɨn rukuər ia nərmama.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Mətə nəpɨn kiɡ ruvnimwə pehe mə trətoni nərmama me nəha səməme həuvehe, rətə iərmama riti raməni nari mɨpkarkahu mhə tɨnari atukwatukw sə kamarkahu i ia nəveɡɨnien sə ro iamɨnhi.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Nənə kiɡ rɨni pen tukwe in mə, ‘Iou riti! Ikəfuvnimwə pehe irə məpwəh narkahuien tɨnari atukwatukw sə kamarkahu i ia nəveɡɨnien iamɨnhi?’ Nənə iərmama nəha rɨreirei mə trɨni nəfe.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Nənə kiɡ rɨni pen tɨ nərmama me nəha kamho tukwini nari min mə, ‘Hərihi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi, mhərarki irapw iruə ia nəpitəvien. Kwopun nəha nərmama tuhasək ikɨn, mhahi tərini revɨnraha.’”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Nənə Iesu rarə mɨni mwi mə, “Kaməkwein nərmama həpɨk mə tuhəuvehe, mətə houihi a Kumwesən ruvərfi raka irəha mə səvənhi me.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ia nəpɨn nəha Farisi me həuvən, mhəɡkiari pəri, mamhəres mə tuhəfo mho Iesu rəfwəkour ia nəɡkiariien səvənhi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Nəpɨn həɡkiari pam, hərhi pen nərmama nepwɨn səvənraha tɨ Iesu həuvən irəha nərmama nepwɨn səvəi Kiɡ Herot, nənə mhəni mə, “Iahatən. Kɨmaha iahəukurən mə ik iəmə sə ikani nɨpərhienien. Ikamahatən atukwatukw suatuk sə Kumwesən rokeikei mə nərmama tuhesi pen. Ikəpwəh nehekɨrien nərmama, mətə nəmə asori uə nəmə auər a ikahatən rəmnəmwhen a tɨ nirəha.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Ro iamɨnhi irə tiko mɨni pehe ro tukumaha i nətərɨɡien səim. Ratukwatukw ia Loa səkɨtaha mə tsərəku pen nəmri takis m Kiɡ Sisa uə rekəm?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Mətə Iesu ruvəukurən raka nətərɨɡien ərəha səvənraha, rɨni mə, “Kɨmiaha kəuətkəsuə me. Rəfo hiameipweipwi iou iamɨnhi irə?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Həuvehi silin riti mhəuvehi mhəuvehe, pwəh iakətə ro.” Nənə irəha həuvei pen silin riti min.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nənɨmwi iərmama sin i ia silin? Nənə nəɡhi sin i?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Mɨreɡi həni mə, “Nənɨmwi Kiɡ Sisa mɨne nəɡhi Kiɡ Sisa.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien səvənhi, nənimenraha rier. Nənə həpwəh Iesu mamhəuvən.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ia nəpɨn nəha mwi Satusi me nepwɨn həuvehe tɨ Iesu. (Satusi me irəha kamhəni mə iərmama sə ruvamhə ko rɨpkətui mhə mwi.) Irəha həuvehe mhəres Iesu nəresien riti,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 mhəni mə, “Iahatən, Moses rɨməni mə, ‘Trɨni mɨnuə iərman riti remhə, məpwəh səvənhi pran, mətə tɨnɨnrau riwən, piəvi iərman nəha traməkeikei miri pran nəha rouərəhi nəkwərhakwərha me, rouəsihaɡɨn piəvi iəmə nəha.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Mətə nərman me nepwɨn səkɨtaha, irəha pam sefen. Irəha piəvnraha me. Sə rasori riri pran riti, rouəpwəh nərəhiien iəkunouihi riti, remhə, məpwəh səvənhi pran. Nənə piəvi iərman nəha riri.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Piəvni sə resi pen in mwi ro iamɨnhi irə. Nənə piəvni sə ro kahar in mwi ro iamɨnhi irə mamevən meste sampam.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Nərman me nəha sefen hemhə pam. Nənə prən nəha remhə mwi.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ni pehe ro tukumaha i. Ia nəpɨn nəha Kumwesən tro nərmama hətui mwi ia nemhəien, prən nəha səvəi sin ia nərman me nəha sefen, tɨ nəri nə mə irəha pam həməiri in?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Mətə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəreirei nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan, mhəreirei mwi nɨskaiien səvəi Kumwesən. Ro iamɨnhi irə mɨne nahatənien səkɨmiaha rɨpkatukwatukw mhə.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Nəpɨn nərmama tuhətui mwi ia nemhəien, nərman tuhəpwəh niriien nɨpran, nɨpran tuhəpwəh nesi penien nərman. Mətə irəha tuhəmwhen ia naɡelo me ia neiai.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Nənə nəɡkiariien səvəi nəɡkiariien i hiaməni mə iərmama ko rɨpkətui mhə mwi ia nemhəien. Rosi kɨmiaha hiəpkəvsini raka mhə nəɡkiariien i Kumwesən rɨməni pehe tukumiaha i uə? Rɨməni mə,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Iou Kumwesən səvəi Epraham mɨne Kumwesən səvəi Aesak mɨne Kumwesən səvəi Jekop.’ In rɨpko mhə Kumwesən səvəi nərmama me səməme həuvamhə, mətə in Kumwesən səvəi nərmama me səməme kamhəmɨru.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Nəpɨn nərmama me həreɡi nəɡkiariien nəha Iesu ramahatən nərmama me irə, nənimenraha rier.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mətə nəpɨn Farisi me həreɡi mə Iesu rəsisəɡ tərhui Satusi me ia nəɡkiariien səvənhi, irəha housəsɨmwɨn irəha me.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Irəha riti in iahatən səvəi Loa rəres pen nari riti min mə trɨreɡi ro Iesu mə trəfni irə. In rɨni mə,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Iahatən. Nəfe loa ia Loa səvəi Moses in rasori?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “‘Tikaməkeikei mokeikei Iərɨmənu Kumwesən səim ia rerɨm me pam, mokeikei in ia nɨmɨruien me pam səim, mokeikei in ia nətərɨɡien me pam səim.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Loa nəha in rasori makupwən ia loa me.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nənə loa səro kəru irə rakurirə pen loa nəha rəmwhen irə. Rɨni mə, ‘Tikaməkeikei mokeikei piam rəmwhen ikokeikei atukw a ik.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Nəɡkiariien me pam kɨmərai pen ia Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me həɡher pen ia loa mi nəha.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisi me housəsɨmwɨn irəha me, nənə Iesu rəres pen irəha i
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə mə Kristo in tɨni sin?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Mətə rəfo nəha Kiɡ Tevɨt rɨnəkwein Kristo mə Iərɨmənu səvənhi? Ia nəpɨn nəha Nənɨmwɨn Ikinan rɨnarə irə Kiɡ Tevɨt rɨməni mə,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Kumwesən rɨni pen tɨ Iərɨmənu səiou mə,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Mə Kiɡ Tevɨt rɨnəkwein Kristo mə Iərɨmənu səvənhi rəfo kɨmiaha hiaməni mə in tɨni Kiɡ Tevɨt?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nəpɨn Iesu rəres nəresien nəha, iərmama riti riwən ko rɨrɨpwen pen min. Ia nəpɨn nəha mamevən, nərmama pam həhekɨr nəresien nəresien me min.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.