Mateus 17
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Nəpɨn sikis rukurau, nənə Iesu riri əpa Pita mɨne Jemes mɨne piəvni Jon, həutə parei ia təkuər əpwəmwɨs riti.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ia kwopun nəha irəhar harətoni ia nənimenrahar nɨpwrai Iesu ruvehe mopə. Nənimen rəhiapw rəmwhen ia meri. Tɨnari səvənhi ruvehe məpsan rəmwhen ia nukuraanien.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Təkwtəkwuni a irəhar harətoni Profet Elaeja mɨne Moses krouier pehe, rouəɡkiari irəhar Iesu.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Nənə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iərɨmənu. Ramasan mə kɨmrahar iaharuvehe i. Mə ikokeikei tako tənimwə kahar, riti səim, riti səvəi Moses, riti səvəi Profet Elaeja.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Pita raməɡkiari ihi, təkwtəkwuni a mwi nəpuə əpsan riti ruvehe muveɡi irəha. Reri Kumwesən ruku pen ikɨn, mɨni mə, “In nəha nərɨk keikei. Rerɨk raɡien tukwe. Tihətərɨɡ in.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Nəpɨn Pita mɨne Jon mɨne Jemes harreɡi nəɡkiariien nəha, harhekɨr, mharmwei, mharnɨmwi irapw nənimenrahar ia tɨprənə.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Mətə Iesu ruvehe mɨrapi irəhar, mɨni mə, “Harərer, mharəpwəh nehekɨrien.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Nənə irəhar harəkwətə, harəpwəh nətoniien Moses mɨne Profet Elaeja, mətə Iesu əpa irəha min.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Nəpɨn irəha kamheiwaiu pehe ia təkuər, Iesu rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Kɨmirəhar tiharəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti nɨmtətien nəha hiarnətoni, meste iou, Iəməti Iərmama, iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Nənə Pita mɨne Jemes mɨne Jon harəres pen in i mə, “Rəfo nahatən me səvəi Loa kamhəni mə Profet Elaeja traməkeikei mukupwən muvehe?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Nɨpərhienien. Profet Elaeja truvehe məmri amasan pam narimnari me rəmwhen ia sə fwe kupwən.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Mətə iou iakani pehe tukumirəhar i mə Profet Elaeja ruvəuvehe raka nənə nərmama me həpkətə sas mhə in, mətə hesi pen nətərɨɡien səvənraha, mho rərəha irə. Iou mwi, Iəməti Iərmama, takaməkeikei mevən ia rəɡɨnraha, nənə irəha tuho nəmisəien miou.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ia nəpɨn nəha Pita mɨne Jemes mɨne Jon haruvehe, mharukurən mə Iesu raməɡkiari ia Jon Paptaes.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Nəpɨn irəha hərərɨɡ pehe mwi tɨ nərmama me, iərmama riti ruvehe tɨ Iesu, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 mɨni mə, “Iərɨmənu. Tikapi tukw iou, masitu ia nərɨk. Nemhəien i nɨkəvan ro in. In raməmisə pɨk. Nəpɨn rɨpɨk ramwei pen ia napw, mamwei pen ia nui.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Iakuvehi in muvehe tɨ nərmama me səim, mətə irəha ko həpko mhə in ruvehe məsanɨn.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nəkur ipwet mɨne nahatətəien səkɨmiaha riwən. Noien səkɨmiaha rikou. Tsarə kɨtaha miou mesite nəfe nəpɨn? Tɨnesən mɨne iakapwɨs kɨmiaha? Kɨmiaha tihəuvən mhəuvehi iəkunouihi nəha mhəuvehi mhəuvehe.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Nəpɨn həuvehi mhəuvehe, Iesu rɨnise pen tɨ iəremhə i mə, “Tikier ia iəkunouihi i.” Nənə təkwtəkwuni a rier, iəkunouihi nəha ruvehe məsanɨn.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Kurirə irə nərmama me səvəi Iesu həuvehe tɨ Iesu, mhəres pen in əpa mə, “Rəfo kɨmaha iahəreirei nəkoui irapwien nənɨmwɨn ərəha nəha?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tɨ nəri nə mə nahatətəien səkɨmiaha rɨpkɨskai mhə. Iakani nɨpərhienien tukumiaha i trɨni mɨnuə kɨmiaha hiahatətə pərhien ia Kumwesən, nəri auər a mə nahatətəien nəha səkɨmiaha rouihi anan rəmwhen ia kwənuni nei nəha mastat, mətə hiəukurən nɨniien tɨ təkuər i mə, ‘Təkuər i tikaraka ia kwopun i mevən məkure pen fwe,’ nənə trier mevən. Narimnari me pam trɨməru tukumiaha.”
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 — ausente —
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu housəsɨmwɨn irəha me ia tənə Kalili, in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨpko mhə tui kuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nərmama.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Irəha tuhousi əpune iou, nənə Kumwesən tro iakətui mwi ia nemhəien səiou ia nəpɨn səro kahar irə.” Nənə nərmama me səvənhi həreɡi rərəha anan.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Nəpɨn Iesu mɨne nərmama səvənhi me həuvehe ia Kapaneam, nərmama səməme kamhəuvehi takis səvəi nimwə səvəi Kumwesən həuvehe tɨ Pita, mhəni mə, “Rosi iahatən səkɨmiaha rɨpkərəku mhə takis səvəi nimwə səvəi Kumwesən uə?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Ouəh. In ramərəku.”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Nərməpə.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 mətə pwəh sərəku pen rərəha kɨtaha tso niemaha rəpi nərmama me i səməme kamhəuvehi takis. Tikevən fwe ia nui asori, mosəperaha. Nəmu sə rukupwən məɡher ia kwərvinari, tikɨvi utə, məti pen ia nəkwan, nənə tikətoni silin riti. Tikuvehi muvei pen mərəku pen takis səkrau mɨnraha.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.