Mateus 17
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nəpɨn sikis rukurau, nənə Iesu riri əpa Pita mɨne Jemes mɨne piəvni Jon, həutə parei ia təkuər əpwəmwɨs riti.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ia kwopun nəha irəhar harətoni ia nənimenrahar nɨpwrai Iesu ruvehe mopə. Nənimen rəhiapw rəmwhen ia meri. Tɨnari səvənhi ruvehe məpsan rəmwhen ia nukuraanien.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Təkwtəkwuni a irəhar harətoni Profet Elaeja mɨne Moses krouier pehe, rouəɡkiari irəhar Iesu.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Nənə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iərɨmənu. Ramasan mə kɨmrahar iaharuvehe i. Mə ikokeikei tako tənimwə kahar, riti səim, riti səvəi Moses, riti səvəi Profet Elaeja.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Pita raməɡkiari ihi, təkwtəkwuni a mwi nəpuə əpsan riti ruvehe muveɡi irəha. Reri Kumwesən ruku pen ikɨn, mɨni mə, “In nəha nərɨk keikei. Rerɨk raɡien tukwe. Tihətərɨɡ in.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Nəpɨn Pita mɨne Jon mɨne Jemes harreɡi nəɡkiariien nəha, harhekɨr, mharmwei, mharnɨmwi irapw nənimenrahar ia tɨprənə.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Mətə Iesu ruvehe mɨrapi irəhar, mɨni mə, “Harərer, mharəpwəh nehekɨrien.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Nənə irəhar harəkwətə, harəpwəh nətoniien Moses mɨne Profet Elaeja, mətə Iesu əpa irəha min.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Nəpɨn irəha kamheiwaiu pehe ia təkuər, Iesu rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Kɨmirəhar tiharəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti nɨmtətien nəha hiarnətoni, meste iou, Iəməti Iərmama, iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Nənə Pita mɨne Jemes mɨne Jon harəres pen in i mə, “Rəfo nahatən me səvəi Loa kamhəni mə Profet Elaeja traməkeikei mukupwən muvehe?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Nɨpərhienien. Profet Elaeja truvehe məmri amasan pam narimnari me rəmwhen ia sə fwe kupwən.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Mətə iou iakani pehe tukumirəhar i mə Profet Elaeja ruvəuvehe raka nənə nərmama me həpkətə sas mhə in, mətə hesi pen nətərɨɡien səvənraha, mho rərəha irə. Iou mwi, Iəməti Iərmama, takaməkeikei mevən ia rəɡɨnraha, nənə irəha tuho nəmisəien miou.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ia nəpɨn nəha Pita mɨne Jemes mɨne Jon haruvehe, mharukurən mə Iesu raməɡkiari ia Jon Paptaes.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Nəpɨn irəha hərərɨɡ pehe mwi tɨ nərmama me, iərmama riti ruvehe tɨ Iesu, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 mɨni mə, “Iərɨmənu. Tikapi tukw iou, masitu ia nərɨk. Nemhəien i nɨkəvan ro in. In raməmisə pɨk. Nəpɨn rɨpɨk ramwei pen ia napw, mamwei pen ia nui.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Iakuvehi in muvehe tɨ nərmama me səim, mətə irəha ko həpko mhə in ruvehe məsanɨn.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nəkur ipwet mɨne nahatətəien səkɨmiaha riwən. Noien səkɨmiaha rikou. Tsarə kɨtaha miou mesite nəfe nəpɨn? Tɨnesən mɨne iakapwɨs kɨmiaha? Kɨmiaha tihəuvən mhəuvehi iəkunouihi nəha mhəuvehi mhəuvehe.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Nəpɨn həuvehi mhəuvehe, Iesu rɨnise pen tɨ iəremhə i mə, “Tikier ia iəkunouihi i.” Nənə təkwtəkwuni a rier, iəkunouihi nəha ruvehe məsanɨn.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Kurirə irə nərmama me səvəi Iesu həuvehe tɨ Iesu, mhəres pen in əpa mə, “Rəfo kɨmaha iahəreirei nəkoui irapwien nənɨmwɨn ərəha nəha?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tɨ nəri nə mə nahatətəien səkɨmiaha rɨpkɨskai mhə. Iakani nɨpərhienien tukumiaha i trɨni mɨnuə kɨmiaha hiahatətə pərhien ia Kumwesən, nəri auər a mə nahatətəien nəha səkɨmiaha rouihi anan rəmwhen ia kwənuni nei nəha mastat, mətə hiəukurən nɨniien tɨ təkuər i mə, ‘Təkuər i tikaraka ia kwopun i mevən məkure pen fwe,’ nənə trier mevən. Narimnari me pam trɨməru tukumiaha.”
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu housəsɨmwɨn irəha me ia tənə Kalili, in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨpko mhə tui kuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nərmama.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Irəha tuhousi əpune iou, nənə Kumwesən tro iakətui mwi ia nemhəien səiou ia nəpɨn səro kahar irə.” Nənə nərmama me səvənhi həreɡi rərəha anan.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Nəpɨn Iesu mɨne nərmama səvənhi me həuvehe ia Kapaneam, nərmama səməme kamhəuvehi takis səvəi nimwə səvəi Kumwesən həuvehe tɨ Pita, mhəni mə, “Rosi iahatən səkɨmiaha rɨpkərəku mhə takis səvəi nimwə səvəi Kumwesən uə?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Ouəh. In ramərəku.”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Nərməpə.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 mətə pwəh sərəku pen rərəha kɨtaha tso niemaha rəpi nərmama me i səməme kamhəuvehi takis. Tikevən fwe ia nui asori, mosəperaha. Nəmu sə rukupwən məɡher ia kwərvinari, tikɨvi utə, məti pen ia nəkwan, nənə tikətoni silin riti. Tikuvehi muvei pen mərəku pen takis səkrau mɨnraha.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.