Lucas 7
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nəpɨn Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha tɨ nərmama, revən mapirapw ia taon nəha Kapaneam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Iaruaɡən riti səvəi nəkur Rom nəha ikɨn in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. Səvənhi fwe iərmama sə ramo tukwini nari min. In rokeikei pɨk iərmama nəha, mətə ramemhə na tremhə.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Nəpɨn iaruaɡən nəha rɨreɡi kani mə Iesu ruvəuvehe, rərhi pen nəmə asori me nepwɨn səvəi nəkur Isrel həuvən mə tuhəres in mə ko ruvehe mo iərmama sə ramo tukwini nari min rəsanɨn.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nəpɨn irəha həuvehe tɨ Iesu, kamhase in, mamhəni mə, “Ramasan mə tikasitu ia iəmə nəha
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 tɨ nəri nə mə in rokeikei pɨk kɨtaha nəkur Isrel. Iəmə nəha in nəha rɨməuvei pehe mane masitu ia kɨmaha iahəuvrhəkɨn nimwəfwaki səkɨmaha ia kwopun i.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Nənə Iesu rukurirə irəha.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ro iamɨnhi irə iou iakreɡi mə ko iou iapkuvehe mhə tukw ik. Mətə tikɨni a nəkwam pwəh səiou iotukwininari ruvehe məsanɨn.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Iou mwi iərmama riti iakamarə teɡɨn nəmə asori me. Naruaɡən me nepwɨn mwi kamharə teɡɨn iou. Nəpɨn iakɨni pen tɨ riti mə ‘Evən,’ in trevən. Nəpɨn iakɨni pen tɨ riti mwi mə ‘Uvehe,’ in truvehe. Nəpɨn iakɨni pen tɨ iərmama sə ramo tukwini nari miou mə ‘O nəri,’ in tro.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rərkərinari ia iəmə nəha, muvsini mətoni nərmama səməme kamhəkurirə in, mɨni mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə iou iapkətə raka mhə iəmə Isrel riti nahatətəien səvənhi rɨskai rəmwhen ia nahatətəien səvəi iəmə Rom i.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Nənə nəpɨn nərmama me nəha iaruaɡən nəha rərhi pen irəha hərərɨɡ mhapirapw ia nimwə səvənhi, hətoni iərmama sə ramo tukwini nari min rɨnəsanɨn.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Kurirə irə nəpɨn ouihi a rukurau Iesu revən fwe ia taon riti nəɡhɨn nə Naen. Nərmama səvənhi me mɨne nərmama nepwɨn mwi həpɨk həkurirə in.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Nəpɨn Iesu ruvehe ipaka tɨ kwəruə asori səvəi taon nəha, rətoni nərmama kamhəier irə, mamhəuvehi iəkunouihi riti sə remhə, mamhəuvən mə tuhənɨmwi. Mama səvəi iəkunouihi nəha tɨni riti mwi riwən. Səvənhi iərman ruvamhə raka, məpwəh in. Nərmama həpɨk ia taon nəha kamhəkurirə prən nəha.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha rətə prən nəha, rerɨn rərkwəpɨr tukwe. Nənə in rɨni mə, “Prən i, tikəpwəh nasəkien.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Nənə Iesu revən ipaka, mɨrapi nɨkoukau səvəi iəkunouihi nəha. Nərmama səməme kamhəuvehi hərer. Nənə Iesu rɨni mə, “Iəkunouihi i! Iakɨni pehe tukw ik i mə tiko mərer!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nənə iəkunouihi nəha sə remhə rɨskəmter, məkure, mɨnaməɡkiari. Nənə Iesu ruvehi in, muvei pen m mama səvənhi.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Nərmama me pam hətoni həhekɨr, mhəɡnəɡɨni Kumwesən, mhəni mə, “Profet asori riti ruvəier pehe tukutaha.” Nənə irəha həni mwi mə, “Kumwesən ruvəuvehe raka mə truvehimɨru nərmama me səvənhi.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Nənə nəɡkiariien sə raməvisau nəri nəha Iesu rɨno ruvirɨs mevən ia kwopun me pam ia tənə Jutia mɨne kwopun me nepwɨn mwi ipaka tɨ tənə nəha.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Nərmama me səvəi Jon Paptaes həvisau pen narimnari me pam i min. Nəpɨn Jon rɨreɡi,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 rəkwein səvənhi iərmama kəru krouvehe tukwe. Nənə in rərhi pen irau krouevən tɨ Iərɨmənu səkɨtaha mə trouəres in mə, “Ik i in i profet kupwən me kamhəni ik mə tikuvehe uə rekəm? Mə rɨpko mhə ik i rosi kɨmaha tahətui səpə iti uə?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Nəpɨn iəmə mi nəha krouvehe tɨ Iesu, krouni mə, “Jon Paptaes rərhi pehe kɨmrau iarouvehe mə trouəres ik mə, ‘Ik i in i profet kupwən me kamhəni ik mə tikuvehe uə rekəm? Mə rɨpko mhə ik i rosi kɨmaha tahətui səpə iti uə?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ia nəpɨn nəha Iesu raməkoui irapw nemhəien me səpəmsəpə mɨne nənɨmwɨn ərəha me ia nərmama həpɨk, mamo irəha həuvehe mhəsanɨn. Nərmama həpɨk nənimenraha rɨfwə in ro irəha hətui mhətə nari.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nənə in rɨni pen tɨ iəmə mi nəha Jon rərhi pen irau mə, “Kɨmirau tirouevən rouni pen tɨ Jon i nəfe iroureɡi rouətoni. Nərmama me nəmrɨnraha rɨfwə hətui mhətə nari, səməme nɨsunraha rərfe həvi atukw i mhavən. Nərmama nemhəien skai ro tekɨnraha həuvehe mhəmher, səməme nəkwəreɡɨnraha ruvisɨmw rəkwaɡ həreɡi nari. Nərmama me nepwɨn səməme kupwən həuvamhə, təkwtəkwuni nəha həuvəmɨru mwi. Nənə nərmama nautə səvənraha riwən kaməvisau nəɡkiariien amasan mɨnraha.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Iərmama sə ramətə iou trɨni mɨnuə in rɨpkɨmwei mhə ia nahatətəien səvənhi tɨ nari riti iakamo rerɨn traɡien.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Nəpɨn iəmə mi nəha Jon rərhi pen irau krourərɨɡ rouevən, Iesu rɨnaməɡkiari ia Jon, mɨnamɨni pen tɨ nərmama me i mə, “Fwe kupwən kɨmiaha hiəier ia taon me mɨne rukwənu me mhəuvən ia kwopun akwesakwes ikɨn mə tihətə nəfe? Iərmama riti sə rəmwhen ia kwənkwai niɡ rɨpkərer atukwatukw mhə nəpɨn mətaɡi rauini? Rekəm.
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə nəfe? Iərmama riti sə rauvei pen tɨnari amasan me? Rekəm. Nərmama səməme kamhəuvei pen tɨnari amasan me, mamharə ia narəien sə rɨməru, irəha fwe ia nimwə me səvəi kiɡ me.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə nəfe? Profet riti? Ouəh, nɨpərhienien. Kɨmiaha hiəier mhəuvən mə tihətə profet riti. Mətə iakani pehe tukumiaha i iəmə i in rasori məpi raka profet.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 In iərmama sə Nəkukuə Ikinan raməɡkiari irə nəpɨn rɨni mə,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama me sə nɨpran me hərəhi irəha ia tɨprənə i riti riwən rasori məpi raka Jon. Mətə nərmama me pam ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə sə in reiwaiu anan ia nirəha in rasori məpi raka Jon.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nəpɨn nərmama əpnapen me mɨne nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha həreɡi nəɡkiariien i, həni mə Kumwesən in ratukwatukw. Irəha həni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Jon rɨno raka paptaes ia nirəha.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Mətə Farisi me mɨne nahatən me səvəi Loa hənəpwəh nəseniien mə Jon tro paptaes ia nirəha. Ro iamɨnhi irə irəha hənəpwəh suatuk sə Kumwesən rɨməni mə irəha tuhesi pen.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Iesu rarə mɨni mwi mə, “Takɨni nəfe nəɡkiariien mahatən pen noien səvəi nərmama ipwet mɨne? Noien səvənraha rəfo?
31 E Jesus continuou:
32 Irəha həmwhen ia nəkwərhakwərha kamhəkure ia kwopun kamapɨr ikɨn, mamhəkwein pen ia irəha me nepwɨn mə,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Jon Paptaes rɨməuvehe, mɨpkəni mhə nari, məpwəh nənɨmwiien waen, nənə kɨmiaha hiaməni mə, ‘Iəremhə rarə irə.’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Iou, Iəməti Iərmama, iakɨməuvehe, maməni nari, mamənɨmwi rəmwhen a ia kɨmiaha, nənə kɨmiaha hiaməni mə, ‘Hətə ro iəmə nəha, in raməni pɨk nari, mamənɨmwi mamakonə i, mamavən pəri irəha nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Mətə nərmama səməme kamhesi pen nukurənien səvəi Kumwesən kamho noien amasan me. Noien amasan me nəha kamhahatən pen mə nukurənien nəha ro nɨpərhienien.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nəpɨn riti Farisi riti rəres Iesu mə truvehe məni nari irau min. Ro pen Iesu revən muvnimwə ia nimwə səvəi Farisi nəha, məkure mə trəni nari.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ia taon nəha pran riti sə ramo noien ərəha. Nəpɨn rɨreɡi mə Iesu raməni nari fwe nəkwai nimwə səvəi Farisi nəha, ruvehi senta mevən fwe ikɨn. Senta nəha raməmak ia nəkwai potel riti kɨno ia kəruəterei nəɡhɨn nə alapasta.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Prən nəha revən mərer ia təkutai Iesu ipaka tɨ nɨsun mi, mamasək. Nɨse nənimen rətəɡ pen ia nɨsui Iesu mi krouəpwtɨɡ. Nənə reiwaiu muvei pen nɨmwai nukwənen, mɨrai raka i, makei m nɨsun mi, mahakwi nɨsun mi ia senta.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Nəpɨn Farisi nəha sə rəkwein Iesu mə trəni pəri nari irau min rətə prən nəha, rerɨn ramrhi mə, “Kamo iəmə nəha in profet pərhien, ko rukurən mə nəfe nəha pran ramrapi in. Kwa pran sə ramo noien ərəha.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Nənə Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Saemon, iou iakuə takɨni nari riti tukw ik i.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iəmə asori riti ruvei pen mane m iərmama kəru mə tɨ nəpɨn riti krouərpwɨn pen min. Kaon səvəi riti silin kɨno ia silva irəha pam faef hantret. Nənə kaon səvəi riti silin kɨno ia silva irəha pam fifti.
41 Jesus continuou:
42 Iərmama mi nəha rɨskai tɨ nirau tɨ nərpwɨn penien min. Ro pen iəmə asori rərai raka kaon səvənrau mɨni mə irau trouəpwəh nərpwɨnien. Tuko ro iamɨnha irə sin nəha ia iərmama mi nəha trokeikei pɨk iəmə asori nəha?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Mɨreɡi Saemon rɨni mə, “Rosi sə nəha sə kaon səvənhi rasori nənə iəmə asori rərai raka.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Nənə in ruvsini, məti pen mətə prən nəha, mɨni pen tɨ Saemon i mə, “Ikətə prən i? Nəpɨn iakɨməuvnimwə pehe ia nimwə səim, ipkaikuas mhə ia nɨsuk mi ia nui, mətə prən i raikuas ia nɨsuk mi ia nɨse nənimen, mɨrai raka ia nɨmwai nukwənen.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Ik ipkakei mhə miou, mətə nəpɨn iakuvnimwə pehe, prən i rɨnamakei m nɨsuk mi, məpwəh napwɨsien.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ik ipkahakwi mhə nukwənek ia oel, mətə prən i rahakwi nɨsuk mi ia senta.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Ro iamɨnhi irə iakani pehe tukw ik i mə noien ərəha me rɨpɨk prən i rɨno iou iakɨnenouenou raka. Ro pen in rokeikei pɨk iou. Mətə iərmama sə rɨpko pɨk mhə noien ərəha trɨni mɨnuə iakenouenou noien ərəha me nəha səvənhi iərmama nəha ko in rɨpkokeikei pɨk mhə iou tukwe.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nənə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nənə nərmama me nəha səməme kamhani pəri nari irəha min, kənamhəni pen tɨ nirəha me i mə, “Sin i iərmama i rukurən nenouenouien noien ərəha me iamɨnhi?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Mətə Iesu rɨni pen tɨ prən i mə, “Nahatətəien səim ruvəuvehimɨru ik. Evən. Nəmərinuien trarə tukw ik.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.