Marcos 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Iesu rəpwəh kwopun nəha mevən fwe imwəni. Nərmama me səvənhi irəha mwi həkurirə in mhəuvən fwe ikɨn.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Nəpɨn Sapat ruvehe, Iesu rɨnamahatən nərmama ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Nərmama həpɨk səməme kamhətərɨɡ Iesu hərkərinari irə, mamhəres mə,
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Kwa kapenta i tɨni Meri! Piəvni me nə Jemes, Josef, Jutas mɨne Saemon. Kɨtiriməni me hamarə ia rukwənu i kɨtaha mɨnraha.” Irəha rerɨnraha rɨpkaɡien mhə tɨ Iesu. Həpwəh nɨsiaiien in.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama ia kwopun me kamhəsiai profet riti, mətə ia imwəni atukwatukw, nəkur imwəni me mɨne nərmama səməme kamharə ia nəkwai nimwə səvənhi ko həpwəh nɨsiaiien in.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Nənə Iesu rɨpko mhə nɨmtətien rɨpɨk fwe imwəni. Ro kəru uə kahar a, məmrutə rəɡɨn mi ia nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mo irəha həuvehe mhəsanɨn.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 In ramərkərinari ia nəkur imwəni me tɨ nəri nə mə irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ia nəpɨn nəha in rəkwein nərmama səvənhi twelef həuvehe. Nənə in rɨnamərhi pen irəha kəru kəru ia kwopun me, muvei pen nasoriien mɨnraha. Ia nasoriien nəha irəha tuhəkoui irapw nənɨmwɨn ərəha me ia nərmama.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Nəpɨn hiəuvən ia kwopun riti, mhəuvnimwə ia nəkwai nimwə, tiharə ia nimwə nəha meste tihəier.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Trɨni mɨnuə fwe ia kwopun riti nərmama həpkəseni mhə kɨmiaha, həpkokeikei mhə mə tuhəreɡi nəɡkiariien səkɨmiaha, nəpɨn kɨmiaha hiəpwəh imwənraha, tihounouini raka nɨməkwrur ia nɨsumiaha. Noien nəha hio ro nɨmtətien mɨnraha, mamahatən pen mə həno noien ərəha.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Iesu rɨni pen pam nənə irəha həuvən mamhəvisau irapw mə nərmama tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Irəha kamhəkoui irapw nəremhə me həpɨk ia nərmama, mamhətəɡi pen oel ia kənkapwə nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mho irəha həuvehe mhəsanɨn.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kiɡ Herot rɨreɡi narimnari me səməme Iesu ramo tɨ nəri nə mə nərmama kamhəni pɨk nəɡhi Iesu. Nepwɨn kamhəni mə, “In Jon Paptaes. Rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi ro pen rauvehi nɨskaiien mamo nɨmtətien me.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Nepwɨn kamhəni mə, “In Profet Elaeja.” Nepwɨn mwi kamhəni mə, “In profet riti rəmwhen ia profet kupwən me.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Mətə nəpɨn Kiɡ Herot rɨreɡi, rɨni mə, “Jon sə iakɨnərai raka kənkapwə rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Nəpɨn Jon raməmak fwe ia kalapus, Herotias raməmwəki afafa a in, mamokeikei mə trousi əpune Jon, mətə rəknekɨn tukwe tɨ noien.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Kiɡ Herot rehekɨr Jon, mukurən mə in iəmə ikinan riti sə noien səvənhi ratukwatukw. In ramətui amasan tɨ Jon mə iərmama riti trəpwəh nourahaien. Nɨpərhienien nəpɨn Kiɡ Herot rɨreɡi Jon raməɡkiari, nətərɨɡien səvənhi rəvsausɨni pɨk, mətə rerɨn raɡien mə trɨreɡi.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Herotias rokeikei mə trousi əpune Jon, mətə rəknekɨn. Mətə in rətoni suatuk tukwe ia nəpɨn Kiɡ Herot rɨnətui irə. Ia nəpɨn nəha Kiɡ Herot ro nəveɡɨnien asori riti sənəi nəmə asori me səməme kamharə ipaka tukwe in mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me mɨne nəmə asori me ia tənə Kalili.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Nəpɨn irəha kamhani pəri nari, prən ouihi səvəi Herotias ruvehe mamotanis ia nəmrɨnraha. Kiɡ Herot mɨne nəmə asori me səməme kamhani pəri nari irəha min hətoni rerɨnraha raɡien tukwe. Ro iamɨnhi irə Kiɡ Herot rɨni pen tɨ prən ouihi nəha mə, “Ikokeikei nəfe ikəres i. Iou takuvei pehe mik.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Kiɡ Herot rɨni nəkwan muvehi kwəsuahi tukwe, mɨni mə, “Nəfe ikəres, takuvei pehe. Nɨtətə səiou iakamərɨmənu irə ikuə takərpɨfi ia nɨpərɨn kəru, muvei pehe riti mik, takaməkeikei mo.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Kurirə irə prən ouihi nəha revən mɨni pen tɨ səvənhi mama mə, “Mama, takəres nəfe?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ro iamɨnhi irə prən ouihi nəha raiu akwauakw mevən tɨ Kiɡ Herot, mɨni pen tukwe in mə, “Iakokeikei mə təkwtəkwuni tikuvei pehe kənkapwə Jon Paptaes ia tikiplet.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Kiɡ Herot rerɨn rəpou pɨk tukwe. Mətə tɨ nəri nə mə rɨməuvehi kwəsuahi ia nəmri nəmə asori me səməme kamhani pəri nari irəha min, rəpwəh nokeikeiien mə trətefi nəɡkiariien səvənhi sə rɨməni pen tɨ prən ouihi i.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Təkwtəkwuni a in rərhi pen iaruaɡən riti mɨni pen tukwe mə trevən muvehi kənkapwə Jon muvehi muvehe. Iaruaɡən nəha revən fwe ia kalapus, mərai raka kənkapwə Jon,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 məmri pen ia tikiplet, muvehi muvehe, muvei pen m prən ouihi. Prənouihi nəha ruvehi mevən, muvei pen m səvənhi mama.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Nəpɨn nərmama me səvəi Jon həreɡi, həuvehe mhəuvehi nɨpwrai Jon, mhəuvən mhəmri pen ia nɨpəɡ sə kanɨmwi iərmama ikɨn.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Aposol me hərərɨɡ pehe mwi tɨ Iesu, mhəni pen tukwe in narimnari me həno mɨne nəɡkiariien me səməme hənahatən nərmama me irə.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həuvehe kɨmiaha əpa. Pwəh səuvən ia kwopun riti nərmama həiwən ikɨn, mhapwɨs ouihi a.” In rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk kamhəuvehe tukwe mamhəuvən. Ro pen nəpɨn səvənraha riwən tɨ nəniien nari.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Irəha həputə ia nɨtətə ouihi riti, irəha əpa, mamhəuvən fwe ia kwopun riti nərmama həiwən ikɨn.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Nərmama həpɨk hənətə Iesu mɨne nərmama me səvənhi həputə ia nɨtətə ouihi, mamhəuvən. Həuvəukurən raka kwopun kamhəuvən ikɨn. Ro pen irəha haraka ia rukwənu me səvənraha, mhaiu akwauakw mhəkurau parei mhəkupwən mhəuvən fwe ikɨn.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Nəpɨn Iesu ruvarei, mətoni nərmama həpɨk, nənə rerɨn rərkwəpɨr tɨ nirəha, tɨ nəri nə mə irəha həmwhen ia sipsip me nepwɨn iərmama riwən trətə amasan irəha. Nənə Iesu rɨnamahatən irəha ia narimnari me rɨpɨk.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Nəpɨn meri rakakini, nərmama me səvənhi həuvehe mhətə in, mhəni mə, “Kwopun i nəveɡɨnien riwən ikɨn. Rɨnaməruarəv.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Ramasan mə tikərhi pen nərmama me i həuvən ia nəmhien me mɨne rukwənu me kwərha ipaka pwəh həuvehi nəmri nəveɡɨnien sənənraha.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Mətə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nə tihəuvei pen nəveɡɨnien mɨnraha.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənəmiaha bred kevə? Həuvən mhətoni ro.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 — ausente —
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 — ausente —
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Nənə Iesu ruvehi bred krirum mɨne kwəti nəmu kəru, məkwətə ia nɨmaɡouaɡou, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe, məkwsen bred me, muvei pen m nərmama me səvənhi mə tuhəpeki pen m nərmama me, marə məkwsen mwi kwəti nəmu mi nəha kəru həpeki pen m nərmama me pam.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Nərmama pam hani nari tɨpwɨnraha rəsisi.
42 Todos comeram à vontade,
43 Nənə nərmama me səvəi Iesu həvai pen nɨpərpəri bred mɨne nəmu me hənəpwəh ramrɨmər rukuər ia tənərɨpw twelef.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Nərmama me nəha hənani nari həpɨk, ikəvsini nərman me əpa irəha pam faef-taosen.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Təkwtəkwuni a mwi Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə tuhəputə ia nɨtətə ouihi, mhəkupwən, mhəpi sɨmwɨn ia nui asori Kalili, mhəuvarei mhəuvən fwe ia rukwənu nəha Petsaeta. In tramo mərhi pen nərmama me həuvən fwe imwənraha me.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Nəpɨn Iesu rəsəkɨr raka mɨnraha, mutə ia təkuər riti mə trəfwaki.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Raməfwaki meste rɨnapitəv. Nəpɨn nəha rɨnapitəv irə, nərmama me fwe ia nəkwai nɨtətə ouihi kamhaiu ihi ia kurkwai nui asori. Iesu in əpa fwe parei.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 In rəti peraha, mətoni irəha kamharkut tɨ nəsuəien tɨ nəri nə mə kamhaiu mamhəuvən ia nəmri mətaɡi mwatuk. Ia nəpɨn nəha rɨnamran, Iesu ruvehe tɨ nirəha, mamavən ia təkure nui, mokeikei mə trevən mukurau ia nɨkarenraha.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Nəpɨn nərmama me səvənhi həti pen mhətoni Iesu ravən ia təkure nui asori, rerɨnraha ramrhi mə in iəremhə riti. Hamasək əpwəmwɨs.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Irəha pam hətoni, həhekɨr asori.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Iesu revən tɨ nirəha, məputə ia nɨtətə ouihi. Ia nəpɨn nəha nɨmətaɡi reiwaiu miwən. Nənə nərmama me səvənhi nənimenraha rier pɨk,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 tɨ nəri nə mə həreirei nɨpwrai nɨmtətien Iesu sə rɨno ia bred krirum, mətə nətərɨɡien səvənraha rɨskai pɨk.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Irəha həpi sɨmwɨn ia nui asori, mhəuvən mhəuvarei ia tənə Kenesaret.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Nəpɨn hənəkwi tərini raka nɨtətə ouihi səvənraha mhəier, nərmama hətoni, mhəukurən amtia mə Iesu nəha.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ro pen irəha haiu mhəuvən ia kwopun me pam, mhəuvehi nərmama me səməme nemhəien rarə ia nirəha, mhəuvehi ia nɨməhan me səvənraha, mhəuvehi mhəuvehe tɨ kwopun pəku həreɡi mə Iesu ramarə ikɨn.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ia kwopun pam Iesu revən ikɨn, ia taon me, uə ia rukwənu asori me, uə ia rukwənu ouihi me, nərmama me həmri nərmama me səməme nemhəien rarə ia nirəha ia kwopun asori me səvənraha me, mamhəres Iesu mə ko irəha hərapi a nusvenhi tɨnari səvənhi. Nənə irəha pam səməme hərapi nusvenhi tɨnari səvənhi həuvehe mhəsanɨn.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.