Marcos 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama nepwɨn kamhərer ia kwopun i tuhəpkemhə mhə meste tuhətoni nɨskaiien səvəi Kumwesən rier pehe irau nɨtətə sə in ramərɨmənu irə.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Nəpɨn sikis rukurau, nənə Iesu riri əpa Pita mɨne Jemes mɨne Jon, həutə parei ia təkuər əpwəmwɨs riti. Ia kwopun nəha irəhar harətoni ia nənimenrahar nɨpwrai Iesu ruvehe mopə.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Səvənhi tɨnari ruvehe məpsan mamser pɨk. Iərmama sə ramaikuas tɨnari ia tɨprənə i ko rɨpkaikuas mhə rəpsan rəmwhen ia tɨnari səvənhi.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Nənə irəhar harətoni Profet Elaeja mɨne Moses krouier pehe, rouəɡkiari irəhar Iesu.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nənə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən, ramasan mə kɨmrahar iaharuvehe i. Pwəh kɨmrahar iaharo tənimwə kahar, riti səim, riti səvəi Moses, riti səvəi Profet Elaeja.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 (Pita rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə irəhar harhekɨr pɨk. Rɨreirei mə trəfni irə.)
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Nənə nəpuə riti ruvehe muveɡi irəha. Nənə reri Kumwesən ruku pen ia nəpuə mɨni mə, “In nəha nərɨk keikei. Tihətərɨɡ in.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Təkwtəkwuni a mwi, Pita, Jemes, mɨne Jon harəti ərari mharəpwəh nətoniien Moses mɨne Profet Elaeja, mətə Iesu əpa irəha min.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Nəpɨn kamheiwaiu pehe ia təkuər, Iesu rɨnise pen tɨ nirəhar i mə, “Nəfe hiarɨnətoni kɨmirəhar tiharəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti meste iou, Iəməti Iərmama, iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ro iamɨnhi irə mɨne harəpwəh nɨni irapwien nəfe harɨnətoni, mətə kamharəres irəhar me i mə, “Nəfe nɨpwrai nəɡkiariien nəha Iesu rɨməni pehe tukutahar i mə in trətui mwi ia nemhəien səvənhi?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Nənə irəhar harəres Iesu mə, “Rəfo nahatən me səvəi Loa kamhəni mə Profet Elaeja traməkeikei mukupwən muvehe?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Nɨpərhienien, Profet Elaeja trukupwən muvehe məmri amasan pam narimnari me rəmwhen ia sə fwe kupwən. Mətə rəfo kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan iamɨnhi irə mə iou, Iəməti Iərmama, takaməkeikei mɨreɡi rərəha ia narimnari me rɨpɨk? Tuho ia nirak rəmwhen ia iou iəmə rərəha riti.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Mətə iou iakani pehe tukumiaha i mə Profet Elaeja ruvəuvehe raka. Nənə nərmama me hesi pen nətərɨɡien səvənraha mho rərəha irə rəmwhen ia Nəkukuə Ikinan rani.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Iesu irəha Pita, Jemes, mɨne Jon hərərɨɡ pehe mwi tɨ nərmama me səvəi Iesu, mhətoni nərmama həpɨk kamhərer kurkurau ia nərmama me səvəi Iesu. Nahatən me səvəi Loa mɨne nərmama me kamhəvisə mɨnraha me.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Nəpɨn nərmama me hətə Iesu, hərkərinari, mhaiu mhəuvən mhəɡkiari pen min.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Nənə Iesu rəres pen irəha i mə, “Kɨmiaha nahatən me səvəi Loa hiaməɡkiari ia nəfe?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Mətə riti ia nərmama me nəha rɨni pen tukwe in mə, “Iahatən, iou iakuvehi səiou iəkunouihi muvehe tukw ik. Nənɨmwɨn ərəha riti ramarə irə, mamo rerɨn riwən ko rɨpkəɡkiari mhə.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kwopun pəku səiou iəkunouihi revən ikɨn, nəpɨn nənɨmwɨn ərəha ruvehi in, ruvehi mouini ia tɨprənə. Nɨsəkwan ramaiu ia tərhun. Ramahi revɨn. Nɨpwran rakɨnkɨn. Iakɨnəres raka nərmama me səim mə tuhəkoui irapw nənɨmwɨn ərəha nəha, mətə həni mə ko həpko mhə.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nəkur ipwet mɨne səkɨmiaha nahatətəien riwən. Tsarə kɨtaha miou mesite nəfe nəpɨn? Tɨnesən mɨne iakapwɨs kɨmiaha? Kɨmiaha tihəuvən mhəuvehi iəkunouihi nəha mhəuvehi mhəuvehe.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Nənə irəha həuvən mhəuvehi in mhəuvehe tɨ Iesu. Nəpɨn nənɨmwɨn ərəha rətə Iesu, təkwtəkwuni a ro iəkunouihi rɨmwei ia tɨprənə, mərkərekɨr, məsəkwusəkwu. Nɨsəkwan ramaiu ia tərhun.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Nənə Iesu rəres pen səvənhi tata i mə, “Iəkunouihi i ruvehi nemhəien i nuk kevə?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Nəpɨn rɨpɨk nənɨmwɨn ərəha i ro iəkunouihi rɨmwei pen ia napw uə ia nui mə tremhə. Mətə mə ikukurən noien nari riti, tikapi tukumrau, masitu ia kɨmrau.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikɨni nəɡkiariien nəha mətə mə ikukurən noien? Trɨni mɨnuə iərmama riti rahatətə pərhien ia nirak, iakukurən noien narimnari me pam min.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Nənə təkwtəkwuni a mwi tata səvəi iəkunouihi nəha rasək əpwəmwɨs, mɨni mə, “Iakahatətə ia niram, mətə nahatətəien səiou rɨpkɨskai mhə. Tikasitu ia nirak!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ia nəpɨn nəha nərmama həpɨk kamhaiu mamhəuvehe. Nəpɨn Iesu rətoni irəha, rɨnise pen tɨ nənɨmwɨn ərəha, mɨni mə, “Ik nənɨmwɨn ərəha sə ikamo iərmama tərhun ruvisɨmw mɨne nəkwəreɡɨn ruvisɨmw, iou iakani pehe tukw ik i mə tikier ia iəkunouihi i məpwəh nuvnimwə peheien mwi irə.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Nənə nənɨmwɨn ərəha rɨkiukiu pɨk ia iəkunouihi, məkwein əpwəmwɨs, mier. Mətə nɨpwrai iəkunouihi nəha ruvehe məpouəpou pam. Ro pen nərmama həpɨk həni mə, “Eh, ruvamhə!”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Mətə Iesu ruvehi rəɡɨn, mɨvi utə, rərer.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Kurirə irə Iesu revən muvnimwə ia nəkwai nimwə. Nəpɨn nərmama me səvənhi me irəha min əpa, həres pen in mə, “Rəfo kɨmaha iahəreirei nəkoui irapwien nənɨmwɨn ərəha nəha?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nənɨmwɨn ərəha sə ro me iamɨnha irə, nari riti riwən ko rəkoui irapw irəha, mətə nəfwakiien əpa.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Irəha həpwəh kwopun nəha mhəuvən mhəpi sɨmwɨn ia tənə Kalili. Iesu rɨpkokeikei mhə mə nərmama tuhəukurən kwopun me nəha ramarə ikɨn,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 tɨ nəri nə mə ramahatən nərmama me səvənhi, mamɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨpko mhə tui kuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nərmama. Irəha tuhousi əpune iou. Takemhə, nənə, nəpɨn səro kahar irə iakətui mwi ia nemhəien səiou.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Mətə nərmama me səvənhi həreirei nɨpwrai nəɡkiariien i in rani. Həhekɨr tɨ nəresien in.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Irəha həuvehe ia Kapaneam. Nəpɨn həuvnimwə ia nəkwai nimwə riti, Iesu rəres pen nərmama me səvənhi mə, “Saməuvehe kɨmiaha hiaməɡkiari ia nəfe?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Mətə irəha həpwəh nəɡkiariien, tɨ nəri nə mə kamhəuvehe mamhəɡkiari mə sin ia nirəha in rasori.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Nənə Iesu rəkure, məkwein nərmama səvənhi twelef həuvehe. Rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iərmama sə rokeikei mə trakupwən ia nərmama me pam, traməkeikei muvehe mukurirə, mamo in iərmama sə ramo tukwini nari m nərmama me pam.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Nənə Iesu ruvehi iəkunouihi riti mərpwi ia kurkwan ia nirəha, mərəhi utə, marə mɨni pen mwi tɨ nirəha i mə,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Iərmama sə trəsevər ia rerɨn tɨ iəkunouihi riti sə ro iamɨnhi ia nəɡhɨk rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tukwe iou. Iərmama sə raməsevər ia rerɨn tukw iou rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tɨ Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Jon rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən, kɨmaha iahətoni iərmama riti raməkoui irapw nəremhə me ia nəɡhɨm. Iahaməmwur mə tahənise in tɨ nəri nə mə rɨpko mhə in kɨmaha riti.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Mətə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha tihəpwəh nɨniseien in. Iərmama sə ramo nɨmtətien ia nəɡhɨk, ko rəpwəh nɨni ərəha akwauakwien iou.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Iərmama sə rəpwəh nɨni ərəhaien kɨtaha in kɨtaha riti.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Kɨmiaha nə nərmama me səiou, iou Kristo. Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvei pehe nui m kɨmiaha ia nəɡhɨk mə tihənɨmwi, in traməkeikei muvehi nərəkuien səvənhi.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Nəkwərhakwərha me i səməme kamhahatətə ia nirak, trɨni mɨnuə iərmama riti ro riti rɨmwei ia nərəhaien, Kumwesən trərpwɨn noien ərəha səvənhi. Iərmama nəha trɨreɡi rərəha məpi raka kərihi pen kəruəterei asori ia nɨpətəkinuan kosə irapw i ia təmwei təsi.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Mə rəɡɨm ramo ikamwei ia nərəhaien, tikərai raka. Mə rəɡɨm rɨpɨp mətə ikuvehi nɨmɨruien, ramasan pɨk tukw ik. Rərəha mə rəɡɨm kəru mətə tikevən fwe ia kwopun napw asori rauək rerɨn ikɨn.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 — ausente —
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Ia kwopun nəha
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Napw trətəɡətəɡ pen ia nərmama me pam rəmwhen ia sol sə kamətəɡi pen ia nəveɡɨnien.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Sol in nari amasan. Mətə trɨni mɨnuə sol nəsienien səvənhi ruvəiwən, tihəfo mho rəsien mwi? Pwəh sol raməmak pen ia rerɨmiaha. Nənə hiamarə ia nəmərinuien.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.