Lucas 24
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Ia Sante, nəpnəpɨn anan, nɨpran me nəha həuvehi nɨmwai nari me səməme hənəpnəpenə raka ia nirəha nɨpekɨnraha rapein amasan, mhəuvehi mhəuvən ia nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn,
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 nənə mhətoni kəruəterei asori nəha kɨnərəpinhə pen ia tərhui nɨpəɡ kɨnəsəkwusəkwu raka i.Iesu rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi|alt="Tomb" src="rollingstonetombB.tif" size="col" loc="Luke 24:2" copy="Gordon Thompson" ref="Luk 24:2"
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Mətə nəpɨn hasu puvnimwə ia nɨpəɡ, həpkətoni mhə nɨpwrai Iesu Iərɨmənu səkɨtaha.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nəri nəha ro nətərɨɡien səvənraha rəvsausɨni pɨk. Nəpɨn kamhərer mamhətərɨɡ tukwe, təkwtəkwuni a mwi iərmama kəru krouier irapw tɨ nirəha. Tɨnari səvənrau raməhiapw.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Irəha hətoni həhekɨr mhənɨmwi irapw nənimenraha ia tɨprənə. Nənə iərmama mi nəha krouni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo kɨmiaha hiamətui iərmama sə rɨmɨru ia kwopun i kamərkwafə nɨpwrai nərmama sə hemhə ikɨn?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 In riwən i, mətə in rɨnətui mwi. Rerɨmiaha tramrhi nəɡkiariien i in rɨməni pehe tukumiaha i nəpɨn rɨnamarə ihi fwe ia tənə Kalili.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 In rɨməni mə, ‘Irəha tuhaməkeikei mhəuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nəmə ərəha me. Nənə nəmə ərəha me nəha tuhərui tərini pen iou ia nei kamarkuaui. Takemhə, mətə nəpɨn sə ro kahar irə takətui mwi.’”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Nənə nɨpran me nəha rerɨnraha rɨrhi mwi nəɡkiariien nəha səvənhi.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Hərərɨɡ ia nɨpəɡ, mhəuvən, mhətoni eleven nərmama me səvəi Iesu mɨne nepwɨn mwi, həni pen narimnari me i tɨ nirəha.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Nɨpran me nəha səməme həni irapw narimnari me i tɨ aposol me səvəi Iesu irəha nəha Meri Maktala, mɨne Joana, mɨne Meri mama səvəi Jemes, mɨne nɨpran me nepwɨn mwi irəha mɨnrahar.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Mətə aposol me rerɨnraha rɨrhi mə rosi nəɡkiariien nəha səvənraha ro nəri auər a irə. Irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Mətə Pita rɨskəmter, maiu, mevən ia nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn, mərpəsuk, məti puvnimwə, mətoni tɨnari me nəha linen sə kɨməveɡi nɨpwrai Iesu irə ramrɨmər, mətə nari riti mwi riwən. Nənə in rəpwəh kwopun nəha mamevən mərkərinari ia nəfe rɨnətoni.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ia nəpɨn a mwi nəha iərmama kəru səvəi Iesu krauevən ia rukwənu riti nəɡhɨn nə Emeas. Rukwənu nəha ipaka tɨ Jerusalem kavən rəmwhen ia kilometa irəha pam eleven.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Irau krauəɡkiari pəri ia narimnari me nəha kɨno.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Nəpɨn nəha krauəɡkiari pəri irə, Iesu ruvehe ipaka, mamavən irəhar mɨnrau,
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 mətə nari riti ruveɡi nətərɨɡien səvənrau, kroureirei mə Iesu nəha.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Nəfe i irauavən rauni pen tukumirau me i?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Irau riti, nəɡhɨn nə Kleopas, rɨni pen tukwe in mə, “Rosi ik əpa ia nərmama me səməme kamhavən fwe ia Jerusalem ikreirei narimnari me nəha kɨno nərineiv m neis mɨne?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Nəfe narimnari?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Pris asori me mɨne nəmə asori me səkɨtaha həməuvei pen in ia rəɡi nəkur Rom mə irəha tuhəni mə in traməkeikei memhə. Nənə irəha hərui tərini pen in ia nei kamarkuaui.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Mətə kɨmaha iahənəmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmaha irə mə in iərmama sə treivinari ia kɨtaha nəkur Isrel. Narimnari me nəha kɨno, mətə nari riti mwi, ipwet i nəpɨn sə ro kahar irə.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Riti mwi, nɨpran nepwɨn ia təmwen səkɨmaha ho nəmrɨmaha rier. Ia nəpnəpɨn anan həuvən fwe ia nɨpəɡ sə kɨnərkwafə iəmə nəha ikɨn,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 mətə həpkətoni mhə nɨpwran. Nəpɨn irəha hərərɨɡ pehe, həni mwi mə hənətoni aɡelo mi kəru krouier pehe tɨ nirəha, krouni mɨnuə in rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Nərmama nepwɨn ia təmwen səkɨmaha həuvən fwe ia nɨpəɡi kəruəterei nəha, nənə mhətoni rəmwhen atukwatukw mə nɨpran me nəha həməni, mətə həpkətoni mhə nɨpwrai iəmə nəha.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Kwa rosi kɨmiaha hiəreirei nəɡkiariien me pam sə profet kupwən me həməni. Rəfo kɨmiaha hiamo tanpen ia rerɨmiaha, mhəpwəh nɨni akwauakwien nɨpərhienien irə?
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Kumwesən ruvəni raka mə iəmə nəha kani mə Kristo traməkeikei mɨreɡi nəmisəien me nəha kurirə revən muvehi nasoriien səvənhi.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Nənə Iesu rəusiəre pui pen amasan tɨ nirau i nɨpwrai nəɡkiariien me pam sə kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan səməme haməɡkiari ia in. Ia nəɡkiariien səvənhi rəɡkiari ia nəkukuə səvəi Moses muvehe meste nəkukuə me səvəi profet me.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Nəpɨn irəhar haruvehe ipaka tɨ rukwənu nəha irau krauevən ikɨn, Iesu ramo rəmwhen mə in trəpwəh irau mavən mamevən.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Mətə irau krouəkeikei min, rouni mə, “Samaro pəpɨm kɨtahar mik. Rɨnaməruarəv. Rɨpko mhə tui meri rivə.” Ro pen Iesu ruvnimwə irəhar mɨnrau mə tuamharo pəpɨm.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Nəpɨn in rəkure mə trəni pəri nari irəhar mɨnrau, ruvehi bred, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe, məkwsen, muvei pen mɨnrau.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ia nəpɨn nəha nətərɨɡien səvənrau rəsevər, krɨnauətə rɨnaukurən mə Iesu nəha. Nənə təkwtəkwuni a mwi in riwən ia nəmrɨnrau.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Nənə irau krouni pen tukunrau me i mə, “Pərhien. Nəpɨn raməɡkiari pehe m krau ia suatuk, maməusiəre pui pehe nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan, nəɡkiariien səvənhi ramasan pɨk, mamo rerɨrau ramaɡien.”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Nənə ia nəpɨn nəha krouəskəmter, rourərɨɡ rouevən fwe ia Jerusalem. Ia kwopun nəha krouətə nərmama me eleven səvəi Iesu mɨne nərmama nepwɨn mwi irəha mɨnraha hənousəsɨmwɨn raka irəha me,
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 mamhəni mə, “Nɨpərhienien. Iərɨmənu səkɨtaha rɨnətui mwi. In ruvəier irapw raka tɨ Saemon.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Nənə iəmə mi nəha krouni irapw nəfe krɨnouətoni ia suatuk, rouni mwi krɨnəfo rouətoni sas ia Iesu nəpɨn in raməkwsen bred.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Nəpɨn irau krauəɡkiari ihi ia nari m nari me nəha, təkwtəkwuni a mwi hətoni Iesu ramərer ia kurkwanraha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəmərinuien trarə tukumiaha.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Mətə irəha hərkərinari irə, mhehekɨr. Rerɨnraha rɨrhi mə kamhətoni nənɨmwi iərmama riti.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ro pen Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo hiamhekɨr iamɨnhi irə? Rəfo nəresien me kamhəutə ia rerɨmiaha mamho kɨmiaha hiəpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nirak?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Hətoni ro rəɡɨk mi mɨne nɨsuk mi. Kwa iou i. Hərapi iou, mhəreɡi, mhəukurən mə nusak i mɨne nɨkəkrik i. Mətə nənɨmwi iərmama nusan mɨne nɨkəkrin riwən.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Iesu rɨni nəɡkiariien nəha, mɨsəni irapw rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi tɨ nirəha hətoni.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nəpɨn hətoni nəmrɨnraha rier. Rerɨnraha raɡien. Mətə nahatətəien səvənraha ramərməru ihi. Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənəmiaha i nəveɡɨnien uə rekəm?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Nənə irəha həuvei pen nɨpəri nəmu afə riti min.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 In ruvehi məni ia nəmrɨnraha.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Narimnari me i kamhesi pen nəɡkiariien me səiou sə iakɨməni pehe tukumiaha i fwe kupwən nəpɨn iakɨnamarə pəri ihi kɨtaha m kɨmiaha. Iakɨməni mɨnuə nəɡkiariien me pam nəha kɨmərai pen ia Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me mɨne Ol Sam səməme kamhəɡkiari ia nirak tuhaməkeikei mhəuvehe mhəukuə.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Nənə in rəsevər ia nətərɨɡien səvənraha mə irəha tuhəukurən nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəɡkiariien me nəha kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan həni iamɨnhi mə iou Kristo takaməkeikei mukupwən mɨreɡi nəmisəien, memhə, nənə ia nəpɨn sə ro kahar irə iakətui mwi.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Tukəvisau irapw mə nərmama tuhaməkeikei mhəpwəh noien ərəha me, mhahatətə ia nirak, nənə Kumwesən trəpwəh nərpwɨnien noien ərəha me səvənraha. Tukukupwən kəvisau irapw nəɡkiariien i ia Jerusalem kurirə revən tɨ nərmama ia tənəmtənə me pam.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kɨmiaha nəha hiənətoni narimnari me i ia nənimemiaha.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Həreɡi ro! Iou takərhi pehe Nənɨmwɨn Ikinan reiwaiu pehe tukumiaha rəmwhen ia Tata səiou rɨno raka promes irə. Mətə kɨmiaha tihəpwəh nierien ia taon i meste nɨskaiien nəha trukrutə ia neiai meiwaiu pehe. Kumwesən trarkahu pehe m kɨmiaha.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Nənə Iesu riri irəha mhəier mhəuvən mheste nari fwe rukwənu nəha Petani. Ia kwopun nəha in ruvehi utə rəɡɨn mi, məkwein amasan ia nirəha.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Nəpɨn raməkwein amasan ia nirəha, raraka ia nirəha, nənə kuvehi utə in revən fwe ia neiai.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Irəha hənɨmwi nukurhunraha, mhəuvei pen nɨsiaiien səvənraha min. Nəpɨn hərərɨɡ mhəuvən fwe ia Jerusalem, rerɨnraha raɡien pɨk.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ia nəpɨn me kamhəuvən ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəɡnəɡɨni in.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.