Lucas 23
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Ia nəpɨn nəha nərmama pam ia kusen nəha həskəmter, mhəiri Iesu, mhəuvən, mhərer ia nəmri Paelat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Nəpɨn kamhərer ia nəmri Paelat, həni ərəha Iesu i mə, “Kɨmaha iahətoni iəmə i ramiri əpə iti kɨmaha nəkur Isrel, mamɨnise kɨmaha mə tahəpwəh nərəku penien nəmri takis m Kiɡ Sisa. In rani mwi mə in Kristo, iərmama sə trərɨmənu ia kɨmaha.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Mɨreɡi Paelat rəres Iesu i mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel?”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Nənə Paelat rɨni pen tɨ pris asori me mɨne nərmama me pam nəha mə, “Iakətə iamɨnhi irə mə nərəhaien riwən ia iəmə i.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Mətə irəha həɡkiari skai, mhəni mə, “Mətə iəmə i ramahatən nərmama me pam ia tənə Jutia, mamo irəha haməvisə mɨnraha me. In rɨno stat fwe ia tənə Kalili muvehe meste nari ia kwopun i.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Nəpɨn Paelat rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rəres mə, “Iəmə i in iəmə Kalili uə rekəm?”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Nənə nəpɨn Paelat rɨreɡi mə Iesu ruku pen ia kwopun nəha Herot ramərɨmənu ikɨn, rərhi pen in revən tukwe, tɨ nəri nə mə ia nəpɨn nəha Herot mwi fwe Jerusalem.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Nəpɨn Herot rətə Iesu, rerɨn raɡien pɨk. Tui kwopti rokeikei mə trətoni, tɨ nəri nə mə ramreɡi kani nəɡhɨn, nənə mokeikei mwi mə trətoni Iesu ro nɨmtətien riti.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ro pen Herot rəres Iesu nəresien me rɨpɨk, mətə Iesu rɨpkɨni mhə nəɡkiariien riti.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ia nəpɨn nəha pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa həskəmter, mamhəɡkiari skai, mamhəni ərəha Iesu.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Herot mɨne naruaɡən me səvənhi kamhətə ərəha in, mamharɨs əkenhɨn irə. Nənə Herot rɨni nəkwan mə irəha tuharkahu pen karkahu amasan riti min. Nəpɨn hənarkahu pen raka min, Herot rərhi pen in rɨrərɨɡ mevən tɨ Paelat.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ia nəpɨn nəha Herot mɨne Paelat krouvehe rouəkwein irau me mə iou riti. Mətə kupwən krouəmwəki irau me.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Paelat rousəsɨmwɨn pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəməuvehi iəmə i, mhəuvehe, mhərpwi ia nənimek, mamhəni mə ramiri raka nərmama ia suatuk atukwatukw. Iakɨnəkiri raka noien səvənhi ia nəmrɨmiaha, mətə iapkətoni mhə nari riti ro rərəha rəmwhen nəɡkiariien me nəha kɨmiaha hiaməni, mamhəuəsi in irə.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Herot mwi rɨpkətoni mhə nari riti ro rərəha. Ro pen rərhi pehe in rɨrərɨɡ mwi muvehe tukutaha. Hətə ro! Iəmə i rɨpko mhə nari riti sə rəmwhen mə tukousi əpune in tukwe.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Ro iamɨnhi irə takərisi in, nənə məseni in rier ia kalapus mamevən.”
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 — ausente —
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Mətə nərmama me nəha irəha pam həkwein əpwəmwɨs mə, “Uvehi irapw iəmə nə məseni Parapas rier ia kalapus tukumaha.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 (Iəmə nəha Parapas raməmak ia kalapus tɨ nəri nə mə rɨmərkwumen naruaɡənien riti ia taon nəha Jerusalem, nənə mousi əpune mwi iərmama.)
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Paelat rarə məɡkiari mwi mɨnraha tɨ nəri nə mə rokeikei mə trəseni Iesu rier ia kalapus mamevən.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Mətə irəha kamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Ərui tərini pen in ia nei kamarkuaui! Ərui tərini pen in ia nei kamarkuaui!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Nənə Paelat rarə məɡkiari sə ro kahar irə, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tɨ nəfe? Nəfe nərəhaien in rɨno? Iakɨnətə raka in mə rɨpko mhə noien ərəha riti sə rəmwhen mə tukousi əpune in tukwe. Ro iamɨnhi irə takərisi in, nənə, məseni in rier ia kalapus mamevən.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Mətə irəha haməmwur, mamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəni mə tukaməkeikei kərui tərini pen Iesu ia nei kamarkuaui. Irəha həkwein əpwəmwɨs iamɨnha irə mamhəuvən meste
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Paelat rɨni mə tro nəkwanraha.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Iəmə nəha Parapas sə kɨməuvehi puvnimwə in ia kalapus tɨ naruaɡənien mɨne nousi əpuneien iərmama Paelat rəseni in rier ia kalapus mamevən, mətə ruvei pen Iesu ia rəɡi naruaɡən me səvənhi mə irəha tuho irə rəmwhen ia nəmə asori me səvəi nəkur Isrel hokeikei.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Naruaɡən me nəha həiri Iesu, mhəier ia taon, mhətoni iəmə Saerin riti nəɡhɨn nə Saemon. Ruku pen ia kwopun riti iruə mauvehe ia taon. Irəha həkwtəmhiri in, mhəmri pen nei kamarkuaui səvəi Iesu ia nuran, nənə mhəkeikei min mə trəvrani mukurirə Iesu.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Nərmama me həpɨk kamhəkurirə Iesu. Nɨpran me həpɨk irəha mɨnraha kamhapi, mamhasək asori tukwe.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Mətə Iesu ruvsini, məti pen mətə irəha, mɨni mə, “Nɨprən Jerusalem me. Kɨmiaha tihəpwəh nasəkien tukw iou, mətə tihasək tukumiaha me mɨne nɨpwnətɨmiaha me.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Nəpɨn riti sə rauvehe trərəha anan. Tukɨni iamɨnhi irə mə nɨpran me səməme həpkəkwəhakwen mhə, mhəpkuvei pen raka mhə kənunu m iəkunouihi, irəha həukurən naɡienien.
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Ia nəpɨn nəha nərmama tuhəni pen tɨ təkuər me mə ‘Həkure tərini kɨmaha’ mɨne nəpatu me ‘Housəman kɨmaha.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Mə nərmama kamho narimnari me i nəpɨn nei ramerə ihi tukəfo irə nəpɨn nei ruvehe mɨmhiə?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Nənə naruaɡən me kamhəiri iəmə ərəha mi kəru, mhəier mə tuhousi əpune irau irəhar Iesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Irəha həuvehe ia kwopun nəha kani mə Kerhə səvəi Iərmama. Ia kwopun nəha hərui tərini pen Iesu ia nei kamarkuaui, mhərui tərini pen mwi iəmə ərəha mi nəha ia nei kamarkuaui, riti ia nɨkare Iesu mwatuk, riti ia nɨkaren mour.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Nənə Iesu rɨni mə, “Tata. Tikəpwəh nərpwɨnien tai noien ərəha səvənraha tɨ nəri nə mə həreirei nəfe i kamho.” Nənə irəha həuai kɨrkɨri tɨnari me səvənhi, mhəuini nari riti sə trahatən pen sin truvehi nəfe tɨnari səvənhi.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Nərmama ia kwopun nəha kamhərer mamhəspau ia Iesu, mətə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamharɨs əkenhɨn irə, mamhəni mhənuə, “In rɨməuvehimɨru nərmama me həpɨk. Trɨni mɨnuə in Kristo pərhien sə Kumwesən ruvərfi raka in, ramasan mə ruvehimɨru atukw a in.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Naruaɡən me irəha mwi kamharɨs əkenhɨn irə, mamhəuvehe ipaka tukwe, mamhəmwur mə tuhəuvei pen waen sə rəfiə min,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 mamhəni mə, “Trɨni mɨnuə ik kiɡ səvəi nəkur Isrel pərhien, uvehimɨru atukw ik!”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Ia kənkapwə irənhə irə nəkukuə riti kɨmərai mə Iesu tremhə tɨ nəfe. Rɨni mə: In I KiG SəvəI Nəkur Isrel
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Iəmə ərəha mi nəha sə krouəɡher ia kwopun nəha riti rɨni ərəha Iesu i, mɨni mə, “Ik Kristo uə rekəm? Uvehimɨru atukw ik mɨne kɨmrau!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Mətə in riti rɨnise in, mɨni mə, “Rosi ipkehekɨr mhə Kumwesən uə? Kwa kɨməuvei pehe nərpwɨnien mik rəmwhen a mwi irə.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ratukwatukw a mə kamousi əpune krau iamɨnhi. In i tai noien ərəha səkrau. Mətə iəmə i rɨpko mhə nari riti rərəha.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Nənə iəmə nəha rarə mɨni mwi mǝ, “Iesu. Rerɨm tramrhi iou nəpɨn tikərɨmənu ia nɨtətə səim.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iakani nɨpərhienien tukw ik i. Ipwet tikarə krau mik ia kwopun amasan nəha Parataes.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Nənə Iesu rəkwein əpwəmwɨs mɨni mə, “Tata. Iakəmri pehe nənɨmwɨk ia rəɡɨm.” Rɨni nəɡkiariien nəha, nənə muvehi neiahaɡien səvənhi sampam, memhə.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Iaruaɡən riti səvəi nəkur Rom nəha in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. Nəpɨn rətoni Iesu mə rɨnəfemhə irə, rəɡnəɡɨni Kumwesən, mɨni mə, “Nɨpərhienien. Iəmə i in iəmə atukwatukw.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Nənə nərmama me pam səməme hənousəsɨmwɨn irəha me fwe ikɨn tɨ nəspauien ia nəri nəha kɨno ia Iesu, nəpɨn hətoni, hərərɨɡ pen imwənraha, mhəreɡi rərəha, mamhərui kwənpwenhɨnraha tukwe.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Nərmama me pam səməme həukurən Iesu, mɨne nɨpran me nəha səməme hənaməkurirə in fwe ia tənə Kalili, kamhərer isipwɨn, mamhəspau ia narimnari me nəha.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Josef revən tɨ Paelat, məres mə ko rəseni in ruvehi nɨpwrai Iesu.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Nəpɨn Paelat rəseni, Josef revən, muvehi raka nɨpwrai Iesu ia nei kamarkuaui, nənə muveɡi ia tɨnari kani mə linen, mevən məmri pen ia nɨpəɡi kəruəterei sə kɨnərai ərori raka, kɨpkəmri pen raka mhə nɨpwrai iərmama riti ikɨn.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 In i nəpɨn kaməpnəpenə irə tɨ Sapat, Sapat ruvəuvehe ipaka.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Nɨpran me nəha səməme həməier ia tənə Kalili, mhəkurirə Iesu mhəuvehe, irəha həkurirə Josef i, nənə mhətoni nɨpəɡi kəruəterei nəha mɨne Josef rəfəmri pen nɨpwrai Iesu irə.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Nəpɨn hətoni pam, hərərɨɡ, mhəpnəpenə nɨmwai nari me nepwɨn sə nɨpekɨnraha rapein amasan, mhəpnəpenə mwi senta me nepwɨn. Nənə ia Sapat hapwɨs rəmwhen sə Loa rɨməni.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.