Lucas 7
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Nəpɨn Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha tɨ nərmama, revən mapirapw ia taon nəha Kapaneam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Iaruaɡən riti səvəi nəkur Rom nəha ikɨn in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. Səvənhi fwe iərmama sə ramo tukwini nari min. In rokeikei pɨk iərmama nəha, mətə ramemhə na tremhə.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Nəpɨn iaruaɡən nəha rɨreɡi kani mə Iesu ruvəuvehe, rərhi pen nəmə asori me nepwɨn səvəi nəkur Isrel həuvən mə tuhəres in mə ko ruvehe mo iərmama sə ramo tukwini nari min rəsanɨn.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Nəpɨn irəha həuvehe tɨ Iesu, kamhase in, mamhəni mə, “Ramasan mə tikasitu ia iəmə nəha
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 tɨ nəri nə mə in rokeikei pɨk kɨtaha nəkur Isrel. Iəmə nəha in nəha rɨməuvei pehe mane masitu ia kɨmaha iahəuvrhəkɨn nimwəfwaki səkɨmaha ia kwopun i.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Nənə Iesu rukurirə irəha.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ro iamɨnhi irə iou iakreɡi mə ko iou iapkuvehe mhə tukw ik. Mətə tikɨni a nəkwam pwəh səiou iotukwininari ruvehe məsanɨn.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Iou mwi iərmama riti iakamarə teɡɨn nəmə asori me. Naruaɡən me nepwɨn mwi kamharə teɡɨn iou. Nəpɨn iakɨni pen tɨ riti mə ‘Evən,’ in trevən. Nəpɨn iakɨni pen tɨ riti mwi mə ‘Uvehe,’ in truvehe. Nəpɨn iakɨni pen tɨ iərmama sə ramo tukwini nari miou mə ‘O nəri,’ in tro.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rərkərinari ia iəmə nəha, muvsini mətoni nərmama səməme kamhəkurirə in, mɨni mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə iou iapkətə raka mhə iəmə Isrel riti nahatətəien səvənhi rɨskai rəmwhen ia nahatətəien səvəi iəmə Rom i.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Nənə nəpɨn nərmama me nəha iaruaɡən nəha rərhi pen irəha hərərɨɡ mhapirapw ia nimwə səvənhi, hətoni iərmama sə ramo tukwini nari min rɨnəsanɨn.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Kurirə irə nəpɨn ouihi a rukurau Iesu revən fwe ia taon riti nəɡhɨn nə Naen. Nərmama səvənhi me mɨne nərmama nepwɨn mwi həpɨk həkurirə in.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Nəpɨn Iesu ruvehe ipaka tɨ kwəruə asori səvəi taon nəha, rətoni nərmama kamhəier irə, mamhəuvehi iəkunouihi riti sə remhə, mamhəuvən mə tuhənɨmwi. Mama səvəi iəkunouihi nəha tɨni riti mwi riwən. Səvənhi iərman ruvamhə raka, məpwəh in. Nərmama həpɨk ia taon nəha kamhəkurirə prən nəha.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha rətə prən nəha, rerɨn rərkwəpɨr tukwe. Nənə in rɨni mə, “Prən i, tikəpwəh nasəkien.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Nənə Iesu revən ipaka, mɨrapi nɨkoukau səvəi iəkunouihi nəha. Nərmama səməme kamhəuvehi hərer. Nənə Iesu rɨni mə, “Iəkunouihi i! Iakɨni pehe tukw ik i mə tiko mərer!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nənə iəkunouihi nəha sə remhə rɨskəmter, məkure, mɨnaməɡkiari. Nənə Iesu ruvehi in, muvei pen m mama səvənhi.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nərmama me pam hətoni həhekɨr, mhəɡnəɡɨni Kumwesən, mhəni mə, “Profet asori riti ruvəier pehe tukutaha.” Nənə irəha həni mwi mə, “Kumwesən ruvəuvehe raka mə truvehimɨru nərmama me səvənhi.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Nənə nəɡkiariien sə raməvisau nəri nəha Iesu rɨno ruvirɨs mevən ia kwopun me pam ia tənə Jutia mɨne kwopun me nepwɨn mwi ipaka tɨ tənə nəha.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Nərmama me səvəi Jon Paptaes həvisau pen narimnari me pam i min. Nəpɨn Jon rɨreɡi,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 rəkwein səvənhi iərmama kəru krouvehe tukwe. Nənə in rərhi pen irau krouevən tɨ Iərɨmənu səkɨtaha mə trouəres in mə, “Ik i in i profet kupwən me kamhəni ik mə tikuvehe uə rekəm? Mə rɨpko mhə ik i rosi kɨmaha tahətui səpə iti uə?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nəpɨn iəmə mi nəha krouvehe tɨ Iesu, krouni mə, “Jon Paptaes rərhi pehe kɨmrau iarouvehe mə trouəres ik mə, ‘Ik i in i profet kupwən me kamhəni ik mə tikuvehe uə rekəm? Mə rɨpko mhə ik i rosi kɨmaha tahətui səpə iti uə?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ia nəpɨn nəha Iesu raməkoui irapw nemhəien me səpəmsəpə mɨne nənɨmwɨn ərəha me ia nərmama həpɨk, mamo irəha həuvehe mhəsanɨn. Nərmama həpɨk nənimenraha rɨfwə in ro irəha hətui mhətə nari.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Nənə in rɨni pen tɨ iəmə mi nəha Jon rərhi pen irau mə, “Kɨmirau tirouevən rouni pen tɨ Jon i nəfe iroureɡi rouətoni. Nərmama me nəmrɨnraha rɨfwə hətui mhətə nari, səməme nɨsunraha rərfe həvi atukw i mhavən. Nərmama nemhəien skai ro tekɨnraha həuvehe mhəmher, səməme nəkwəreɡɨnraha ruvisɨmw rəkwaɡ həreɡi nari. Nərmama me nepwɨn səməme kupwən həuvamhə, təkwtəkwuni nəha həuvəmɨru mwi. Nənə nərmama nautə səvənraha riwən kaməvisau nəɡkiariien amasan mɨnraha.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Iərmama sə ramətə iou trɨni mɨnuə in rɨpkɨmwei mhə ia nahatətəien səvənhi tɨ nari riti iakamo rerɨn traɡien.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Nəpɨn iəmə mi nəha Jon rərhi pen irau krourərɨɡ rouevən, Iesu rɨnaməɡkiari ia Jon, mɨnamɨni pen tɨ nərmama me i mə, “Fwe kupwən kɨmiaha hiəier ia taon me mɨne rukwənu me mhəuvən ia kwopun akwesakwes ikɨn mə tihətə nəfe? Iərmama riti sə rəmwhen ia kwənkwai niɡ rɨpkərer atukwatukw mhə nəpɨn mətaɡi rauini? Rekəm.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə nəfe? Iərmama riti sə rauvei pen tɨnari amasan me? Rekəm. Nərmama səməme kamhəuvei pen tɨnari amasan me, mamharə ia narəien sə rɨməru, irəha fwe ia nimwə me səvəi kiɡ me.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə nəfe? Profet riti? Ouəh, nɨpərhienien. Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə profet riti. Mətə iakani pehe tukumiaha i iəmə i in rasori məpi raka profet.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 In iərmama sə Nəkukuə Ikinan raməɡkiari irə nəpɨn rɨni mə,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama me sə nɨpran me hərəhi irəha ia tɨprənə i riti riwən rasori məpi raka Jon. Mətə nərmama me pam ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə sə in reiwaiu anan ia nirəha in rasori məpi raka Jon.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Nəpɨn nərmama əpnapen me mɨne nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha həreɡi nəɡkiariien i, həni mə Kumwesən in ratukwatukw. Irəha həni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Jon rɨno raka paptaes ia nirəha.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Mətə Farisi me mɨne nahatən me səvəi Loa hənəpwəh nəseniien mə Jon tro paptaes ia nirəha. Ro iamɨnhi irə irəha hənəpwəh suatuk sə Kumwesən rɨməni mə irəha tuhesi pen.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Iesu rarə mɨni mwi mə, “Takɨni nəfe nəɡkiariien mahatən pen noien səvəi nərmama ipwet mɨne? Noien səvənraha rəfo?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Irəha həmwhen ia nəkwərhakwərha kamhəkure ia kwopun kamapɨr ikɨn, mamhəkwein pen ia irəha me nepwɨn mə,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Jon Paptaes rɨməuvehe, mɨpkəni mhə nari, məpwəh nənɨmwiien waen, nənə kɨmiaha hiaməni mə, ‘Iəremhə rarə irə.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Iou, Iəməti Iərmama, iakɨməuvehe, maməni nari, mamənɨmwi rəmwhen a ia kɨmiaha, nənə kɨmiaha hiaməni mə, ‘Hətə ro iəmə nəha, in raməni pɨk nari, mamənɨmwi mamakonə i, mamavən pəri irəha nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi!’
34 O
35 Mətə nərmama səməme kamhesi pen nukurənien səvəi Kumwesən kamho noien amasan me. Noien amasan me nəha kamhahatən pen mə nukurənien nəha ro nɨpərhienien.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Nəpɨn riti Farisi riti rəres Iesu mə truvehe məni nari irau min. Ro pen Iesu revən muvnimwə ia nimwə səvəi Farisi nəha, məkure mə trəni nari.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ia taon nəha pran riti sə ramo noien ərəha. Nəpɨn rɨreɡi mə Iesu raməni nari fwe nəkwai nimwə səvəi Farisi nəha, ruvehi senta mevən fwe ikɨn. Senta nəha raməmak ia nəkwai potel riti kɨno ia kəruəterei nəɡhɨn nə alapasta.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Prən nəha revən mərer ia təkutai Iesu ipaka tɨ nɨsun mi, mamasək. Nɨse nənimen rətəɡ pen ia nɨsui Iesu mi krouəpwtɨɡ. Nənə reiwaiu muvei pen nɨmwai nukwənen, mɨrai raka i, makei m nɨsun mi, mahakwi nɨsun mi ia senta.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Nəpɨn Farisi nəha sə rəkwein Iesu mə trəni pəri nari irau min rətə prən nəha, rerɨn ramrhi mə, “Kamo iəmə nəha in profet pərhien, ko rukurən mə nəfe nəha pran ramrapi in. Kwa pran sə ramo noien ərəha.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Nənə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Saemon, iou iakuə takɨni nari riti tukw ik i.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iəmə asori riti ruvei pen mane m iərmama kəru mə tɨ nəpɨn riti krouərpwɨn pen min. Kaon səvəi riti silin kɨno ia silva irəha pam faef hantret. Nənə kaon səvəi riti silin kɨno ia silva irəha pam fifti.
41 Jesus disse:
42 Iərmama mi nəha rɨskai tɨ nirau tɨ nərpwɨn penien min. Ro pen iəmə asori rərai raka kaon səvənrau mɨni mə irau trouəpwəh nərpwɨnien. Tuko ro iamɨnha irə sin nəha ia iərmama mi nəha trokeikei pɨk iəmə asori nəha?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Mɨreɡi Saemon rɨni mə, “Rosi sə nəha sə kaon səvənhi rasori nənə iəmə asori rərai raka.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nənə in ruvsini, məti pen mətə prən nəha, mɨni pen tɨ Saemon i mə, “Ikətə prən i? Nəpɨn iakɨməuvnimwə pehe ia nimwə səim, ipkaikuas mhə ia nɨsuk mi ia nui, mətə prən i raikuas ia nɨsuk mi ia nɨse nənimen, mɨrai raka ia nɨmwai nukwənen.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ik ipkakei mhə miou, mətə nəpɨn iakuvnimwə pehe, prən i rɨnamakei m nɨsuk mi, məpwəh napwɨsien.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ik ipkahakwi mhə nukwənek ia oel, mətə prən i rahakwi nɨsuk mi ia senta.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ro iamɨnhi irə iakani pehe tukw ik i mə noien ərəha me rɨpɨk prən i rɨno iou iakɨnenouenou raka. Ro pen in rokeikei pɨk iou. Mətə iərmama sə rɨpko pɨk mhə noien ərəha trɨni mɨnuə iakenouenou noien ərəha me nəha səvənhi iərmama nəha ko in rɨpkokeikei pɨk mhə iou tukwe.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nənə nərmama me nəha səməme kamhani pəri nari irəha min, kənamhəni pen tɨ nirəha me i mə, “Sin i iərmama i rukurən nenouenouien noien ərəha me iamɨnhi?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Mətə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Nahatətəien səim ruvəuvehimɨru ik. Evən. Nəmərinuien trarə tukw ik.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.