Mateus 21
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Irəha həuvən ipaka tɨ Jerusalem, mhəier pen ia Təkuər Olif ia kwopun nəha ipaka tɨ rukwənu Petfas, nənə Iesu rərhi pen iərmama kəru səvənhi,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 mɨni pen tɨ nirau i mə, “Kɨmirau tirouevən fwe ia rukwənu nəha samarəti pen i. Nəpɨn tirouapirapw fwe ikɨn, tirouətə toɡki riti kɨnəkwi tərini irau tɨni. Tiroufi raka nari ia nirau, rouəsɨɡi irau, rouvehe tukw iou.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Trɨni mɨnuə iərmama riti rəres kɨmirau mə iroufi raka nari irə tɨ nəfe, tirouni mə ‘Iərɨmənu səkɨtaha raməres toɡki mi i, mətə trɨpkəpwəmwɨs mhə trərhi pehe mwi irau.’”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Nəri nəha rier pehe iamɨnhi irə mə nəɡkiariien səvəi Profet Aesea truvehe mukuə. In rɨməni mə,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Kɨmiaha tihəni pen tɨ nəkur Saeon mə,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Iərmama mi nəha səvəi Iesu krouevən, rauo nəfe in rɨməni pen tɨ nirau i.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Krouəsɨɡi toɡki nəha irau tɨni, rouəsɨɡi rouvehe, rouəpənə pen karkahu əpwəmwɨs mi səvənrau ia təkutai toɡki mi nəha, nənə Iesu rəkure irə.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Nərmama həpɨk həpənə pen karkahu əpwəmwɨs me səvənraha ia suatuk. Nərmama nepwɨn mwi hərai nɨmwai nei me, mhəpənə pen ia suatuk.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Nərmama səməme kamhəkupwən mɨne səməme kamhəkurirə ia Iesu kamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəni mə,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Nəpɨn Iesu ruvnimwə ia Jerusalem, nərmama pam ia taon nəha kamhəni nəɡkiariien me rɨpɨk, mamhəres mə, “Nəfe nəha iərmama?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Mɨreɡi nərmama səməme kamhəkurirə in həni mə, “In i profet nəha nəɡhɨn nə Iesu. Ruku pen fwe Nasaret ia tənə Kalili.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Nənə Iesu revən ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨnaməkoui irapw nərmama səməme kamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me mɨne səməme kamhəuvehi nəmri narimnari me. Rəvsini tepol me səvəi nərmama kamhəvriwei mane me. Rəvsini jea me səvəi nərmama səməme kauvehi nəmri menu me tɨ nirəha.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 In rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə, ‘Tukani nimwə səiou mə nimwəfwaki,’ mətə kɨmiaha hiəno ruvəuvehe kwopun sə rakres me kamhərkwafə ikɨn.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ia nəpɨn nəha nərmama səməme nənimenraha rɨfwə mɨne səməme nɨsunraha rərfe həuvehe tɨ Iesu ia nimwə səvəi Kumwesən, nənə in ro irəha həuvehe mhəsanɨn.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Mətə pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa rerɨnraha rɨpkaɡien mhə ia narimnari amasan me sə in ramo. Irəha həreɡi mwi mə nəkwərhakwərha me ia nimwə səvəi Kumwesən kamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Səɡnəɡɨni iəmə i ruku pen ia kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt!” Irəha hətoni niemaha rəpi irəha.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Nənə həni pen tɨ Iesu i mə, “Ikreɡi nəɡkiariien nəha kamhəni?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Nənə Iesu rəpwəh irəha, mier ia Jerusalem, mevən fwe Petani, mapri ikɨn.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Kɨni rakwakwi irə, ia nəpnəpɨn Iesu rɨrərɨɡ mamevən mwi fwe Jerusalem mɨreɡi nukumhə rɨnahi.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Nənə in rəti pen mətoni niemɨs riti ramərer ia nɨkare suatuk. Revən ipaka tukwe mətə nɨmwan me a. Nukwan riwən. Ro pen in rəɡkiari ia nei nə mɨni mə, “Tikəpwəh mwi nukuəien ia nəpɨn riti.” Nənə təkwtəkwuni a niemɨs nə ruvehe maukei.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Nəpɨn nərmama me səvənhi hətoni, hərkərinari, mhəni mə, “Niemɨs nəha rəfɨmhiə akwauakw iamɨnhi irə?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i trɨni mɨnuə kɨmiaha hiahatətə pərhien ia Kumwesən, mhəpwəh nəmkiəmkiien, hiəukurən noien rəmwhen iakɨno ia niemɨs i. Mətə rɨpko mhə in əpa i. Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəni pen tɨ təkuər i mə, ‘Təkuər i, tiko mier mivə pen fwe ia təsi,’ nənə təkuər nəha tro nəkwamiaha.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiahatətə pərhien ia Kumwesən, nəfe nəɡhɨn tihəfwaki mhəres i, tihəuvehi.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Iesu revən ia nimwə səvəi Kumwesən, mamahatən nərmama me. Nənə pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvehe tukwe, mhəni mə, “Ikamo narimnari me i ia nəkwai sin, uə sin rəseni ik mə tiko narimnari me i?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iou mwi takəres kɨmiaha nəresien riti. Trɨni mɨnuə hiəni atukwatukw tukw iou i, takɨni pehe tukumiaha i mə iakamo narimnari me i ia nəkwai sin.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Fwe kupwən, sin rərhi pehe Jon mə tro paptaes ia nərmama, Kumwesən uə iərmama riti?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Mətə ko səni mə iərmama riti rərhi pehe Jon uə?” Mətə irəha həhekɨr nɨniien iamɨnhi, tɨ nəri nə mə nərmama me həni nɨpərhienien ia Jon mə in profet pərhien riti.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ro pen həni pen tɨ Iesu i mə, “Kɨmaha iahəreirei.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə? Iərmama riti tɨni kəru. Nəpɨn riti revən mɨni pen tɨ nəmritaik səvənhi mə, ‘Nərɨk. Ipwet tikevən məmhu ia nəmhien səkrau.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Mɨreɡi rɨni mə, ‘Iakəpwəh.’ Mətə kurirə irə rərari ia nətərɨɡien səvənhi, mevən.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Nənə tata səvənhi revən tɨ piəvni mɨni pen nəɡkiariien kuatia.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Sə pəku ia nirau ro nəkwai tata səvənhi?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Iakɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Jon Paptaes rɨməuvehe tukumiaha mahatən suatuk atukwatukw sə tihesi pen, nənə kɨmiaha hiəpwəh nɨniien nɨpərhienien irə. Mətə nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nɨpran me səvəi suatuk həməni nɨpərhienien irə. Kurirə irə hiətoni, mətə hiəpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha səkɨmiaha, mamhəni ihi neikuəien irə.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Nɨmei Krep|alt="Vineyard" src="LB00103B.TIF" size="col" loc="Mat 21:33" copy="Horace Knowles" ref="Mat 21:33" “Kɨmiaha tihətərɨɡ iou pwəh iakɨni irapw nusipekɨnien riti mwi. Iəmə asori riti rəpwei nəkwus nəha krep ia nəmhien səvənhi, mukurei pen nəpai rukurau kurau irə, muəsi kəpwier mo nəkwan sə tukeivə testesi tɨpwei krep ikɨn tɨ nuvehiien nɨsen, mo mwi nəpai rəpwəmwɨs mutə tukətui tɨ krep ikɨn. Nəpɨn ro sampam irə, rəseni nərmama nepwɨn həuvehe mhətui tɨ nɨmei krep səvənhi. Irəha tuhəmhu ikɨn, mhesi kwənkwai krep, mhəuai, mhəuvei pen nɨpərɨn m iəmə asori. Iəmə asori rəmri pen nɨmei krep səvənhi ia rəɡɨnraha, mier, mevən ia tənə əpə iti.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Nəpɨn kwənkwai krep rɨmruə, iəmə asori rərhi pen nərmama me nepwɨn səməme kamho tukwini nari min həuvən mhətə nəmə hamətui tɨ nɨmei krep səvənhi. In rokeikei mə tuhəuvei pen kwənkwai krep me nepwɨn mɨnraha.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Mətə nəmə kamhətui tɨ krep həkwtəmhiri iotukwininari me səvənhi, mhəuəsi riti, mhousi əpune riti, nənə mhəkwi riti ia kəruəterei.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Iəmə asori rərari, mərhi pen mwi nərmama nepwɨn mwi kamho tukwini nari min həuvən. Nənə nəmə kamhətui tɨ krep ho mwi nari kuatia ia nirəha.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Sampam iəmə asori rərhi pen tɨni, mɨni mə, ‘Irəha tuhəsiai nərɨk.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Mətə nəpɨn nəmə kamhətui tɨ krep hətoni tɨni iəmə asori, həni pen tɨ nirəha me i mə, ‘Kwa tɨni iəmə asori nəha. Nəpɨn tata səvənhi tremhə, nɨmei krep i ruvehe mo səvənhi. Həuvehe, pwəh sousi əpune nənə nɨmei krep səvənhi truvehe mo səkɨtaha i.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Nənə irəha həkwtəmhiri, mhousi əpune, mhərarki irapw ia taniruə.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ro iamɨnhi irə nəpɨn iəmə asori səvəi nɨmei krep truvehe, tro nəfe ia nəmə hamətui tɨ nɨmei krep səvənhi?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Mɨreɡi nəmə asori me həni pen tɨ Iesu i mə, “In trousi əpune nəmə ərəha me nəha ia noien riti rərəha anan, məseni nərməpə me həuvehe mhətui tɨ nɨmei krep səvənhi. Irəha tuhesi kwənkwai krep ia nəpɨn atukwatukw səvənhi, mhəuai, mhəuvei pen nɨpərɨn min.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rosi kɨmiaha hiəpkəvsini raka mhə nəɡkiariien i ia Nəkukuə Ikinan rɨni mə,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ro pen iakani pehe tukumiaha i mə nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə raməmak ia rəɡɨmiaha, tukamevən kuvehi raka tukumiaha kuvei pen m nərmama nepwɨn səməme tuhəukuə kwənkwan me.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Iərmama sə trɨmwei pen ia kəruəterei nəha, nɨkəkrin me trərkwəpɨrərkwəpɨr. Trɨni mɨnuə kəruəterei nəha rɨmwei pen ia iərmama riti, iərmama nəha trɨpwarɨspwarɨs.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Nəpɨn pris asori me mɨne Farisi me həreɡi nusipekɨnien me nəha Iesu rani, həukurən mə raməɡkiari ia nirəha.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Hokeikei mə tuhəkwtəmhiri in, mətə hənhekɨr nərmama me tɨ nəri nə mə irəha kamhəni mə in profet pərhien riti.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.