Lucas 24
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Ia Sante, nəpnəpɨn anan, nɨpran me nəha həuvehi nɨmwai nari me səməme hənəpnəpenə raka ia nirəha nɨpekɨnraha rapein amasan, mhəuvehi mhəuvən ia nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn,
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 nənə mhətoni kəruəterei asori nəha kɨnərəpinhə pen ia tərhui nɨpəɡ kɨnəsəkwusəkwu raka i.Iesu rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi|alt="Tomb" src="rollingstonetombB.tif" size="col" loc="Luke 24:2" copy="Gordon Thompson" ref="Luk 24:2"
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Mətə nəpɨn hasu puvnimwə ia nɨpəɡ, həpkətoni mhə nɨpwrai Iesu Iərɨmənu səkɨtaha.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nəri nəha ro nətərɨɡien səvənraha rəvsausɨni pɨk. Nəpɨn kamhərer mamhətərɨɡ tukwe, təkwtəkwuni a mwi iərmama kəru krouier irapw tɨ nirəha. Tɨnari səvənrau raməhiapw.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Irəha hətoni həhekɨr mhənɨmwi irapw nənimenraha ia tɨprənə. Nənə iərmama mi nəha krouni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo kɨmiaha hiamətui iərmama sə rɨmɨru ia kwopun i kamərkwafə nɨpwrai nərmama sə hemhə ikɨn?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 In riwən i, mətə in rɨnətui mwi. Rerɨmiaha tramrhi nəɡkiariien i in rɨməni pehe tukumiaha i nəpɨn rɨnamarə ihi fwe ia tənə Kalili.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 In rɨməni mə, ‘Irəha tuhaməkeikei mhəuvei pen iou, Iəməti Iərmama, ia rəɡi nəmə ərəha me. Nənə nəmə ərəha me nəha tuhərui tərini pen iou ia nei kamarkuaui. Takemhə, mətə nəpɨn sə ro kahar irə takətui mwi.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Nənə nɨpran me nəha rerɨnraha rɨrhi mwi nəɡkiariien nəha səvənhi.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Hərərɨɡ ia nɨpəɡ, mhəuvən, mhətoni eleven nərmama me səvəi Iesu mɨne nepwɨn mwi, həni pen narimnari me i tɨ nirəha.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Nɨpran me nəha səməme həni irapw narimnari me i tɨ aposol me səvəi Iesu irəha nəha Meri Maktala, mɨne Joana, mɨne Meri mama səvəi Jemes, mɨne nɨpran me nepwɨn mwi irəha mɨnrahar.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mətə aposol me rerɨnraha rɨrhi mə rosi nəɡkiariien nəha səvənraha ro nəri auər a irə. Irəha həpkɨni mhə nɨpərhienien irə.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Mətə Pita rɨskəmter, maiu, mevən ia nɨpəɡi kəruəterei nəha kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn, mərpəsuk, məti puvnimwə, mətoni tɨnari me nəha linen sə kɨməveɡi nɨpwrai Iesu irə ramrɨmər, mətə nari riti mwi riwən. Nənə in rəpwəh kwopun nəha mamevən mərkərinari ia nəfe rɨnətoni.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ia nəpɨn a mwi nəha iərmama kəru səvəi Iesu krauevən ia rukwənu riti nəɡhɨn nə Emeas. Rukwənu nəha ipaka tɨ Jerusalem kavən rəmwhen ia kilometa irəha pam eleven.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Irau krauəɡkiari pəri ia narimnari me nəha kɨno.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nəpɨn nəha krauəɡkiari pəri irə, Iesu ruvehe ipaka, mamavən irəhar mɨnrau,
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 mətə nari riti ruveɡi nətərɨɡien səvənrau, kroureirei mə Iesu nəha.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Nəfe i irauavən rauni pen tukumirau me i?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Irau riti, nəɡhɨn nə Kleopas, rɨni pen tukwe in mə, “Rosi ik əpa ia nərmama me səməme kamhavən fwe ia Jerusalem ikreirei narimnari me nəha kɨno nərineiv m neis mɨne?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Nəfe narimnari?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Pris asori me mɨne nəmə asori me səkɨtaha həməuvei pen in ia rəɡi nəkur Rom mə irəha tuhəni mə in traməkeikei memhə. Nənə irəha hərui tərini pen in ia nei kamarkuaui.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Mətə kɨmaha iahənəmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmaha irə mə in iərmama sə treivinari ia kɨtaha nəkur Isrel. Narimnari me nəha kɨno, mətə nari riti mwi, ipwet i nəpɨn sə ro kahar irə.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Riti mwi, nɨpran nepwɨn ia təmwen səkɨmaha ho nəmrɨmaha rier. Ia nəpnəpɨn anan həuvən fwe ia nɨpəɡ sə kɨnərkwafə iəmə nəha ikɨn,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 mətə həpkətoni mhə nɨpwran. Nəpɨn irəha hərərɨɡ pehe, həni mwi mə hənətoni aɡelo mi kəru krouier pehe tɨ nirəha, krouni mɨnuə in rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nərmama nepwɨn ia təmwen səkɨmaha həuvən fwe ia nɨpəɡi kəruəterei nəha, nənə mhətoni rəmwhen atukwatukw mə nɨpran me nəha həməni, mətə həpkətoni mhə nɨpwrai iəmə nəha.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Kwa rosi kɨmiaha hiəreirei nəɡkiariien me pam sə profet kupwən me həməni. Rəfo kɨmiaha hiamo tanpen ia rerɨmiaha, mhəpwəh nɨni akwauakwien nɨpərhienien irə?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Kumwesən ruvəni raka mə iəmə nəha kani mə Kristo traməkeikei mɨreɡi nəmisəien me nəha kurirə revən muvehi nasoriien səvənhi.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nənə Iesu rəusiəre pui pen amasan tɨ nirau i nɨpwrai nəɡkiariien me pam sə kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan səməme haməɡkiari ia in. Ia nəɡkiariien səvənhi rəɡkiari ia nəkukuə səvəi Moses muvehe meste nəkukuə me səvəi profet me.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Nəpɨn irəhar haruvehe ipaka tɨ rukwənu nəha irau krauevən ikɨn, Iesu ramo rəmwhen mə in trəpwəh irau mavən mamevən.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mətə irau krouəkeikei min, rouni mə, “Samaro pəpɨm kɨtahar mik. Rɨnaməruarəv. Rɨpko mhə tui meri rivə.” Ro pen Iesu ruvnimwə irəhar mɨnrau mə tuamharo pəpɨm.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Nəpɨn in rəkure mə trəni pəri nari irəhar mɨnrau, ruvehi bred, məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe, məkwsen, muvei pen mɨnrau.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ia nəpɨn nəha nətərɨɡien səvənrau rəsevər, krɨnauətə rɨnaukurən mə Iesu nəha. Nənə təkwtəkwuni a mwi in riwən ia nəmrɨnrau.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Nənə irau krouni pen tukunrau me i mə, “Pərhien. Nəpɨn raməɡkiari pehe m krau ia suatuk, maməusiəre pui pehe nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan, nəɡkiariien səvənhi ramasan pɨk, mamo rerɨrau ramaɡien.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Nənə ia nəpɨn nəha krouəskəmter, rourərɨɡ rouevən fwe ia Jerusalem. Ia kwopun nəha krouətə nərmama me eleven səvəi Iesu mɨne nərmama nepwɨn mwi irəha mɨnraha hənousəsɨmwɨn raka irəha me,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 mamhəni mə, “Nɨpərhienien. Iərɨmənu səkɨtaha rɨnətui mwi. In ruvəier irapw raka tɨ Saemon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Nənə iəmə mi nəha krouni irapw nəfe krɨnouətoni ia suatuk, rouni mwi krɨnəfo rouətoni sas ia Iesu nəpɨn in raməkwsen bred.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nəpɨn irau krauəɡkiari ihi ia nari m nari me nəha, təkwtəkwuni a mwi hətoni Iesu ramərer ia kurkwanraha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəmərinuien trarə tukumiaha.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mətə irəha hərkərinari irə, mhehekɨr. Rerɨnraha rɨrhi mə kamhətoni nənɨmwi iərmama riti.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ro pen Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo hiamhekɨr iamɨnhi irə? Rəfo nəresien me kamhəutə ia rerɨmiaha mamho kɨmiaha hiəpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nirak?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Hətoni ro rəɡɨk mi mɨne nɨsuk mi. Kwa iou i. Hərapi iou, mhəreɡi, mhəukurən mə nusak i mɨne nɨkəkrik i. Mətə nənɨmwi iərmama nusan mɨne nɨkəkrin riwən.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Iesu rɨni nəɡkiariien nəha, mɨsəni irapw rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi tɨ nirəha hətoni.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Nəpɨn hətoni nəmrɨnraha rier. Rerɨnraha raɡien. Mətə nahatətəien səvənraha ramərməru ihi. Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sənəmiaha i nəveɡɨnien uə rekəm?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Nənə irəha həuvei pen nɨpəri nəmu afə riti min.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 In ruvehi məni ia nəmrɨnraha.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Narimnari me i kamhesi pen nəɡkiariien me səiou sə iakɨməni pehe tukumiaha i fwe kupwən nəpɨn iakɨnamarə pəri ihi kɨtaha m kɨmiaha. Iakɨməni mɨnuə nəɡkiariien me pam nəha kɨmərai pen ia Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me mɨne Ol Sam səməme kamhəɡkiari ia nirak tuhaməkeikei mhəuvehe mhəukuə.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Nənə in rəsevər ia nətərɨɡien səvənraha mə irəha tuhəukurən nɨpwrai nəɡkiariien me ia Nəkukuə Ikinan,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəɡkiariien me nəha kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan həni iamɨnhi mə iou Kristo takaməkeikei mukupwən mɨreɡi nəmisəien, memhə, nənə ia nəpɨn sə ro kahar irə iakətui mwi.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Tukəvisau irapw mə nərmama tuhaməkeikei mhəpwəh noien ərəha me, mhahatətə ia nirak, nənə Kumwesən trəpwəh nərpwɨnien noien ərəha me səvənraha. Tukukupwən kəvisau irapw nəɡkiariien i ia Jerusalem kurirə revən tɨ nərmama ia tənəmtənə me pam.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kɨmiaha nəha hiənətoni narimnari me i ia nənimemiaha.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Həreɡi ro! Iou takərhi pehe Nənɨmwɨn Ikinan reiwaiu pehe tukumiaha rəmwhen ia Tata səiou rɨno raka promes irə. Mətə kɨmiaha tihəpwəh nierien ia taon i meste nɨskaiien nəha trukrutə ia neiai meiwaiu pehe. Kumwesən trarkahu pehe m kɨmiaha.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nənə Iesu riri irəha mhəier mhəuvən mheste nari fwe rukwənu nəha Petani. Ia kwopun nəha in ruvehi utə rəɡɨn mi, məkwein amasan ia nirəha.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nəpɨn raməkwein amasan ia nirəha, raraka ia nirəha, nənə kuvehi utə in revən fwe ia neiai.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Irəha hənɨmwi nukurhunraha, mhəuvei pen nɨsiaiien səvənraha min. Nəpɨn hərərɨɡ mhəuvən fwe ia Jerusalem, rerɨnraha raɡien pɨk.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ia nəpɨn me kamhəuvən ia nimwə səvəi Kumwesən, mamhəɡnəɡɨni in.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.