Marcos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama nepwɨn kamhərer ia kwopun i tuhəpkemhə mhə meste tuhətoni nɨskaiien səvəi Kumwesən rier pehe irau nɨtətə sə in ramərɨmənu irə.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Nəpɨn sikis rukurau, nənə Iesu riri əpa Pita mɨne Jemes mɨne Jon, həutə parei ia təkuər əpwəmwɨs riti. Ia kwopun nəha irəhar harətoni ia nənimenrahar nɨpwrai Iesu ruvehe mopə.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Səvənhi tɨnari ruvehe məpsan mamser pɨk. Iərmama sə ramaikuas tɨnari ia tɨprənə i ko rɨpkaikuas mhə rəpsan rəmwhen ia tɨnari səvənhi.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Nənə irəhar harətoni Profet Elaeja mɨne Moses krouier pehe, rouəɡkiari irəhar Iesu.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nənə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən, ramasan mə kɨmrahar iaharuvehe i. Pwəh kɨmrahar iaharo tənimwə kahar, riti səim, riti səvəi Moses, riti səvəi Profet Elaeja.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (Pita rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə irəhar harhekɨr pɨk. Rɨreirei mə trəfni irə.)
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Nənə nəpuə riti ruvehe muveɡi irəha. Nənə reri Kumwesən ruku pen ia nəpuə mɨni mə, “In nəha nərɨk keikei. Tihətərɨɡ in.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Təkwtəkwuni a mwi, Pita, Jemes, mɨne Jon harəti ərari mharəpwəh nətoniien Moses mɨne Profet Elaeja, mətə Iesu əpa irəha min.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Nəpɨn kamheiwaiu pehe ia təkuər, Iesu rɨnise pen tɨ nirəhar i mə, “Nəfe hiarɨnətoni kɨmirəhar tiharəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti meste iou, Iəməti Iərmama, iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ro iamɨnhi irə mɨne harəpwəh nɨni irapwien nəfe harɨnətoni, mətə kamharəres irəhar me i mə, “Nəfe nɨpwrai nəɡkiariien nəha Iesu rɨməni pehe tukutahar i mə in trətui mwi ia nemhəien səvənhi?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Nənə irəhar harəres Iesu mə, “Rəfo nahatən me səvəi Loa kamhəni mə Profet Elaeja traməkeikei mukupwən muvehe?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Nɨpərhienien, Profet Elaeja trukupwən muvehe məmri amasan pam narimnari me rəmwhen ia sə fwe kupwən. Mətə rəfo kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan iamɨnhi irə mə iou, Iəməti Iərmama, takaməkeikei mɨreɡi rərəha ia narimnari me rɨpɨk? Tuho ia nirak rəmwhen ia iou iəmə rərəha riti.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Mətə iou iakani pehe tukumiaha i mə Profet Elaeja ruvəuvehe raka. Nənə nərmama me hesi pen nətərɨɡien səvənraha mho rərəha irə rəmwhen ia Nəkukuə Ikinan rani.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Iesu irəha Pita, Jemes, mɨne Jon hərərɨɡ pehe mwi tɨ nərmama me səvəi Iesu, mhətoni nərmama həpɨk kamhərer kurkurau ia nərmama me səvəi Iesu. Nahatən me səvəi Loa mɨne nərmama me kamhəvisə mɨnraha me.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Nəpɨn nərmama me hətə Iesu, hərkərinari, mhaiu mhəuvən mhəɡkiari pen min.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Nənə Iesu rəres pen irəha i mə, “Kɨmiaha nahatən me səvəi Loa hiaməɡkiari ia nəfe?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Mətə riti ia nərmama me nəha rɨni pen tukwe in mə, “Iahatən, iou iakuvehi səiou iəkunouihi muvehe tukw ik. Nənɨmwɨn ərəha riti ramarə irə, mamo rerɨn riwən ko rɨpkəɡkiari mhə.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Kwopun pəku səiou iəkunouihi revən ikɨn, nəpɨn nənɨmwɨn ərəha ruvehi in, ruvehi mouini ia tɨprənə. Nɨsəkwan ramaiu ia tərhun. Ramahi revɨn. Nɨpwran rakɨnkɨn. Iakɨnəres raka nərmama me səim mə tuhəkoui irapw nənɨmwɨn ərəha nəha, mətə həni mə ko həpko mhə.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nəkur ipwet mɨne səkɨmiaha nahatətəien riwən. Tsarə kɨtaha miou mesite nəfe nəpɨn? Tɨnesən mɨne iakapwɨs kɨmiaha? Kɨmiaha tihəuvən mhəuvehi iəkunouihi nəha mhəuvehi mhəuvehe.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Nənə irəha həuvən mhəuvehi in mhəuvehe tɨ Iesu. Nəpɨn nənɨmwɨn ərəha rətə Iesu, təkwtəkwuni a ro iəkunouihi rɨmwei ia tɨprənə, mərkərekɨr, məsəkwusəkwu. Nɨsəkwan ramaiu ia tərhun.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Nənə Iesu rəres pen səvənhi tata i mə, “Iəkunouihi i ruvehi nemhəien i nuk kevə?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Nəpɨn rɨpɨk nənɨmwɨn ərəha i ro iəkunouihi rɨmwei pen ia napw uə ia nui mə tremhə. Mətə mə ikukurən noien nari riti, tikapi tukumrau, masitu ia kɨmrau.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikɨni nəɡkiariien nəha mətə mə ikukurən noien? Trɨni mɨnuə iərmama riti rahatətə pərhien ia nirak, iakukurən noien narimnari me pam min.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Nənə təkwtəkwuni a mwi tata səvəi iəkunouihi nəha rasək əpwəmwɨs, mɨni mə, “Iakahatətə ia niram, mətə nahatətəien səiou rɨpkɨskai mhə. Tikasitu ia nirak!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Ia nəpɨn nəha nərmama həpɨk kamhaiu mamhəuvehe. Nəpɨn Iesu rətoni irəha, rɨnise pen tɨ nənɨmwɨn ərəha, mɨni mə, “Ik nənɨmwɨn ərəha sə ikamo iərmama tərhun ruvisɨmw mɨne nəkwəreɡɨn ruvisɨmw, iou iakani pehe tukw ik i mə tikier ia iəkunouihi i məpwəh nuvnimwə peheien mwi irə.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Nənə nənɨmwɨn ərəha rɨkiukiu pɨk ia iəkunouihi, məkwein əpwəmwɨs, mier. Mətə nɨpwrai iəkunouihi nəha ruvehe məpouəpou pam. Ro pen nərmama həpɨk həni mə, “Eh, ruvamhə!”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Mətə Iesu ruvehi rəɡɨn, mɨvi utə, rərer.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Kurirə irə Iesu revən muvnimwə ia nəkwai nimwə. Nəpɨn nərmama me səvənhi me irəha min əpa, həres pen in mə, “Rəfo kɨmaha iahəreirei nəkoui irapwien nənɨmwɨn ərəha nəha?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nənɨmwɨn ərəha sə ro me iamɨnha irə, nari riti riwən ko rəkoui irapw irəha, mətə nəfwakiien əpa.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Irəha həpwəh kwopun nəha mhəuvən mhəpi sɨmwɨn ia tənə Kalili. Iesu rɨpkokeikei mhə mə nərmama tuhəukurən kwopun me nəha ramarə ikɨn,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 tɨ nəri nə mə ramahatən nərmama me səvənhi, mamɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨpko mhə tui kuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nərmama. Irəha tuhousi əpune iou. Takemhə, nənə, nəpɨn səro kahar irə iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Mətə nərmama me səvənhi həreirei nɨpwrai nəɡkiariien i in rani. Həhekɨr tɨ nəresien in.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Irəha həuvehe ia Kapaneam. Nəpɨn həuvnimwə ia nəkwai nimwə riti, Iesu rəres pen nərmama me səvənhi mə, “Saməuvehe kɨmiaha hiaməɡkiari ia nəfe?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Mətə irəha həpwəh nəɡkiariien, tɨ nəri nə mə kamhəuvehe mamhəɡkiari mə sin ia nirəha in rasori.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Nənə Iesu rəkure, məkwein nərmama səvənhi twelef həuvehe. Rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iərmama sə rokeikei mə trakupwən ia nərmama me pam, traməkeikei muvehe mukurirə, mamo in iərmama sə ramo tukwini nari m nərmama me pam.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Nənə Iesu ruvehi iəkunouihi riti mərpwi ia kurkwan ia nirəha, mərəhi utə, marə mɨni pen mwi tɨ nirəha i mə,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Iərmama sə trəsevər ia rerɨn tɨ iəkunouihi riti sə ro iamɨnhi ia nəɡhɨk rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tukwe iou. Iərmama sə raməsevər ia rerɨn tukw iou rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tɨ Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jon rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən, kɨmaha iahətoni iərmama riti raməkoui irapw nəremhə me ia nəɡhɨm. Iahaməmwur mə tahənise in tɨ nəri nə mə rɨpko mhə in kɨmaha riti.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Mətə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha tihəpwəh nɨniseien in. Iərmama sə ramo nɨmtətien ia nəɡhɨk, ko rəpwəh nɨni ərəha akwauakwien iou.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Iərmama sə rəpwəh nɨni ərəhaien kɨtaha in kɨtaha riti.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Kɨmiaha nə nərmama me səiou, iou Kristo. Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvei pehe nui m kɨmiaha ia nəɡhɨk mə tihənɨmwi, in traməkeikei muvehi nərəkuien səvənhi.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Nəkwərhakwərha me i səməme kamhahatətə ia nirak, trɨni mɨnuə iərmama riti ro riti rɨmwei ia nərəhaien, Kumwesən trərpwɨn noien ərəha səvənhi. Iərmama nəha trɨreɡi rərəha məpi raka kərihi pen kəruəterei asori ia nɨpətəkinuan kosə irapw i ia təmwei təsi.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Mə rəɡɨm ramo ikamwei ia nərəhaien, tikərai raka. Mə rəɡɨm rɨpɨp mətə ikuvehi nɨmɨruien, ramasan pɨk tukw ik. Rərəha mə rəɡɨm kəru mətə tikevən fwe ia kwopun napw asori rauək rerɨn ikɨn.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 — ausente —
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Ia kwopun nəha
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Napw trətəɡətəɡ pen ia nərmama me pam rəmwhen ia sol sə kamətəɡi pen ia nəveɡɨnien.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Sol in nari amasan. Mətə trɨni mɨnuə sol nəsienien səvənhi ruvəiwən, tihəfo mho rəsien mwi? Pwəh sol raməmak pen ia rerɨmiaha. Nənə hiamarə ia nəmərinuien.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.