Mateus 20
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARA
1 “Iakamɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə suatuk sə Kumwesən ia neiai ramərɨmənu ia nɨtətə səvənhi rəmwhen iəmə asori riti nəmhien səvənhi rasori. Nəpɨn riti rier ia nəpnəpɨn anan mə trɨpeki nərmama nepwɨn tuhəmhu səvənhi.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Rɨni mə irəha kuatia kuatia tuhəmhu nəpɨn pekɨn nənə mhəuvehi silin kuatia kɨno ia silva. Nənə nəpɨn irəha həseni raka, in rərhi pen irəha həuvən fwe səvənhi nəmhien.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Nənə ia naen klok ia nəpnəpɨn, iəmə asori rier mwi, mətoni nərmama nepwɨn kamhərer ia kwopun kamo maket ikɨn, mhəpko mhə nari riti.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 In rɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha mwi hiəuvən mhəmhu fwe nəmhien səiou, nənə nəfe nərəkuien atukwatukw səkɨmiaha takuvei pehe m kɨmiaha.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Ro pen irəha həuvən. Ia twelef klok, nənə ia tri klok ia nəruarəv, iəmə asori nəha rɨrərɨɡ mo mwi nəɡhi nari riti a.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Nənə ia faef klok ia nəruarəv in rier mwi, mətoni nərmama nepwɨn kamhərer ihi ia kwopun nəha. Nənə rɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Rəfo kɨmiaha hiamərer ia kwopun i nəpɨn pekɨn hiəpko mhə nari riti?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Mɨreɡi həni pen tukwe in mə, ‘Iərmama riwən rəkwein kɨmaha ipwet mə tahowok səvənhi.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Nənə ia nəruarəv iəmə asori səvəi nəmhien rɨni pen tɨ iərmama səvənhi sə trərəku nərmama mə, ‘Əkwein nərmama me nəha kamhəmhu səiou həuvehe nənə ikuvei pen nərəkuien səvənraha. Tikukupwən ia səməme haməkurirə mhəuvehe men mo sampam ia səməme haməkupwən mhəuvehe.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Nənə nəpɨn nərmama səməme iəmə asori rərhi pen irəha ia faef klok ia nəruarəv həuvehe, irəha kuatia kuatia həuvehi silin riti kɨno ia silva.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Nəpɨn nərmama səməme iəmə asori rərhi pen irəha ia nəpnəpɨn anan həuvehe, rerɨnraha rɨrhi mə tuhəuvehi rasori mwi, mətə irəha kuatia kuatia həuvehi mwi silin riti kɨno ia silva.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Irəha həuvehi, rerɨnraha rɨpkaɡien mhə. Həni pen tɨ iəmə asori i
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 mə, ‘Səməme i həuvehe kurirə həmhu aoa kuatia a, mətə kɨmaha iahəmhu nəpɨn pekɨn ia nukwəsikər asori. Rəfo ikərəku kɨmaha rəmnəmwhen a?’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Mətə iəmə asori rɨni pen tɨ nirəha riti mə, ‘Iapko mhə nari riti rərəha ia niram. Ikɨnəseni raka mə tikəmhu nəpɨn pekɨn nənə muvehi silin kuatia kɨno ia silva.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Tikuvehi nərəkuien səim muvehi mamevən. Iərmama i ruvehe kurirə rerɨk raɡien tɨ nuvei penien nərəkuien səvənhi rəmwhen a mwi iakuvei pehe mik.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Ikukurən mə ko iako nəfe iakokeikei mə tako ia mane səiou? Rəfo rerɨm ramrhi ərəha iou tɨ namasanien nəha iako mɨnraha?’”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Nənə Iesu rɨni mə, “Ro iamɨnhi irə nərmama səməme həuvehe kupwən tuhəuvehe mhəkurirə, nənə səməme həuvehe kurirə tuhəuvehe mhəkupwən.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Nəpɨn Iesu rautə mamevən fwe ia Jerusalem, riri raka əpa nərmama səvənhi twelef. Ia suatuk rɨni pen tɨ nirəha i mə,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Həreɡi ro. Kɨtaha saməutə mamhəuvən fwe ia Jerusalem. Ia kwopun nəha tukuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa. Irəha tuhəni mə takaməkeikei memhə.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Tuhəuvei pen iou ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nənə irəha tuharɨs əkenhɨn ia nirak, mhərisi iou, mhərui tərini pen iou ia nei kamarkuaui. Takemhə, nənə Kumwesən tro iakətui mwi ia nəpɨn səro kahar irə.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Ia nəpɨn nəha pran səvəi Sepeti riri tɨni mi kəru, muvehe tɨ Iesu, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, maməres pen nari riti min.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Nənə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Ikokeikei nəfe?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Kɨmirau iroureirei nəfe nari irouəres i. Ko kɨmirau irouənɨmwi kap i iou takənɨmwi?”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Nɨpərhienien kɨmirau tirouənɨmwi kap i səiou, mətə iou ko iakəpwəh nəseniien kɨmirau irouəkure riti ia nɨkarek mwatuk riti ia nɨkarek mour. Mətə kwopun nəha səvəi iərmama mi nəha səiou Tata rɨmərfi raka irau mə trəkure fwe ikɨn.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Nəpɨn ten mwi nərmama me səvəi Iesu həreɡi nəresien nəha səvəi Jemes mɨne Jon, niemaha rəpi irəha.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Mətə Iesu rəkwein irəha həuvehe tukwe. Rɨni mə, “Kɨmiaha hiəuvəukurən raka noien səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nəmə asori me səvənraha sə kamhərɨmənu ia nirəha, kamhəfiəutə ia irəha, mamho nərmama kamho nəkwanraha.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Mətə kɨmiaha tihəpwəh noien iamɨnhi irə ia kɨmiaha me. Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti rokeikei mə truvehe masori ia kɨmiaha, in traməkeikei muvehe mo iərmama sə ramo tukwini nari m kɨmiaha.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti rokeikei mə trasori makupwən ia kɨmiaha, in traməkeikei muvehe mo iərmama sə ramo auər a wok səkɨmiaha pam.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Kɨmiaha tiho rəmwhen a ia nirak. Iou, Iəməti Iərmama, iapkuvehe mhə mə nərmama tuho tukwini nari miou, mətə iakuvehe mə tako tukwini nari mɨnraha, muvei pen nɨmɨruien səiou trərəku suatuk tɨ nɨfi rakaien nari ia nərmama həpɨk.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Nəpɨn Iesu mɨne nərmama me səvənhi həier ia Jeriko, mamhəuvən, nərmama həpɨk kamhəkurirə ia Iesu.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Ia kwopun nəha iərmama kəru krouəkure ia nɨkare suatuk. Nənimenrau rɨfwə. Nəpɨn kroureɡi mə Iesu rauvehe mə trukurau, krouəkwein əpwəmwɨs, rouni mə, “Iərɨmənu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukumrau!”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Mɨreɡi nərmama həɡkiari skai mɨnrau mə, “Rouafafa.” Mətə irau krourɨpɨn rouəkwein əpwəmwɨs mwi, rouni mə, “Iərɨmənu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukumrau!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Nənə Iesu rərer, məkwein irau krouvehe, rɨni mə, “Irouokeikei mə tako nəfe m kɨmirau?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Mɨreɡi krouni pen tukwe in mə, “Iərɨmənu. Iarouokeikei mə nəmrɨmrau trouətui pwəh iarouətə nari.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Iesu rerɨn rərkwəpɨr tɨ nirau. Rɨrapi nənimenrau. Nənə təkwtəkwuni nəha nənimenrau ramasan. Krouətə nari. Nənə Iesu ramesi suatuk mamevən, irau krouəkurirə i.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.