Marcos 6
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARA
1 Iesu rəpwəh kwopun nəha mevən fwe imwəni. Nərmama me səvənhi irəha mwi həkurirə in mhəuvən fwe ikɨn.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nəpɨn Sapat ruvehe, Iesu rɨnamahatən nərmama ia nəkwai nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Nərmama həpɨk səməme kamhətərɨɡ Iesu hərkərinari irə, mamhəres mə,
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kwa kapenta i tɨni Meri! Piəvni me nə Jemes, Josef, Jutas mɨne Saemon. Kɨtiriməni me hamarə ia rukwənu i kɨtaha mɨnraha.” Irəha rerɨnraha rɨpkaɡien mhə tɨ Iesu. Həpwəh nɨsiaiien in.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama ia kwopun me kamhəsiai profet riti, mətə ia imwəni atukwatukw, nəkur imwəni me mɨne nərmama səməme kamharə ia nəkwai nimwə səvənhi ko həpwəh nɨsiaiien in.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Nənə Iesu rɨpko mhə nɨmtətien rɨpɨk fwe imwəni. Ro kəru uə kahar a, məmrutə rəɡɨn mi ia nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mo irəha həuvehe mhəsanɨn.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 In ramərkərinari ia nəkur imwəni me tɨ nəri nə mə irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ia nəpɨn nəha in rəkwein nərmama səvənhi twelef həuvehe. Nənə in rɨnamərhi pen irəha kəru kəru ia kwopun me, muvei pen nasoriien mɨnraha. Ia nasoriien nəha irəha tuhəkoui irapw nənɨmwɨn ərəha me ia nərmama.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Nəpɨn hiəuvən ia kwopun riti, mhəuvnimwə ia nəkwai nimwə, tiharə ia nimwə nəha meste tihəier.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Trɨni mɨnuə fwe ia kwopun riti nərmama həpkəseni mhə kɨmiaha, həpkokeikei mhə mə tuhəreɡi nəɡkiariien səkɨmiaha, nəpɨn kɨmiaha hiəpwəh imwənraha, tihounouini raka nɨməkwrur ia nɨsumiaha. Noien nəha hio ro nɨmtətien mɨnraha, mamahatən pen mə həno noien ərəha.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Iesu rɨni pen pam nənə irəha həuvən mamhəvisau irapw mə nərmama tuhaməkeikei mhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Irəha kamhəkoui irapw nəremhə me həpɨk ia nərmama, mamhətəɡi pen oel ia kənkapwə nərmama səməme nemhəien rarə ia nirəha, mho irəha həuvehe mhəsanɨn.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kiɡ Herot rɨreɡi narimnari me səməme Iesu ramo tɨ nəri nə mə nərmama kamhəni pɨk nəɡhi Iesu. Nepwɨn kamhəni mə, “In Jon Paptaes. Rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi ro pen rauvehi nɨskaiien mamo nɨmtətien me.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Nepwɨn kamhəni mə, “In Profet Elaeja.” Nepwɨn mwi kamhəni mə, “In profet riti rəmwhen ia profet kupwən me.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Mətə nəpɨn Kiɡ Herot rɨreɡi, rɨni mə, “Jon sə iakɨnərai raka kənkapwə rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Nəpɨn Jon raməmak fwe ia kalapus, Herotias raməmwəki afafa a in, mamokeikei mə trousi əpune Jon, mətə rəknekɨn tukwe tɨ noien.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Kiɡ Herot rehekɨr Jon, mukurən mə in iəmə ikinan riti sə noien səvənhi ratukwatukw. In ramətui amasan tɨ Jon mə iərmama riti trəpwəh nourahaien. Nɨpərhienien nəpɨn Kiɡ Herot rɨreɡi Jon raməɡkiari, nətərɨɡien səvənhi rəvsausɨni pɨk, mətə rerɨn raɡien mə trɨreɡi.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Herotias rokeikei mə trousi əpune Jon, mətə rəknekɨn. Mətə in rətoni suatuk tukwe ia nəpɨn Kiɡ Herot rɨnətui irə. Ia nəpɨn nəha Kiɡ Herot ro nəveɡɨnien asori riti sənəi nəmə asori me səməme kamharə ipaka tukwe in mɨne nəmə asori me səvəi naruaɡən me mɨne nəmə asori me ia tənə Kalili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Nəpɨn irəha kamhani pəri nari, prən ouihi səvəi Herotias ruvehe mamotanis ia nəmrɨnraha. Kiɡ Herot mɨne nəmə asori me səməme kamhani pəri nari irəha min hətoni rerɨnraha raɡien tukwe. Ro iamɨnhi irə Kiɡ Herot rɨni pen tɨ prən ouihi nəha mə, “Ikokeikei nəfe ikəres i. Iou takuvei pehe mik.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Kiɡ Herot rɨni nəkwan muvehi kwəsuahi tukwe, mɨni mə, “Nəfe ikəres, takuvei pehe. Nɨtətə səiou iakamərɨmənu irə ikuə takərpɨfi ia nɨpərɨn kəru, muvei pehe riti mik, takaməkeikei mo.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Kurirə irə prən ouihi nəha revən mɨni pen tɨ səvənhi mama mə, “Mama, takəres nəfe?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ro iamɨnhi irə prən ouihi nəha raiu akwauakw mevən tɨ Kiɡ Herot, mɨni pen tukwe in mə, “Iakokeikei mə təkwtəkwuni tikuvei pehe kənkapwə Jon Paptaes ia tikiplet.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kiɡ Herot rerɨn rəpou pɨk tukwe. Mətə tɨ nəri nə mə rɨməuvehi kwəsuahi ia nəmri nəmə asori me səməme kamhani pəri nari irəha min, rəpwəh nokeikeiien mə trətefi nəɡkiariien səvənhi sə rɨməni pen tɨ prən ouihi i.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Təkwtəkwuni a in rərhi pen iaruaɡən riti mɨni pen tukwe mə trevən muvehi kənkapwə Jon muvehi muvehe. Iaruaɡən nəha revən fwe ia kalapus, mərai raka kənkapwə Jon,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 məmri pen ia tikiplet, muvehi muvehe, muvei pen m prən ouihi. Prənouihi nəha ruvehi mevən, muvei pen m səvənhi mama.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Nəpɨn nərmama me səvəi Jon həreɡi, həuvehe mhəuvehi nɨpwrai Jon, mhəuvən mhəmri pen ia nɨpəɡ sə kanɨmwi iərmama ikɨn.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Aposol me hərərɨɡ pehe mwi tɨ Iesu, mhəni pen tukwe in narimnari me həno mɨne nəɡkiariien me səməme hənahatən nərmama me irə.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həuvehe kɨmiaha əpa. Pwəh səuvən ia kwopun riti nərmama həiwən ikɨn, mhapwɨs ouihi a.” In rɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk kamhəuvehe tukwe mamhəuvən. Ro pen nəpɨn səvənraha riwən tɨ nəniien nari.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Irəha həputə ia nɨtətə ouihi riti, irəha əpa, mamhəuvən fwe ia kwopun riti nərmama həiwən ikɨn.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Nərmama həpɨk hənətə Iesu mɨne nərmama me səvənhi həputə ia nɨtətə ouihi, mamhəuvən. Həuvəukurən raka kwopun kamhəuvən ikɨn. Ro pen irəha haraka ia rukwənu me səvənraha, mhaiu akwauakw mhəkurau parei mhəkupwən mhəuvən fwe ikɨn.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nəpɨn Iesu ruvarei, mətoni nərmama həpɨk, nənə rerɨn rərkwəpɨr tɨ nirəha, tɨ nəri nə mə irəha həmwhen ia sipsip me nepwɨn iərmama riwən trətə amasan irəha. Nənə Iesu rɨnamahatən irəha ia narimnari me rɨpɨk.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nəpɨn meri rakakini, nərmama me səvənhi həuvehe mhətə in, mhəni mə, “Kwopun i nəveɡɨnien riwən ikɨn. Rɨnaməruarəv.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ramasan mə tikərhi pen nərmama me i həuvən ia nəmhien me mɨne rukwənu me kwərha ipaka pwəh həuvehi nəmri nəveɡɨnien sənənraha.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Mətə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nə tihəuvei pen nəveɡɨnien mɨnraha.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənəmiaha bred kevə? Həuvən mhətoni ro.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nənə Iesu ruvehi bred krirum mɨne kwəti nəmu kəru, məkwətə ia nɨmaɡouaɡou, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe, məkwsen bred me, muvei pen m nərmama me səvənhi mə tuhəpeki pen m nərmama me, marə məkwsen mwi kwəti nəmu mi nəha kəru həpeki pen m nərmama me pam.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Nərmama pam hani nari tɨpwɨnraha rəsisi.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Nənə nərmama me səvəi Iesu həvai pen nɨpərpəri bred mɨne nəmu me hənəpwəh ramrɨmər rukuər ia tənərɨpw twelef.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Nərmama me nəha hənani nari həpɨk, ikəvsini nərman me əpa irəha pam faef-taosen.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Təkwtəkwuni a mwi Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə tuhəputə ia nɨtətə ouihi, mhəkupwən, mhəpi sɨmwɨn ia nui asori Kalili, mhəuvarei mhəuvən fwe ia rukwənu nəha Petsaeta. In tramo mərhi pen nərmama me həuvən fwe imwənraha me.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nəpɨn Iesu rəsəkɨr raka mɨnraha, mutə ia təkuər riti mə trəfwaki.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Raməfwaki meste rɨnapitəv. Nəpɨn nəha rɨnapitəv irə, nərmama me fwe ia nəkwai nɨtətə ouihi kamhaiu ihi ia kurkwai nui asori. Iesu in əpa fwe parei.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 In rəti peraha, mətoni irəha kamharkut tɨ nəsuəien tɨ nəri nə mə kamhaiu mamhəuvən ia nəmri mətaɡi mwatuk. Ia nəpɨn nəha rɨnamran, Iesu ruvehe tɨ nirəha, mamavən ia təkure nui, mokeikei mə trevən mukurau ia nɨkarenraha.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Nəpɨn nərmama me səvənhi həti pen mhətoni Iesu ravən ia təkure nui asori, rerɨnraha ramrhi mə in iəremhə riti. Hamasək əpwəmwɨs.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Irəha pam hətoni, həhekɨr asori.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Iesu revən tɨ nirəha, məputə ia nɨtətə ouihi. Ia nəpɨn nəha nɨmətaɡi reiwaiu miwən. Nənə nərmama me səvənhi nənimenraha rier pɨk,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 tɨ nəri nə mə həreirei nɨpwrai nɨmtətien Iesu sə rɨno ia bred krirum, mətə nətərɨɡien səvənraha rɨskai pɨk.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Irəha həpi sɨmwɨn ia nui asori, mhəuvən mhəuvarei ia tənə Kenesaret.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Nəpɨn hənəkwi tərini raka nɨtətə ouihi səvənraha mhəier, nərmama hətoni, mhəukurən amtia mə Iesu nəha.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ro pen irəha haiu mhəuvən ia kwopun me pam, mhəuvehi nərmama me səməme nemhəien rarə ia nirəha, mhəuvehi ia nɨməhan me səvənraha, mhəuvehi mhəuvehe tɨ kwopun pəku həreɡi mə Iesu ramarə ikɨn.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ia kwopun pam Iesu revən ikɨn, ia taon me, uə ia rukwənu asori me, uə ia rukwənu ouihi me, nərmama me həmri nərmama me səməme nemhəien rarə ia nirəha ia kwopun asori me səvənraha me, mamhəres Iesu mə ko irəha hərapi a nusvenhi tɨnari səvənhi. Nənə irəha pam səməme hərapi nusvenhi tɨnari səvənhi həuvehe mhəsanɨn.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.