Lucas 23
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Ia nəpɨn nəha nərmama pam ia kusen nəha həskəmter, mhəiri Iesu, mhəuvən, mhərer ia nəmri Paelat.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Nəpɨn kamhərer ia nəmri Paelat, həni ərəha Iesu i mə, “Kɨmaha iahətoni iəmə i ramiri əpə iti kɨmaha nəkur Isrel, mamɨnise kɨmaha mə tahəpwəh nərəku penien nəmri takis m Kiɡ Sisa. In rani mwi mə in Kristo, iərmama sə trərɨmənu ia kɨmaha.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Mɨreɡi Paelat rəres Iesu i mə, “Ik kiɡ səvəi nəkur Isrel?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Nənə Paelat rɨni pen tɨ pris asori me mɨne nərmama me pam nəha mə, “Iakətə iamɨnhi irə mə nərəhaien riwən ia iəmə i.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Mətə irəha həɡkiari skai, mhəni mə, “Mətə iəmə i ramahatən nərmama me pam ia tənə Jutia, mamo irəha haməvisə mɨnraha me. In rɨno stat fwe ia tənə Kalili muvehe meste nari ia kwopun i.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Nəpɨn Paelat rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rəres mə, “Iəmə i in iəmə Kalili uə rekəm?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Nənə nəpɨn Paelat rɨreɡi mə Iesu ruku pen ia kwopun nəha Herot ramərɨmənu ikɨn, rərhi pen in revən tukwe, tɨ nəri nə mə ia nəpɨn nəha Herot mwi fwe Jerusalem.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Nəpɨn Herot rətə Iesu, rerɨn raɡien pɨk. Tui kwopti rokeikei mə trətoni, tɨ nəri nə mə ramreɡi kani nəɡhɨn, nənə mokeikei mwi mə trətoni Iesu ro nɨmtətien riti.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Ro pen Herot rəres Iesu nəresien me rɨpɨk, mətə Iesu rɨpkɨni mhə nəɡkiariien riti.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Ia nəpɨn nəha pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa həskəmter, mamhəɡkiari skai, mamhəni ərəha Iesu.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Herot mɨne naruaɡən me səvənhi kamhətə ərəha in, mamharɨs əkenhɨn irə. Nənə Herot rɨni nəkwan mə irəha tuharkahu pen karkahu amasan riti min. Nəpɨn hənarkahu pen raka min, Herot rərhi pen in rɨrərɨɡ mevən tɨ Paelat.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ia nəpɨn nəha Herot mɨne Paelat krouvehe rouəkwein irau me mə iou riti. Mətə kupwən krouəmwəki irau me.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Paelat rousəsɨmwɨn pris asori me mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəməuvehi iəmə i, mhəuvehe, mhərpwi ia nənimek, mamhəni mə ramiri raka nərmama ia suatuk atukwatukw. Iakɨnəkiri raka noien səvənhi ia nəmrɨmiaha, mətə iapkətoni mhə nari riti ro rərəha rəmwhen nəɡkiariien me nəha kɨmiaha hiaməni, mamhəuəsi in irə.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Herot mwi rɨpkətoni mhə nari riti ro rərəha. Ro pen rərhi pehe in rɨrərɨɡ mwi muvehe tukutaha. Hətə ro! Iəmə i rɨpko mhə nari riti sə rəmwhen mə tukousi əpune in tukwe.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Ro iamɨnhi irə takərisi in, nənə məseni in rier ia kalapus mamevən.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Mətə nərmama me nəha irəha pam həkwein əpwəmwɨs mə, “Uvehi irapw iəmə nə məseni Parapas rier ia kalapus tukumaha.”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Iəmə nəha Parapas raməmak ia kalapus tɨ nəri nə mə rɨmərkwumen naruaɡənien riti ia taon nəha Jerusalem, nənə mousi əpune mwi iərmama.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Paelat rarə məɡkiari mwi mɨnraha tɨ nəri nə mə rokeikei mə trəseni Iesu rier ia kalapus mamevən.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Mətə irəha kamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Ərui tərini pen in ia nei kamarkuaui! Ərui tərini pen in ia nei kamarkuaui!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Nənə Paelat rarə məɡkiari sə ro kahar irə, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tɨ nəfe? Nəfe nərəhaien in rɨno? Iakɨnətə raka in mə rɨpko mhə noien ərəha riti sə rəmwhen mə tukousi əpune in tukwe. Ro iamɨnhi irə takərisi in, nənə, məseni in rier ia kalapus mamevən.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Mətə irəha haməmwur, mamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəni mə tukaməkeikei kərui tərini pen Iesu ia nei kamarkuaui. Irəha həkwein əpwəmwɨs iamɨnha irə mamhəuvən meste
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Paelat rɨni mə tro nəkwanraha.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Iəmə nəha Parapas sə kɨməuvehi puvnimwə in ia kalapus tɨ naruaɡənien mɨne nousi əpuneien iərmama Paelat rəseni in rier ia kalapus mamevən, mətə ruvei pen Iesu ia rəɡi naruaɡən me səvənhi mə irəha tuho irə rəmwhen ia nəmə asori me səvəi nəkur Isrel hokeikei.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Naruaɡən me nəha həiri Iesu, mhəier ia taon, mhətoni iəmə Saerin riti nəɡhɨn nə Saemon. Ruku pen ia kwopun riti iruə mauvehe ia taon. Irəha həkwtəmhiri in, mhəmri pen nei kamarkuaui səvəi Iesu ia nuran, nənə mhəkeikei min mə trəvrani mukurirə Iesu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Nərmama me həpɨk kamhəkurirə Iesu. Nɨpran me həpɨk irəha mɨnraha kamhapi, mamhasək asori tukwe.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Mətə Iesu ruvsini, məti pen mətə irəha, mɨni mə, “Nɨprən Jerusalem me. Kɨmiaha tihəpwəh nasəkien tukw iou, mətə tihasək tukumiaha me mɨne nɨpwnətɨmiaha me.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Nəpɨn riti sə rauvehe trərəha anan. Tukɨni iamɨnhi irə mə nɨpran me səməme həpkəkwəhakwen mhə, mhəpkuvei pen raka mhə kənunu m iəkunouihi, irəha həukurən naɡienien.
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Ia nəpɨn nəha nərmama tuhəni pen tɨ təkuər me mə ‘Həkure tərini kɨmaha’ mɨne nəpatu me ‘Housəman kɨmaha.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Mə nərmama kamho narimnari me i nəpɨn nei ramerə ihi tukəfo irə nəpɨn nei ruvehe mɨmhiə?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Nənə naruaɡən me kamhəiri iəmə ərəha mi kəru, mhəier mə tuhousi əpune irau irəhar Iesu.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Irəha həuvehe ia kwopun nəha kani mə Kerhə səvəi Iərmama. Ia kwopun nəha hərui tərini pen Iesu ia nei kamarkuaui, mhərui tərini pen mwi iəmə ərəha mi nəha ia nei kamarkuaui, riti ia nɨkare Iesu mwatuk, riti ia nɨkaren mour.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Nənə Iesu rɨni mə, “Tata. Tikəpwəh nərpwɨnien tai noien ərəha səvənraha tɨ nəri nə mə həreirei nəfe i kamho.” Nənə irəha həuai kɨrkɨri tɨnari me səvənhi, mhəuini nari riti sə trahatən pen sin truvehi nəfe tɨnari səvənhi.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Nərmama ia kwopun nəha kamhərer mamhəspau ia Iesu, mətə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel kamharɨs əkenhɨn irə, mamhəni mhənuə, “In rɨməuvehimɨru nərmama me həpɨk. Trɨni mɨnuə in Kristo pərhien sə Kumwesən ruvərfi raka in, ramasan mə ruvehimɨru atukw a in.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Naruaɡən me irəha mwi kamharɨs əkenhɨn irə, mamhəuvehe ipaka tukwe, mamhəmwur mə tuhəuvei pen waen sə rəfiə min,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 mamhəni mə, “Trɨni mɨnuə ik kiɡ səvəi nəkur Isrel pərhien, uvehimɨru atukw ik!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ia kənkapwə irənhə irə nəkukuə riti kɨmərai mə Iesu tremhə tɨ nəfe. Rɨni mə: In I KiG SəvəI Nəkur Isrel
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Iəmə ərəha mi nəha sə krouəɡher ia kwopun nəha riti rɨni ərəha Iesu i, mɨni mə, “Ik Kristo uə rekəm? Uvehimɨru atukw ik mɨne kɨmrau!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Mətə in riti rɨnise in, mɨni mə, “Rosi ipkehekɨr mhə Kumwesən uə? Kwa kɨməuvei pehe nərpwɨnien mik rəmwhen a mwi irə.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ratukwatukw a mə kamousi əpune krau iamɨnhi. In i tai noien ərəha səkrau. Mətə iəmə i rɨpko mhə nari riti rərəha.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Nənə iəmə nəha rarə mɨni mwi mǝ, “Iesu. Rerɨm tramrhi iou nəpɨn tikərɨmənu ia nɨtətə səim.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iakani nɨpərhienien tukw ik i. Ipwet tikarə krau mik ia kwopun amasan nəha Parataes.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 — ausente —
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Nənə Iesu rəkwein əpwəmwɨs mɨni mə, “Tata. Iakəmri pehe nənɨmwɨk ia rəɡɨm.” Rɨni nəɡkiariien nəha, nənə muvehi neiahaɡien səvənhi sampam, memhə.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Iaruaɡən riti səvəi nəkur Rom nəha in rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. Nəpɨn rətoni Iesu mə rɨnəfemhə irə, rəɡnəɡɨni Kumwesən, mɨni mə, “Nɨpərhienien. Iəmə i in iəmə atukwatukw.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Nənə nərmama me pam səməme hənousəsɨmwɨn irəha me fwe ikɨn tɨ nəspauien ia nəri nəha kɨno ia Iesu, nəpɨn hətoni, hərərɨɡ pen imwənraha, mhəreɡi rərəha, mamhərui kwənpwenhɨnraha tukwe.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Nərmama me pam səməme həukurən Iesu, mɨne nɨpran me nəha səməme hənaməkurirə in fwe ia tənə Kalili, kamhərer isipwɨn, mamhəspau ia narimnari me nəha.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Josef revən tɨ Paelat, məres mə ko rəseni in ruvehi nɨpwrai Iesu.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Nəpɨn Paelat rəseni, Josef revən, muvehi raka nɨpwrai Iesu ia nei kamarkuaui, nənə muveɡi ia tɨnari kani mə linen, mevən məmri pen ia nɨpəɡi kəruəterei sə kɨnərai ərori raka, kɨpkəmri pen raka mhə nɨpwrai iərmama riti ikɨn.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 In i nəpɨn kaməpnəpenə irə tɨ Sapat, Sapat ruvəuvehe ipaka.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Nɨpran me nəha səməme həməier ia tənə Kalili, mhəkurirə Iesu mhəuvehe, irəha həkurirə Josef i, nənə mhətoni nɨpəɡi kəruəterei nəha mɨne Josef rəfəmri pen nɨpwrai Iesu irə.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Nəpɨn hətoni pam, hərərɨɡ, mhəpnəpenə nɨmwai nari me nepwɨn sə nɨpekɨnraha rapein amasan, mhəpnəpenə mwi senta me nepwɨn. Nənə ia Sapat hapwɨs rəmwhen sə Loa rɨməni.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.