Lucas 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARC
1 Kurirə irə nəpɨn ouihi a rukurau, Iesu ramevən ia taon me mɨne rukwənu me, mamɨni irapw nəɡkiariien amasan sə raməvisau nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Nərmama səvənhi twelef
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 mɨne nɨpran me nepwɨn mwi kamhəkurirə in. Fwe kupwən Iesu rɨnomasan nɨpran me nəha, məkoui irapw nənɨmwɨn ərəha me ia nepwɨn, muvehi raka nemhəien me ia nepwɨn. Nəɡhɨnraha me i: Meri sə kaməkwein mwi nəɡhɨn nə mə Maktala, pran nəha Iesu rɨnəkoui irapw nəremhə sefen irə;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 nənə Joana, pran səvəi Jusa, iəmə asori riti sə ramowok ipaka tɨ Herot; nənə Susana, mɨne nɨpran me həpɨk mwi səməme kamhəuvehi nəmri narimnari me ia mane me səvənraha, mamhəuvei pen m Iesu mɨne nərmama me səvənhi mə trasitu ia nirəha.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Nərmama həpɨk anan həier ia taon me pam ia kwopun nəha, mhəuvehe tɨ Iesu. Nəpɨn hənousəsɨmwɨn raka irəha me, in rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mɨnuə,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Iərmama riti revən mə truini nuni nari me ia nəmhien səvənhi. Nəpɨn rauini pen nuni nari me, nuni nari me nepwɨn həsas pen ia suatuk, nənə nərmama havən ia nirəha, menu me ia nɨmaɡouaɡou həuvehe mhani pam.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia təkure kəpwier tɨprənə rouihi ikɨn. Həuverə mətə tɨ nəri nə mə nui riwən haukei pam.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rauvirɨs ikɨn. Nənə nəkwus ərəha me həuvirɨs mhəuvehe mhousəman pam irəha.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Nənə nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə amasan, mhəutə, mhəukuə kwənkwan hantret.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Nəpɨn nərmama me səvəi Iesu həres pen in mə nəfe nɨpwrai nusipekɨnien nəha,
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 in rɨni mə, “Kɨmiaha nərmama me səiou kɨnəsevər ia suatuk tukumiaha hiəukurən narimnari me i ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə hənamərkwafə fwe kupwən. Mətə nərməpə me kamhəreɡi iakaməɡkiari ia narimnari me nəha iakausipekɨn a irə. Iakamo iamɨnhi irə mə
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Nənə nɨpwrai nusipekɨnien i iakɨməni ro iamɨnhi irə. Nuni nari in nə nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Səməme həsas pen ia suatuk həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nəpɨn həuvəreɡi raka Setan ruvehe, muvehi raka nəɡkiariien nəha ia nətərɨɡien səvənraha, kamo irəha həni nɨpərhienien irə nənə Kumwesən ruvehimɨru irəha.
12 e os que
13 Nənə səməme həsas pen ia təkure kəpwier tɨprənə rouihi ikɨn həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mhəuvehi, mhaɡien tukwe. Mətə nəɡkiariien nəha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia rerɨnraha rəmwhen ia nuai nei me. Irəha tuhəni nɨpərhienien irə nəpɨn ouihi a. Nəpɨn narimnari me tuhəuvehe mho nəmisəien mɨnraha mə tro mətə sas ia nahatətəien səvənraha, irəha həmwei.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Nənə səməme həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rauvirɨs ikɨn həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien nəha, mətə nəpɨn irəha kamhesi pen suatuk səvənraha mamhəuvən, kamhətərɨɡ pɨk tɨ narimnari me səvəi tɨprənə i rəmwhen ia mane mɨne nəfe m nəfe mwi irəha hokeikei mə tuhəuvehi mhəreɡi ramasan irə ia nɨmɨruien səvənraha. Nətərɨɡien me nəha həuvirɨs ia rerɨnraha, həuvehe, mhousəman nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nənə nəɡkiariien nəha rəpwəh nukuəien.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Mətə səməme həsas pen ia tɨprənə amasan irəha nəha həmwhen ia nərmama səməme həreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mhəkwtəmhiri ia rerɨnraha sə ratukwatukw mamasan. Irəha həkwtəmhiri əknekɨn mamhəuvən nənə mhəukuə.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Iərmama riti riwən ko rɨhiai pen napw ia laet məuiui ia nari riti uə rukurei pen kwopun afafa ikɨn. Mətə traməkeikei mukurei utə i ia nari sə kakurei utə laet irə mə nərmama tuhətoni raməhiapw nəpɨn həuvnimwə pehe.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Rəmwhen a mwi narimnari me pam səməme hamərkwafə tuhaməkeikei mhəier irapw. Narimnari me pam səməme haməmak afafa tukaməkeikei kətoni kuvehi irapw ia nukuraanien.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhətərɨɡ amasan ia nəfe hiamreɡi tɨ nəri nə mə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ia nəpɨn nəha piəvi Iesu me mɨne mama səvənhi həuvehe mə tuhətə in, mətə ko həpkəuvən mhə ipaka tukwe tɨ nəri nə mə nərmama me həpɨk.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ro pen nərmama me həni pen tɨ Iesu i mə, “Səim mama mɨne piam me kamhərer fwe iruə. Irəha hokeikei mə tuhətə ik.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama səməme kamhəreɡi nəɡkiariien səvəi Kumwesən, nənə mamho nəfe rani irəha nə səiou mama mɨne piak me.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Nəpɨn riti Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi irəha nərmama me səvənhi, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Pwəh səuvən mhəpi sɨmwɨn pen fwe ia nɨkare nui asori.” Ro pen həvi nivən, mənamhəuvən.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Nəpɨn kamhaiu ia nɨtətə ouihi mamhəuvən, Iesu revən mapri. Nɨmətaɡi asori reiwaiu ia nəkwai nui asori nəha, nɨtətə ouihi səvənraha rɨnakuər ia nui, na tuhəmwhenɨmw.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Nərmama me səvəi Iesu həuvən, mhəsuəpwiri in, mhəni mə, “Iərɨmənu. Iərɨmənu. Na tsəmwhenɨmw!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nahatətəien pəku səkɨmiaha?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Irəha həier ia tənə Kalili, mhaiu ia nɨtətə ouihi nəha, mhəpi sɨmwɨn ia nui asori, mhəuvən ia tənə səvəi nəmə Karasa.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Nəpɨn Iesu ruvarei, iərmama riti ia taon riti fwe ikɨn ruvehe tukwe. Iərmama nəha nəremhə me kamharə irə. Nəpɨn rɨpɨk rɨpkarkahu mhə tɨnari, mɨpkapri mhə mwi ia nəkwai nimwə səvənhi, mətə ramarə ia kwopun kanɨmwi nərmama ikɨn.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Nəpɨn iərmama nəha rətə Iesu, rasək əpwəmwɨs, muvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, məɡkiari asori mɨni mə, “Iesu, Kumwesən sə rasori anan tɨni nə ik. Ikuvehe mə tikəfo iou irə? Iakase ik tikəpwəh noien nəmisəien miou.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Nənɨmwɨn ərəha nəha raməɡkiari iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə Iesu ruvəni pen raka tukwe in mɨnuə trier ia iərmama nəha. (Nəpɨn me rɨpɨk nənɨmwɨn ərəha nəha rɨnəkwtəmhiri iərmama nəha. Nərmama hənərihi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi ia jen me, mhərer tukuahaɡ in, mətə in rəvi əmwesi jen me, iəremhə rəkoui pen in revən ia kwopun akwesakwes ikɨn.)
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nənə Iesu rəres in mə, “Nəɡhɨm sin?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nənə nəremhə me nəha hase Iesu mə trəpwəh nərhi penien irəha həuvən ia nɨpəɡ sə rameiwaiu nukunen riwən.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Mətə toue pɨkə me həpɨk kamhərku ia kwopun nəha. Nəremhə me hase Iesu mə trəseni irəha həuvnimwə ia rerɨnraha. Ro pen Iesu rəseni irəha.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Nənə nəremhə me həier ia iərmama nəha, mhəuvnimwə ia reri pɨkə me. Pɨkə me haiu, mheiwaiu ia nəpatu, mhəsas pen ia təmwei nui asori, mhəmwhenɨmw.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Nəpɨn nərmama səməme kamhətui tɨ pɨkə me hətoni, hap, mhəni irapw ia taon səvənraha mɨne rukwənu me.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nənə nərmama me həier mhəuvən mə tuhəspau i mə rəfo. Nəpɨn həuvehe tɨ Iesu həti pen mhətoni iərmama nəha nəremhə me həməier irə, rarkahu, maməkure irapw ia nɨsui Iesu, nətərɨɡien səvənhi rɨnəmak amasan. Irəha hətoni həhekɨr.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nənə səməme hənətoni nəri nəha, həni irapw tɨ nərmama me i mə iərmama nəha rɨnəfo muvehe məsanɨn.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Nənə nəkur Karasa səməme kamharə ipaka tɨ kwopun nəha həres Iesu mə trəpwəh irəha mamevən tɨ nəri nə mə həhekɨr pɨk anan. Ro iamɨnhi irə in rəputə ia nɨtətə ouihi mə trɨrərɨɡ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Iərmama sə nəremhə me həməier irə rase in mə trəseni in pwəh revən irau min. Mətə Iesu rərhi pen i ramevən, mɨni mə,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Tikrərɨɡ mevən fwe imwam, mɨni irapw narimnari me i Kumwesən rɨno mik.” Nənə iərmama nəha revən ia kwopun me pam fwe ia taon səvənhi, mamɨni irapw narimnari me nəha Iesu rɨno min.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Nəpɨn Iesu rɨrərɨɡ pehe mwi ia nɨkare nui asori, nərmama me həuvən tukwe. Rerɨnraha raɡien tɨ nəri nə mə kamheitenhi in.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Iərmama riti fwe ikɨn nəɡhɨn nə Jaeras. In iəmə asori riti səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mamase in mə truvehe ia nimwə səvənhi,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 tɨ nəri nə mə prən ouihi səvənhi ramemhə na tremhə. Prənouihi nəha səvənhi in əpa kuatia. Nuk səvənhi ipaka reste twelef.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Pran riti nəha ikɨn ruvehe ramemhə ia nemhəien səvəi nɨpran. Nemhəien nəha rɨnarə rerɨn irə muvehi nuk twelef. In rɨnouraha pam mane səvənhi ia tokta me, mətə iərmama riti riwən ko ro in rəsanɨn.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Prən nəha rukurirə Iesu, muvehe, mɨrapi nusvenhi tɨnari səvənhi. Təkwtəkwuni a mwi nɨmwapw rama, nemhəien səvənhi ro sampam.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Nənə Iesu rɨni mə, “Sin nəha rɨrapi iou?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Mətə Iesu rɨni mə, “Rekəm. Iakukurən mə iərmama riti rɨrapi iou. Iakreɡi nəɡsek rier ia nirak, mevən mo nari riti.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Nənə nəpɨn prən nəha rətoni mə ko in rɨpkərkwafə mhə, ruvehe mamətəmnɨmwɨn, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mɨni irapw ia nəmri nərmama me pam mə in rɨrapi Iesu tɨ nəfe mɨne rɨnəfo məsanɨn akwauakw.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Nərɨk, nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn. Evən. Nəmərinuien trarə tukw ik.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nəpɨn Iesu raməɡkiari ihi, iərmama riti ruku pen ia nimwə səvəi iəmə asori nəha Jaeras, muvehe mɨni mə, “Səim prən ouihi ruvamhə raka. Ramasan mə ikɨni pen tɨ iahatən i mə in trəpwəh pehe.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Mətə nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rɨni pen tɨ Jaeras i mə, “Tikəpwəh nehekɨrien, mɨni a nɨpərhienien ia nirak, nənə prən ouihi səim trəsanɨn.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nəpɨn Iesu rapirapw ia nimwə səvəi Jaeras, rɨpkəseni mhə nərmama me pam mə tuhəuvnimwə irəha min, mətə rəseni əpa Pita mɨne Jon mɨne Jemes mɨne tata mɨne mama səvəi prən ouihi nəha.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Nərmama me pam kamhasək mamhəkwein əpwəmwɨs tɨ prən ouihi nəha, mətə Iesu rɨni mə, “Rəfo kɨmiaha hiamasək? Prənouihi nəha rɨpkemhə mhə, mətə ramapri a.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Irəha həreɡi harɨs ia Iesu. Irəha həukurən mə prən ouihi nəha ruvamhə raka.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Mətə Iesu ruvehi rəɡi prən ouihi nəha, mɨni mə, “Prənouihi, ərer.”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Nənə nɨmɨruien səvənhi ruvehe. Təkwtəkwuni a mwi rɨskəmter. Nənə Iesu rɨni mə tukuvei pen nəveɡɨnien min pwəh rəni.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Tata mɨne mama səvəi prən ouihi nəha nənimenrau rier, mətə Iesu rɨnise pen tɨ nirau i mə trouəpwəh nɨniien tɨ iərmama riti nəfe in rɨno.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.