Marcos 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Irəha həier pen ia nɨkare nui asori ia tənə səvəi nəmə Karasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Nəpɨn nɨtətə ouihi ruvehe mərer, Iesu ruvarei, nənə iərmama riti ruku pen ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn mier pehe tukwe. Nənɨmwɨn ərəha ramarə irə.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Iərmama nəha ramarə ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn. Iərmama riti mwi riwən nɨskaiien səvənhi rəmwhen mə trəkwtəmhiri iərmama nəha mərihi mwi in. Jen rəpwəh nəmwhenien.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Nəpɨn rɨpɨk hənərihi raka rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi ia jen, mətə rəvi əmwsəmwesi jen sə rəkwtəmhiri rəɡɨn, mousi testesi jen sə rəkwtəmhiri nɨsun.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ia nəpɨn mɨne ia ran ramavən ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn mɨne ia təkure təkuər me, maməkwein əpwəmwɨs, maməkwi testesi atukw a in ia kəruəterei.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Nəpɨn iərmama nəha rəti pen mətoni Iesu isipwɨn kwopti ramavən mauvehe, raiu muvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 maməɡkiari asori, mamɨni mə, “Iesu. Kumwesən sə rasori anan tɨni nə ik. Ikuvehe mə tikəfo iou irə? Ia nəɡhi Kumwesən iakase ik tikəpwəh noien nəmisəien miou.”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 In raməɡkiari iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Iesu ruvəni pen raka tukwe in mə, “Ik, nənɨmwɨn ərəha, tikier ia iərmama i.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Iesu rəres pen in i mə, “Nəɡhɨm sin?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 In ramase Iesu, maməɡkiari asori mə trəpwəh nərhiien irəha həuvən isipwɨn.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Mətə toue pɨkə me həpɨk anan kamhərku ia kwopun nəha.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Nənɨmwɨn ərəha me nəha hamase Iesu i mə, “Tikərhi pen kɨmaha iahəuvən ia pɨkə me. Pwəh iahəuvnimwə ia rerɨnraha.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Iesu rəseni irəha. Ro pen nənɨmwɨn ərəha me həier ia iərmama nəha mhəuvnimwə ia reri pɨkə me. Pɨkə me, ipaka irəha pam 2000, haiu, mheiwaiu ia nəpatu, mhəsas pen ia təmwei nui asori, məmwhenɨmw.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Nərmama səməme kamhətui tɨ pɨkə me hap, mhəuvən ia taon səvənraha mɨne ia rukwənu me, mhəni irapw nəfe hənətoni. Nəpɨn nərmama me həreɡi, həuvən mə tuhəspau i mə rəfo irə.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Irəha həuvehe tɨ Iesu, mhəti pen mhətoni iərmama sə nənɨmwɨn ərəha me həpɨk hənarə irə. Rarkahu, maməkure, nətərɨɡien səvənhi rɨnəmak amasan. Irəha hətoni həhekɨr.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Nənə səməme hənətoni həni irapw tɨ nirəha i nəfe kɨno ia iərmama nəha mɨne pɨkə me.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Nənə irəha hənamase Iesu mə trəpwəh tənə səvənraha mamevən.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Nəpɨn Iesu rɨnaməputə ia nɨtətə ouihi, iərmama sə nəremhə me hənarə irə raməres in mə trəseni in pwəh revən irau min.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Mətə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rekəm. Tikevən fwe imwam, mətoni ik me nepwɨn, məvisau mɨnraha narimnari me Iərɨmənu rɨno mik, mɨni mə rerɨn rərkwəpɨr tukw ik.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Nənə iərmama nəha revən fwe ia Tekapolis, kwopun taon ten ikɨn, maməvisau narimnari me nəha Iesu rɨno min. Nərmama pam həreɡi, hamərkərinari irə.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi, məpi sɨmwɨn mwi ia nui asori Kalili, muvarei ia nɨkaren pen. Nəpɨn rauvarei ihi, nərmama həpɨk həuvehe mhousəsɨmwɨn pen irəha me tukwe.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Nənə iəmə asori riti səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel ruvehe. Nəɡhɨn nə Jaeras. Nəpɨn rətə Iesu, ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 mamase in mə, “Prənouihi səiou na tremhə. Tikuvehe məmrutə ro rəɡɨm ia nɨpwran pwəh ruvehe məsanɨn, mɨmɨru.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Nənə Iesu rukurirə in rouevən.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Pran riti fwe ikɨn ramemhə ia nemhəien səvəi nɨpran. Nemhəien nəha rɨnarə rerɨn irə muvehi nuk twelef.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ruvavən raka tɨ tokta me həpɨk, mɨreɡi nəmisəien me səpəmsəpə ia rəɡɨnraha, mouraha pam mane səvənhi ia nemhəien, mətə nemhəien səvənhi rəpwəh neiwaiuien. Ruvehe mamasori.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 In ruvəreɡi raka nərmama kamhəvisau Iesu. Ro pen ruvehe ia reri nəkuər səməme kamhəkurirə ia Iesu, mɨrapi tɨnari səvənhi.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Rerɨn ramrhi mə, “Rosi ko iakrapi tɨnari səvənhi, nemhəien səiou triwən.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Nəpɨn rɨrapi tɨnari səvəi Iesu, təkwtəkwuni a mwi nɨmwapw rama. Prən nəha rɨreɡi mə nɨpwran rɨnəsanɨn.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨreɡi mə nəɡsen rier irə mevən mo nari riti. Rəti kurirə ia reri nərmama, maməres mə, “Sin rɨrapi tɨnari səiou?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Mɨreɡi nərmama me səvənhi həni pen tukwe in mə, “Ikətə nərmama me i həpɨk kamhousəsɨmwɨn pehe ipaka tukw ik. Rəfo ikaməres mə sin rɨrapi ik?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Mətə Iesu rəti ərari mamətui mə sin rɨrapi in.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Pran sə rɨrapi Iesu rukurən nəfe Iesu rɨno min. Ro iamɨnhi irə ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mehekɨr mətəmnɨmwɨn, mɨni irapw pam nɨpərhienien səvənhi.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Iesu rɨreɡi, mɨni pen tɨ prən i mə, “Nərɨk, nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn. Nəmərinuien ramarə tukw ik. Evən! Nemhəien səim ruvəiwən.”
34 E Jesus disse:
35 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, nərmama nepwɨn həuku pen ia nimwə səvəi iəmə asori nəha Jaeras, mhəuvehe, mhəni mə, “Səim prən ouihi ruvamhə raka. Ramasan mə ikɨni pen tɨ iahatən i mə in trəpwəh pehe.”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Mətə Iesu ro nəri auər a ia nəfe irəha haməni, mɨni pen tɨ Jaeras i mə, “Tikəpwəh nehekɨrien, mɨni a nɨpərhienien ia nirak.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨnise pen tɨ nərmama mə tuhəpwəh nukurirəien in. Mətə rəseni a Pita, Jemes, mɨne Jon piəvi Jemes.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Nəpɨn irəha həuvən mhapirapw ia nimwə səvəi Jaeras, Iesu rəti pen mətə kamho nurɨɡrɨɡien asori. Nərmama kamhapi mamhasək əpwəmwɨs.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Mətə Iesu ruvnimwə ia nəkwai nimwə məres pen irəha i mə, “Rəfo hiaməurɨɡrɨɡ mamhasək? Prənouihi nəha rɨpkemhə mhə, mətə ramapri a.”
39 Então ele disse:
40 Irəha həreɡi, harɨs ia Iesu. Mətə in rərhi irapw irəha həuvən fwe iruə, miri tata mɨne mama səvəi prən ouihi irəhar nərmama kahar səvənhi həuvən fwe ia kwopun prən ouihi raməmak ikɨn.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Nənə in ruvehi rəɡi prən ouihi nəha, mɨni pen tukwe in mə, “Talita kum.” Nɨpwrai nəɡkiariien nəha rɨni iamɨnhi irə mə, “Prənouihi, iakɨni pehe tukw ik i mə ərer.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Təkwtəkwuni a prən ouihi rɨskəmter mavən. (Prənouihi nəha nuk səvənhi twelef.) Nəpɨn nərmama hətoni nəfe Iesu rɨno, nənimenraha rier pɨk.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Mətə Iesu rɨnise pen tɨ nirəha i mə, “Tihəpwəh nəvisauien noien i m nərmama. Həuvei pen nəveɡɨnien riti min pwəh rəni.”
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.