Marcos 14
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ACF
1 Nəpɨn kəru mwi nəkur Isrel ho Pasova irau nəveɡɨnien asori sə hani bred sə yis riwən irə. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa kamhətui suatuk riti mə tuhəuvən afafa, məkwtəmhiri Iesu, mhousi əpune.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Irəha kamhəni mə, “Pwəh kɨtaha səpwəh nəkwtəmhiriien Iesu ia nəpɨn səvəi nəveɡɨnien asori. Rərəha mə nərmama niemaha trəpi irəha kamho nurɨɡrɨɡien asori tukwe.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Nəpɨn Iesu ramarə ia rukwənu nəha Petani, ruvnimwə pen ia nəkwai nimwə səvəi Saemon. (Saemon nəha kupwən nemhəien skai ro tekɨn.) Iesu raməkure maməni nari. Pran riti ruvehe mauvehi potel riti kɨno ia kəruəterei riti nəɡhɨn nə alapasta. Fwe ia nəkwai potel nəha senta sə kɨno ia nat atukwatukw. Nənimen rutə pɨk. Prən nəha rətefi tərhui potel nəha, mətəɡi pen ia nukwəne Iesu.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Mətə nərmama nepwɨn niemaha rəpi irəha, kamhəni pen tɨ nirəha me i mə, “Rəfo ramouraha senta ianhi?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Ramasan mə rɨpkəmri pen a nəmri nari ia senta nəha pwəh iərmama riti ruvehi. Rukurən nuvehiien mane asori muvei pen m nərmama nautə səvənraha riwən.” Nənə kamhəski prən nəha.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Mətə Iesu rɨni mə, “Tihəpwəh nəskiien prən i! Rəfo hiamo iamɨnhi irə? In ramo noien amasan riti miou.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Nərmama me səməme nautə səvənraha riwən tuhamarə kɨmiaha mɨnraha ia nəpɨn me. Nəpɨn hiənuə tihasitu ia nirəha, hiəukurən nasituien. Mətə iou tapkarə mhə kɨtaha m kɨmiaha nəpɨn me.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Prən i rɨno nari riti rəmwhen irə mə tro. Rukupwən mətəɡi pehe senta maməpnəpenə ia nɨpwrak mə tukɨnɨmwi.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama tuhəvisau irapw nəɡkiariien amasan səiou ia kwopun me ia tɨprənə i, mhəvisau irapw nəfe prən i rɨno miou mə nərmama rerɨnraha tramrhi.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Jutas Iskariot, in riti ia twelef nərmama me səvəi Iesu, revən tɨ pris asori me mə trəɡkiari mɨnraha. Revən mɨni mə, “Takuvei pehe Iesu m kɨmiaha.”
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Nəpɨn pris asori me həreɡi nəɡkiariien səvənhi, rerɨnraha raɡien tukwe. Həni mə tuhəuvei pen mane min. Nənə Jutas rɨnamətui suatuk mə truvei pen Iesu ia rəɡɨnraha.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Neste atukwatukw nəpɨn nəha tuhani bred sə yis riwən irə. (Ia nəpɨn asori nəha, nərmama kamhousi əpune sipsip me səvəi Pasova.) Nərmama me səvəi Iesu həres pen Iesu i mə, “Kwopun pəku nəha ikokeikei mə kɨmaha tahəuvən mhəpnəpenə tɨ nəveɡɨnien səvəi Pasova ikɨn, nənə, ik tikəni?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Nənə Iesu rərhi pen iərmama mi kəru səvənhi mɨni pen tɨ nirau i mə, “Kɨmirau tirouevən fwe ia Jerusalem. Iərman riti trəpi raka kɨmirau ia suatuk, mauvehi tɨkinari riti nui rukuər irə. Iroukurirə pen in.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Nəpɨn revən muvnimwə ia nəkwai nimwə, iroukurirə i, rauevən, rouni pen tɨ iəmə asori səvəi nimwə nəha mə, ‘Iahatən səkɨtaha rani mə, nimwə əfo nəha tahani pəri nəveɡɨnien səvəi Pasova kɨmaha səiou me nərmama me ikɨn?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Nənə in triri kɨmirau mevən fwe irənhə ia nimwə nəha mahatən rum asori riti. Narimnari me pam hənəmak raka fwe ikɨn. Ia rum nəha kɨmirau tirouəpnəpenə tukutaha.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Nənə iərmama mi nəha səvəi Iesu krouier, rouevən fwe ia Jerusalem, rouətə narimnari me pam rosi a Iesu rɨməni pen tɨ nirau i. Nənə krouəpnəpenə tɨ nəveɡɨnien səvəi Pasova.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ia nəruarəv Iesu ruvehe irəha twelef nərmama me səvənhi.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Nəpɨn kamhani pəri nari irə, Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə kɨmiaha riti truvei pen iou ia rəɡi nərmama me səməme kamhəmwəki iou. Kɨmiaha riti raməni pəri nari kɨmrau min.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien nəha, rerɨnraha rəpou. Həuvehe kuatia kuatia mamhəres Iesu i mə, “Sin nəha ikani? Iou?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani kɨmiaha riti ia twelef nərmama me i səiou. Iərmama sə rameitesi bred ia tikiplet kuatia kɨmrau min.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Iou, Iəməti Iərmama, takaməkeikei memhə rəmwhen kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan, mətə trərəha anan tɨ iərmama sə truvei pen iou ia rəɡi nərmama me səməme kamhəmwəki iou. Ramasan pɨk mə rɨpkəpwəh a nətuiien.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Nəpɨn nəha kamhani nari irə, Iesu ruvehi bred məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe. Məfwaki pam, nənə məkwsen muvei pen m səvənhi me nərmama me, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tihəuvehi. In i nɨpwrak.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Kurirə irə in ruvehi kap waen, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe. Məfwaki pam, nənə muvei pen mɨnraha irəha pam hənɨmwi waen ia tɨkikap nəha.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Nəpɨn Iesu rauvei pen mɨnraha, in rɨni mə, “In i nɨtek sə trərihi tərini əknekɨn nəɡkiariien vi səvəi Kumwesən. Traiu tɨ nərmama həpɨk.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə tapkənɨmwi mhə mwi waen meste takənɨmwi waen vi ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nənə irəha hani nɨpu riti, mho sampam irə, mhəier mhəuvən ia Təkuər Olif.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Iesu rɨni pen tɨ səvənhi nərmama me i mə, “Tukamevən kɨmiaha pam tihap raka ia nirak. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə Kumwesən rɨni mə,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Mətə in tro iakətui mwi ia nemhəien səiou. Takətui raka, mevən fwe ia tənə Kalili. Iou takukupwən kɨmiaha tihəkurirə.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Mətə Pita rɨni pen tɨ Iesu i mə, “Irəha pam tuhap raka ia niram, mətə rɨpko mhə iou.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iakani nɨpərhienien tukw ik i ipwet ia nəpɨn, kurirə rəiə rakaka səro kəru irə, ik tikɨni m kahar mə ikreirei iou.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Mətə Pita rəɡkiari asori mə, “Trɨni mɨnuə həni mə takaməkeikei memhə krau mik, mətə ko iakəpwəh nɨniien mə iakreirei ik.” Nənə irəha pam həni nəɡkiariien kuatia.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Irəha həuvən ia kwopun riti nəɡhɨn nə Ketsemane. Iesu rɨni pen tɨ səvənhi me nərmama me i mə, “Kɨmiaha tihaməkure ia kwopun i. Pwəh iou iakevən məfwaki.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nənə in riri Pita, Jemes, mɨne Jon harevən irəha min. Ia nəpɨn nəha in rɨnamreɡi rərəha, rerɨn rəpou pɨk.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Nənə rɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Rerɨk rəpou pɨk ipaka iakemhə tukwe. Tiamharo i mharəpwəh napriien.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Nənə Iesu revən ouihi a mwi, mɨmwei ia tɨprənə, məfwaki, maməres suatuk riti mwi mə nəpɨn nəha trukurau irə.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 In rɨni mə, “Tata keikei, narimnari me pam rɨməru tukw ik. Tikuvehi raka kap i pwəh iakəpwəh nənɨmwiien. Mətə tikəpwəh noien rəmwhen sə iakokeikei, mətə tiko rəmwhen sə ikokeikei.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Nənə Iesu rəfwaki pam, mɨrərɨɡ pehe mətoni Pita mɨne Jemes mɨne Jon kamharapri. Nənə in rɨni pen tɨ Pita i mə, “Eh, Saemon, rəfo ikamapri, ko ipkətui mhə nəpɨn ouihi a uə?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Tiharətui mharəfwaki mə tiharəpwəh nɨmweiien ia nərəhaien. Nɨpərhienien, rerɨmiaha raɡien mə tihəfwaki, mətə nɨpwramiaha rəpou.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nənə Iesu rɨrərɨɡ mevən məfwaki mwi, mɨni a nəɡkiariien sə rɨməni kupwən.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nənə mɨrərɨɡ pehe mwi mətə irəhar kamharapri mwi, tɨ nəri nə mə napriien ruvəuvehi irəhar. Nənə harfi nəmrɨnrahar, mətə harreirei mə tuharni pen nəfe tukwe in.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Nənə Iesu revən səro kahar irə muvehe mɨni pen tɨ nirəhar i mə, “Hiamarapri, mamharuvehi ihi napwɨsien səkɨmiahar? Nəmwhen. Nəpɨn nəha ruvəuvehe. Iərmama riti truvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nəmə ərəha me.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tiharo mharərer. Pwəh saməuvən. Hətə ro, iərmama nəha trɨni pui iou ruvəuvehe ipaka.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, Jutas, in riti ia twelef nərmama me səvəi Iesu, ruvehe irəha nərmama me həpɨk. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel hənərhi pen irəha. Nepwɨn kamhəuvehi nau. Nepwɨn kamhəuvehi nɨpəri nei.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Jutas rɨnəɡkiari raka mɨnraha mə, “Iərmama sə takakei min, iəmə nə in nə. Kɨmiaha tihəkwtəmhiri, mhəiri raka mhəuvən, mhətui amasan mə trəpwəh napien.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Nənə nəpɨn Jutas ruvehe ia kwopun nəha, revən atukwatukw tɨ Iesu, mɨni mə, “Iahatən!” Nənə makei min.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Jutas rakei min, nənə nərmama me həuvehe mhəkwtəmhiri.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Mətə iərmama riti sə ramərer ipaka tɨ Iesu reivi raka nau səvənhi, mərai iərmama riti sə ramo tukwini nari m pris asori anan, mərai raka nɨkare nɨfreɡɨn.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo hiəuvehi nau me mɨne nɨpərpəri nei me mhəuvehe mə tihəkwtəmhiri iou iamɨnhi irə? Nətərɨɡien səkɨmiaha rɨnuə iou rakres riti uə?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Ia nərineiv m neis mɨne iakamarə kɨtaha m kɨmiaha fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamahatən nərmama. Rəfo hiəpwəh nəkwtəmhiriien iou ia nəpɨn nəha? Mətə hiamo iamɨnhi irə mə nəɡkiariien sə Nəkukuə Ikinan rɨməni truvehe mukuə.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Irəha həkwtəmhiri Iesu. Nənə nərmama me pam səvənhi həpwəh in mhap.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Təmaruə riti rakurirə Iesu. Rauveɡi a nɨpwran ia ravaravar. Nərmama me həuvehe mhəkwtəmhiri.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Mətə resi raka ravaravar ia nɨpwran maiu auər a map.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Nərmama me həiri Iesu mhəuvən tɨ pris asori anan. Pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel, mɨne nahatən me səvəi Loa, hənousəsɨmwɨn pen pam raka irəha me tukwe.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Nəpɨn həiri pen Iesu mamhəuvən, Pita rakurirə ia Iesu mamavən isipwɨn tukwe meste nari fwe ia nɨkare nimwə səvəi pris asori anan. Nənə muvnimwə maməkure irəha iotukwininari me, mamərhiəpw ia napw.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Nənə pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamhətui nərmama nepwɨn mə tuhəni irapw nəri ərəha riti sə Iesu rɨno uə rɨməni. Nəmə asori me hokeikei mə tuhəreɡi pwəh housi əpune Iesu tukwe. Mətə irəha həpkətə mhə nari riti.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Rəknekɨn tɨ nirəha tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk həskəmter mamheikuə ia nəfe hənətoni Iesu rɨno uə həməreɡi in rɨməni, mətə nəɡkiariien səvənraha rɨpkuvehe mhə mo kuatia.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Nənə nərmama nepwɨn həskəmter mamheikuə ia Iesu mamhəni mə,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Kɨmaha iahəreɡi iəmə i rɨməni mə, ‘Iou takouraha nimwə i səvəi Kumwesən sə nərmama həno ia rəɡɨnraha. Nəpɨn kahar rukurau takuvrhəkɨn riti mwi nərmama tuhəpwəh noien ia rəɡɨnraha.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Həni iamɨnhi irə, mətə nəɡkiariien mwi səvənraha rɨpko mhə kuatia.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Nənə pris asori anan rərer ia kurkwan ia nirəha məres pen Iesu i mə, “Nəɡkiariien riti riwən tikɨni? Rəfo ia nəɡkiariien nəha irəha kamhəni mamhousi ik irə?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Mətə Iesu rəpnapen, məpwəh nəɡkiariien.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iou i. Tukamevən kɨmiaha tihətoni iou, Iəməti Iərmama, takaməkure ia nɨkare Kumwesən mwatuk sə in nɨskaiien səvənhi rasori. Tihətoni mwi iou takauvehe ia nəpuə me ia nɨmaɡouaɡou.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Nənə nəpɨn pris asori anan rɨreɡi, reitehi karkahu səvənhi, mɨni mə, “Kɨtaha tsətui iərmama riti mwi tro pui iəmə i tɨ nəfe?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Hiəuvəreɡi raka mə in rɨni ərəha Kumwesən. Nətərɨɡien səkɨmiaha mə tsəfo irə?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Nepwɨn həskəmter mhərɡəvəsi pen in. Nepwɨn housəman nənimen, mamhəuəsi in, mamhəni mə, “Ni ro nəɡkiariien sə ruku pen tɨ Nənɨmwɨn mə sin ruəsi ik!” Nənə naruaɡən me səvəi pris asori anan irəha mwi həuvehi mhəpwi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pita in fwe inhərɨpw ia nɨkare nimwə səvəi pris asori anan. Nənə pran riti sə ramo tukwini nari m pris asori anan ruvehe.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Nəpɨn rətoni Pita ramərhiəpw ia napw, rəti əter irə, mɨni mə, “Ik mwi ikɨnamavən pəri kɨmirau Iesu iəmə Nasaret.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Rekəm. Iou iakreirei iəmə nəha, mɨreirei nəfe i ikamɨni.” Nənə Pita rəpwəh nɨkare nimwə səvəi pris asori anan mevən ipaka tɨ kwəruə asori riti sə nərmama kamhəuvnimwə pehe irə. Nənə rəiə riti rakaka.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Nənə pran sə ramo tukwini nari ruvehe mɨnamɨni mwi tɨ nərmama səməme kamhərer ipaka tɨ Pita i mə, “Iəmə i in riti ia nirəha.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Mətə Pita rɨni mwi mə, “Rekəm. Rɨpko mhə iou riti ia nirəha.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Mɨreɡi Pita rɨni mə “Mə iakameikuə pwəh Kumwesən rərpwɨn noien ərəha səiou. Iakani pehe tukumiaha i kwəsuahi anan mə iou iakreirei iəmə nəha kɨmiaha hiaməni.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Pita rɨni iamɨnhi irə nənə təkwtəkwuni a rəiə rakaka səro kəru irə. Nənə Pita rerɨn rɨrhi nəɡkiariien sə Iesu rɨməni pen tukwe in mə, “Kurirə rəiə rakaka səro kəru irə, tikɨni m kahar mə ikreirei iou.” Pita rerɨn rɨrhi. Nənə rerɨn rərkwəpɨr, rasək.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.