Marcos 14
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nəpɨn kəru mwi nəkur Isrel ho Pasova irau nəveɡɨnien asori sə hani bred sə yis riwən irə. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa kamhətui suatuk riti mə tuhəuvən afafa, məkwtəmhiri Iesu, mhousi əpune.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Irəha kamhəni mə, “Pwəh kɨtaha səpwəh nəkwtəmhiriien Iesu ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori. Rərəha mə nərmama niemaha trəpi irəha kamho nurɨɡrɨɡien asori tukwe.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Nəpɨn Iesu ramarə ia rukwənu nəha Petani, ruvnimwə pen ia nəkwai nimwə səvəi Saemon. (Saemon nəha kupwən nemhəien skai ro tekɨn.) Iesu raməkure maməni nari. Pran riti ruvehe mauvehi potel riti kɨno ia kəruəterei riti nəɡhɨn nə alapasta. Fwe ia nəkwai potel nəha senta sə kɨno ia nat atukwatukw. Nənimen rutə pɨk. Prən nəha rətefi tərhui potel nəha, mətəɡi pen ia nukwəne Iesu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Mətə nərmama nepwɨn niemaha rəpi irəha, kamhəni pen tɨ nirəha me i mə, “Rəfo ramouraha senta ianhi?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Ramasan mə rɨpkəmri pen a nəmri nari ia senta nəha pwəh iərmama riti ruvehi. Rukurən nuvehiien mane asori muvei pen m nərmama nautə səvənraha riwən.” Nənə kamhəski prən nəha.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Mətə Iesu rɨni mə, “Tihəpwəh nəskiien prən i! Rəfo hiamo iamɨnhi irə? In ramo noien amasan riti miou.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Nərmama me səməme nautə səvənraha riwən tuhamarə kɨmiaha mɨnraha ia nəpɨn me. Nəpɨn hiənuə tihasitu ia nirəha, hiəukurən nasituien. Mətə iou tapkarə mhə kɨtaha m kɨmiaha nəpɨn me.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Prən i rɨno nari riti rəmwhen irə mə tro. Rukupwən mətəɡi pehe senta maməpnəpenə ia nɨpwrak mə tukɨnɨmwi.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama tuhəvisau irapw nəɡkiariien amasan səiou ia kwopun me ia tɨprənə i, mhəvisau irapw nəfe prən i rɨno miou mə nərmama rerɨnraha tramrhi.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Jutas Iskariot, in riti ia twelef nərmama me səvəi Iesu, revən tɨ pris asori me mə trəɡkiari mɨnraha. Revən mɨni mə, “Takuvei pehe Iesu m kɨmiaha.”
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Nəpɨn pris asori me həreɡi nəɡkiariien səvənhi, rerɨnraha raɡien tukwe. Həni mə tuhəuvei pen mane min. Nənə Jutas rɨnamətui suatuk mə truvei pen Iesu ia rəɡɨnraha.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Neste atukwatukw nəpɨn nəha tuhani bred sə yis riwən irə. (Ia nəpɨn asori nəha, nərmama kamhousi əpune sipsip me səvəi Pasova.) Nərmama me səvəi Iesu həres pen Iesu i mə, “Kwopun pəku nəha ikokeikei mə kɨmaha tahəuvən mhəpnəpenə tɨ nəveɡɨnien səvəi Pasova ikɨn, nənə, ik tikəni?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Nənə Iesu rərhi pen iərmama mi kəru səvənhi mɨni pen tɨ nirau i mə, “Kɨmirau tirouevən fwe ia Jerusalem. Iərman riti trəpi raka kɨmirau ia suatuk, mauvehi tɨkinari riti nui rukuər irə. Iroukurirə pen in.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Nəpɨn revən muvnimwə ia nəkwai nimwə, iroukurirə i, rauevən, rouni pen tɨ iəmə asori səvəi nimwə nəha mə, ‘Iahatən səkɨtaha rani mə, nimwə əfo nəha tahani pəri nəveɡɨnien səvəi Pasova kɨmaha səiou me nərmama me ikɨn?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nənə in triri kɨmirau mevən fwe irənhə ia nimwə nəha mahatən rum asori riti. Narimnari me pam hənəmak raka fwe ikɨn. Ia rum nəha kɨmirau tirouəpnəpenə tukutaha.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Nənə iərmama mi nəha səvəi Iesu krouier, rouevən fwe ia Jerusalem, rouətə narimnari me pam rosi a Iesu rɨməni pen tɨ nirau i. Nənə krouəpnəpenə tɨ nəveɡɨnien səvəi Pasova.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ia nəruarəv Iesu ruvehe irəha twelef nərmama me səvənhi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Nəpɨn kamhani pəri nari irə, Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə kɨmiaha riti truvei pen iou ia rəɡi nərmama me səməme kamhəmwəki iou. Kɨmiaha riti raməni pəri nari kɨmrau min.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien nəha, rerɨnraha rəpou. Həuvehe kuatia kuatia mamhəres Iesu i mə, “Sin nəha ikani? Iou?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani kɨmiaha riti ia twelef nərmama me i səiou. Iərmama sə rameitesi bred ia tikiplet kuatia kɨmrau min.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Iou, Iəməti Iərmama, takaməkeikei memhə rəmwhen kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan, mətə trərəha anan tɨ iərmama sə truvei pen iou ia rəɡi nərmama me səməme kamhəmwəki iou. Ramasan pɨk mə rɨpkəpwəh a nətuiien.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Nəpɨn nəha kamhani nari irə, Iesu ruvehi bred məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe. Məfwaki pam, nənə məkwsen muvei pen m səvənhi me nərmama me, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tihəuvehi. In i nɨpwrak.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Kurirə irə in ruvehi kap waen, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe. Məfwaki pam, nənə muvei pen mɨnraha irəha pam hənɨmwi waen ia tɨkikap nəha.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Nəpɨn Iesu rauvei pen mɨnraha, in rɨni mə, “In i nɨtek sə trərihi tərini əknekɨn nəɡkiariien vi səvəi Kumwesən. Traiu tɨ nərmama həpɨk.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə tapkənɨmwi mhə mwi waen meste takənɨmwi waen vi ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Nənə irəha hani nɨpu riti, mho sampam irə, mhəier mhəuvən ia Təkuər Olif.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Iesu rɨni pen tɨ səvənhi nərmama me i mə, “Tukamevən kɨmiaha pam tihap raka ia nirak. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə Kumwesən rɨni mə,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Mətə in tro iakətui mwi ia nemhəien səiou. Takətui raka, mevən fwe ia tənə Kalili. Iou takukupwən kɨmiaha tihəkurirə.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Mətə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Irəha pam tuhap raka ia niram, mətə rɨpko mhə iou.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iakani nɨpərhienien tukw ik i ipwet ia nəpɨn, kurirə rəiə rakaka səro kəru irə, ik tikɨni m kahar mə ikreirei iou.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Mətə Pita rəɡkiari asori mə, “Trɨni mɨnuə həni mə takaməkeikei memhə krau mik, mətə ko iakəpwəh nɨniien mə iakreirei ik.” Nənə irəha pam həni nəɡkiariien kuatia.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Irəha həuvən ia kwopun riti nəɡhɨn nə Ketsemane. Iesu rɨni pen tɨ səvənhi me nərmama me i mə, “Kɨmiaha tihaməkure ia kwopun i. Pwəh iou iakevən məfwaki.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Nənə in riri Pita, Jemes, mɨne Jon harevən irəha min. Ia nəpɨn nəha in rɨnamreɡi rərəha, rerɨn rəpou pɨk.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Nənə rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Rerɨk rəpou pɨk ipaka iakemhə tukwe. Tiamharo i mharəpwəh napriien.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Nənə Iesu revən ouihi a mwi, mɨmwei ia tɨprənə, məfwaki, maməres suatuk riti mwi mə nəpɨn nəha trukurau irə.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 In rɨni mə, “Tata keikei, narimnari me pam rɨməru tukw ik. Tikuvehi raka kap i pwəh iakəpwəh nənɨmwiien. Mətə tikəpwəh noien rəmwhen sə iakokeikei, mətə tiko rəmwhen sə ikokeikei.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Nənə Iesu rəfwaki pam, mɨrərɨɡ pehe mətoni Pita mɨne Jemes mɨne Jon kamharapri. Nənə in rɨni pen tɨ Pita i mə, “Eh, Saemon, rəfo ikamapri, ko ipkətui mhə nəpɨn ouihi a uə?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Tiharətui mharəfwaki mə tiharəpwəh nɨmweiien ia nərəhaien. Nɨpərhienien, rerɨmiaha raɡien mə tihəfwaki, mətə nɨpwramiaha rəpou.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nənə Iesu rɨrərɨɡ mevən məfwaki mwi, mɨni a nəɡkiariien sə rɨməni kupwən.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nənə mɨrərɨɡ pehe mwi mətə irəhar kamharapri mwi, tɨ nəri nə mə napriien ruvəuvehi irəhar. Nənə harfi nəmrɨnrahar, mətə harreirei mə tuharni pen nəfe tukwe in.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Nənə Iesu revən səro kahar irə muvehe mɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Hiamarapri, mamharuvehi ihi napwɨsien səkɨmiahar? Nəmwhen. Nəpɨn nəha ruvəuvehe. Iərmama riti truvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nəmə ərəha me.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tiharo mharərer. Pwəh saməuvən. Hətə ro, iərmama nəha trɨni pui iou ruvəuvehe ipaka.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, Jutas, in riti ia twelef nərmama me səvəi Iesu, ruvehe irəha nərmama me həpɨk. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel hənərhi pen irəha. Nepwɨn kamhəuvehi nau. Nepwɨn kamhəuvehi nɨpəri nei.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Jutas rɨnəɡkiari raka mɨnraha mə, “Iərmama sə takakei min, iəmə nə in nə. Kɨmiaha tihəkwtəmhiri, mhəiri raka mhəuvən, mhətui amasan mə trəpwəh napien.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Nənə nəpɨn Jutas ruvehe ia kwopun nəha, revən atukwatukw tɨ Iesu, mɨni mə, “Iahatən!” Nənə makei min.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Jutas rakei min, nənə nərmama me həuvehe mhəkwtəmhiri.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Mətə iərmama riti sə ramərer ipaka tɨ Iesu reivi raka nau səvənhi, mərai iərmama riti sə ramo tukwini nari m pris asori anan, mərai raka nɨkare nɨfreɡɨn.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo hiəuvehi nau me mɨne nɨpərpəri nei me mhəuvehe mə tihəkwtəmhiri iou iamɨnhi irə? Nətərɨɡien səkɨmiaha rɨnuə iou rakres riti uə?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ia nərineiv m neis mɨne iakamarə kɨtaha m kɨmiaha fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamahatən nərmama. Rəfo hiəpwəh nəkwtəmhiriien iou ia nəpɨn nəha? Mətə hiamo iamɨnhi irə mə nəɡkiariien sə Nəkukuə Ikinan rɨməni truvehe mukuə.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Irəha həkwtəmhiri Iesu. Nənə nərmama me pam səvənhi həpwəh in mhap.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Təmaruə riti rakurirə Iesu. Rauveɡi a nɨpwran ia ravaravar. Nərmama me həuvehe mhəkwtəmhiri.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Mətə resi raka ravaravar ia nɨpwran maiu auər a map.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Nərmama me həiri Iesu mhəuvən tɨ pris asori anan. Pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mɨne nahatən me səvəi Loa, hənousəsɨmwɨn pen pam raka irəha me tukwe.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Nəpɨn həiri pen Iesu mamhəuvən, Pita rakurirə ia Iesu mamavən isipwɨn tukwe meste nari fwe ia nɨkare nimwə səvəi pris asori anan. Nənə muvnimwə maməkure irəha iotukwininari me, mamərhiəpw ia napw.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Nənə pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhətui nərmama nepwɨn mə tuhəni irapw nəri ərəha riti sə Iesu rɨno uə rɨməni. Nəmə asori me hokeikei mə tuhəreɡi pwəh housi əpune Iesu tukwe. Mətə irəha həpkətə mhə nari riti.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Rəknekɨn tɨ nirəha tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk həskəmter mamheikuə ia nəfe hənətoni Iesu rɨno uə həməreɡi in rɨməni, mətə nəɡkiariien səvənraha rɨpkuvehe mhə mo kuatia.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Nənə nərmama nepwɨn həskəmter mamheikuə ia Iesu mamhəni mə,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Kɨmaha iahəreɡi iəmə i rɨməni mə, ‘Iou takouraha nimwə i səvəi Kumwesən sə nərmama həno ia rəɡɨnraha. Nəpɨn kahar rukurau takuvrhəkɨn riti mwi nərmama tuhəpwəh noien ia rəɡɨnraha.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Həni iamɨnhi irə, mətə nəɡkiariien mwi səvənraha rɨpko mhə kuatia.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Nənə pris asori anan rərer ia kurkwan ia nirəha məres pen Iesu i mə, “Nəɡkiariien riti riwən tikɨni? Rəfo ia nəɡkiariien nəha irəha kamhəni mamhousi ik irə?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Mətə Iesu rəpnapen, məpwəh nəɡkiariien.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iou i. Tukamevən kɨmiaha tihətoni iou, Iəməti Iərmama, takaməkure ia nɨkare Kumwesən mwatuk sə in nɨskaiien səvənhi rasori. Tihətoni mwi iou takauvehe ia nəpuə me ia nɨmaɡouaɡou.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Nənə nəpɨn pris asori anan rɨreɡi, reitehi karkahu səvənhi, mɨni mə, “Kɨtaha tsətui iərmama riti mwi tro pui iəmə i tɨ nəfe?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Hiəuvəreɡi raka mə in rɨni ərəha Kumwesən. Nətərɨɡien səkɨmiaha mə tsəfo irə?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Nepwɨn həskəmter mhərɡəvəsi pen in. Nepwɨn housəman nənimen, mamhəuəsi in, mamhəni mə, “Ni ro nəɡkiariien sə ruku pen tɨ Nənɨmwɨn mə sin ruəsi ik!” Nənə naruaɡən me səvəi pris asori anan irəha mwi həuvehi mhəpwi.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pita in fwe inhərɨpw ia nɨkare nimwə səvəi pris asori anan. Nənə pran riti sə ramo tukwini nari m pris asori anan ruvehe.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Nəpɨn rətoni Pita ramərhiəpw ia napw, rəti əter irə, mɨni mə, “Ik mwi ikɨnamavən pəri kɨmirau Iesu iəmə Nasaret.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Rekəm. Iou iakreirei iəmə nəha, mɨreirei nəfe i ikamɨni.” Nənə Pita rəpwəh nɨkare nimwə səvəi pris asori anan mevən ipaka tɨ kwəruə asori riti sə nərmama kamhəuvnimwə pehe irə. Nənə rəiə riti rakaka.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Nənə pran sə ramo tukwini nari ruvehe mɨnamɨni mwi tɨ nərmama səməme kamhərer ipaka tɨ Pita i mə, “Iəmə i in riti ia nirəha.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Mətə Pita rɨni mwi mə, “Rekəm. Rɨpko mhə iou riti ia nirəha.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Mɨreɡi Pita rɨni mə “Mə iakameikuə pwəh Kumwesən rərpwɨn noien ərəha səiou. Iakani pehe tukumiaha i kwəsuahi anan mə iou iakreirei iəmə nəha kɨmiaha hiaməni.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Pita rɨni iamɨnhi irə nənə təkwtəkwuni a rəiə rakaka səro kəru irə. Nənə Pita rerɨn rɨrhi nəɡkiariien sə Iesu rɨməni pen tukwe in mə, “Kurirə rəiə rakaka səro kəru irə, tikɨni m kahar mə ikreirei iou.” Pita rerɨn rɨrhi. Nənə rerɨn rərkwəpɨr, rasək.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.