Marcos 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Irəha həier pen ia nɨkare nui asori ia tənə səvəi nəmə Karasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nəpɨn nɨtətə ouihi ruvehe mərer, Iesu ruvarei, nənə iərmama riti ruku pen ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn mier pehe tukwe. Nənɨmwɨn ərəha ramarə irə.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Iərmama nəha ramarə ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn. Iərmama riti mwi riwən nɨskaiien səvənhi rəmwhen mə trəkwtəmhiri iərmama nəha mərihi mwi in. Jen rəpwəh nəmwhenien.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Nəpɨn rɨpɨk hənərihi raka rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi ia jen, mətə rəvi əmwsəmwesi jen sə rəkwtəmhiri rəɡɨn, mousi testesi jen sə rəkwtəmhiri nɨsun.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ia nəpɨn mɨne ia ran ramavən ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn mɨne ia təkure təkuər me, maməkwein əpwəmwɨs, maməkwi testesi atukw a in ia kəruəterei.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nəpɨn iərmama nəha rəti pen mətoni Iesu isipwɨn kwopti ramavən mauvehe, raiu muvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 maməɡkiari asori, mamɨni mə, “Iesu. Kumwesən sə rasori anan tɨni nə ik. Ikuvehe mə tikəfo iou irə? Ia nəɡhi Kumwesən iakase ik tikəpwəh noien nəmisəien miou.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 In raməɡkiari iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Iesu ruvəni pen raka tukwe in mə, “Ik, nənɨmwɨn ərəha, tikier ia iərmama i.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Iesu rəres pen in i mə, “Nəɡhɨm sin?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 In ramase Iesu, maməɡkiari asori mə trəpwəh nərhiien irəha həuvən isipwɨn.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Mətə toue pɨkə me həpɨk anan kamhərku ia kwopun nəha.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Nənɨmwɨn ərəha me nəha hamase Iesu i mə, “Tikərhi pen kɨmaha iahəuvən ia pɨkə me. Pwəh iahəuvnimwə ia rerɨnraha.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Iesu rəseni irəha. Ro pen nənɨmwɨn ərəha me həier ia iərmama nəha mhəuvnimwə ia reri pɨkə me. Pɨkə me, ipaka irəha pam 2000, haiu, mheiwaiu ia nəpatu, mhəsas pen ia təmwei nui asori, məmwhenɨmw.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Nərmama səməme kamhətui tɨ pɨkə me hap, mhəuvən ia taon səvənraha mɨne ia rukwənu me, mhəni irapw nəfe hənətoni. Nəpɨn nərmama me həreɡi, həuvən mə tuhəspau i mə rəfo irə.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Irəha həuvehe tɨ Iesu, mhəti pen mhətoni iərmama sə nənɨmwɨn ərəha me həpɨk hənarə irə. Rarkahu, maməkure, nətərɨɡien səvənhi rɨnəmak amasan. Irəha hətoni həhekɨr.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nənə səməme hənətoni həni irapw tɨ nirəha i nəfe kɨno ia iərmama nəha mɨne pɨkə me.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nənə irəha hənamase Iesu mə trəpwəh tənə səvənraha mamevən.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nəpɨn Iesu rɨnaməputə ia nɨtətə ouihi, iərmama sə nəremhə me hənarə irə raməres in mə trəseni in pwəh revən irau min.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Mətə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rekəm. Tikevən fwe imwam, mətoni ik me nepwɨn, məvisau mɨnraha narimnari me Iərɨmənu rɨno mik, mɨni mə rerɨn rərkwəpɨr tukw ik.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nənə iərmama nəha revən fwe ia Tekapolis, kwopun taon ten ikɨn, maməvisau narimnari me nəha Iesu rɨno min. Nərmama pam həreɡi, hamərkərinari irə.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi, məpi sɨmwɨn mwi ia nui asori Kalili, muvarei ia nɨkaren pen. Nəpɨn rauvarei ihi, nərmama həpɨk həuvehe mhousəsɨmwɨn pen irəha me tukwe.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Nənə iəmə asori riti səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel ruvehe. Nəɡhɨn nə Jaeras. Nəpɨn rətə Iesu, ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 mamase in mə, “Prənouihi səiou na tremhə. Tikuvehe məmrutə ro rəɡɨm ia nɨpwran pwəh ruvehe məsanɨn, mɨmɨru.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Nənə Iesu rukurirə in rouevən.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Pran riti fwe ikɨn ramemhə ia nemhəien səvəi nɨpran. Nemhəien nəha rɨnarə rerɨn irə muvehi nuk twelef.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ruvavən raka tɨ tokta me həpɨk, mɨreɡi nəmisəien me səpəmsəpə ia rəɡɨnraha, mouraha pam mane səvənhi ia nemhəien, mətə nemhəien səvənhi rəpwəh neiwaiuien. Ruvehe mamasori.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 In ruvəreɡi raka nərmama kamhəvisau Iesu. Ro pen ruvehe ia reri nəkuər səməme kamhəkurirə ia Iesu, mɨrapi tɨnari səvənhi.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Rerɨn ramrhi mə, “Rosi ko iakrapi tɨnari səvənhi, nemhəien səiou triwən.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nəpɨn rɨrapi tɨnari səvəi Iesu, təkwtəkwuni a mwi nɨmwapw rama. Prən nəha rɨreɡi mə nɨpwran rɨnəsanɨn.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨreɡi mə nəɡsen rier irə mevən mo nari riti. Rəti kurirə ia reri nərmama, maməres mə, “Sin rɨrapi tɨnari səiou?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Mɨreɡi nərmama me səvənhi həni pen tukwe in mə, “Ikətə nərmama me i həpɨk kamhousəsɨmwɨn pehe ipaka tukw ik. Rəfo ikaməres mə sin rɨrapi ik?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Mətə Iesu rəti ərari mamətui mə sin rɨrapi in.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Pran sə rɨrapi Iesu rukurən nəfe Iesu rɨno min. Ro iamɨnhi irə ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mehekɨr mətəmnɨmwɨn, mɨni irapw pam nɨpərhienien səvənhi.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Iesu rɨreɡi, mɨni pen tɨ prən i mə, “Nərɨk, nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn. Nəmərinuien ramarə tukw ik. Evən! Nemhəien səim ruvəiwən.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, nərmama nepwɨn həuku pen ia nimwə səvəi iəmə asori nəha Jaeras, mhəuvehe, mhəni mə, “Səim prən ouihi ruvamhə raka. Ramasan mə ikɨni pen tɨ iahatən i mə in trəpwəh pehe.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Mətə Iesu ro nəri auər a ia nəfe irəha haməni, mɨni pen tɨ Jaeras i mə, “Tikəpwəh nehekɨrien, mɨni a nɨpərhienien ia nirak.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨnise pen tɨ nərmama mə tuhəpwəh nukurirəien in. Mətə rəseni a Pita, Jemes, mɨne Jon piəvi Jemes.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nəpɨn irəha həuvən mhapirapw ia nimwə səvəi Jaeras, Iesu rəti pen mətə kamho nurɨɡrɨɡien asori. Nərmama kamhapi mamhasək əpwəmwɨs.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Mətə Iesu ruvnimwə ia nəkwai nimwə məres pen irəha i mə, “Rəfo hiaməurɨɡrɨɡ mamhasək? Prənouihi nəha rɨpkemhə mhə, mətə ramapri a.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Irəha həreɡi, harɨs ia Iesu. Mətə in rərhi irapw irəha həuvən fwe iruə, miri tata mɨne mama səvəi prən ouihi irəhar nərmama kahar səvənhi həuvən fwe ia kwopun prən ouihi raməmak ikɨn.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Nənə in ruvehi rəɡi prən ouihi nəha, mɨni pen tukwe in mə, “Talita kum.” Nɨpwrai nəɡkiariien nəha rɨni iamɨnhi irə mə, “Prənouihi, iakɨni pehe tukw ik i mə ərer.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Təkwtəkwuni a prən ouihi rɨskəmter mavən. (Prənouihi nəha nuk səvənhi twelef.) Nəpɨn nərmama hətoni nəfe Iesu rɨno, nənimenraha rier pɨk.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Mətə Iesu rɨnise pen tɨ nirəha i mə, “Tihəpwəh nəvisauien noien i m nərmama. Həuvei pen nəveɡɨnien riti min pwəh rəni.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.