Lucas 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Kurirə irə nəpɨn ouihi a rukurau, Iesu ramevən ia taon me mɨne rukwənu me, mamɨni irapw nəɡkiariien amasan sə raməvisau nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Nərmama səvənhi twelef
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 mɨne nɨpran me nepwɨn mwi kamhəkurirə in. Fwe kupwən Iesu rɨnomasan nɨpran me nəha, məkoui irapw nənɨmwɨn ərəha me ia nepwɨn, muvehi raka nemhəien me ia nepwɨn. Nəɡhɨnraha me i: Meri sə kaməkwein mwi nəɡhɨn nə mə Maktala, pran nəha Iesu rɨnəkoui irapw nəremhə sefen irə;
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 nənə Joana, pran səvəi Jusa, iəmə asori riti sə ramowok ipaka tɨ Herot; nənə Susana, mɨne nɨpran me həpɨk mwi səməme kamhəuvehi nəmri narimnari me ia mane me səvənraha, mamhəuvei pen m Iesu mɨne nərmama me səvənhi mə trasitu ia nirəha.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Nərmama həpɨk anan həier ia taon me pam ia kwopun nəha, mhəuvehe tɨ Iesu. Nəpɨn hənousəsɨmwɨn raka irəha me, in rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mɨnuə,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Iərmama riti revən mə truini nuni nari me ia nəmhien səvənhi. Nəpɨn rauini pen nuni nari me, nuni nari me nepwɨn həsas pen ia suatuk, nənə nərmama havən ia nirəha, menu me ia nɨmaɡouaɡou həuvehe mhani pam.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia təkure kəpwier tɨprənə rouihi ikɨn. Həuverə mətə tɨ nəri nə mə nui riwən haukei pam.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rauvirɨs ikɨn. Nənə nəkwus ərəha me həuvirɨs mhəuvehe mhousəman pam irəha.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə amasan, mhəutə, mhəukuə kwənkwan hantret.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu həres pen in mə nəfe nɨpwrai nusipekɨnien nəha,
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 in rɨni mə, “Kɨmiaha nərmama me səiou kɨnəsevər ia suatuk tukumiaha hiəukurən narimnari me i ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə hənamərkwafə fwe kupwən. Mətə nərməpə me kamhəreɡi iakaməɡkiari ia narimnari me nəha iakausipekɨn a irə. Iakamo iamɨnhi irə mə
10 Jesus respondeu:
11 Nənə nɨpwrai nusipekɨnien i iakɨməni ro iamɨnhi irə. Nuni nari in nə nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Səməme həsas pen ia suatuk həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nəpɨn həuvəreɡi raka Setan ruvehe, muvehi raka nəɡkiariien nəha ia nətərɨɡien səvənraha, kamo irəha həni nɨpərhienien irə nənə Kumwesən ruvehimɨru irəha.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Nənə səməme həsas pen ia təkure kəpwier tɨprənə rouihi ikɨn həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mhəuvehi, mhaɡien tukwe. Mətə nəɡkiariien nəha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia rerɨnraha rəmwhen ia nuai nei me. Irəha tuhəni nɨpərhienien irə nəpɨn ouihi a. Nəpɨn narimnari me tuhəuvehe mho nəmisəien mɨnraha mə tro mətə sas ia nahatətəien səvənraha, irəha həmwei.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Nənə səməme həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rauvirɨs ikɨn həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien nəha, mətə nəpɨn irəha kamhesi pen suatuk səvənraha mamhəuvən, kamhətərɨɡ pɨk tɨ narimnari me səvəi tɨprənə i rəmwhen ia mane mɨne nəfe m nəfe mwi irəha hokeikei mə tuhəuvehi mhəreɡi ramasan irə ia nɨmɨruien səvənraha. Nətərɨɡien me nəha həuvirɨs ia rerɨnraha, həuvehe, mhousəman nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nənə nəɡkiariien nəha rəpwəh nukuəien.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Mətə səməme həsas pen ia tɨprənə amasan irəha nəha həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mhəkwtəmhiri ia rerɨnraha sə ratukwatukw mamasan. Irəha həkwtəmhiri əknekɨn mamhəuvən nənə mhəukuə.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Iərmama riti riwən ko rɨhiai pen napw ia laet məuiui ia nari riti uə rukurei pen kwopun afafa ikɨn. Mətə traməkeikei mukurei utə i ia nari sə kakurei utə laet irə mə nərmama tuhətoni raməhiapw nəpɨn həuvnimwə pehe.
16 Jesus continuou:
17 Rəmwhen a mwi narimnari me pam səməme hamərkwafə tuhaməkeikei mhəier irapw. Narimnari me pam səməme haməmak afafa tukaməkeikei kətoni kuvehi irapw ia nukuraanien.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhətərɨɡ amasan ia nəfe hiamreɡi tɨ nəri nə mə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Ia nəpɨn nəha piəvi Iesu me mɨne mama səvənhi həuvehe mə tuhətə in, mətə ko həpkəuvən mhə ipaka tukwe tɨ nəri nə mə nərmama me həpɨk.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Ro pen nərmama me həni pen tɨ Iesu i mə, “Səim mama mɨne piam me kamhərer fwe iruə. Irəha hokeikei mə tuhətə ik.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama səməme kamhəreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mamho nəfe rani irəha nə səiou mama mɨne piak me.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Nəpɨn riti Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi irəha nərmama me səvənhi, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Pwəh səuvən mhəpi sɨmwɨn pen fwe ia nɨkare nui asori.” Ro pen həvi nivən, mənamhəuvən.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Nəpɨn kamhaiu ia nɨtətə ouihi mamhəuvən, Iesu revən mapri. Nɨmətaɡi asori reiwaiu ia nəkwai nui asori nəha, nɨtətə ouihi səvənraha rɨnakuər ia nui, na tuhəmwhenɨmw.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Nərmama me səvəi Iesu həuvən, mhəsuəpwiri in, mhəni mə, “Iərɨmənu. Iərɨmənu. Na tsəmwhenɨmw!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nahatətəien pəku səkɨmiaha?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Irəha həier ia tənə Kalili, mhaiu ia nɨtətə ouihi nəha, mhəpi sɨmwɨn ia nui asori, mhəuvən ia tənə səvəi nəmə Karasa.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Nəpɨn Iesu ruvarei, iərmama riti ia taon riti fwe ikɨn ruvehe tukwe. Iərmama nəha nəremhə me kamharə irə. Nəpɨn rɨpɨk rɨpkarkahu mhə tɨnari, mɨpkapri mhə mwi ia nəkwai nimwə səvənhi, mətə ramarə ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Nəpɨn iərmama nəha rətə Iesu, rasək əpwəmwɨs, muvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, məɡkiari asori mɨni mə, “Iesu, Kumwesən sə rasori anan tɨni nə ik. Ikuvehe mə tikəfo iou irə? Iakase ik tikəpwəh noien nəmisəien miou.”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Nənɨmwɨn ərəha nəha raməɡkiari iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə Iesu ruvəni pen raka tukwe in mɨnuə trier ia iərmama nəha. (Nəpɨn me rɨpɨk nənɨmwɨn ərəha nəha rɨnəkwtəmhiri iərmama nəha. Nərmama hənərihi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi ia jen me, mhərer tukuahaɡ in, mətə in rəvi əmwesi jen me, iəremhə rəkoui pen in revən ia kwopun akwesakwes ikɨn.)
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Nənə Iesu rəres in mə, “Nəɡhɨm sin?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Nənə nəremhə me nəha hase Iesu mə trəpwəh nərhi penien irəha həuvən ia nɨpəɡ sə rameiwaiu nukunen riwən.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Mətə toue pɨkə me həpɨk kamhərku ia kwopun nəha. Nəremhə me hase Iesu mə trəseni irəha həuvnimwə ia rerɨnraha. Ro pen Iesu rəseni irəha.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Nənə nəremhə me həier ia iərmama nəha, mhəuvnimwə ia reri pɨkə me. Pɨkə me haiu, mheiwaiu ia nəpatu, mhəsas pen ia təmwei nui asori, mhəmwhenɨmw.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Nəpɨn nərmama səməme kamhətui tɨ pɨkə me hətoni, hap, mhəni irapw ia taon səvənraha mɨne rukwənu me.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Nənə nərmama me həier mhəuvən mə tuhəspau i mə rəfo. Nəpɨn həuvehe tɨ Iesu həti pen mhətoni iərmama nəha nəremhə me həməier irə, rarkahu, maməkure irapw ia nɨsui Iesu, nətərɨɡien səvənhi rɨnəmak amasan. Irəha hətoni həhekɨr.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Nənə səməme hənətoni nəri nəha, həni irapw tɨ nərmama me i mə iərmama nəha rɨnəfo muvehe məsanɨn.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Nənə nəkur Karasa səməme kamharə ipaka tɨ kwopun nəha həres Iesu mə trəpwəh irəha mamevən tɨ nəri nə mə həhekɨr pɨk anan. Ro iamɨnhi irə in rəputə ia nɨtətə ouihi mə trɨrərɨɡ.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Iərmama sə nəremhə me həməier irə rase in mə trəseni in pwəh revən irau min. Mətə Iesu rərhi pen i ramevən, mɨni mə,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Tikrərɨɡ mevən fwe imwam, mɨni irapw narimnari me i Kumwesən rɨno mik.” Nənə iərmama nəha revən ia kwopun me pam fwe ia taon səvənhi, mamɨni irapw narimnari me nəha Iesu rɨno min.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Nəpɨn Iesu rɨrərɨɡ pehe mwi ia nɨkare nui asori, nərmama me həuvən tukwe. Rerɨnraha raɡien tɨ nəri nə mə kamheitenhi in.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Iərmama riti fwe ikɨn nəɡhɨn nə Jaeras. In iəmə asori riti səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mamase in mə truvehe ia nimwə səvənhi,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 tɨ nəri nə mə prən ouihi səvənhi ramemhə na tremhə. Prənouihi nəha səvənhi in əpa kuatia. Nuk səvənhi ipaka reste twelef.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Pran riti nəha ikɨn ruvehe ramemhə ia nemhəien səvəi nɨpran. Nemhəien nəha rɨnarə rerɨn irə muvehi nuk twelef. In rɨnouraha pam mane səvənhi ia tokta me, mətə iərmama riti riwən ko ro in rəsanɨn.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Prən nəha rukurirə Iesu, muvehe, mɨrapi nusvenhi tɨnari səvənhi. Təkwtəkwuni a mwi nɨmwapw rama, nemhəien səvənhi ro sampam.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Nənə Iesu rɨni mə, “Sin nəha rɨrapi iou?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Mətə Iesu rɨni mə, “Rekəm. Iakukurən mə iərmama riti rɨrapi iou. Iakreɡi nəɡsek rier ia nirak, mevən mo nari riti.”
46 Mas Jesus disse:
47 Nənə nəpɨn prən nəha rətoni mə ko in rɨpkərkwafə mhə, ruvehe mamətəmnɨmwɨn, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mɨni irapw ia nəmri nərmama me pam mə in rɨrapi Iesu tɨ nəfe mɨne rɨnəfo məsanɨn akwauakw.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Nərɨk, nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn. Evən. Nəmərinuien trarə tukw ik.”
48 Aí Jesus disse:
49 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, iərmama riti ruku pen ia nimwə səvəi iəmə asori nəha Jaeras, muvehe mɨni mə, “Səim prən ouihi ruvamhə raka. Ramasan mə ikɨni pen tɨ iahatən i mə in trəpwəh pehe.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Mətə nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rɨni pen tɨ Jaeras i mə, “Tikəpwəh nehekɨrien, mɨni a nɨpərhienien ia nirak, nənə prən ouihi səim trəsanɨn.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Nəpɨn Iesu rapirapw ia nimwə səvəi Jaeras, rɨpkəseni mhə nərmama me pam mə tuhəuvnimwə irəha min, mətə rəseni əpa Pita mɨne Jon mɨne Jemes mɨne tata mɨne mama səvəi prən ouihi nəha.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Nərmama me pam kamhasək mamhəkwein əpwəmwɨs tɨ prən ouihi nəha, mətə Iesu rɨni mə, “Rəfo kɨmiaha hiamasək? Prənouihi nəha rɨpkemhə mhə, mətə ramapri a.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Irəha həreɡi harɨs ia Iesu. Irəha həukurən mə prən ouihi nəha ruvamhə raka.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Mətə Iesu ruvehi rəɡi prən ouihi nəha, mɨni mə, “Prənouihi, ərer.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Nənə nɨmɨruien səvənhi ruvehe. Təkwtəkwuni a mwi rɨskəmter. Nənə Iesu rɨni mə tukuvei pen nəveɡɨnien min pwəh rəni.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Tata mɨne mama səvəi prən ouihi nəha nənimenrau rier, mətə Iesu rɨnise pen tɨ nirau i mə trouəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti nəfe in rɨno.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.