Lucas 19
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Iesu rier pen ia taon nəha Jeriko, mamevən mə trəpi sɨmwɨn.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ia taon nəha iərmama riti nəɡhɨn nə Sakias. In iəmə asori riti ia nirəha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha. Nautə səvənhi rasori.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 In ramarkut mə trətə Iesu mə in nəfe iərmama. Mətə nərmama həpɨk kamhərer tukuahaɡ in. Ko rɨpkətoni mhə tɨ nəri nə mə in rukwakwa.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ro pen raiu mukupwən ia nirəha, məputə ia nei riti kani mə sikamo mə trətə Iesu ia kwopun nəha trukurau ikɨn.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Nəpɨn Iesu ruvehe muvehi teɡɨn kwopun nəha, rəkwətə, mɨni pen tukwe in mə, “Sakias. Eiwaiu akwauakw. Takaməkeikei muvnimwə ia nimwə səim ipwet.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Nənə Sakias reiwaiu akwauakw a miri Iesu rouevən fwe ia nimwə səvənhi. Rerɨn ramaɡien.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Mətə nəpɨn nərmama hətoni, kamhəni ərəha Iesu mhəni mə, “In revən mamapwɨs ia nəkwai nimwə səvəi iəmə rərəha riti.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Fwe ia nəkwai nimwə Sakias rɨskəmter, mɨni pen tɨ Iərɨmənu səkɨtaha mə, “Iərɨmənu. Reɡi ro! Takuai nautə səiou ia nənimen kəru, muvei pen riti m nərmama nautə səvənraha riwən. Trɨni mɨnuə iakɨnakres m iərmama riti, takərpwɨn pen min m kefə.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Ipwet nɨmɨruien vi ruvəuvehe tɨ nərmama ia nəkwai nimwə i tɨ nəri nə mə iəmə i in mwi kwənəkwus riti səvəi Epraham.
9 Então Jesus lhe disse:
10 In nə iou, Iəməti Iərmama, iakɨməuvehe tukwe mə takətui nərmama səməme hənəruei, nənə muvei pen nɨmɨruien vi mɨnraha.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nəpɨn nərmama kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien me nəha, Iesu rarə mɨni mwi nusipekɨnien riti tɨ nirəha i tɨ nəri nə mə in ruvəuvehe ipaka tɨ Jerusalem rerɨnraha ramrhi mə rosi in truvehe mo kiɡ irə mɨnamərɨmənu ia nɨtətə səvəi Kumwesən təkwtəkwuni.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni mə, “Iəmə asori riti revən ia tənə riti isipwɨn mə kiɡ riti fwe ikɨn truvei pen nasoriien min. Nənə in trɨrərɨɡ mərɨmənu ia nəkur imwəni.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Kurirə iəmə asori nəha rier, rəkwein nərmama səməme kamho tukwini nari min irəha pam ten, muvei pen silin kɨno ia kol kuatia kuatia mɨnraha, nənə mɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha tihəuvehi mane me i mhowok irə meste takrərɨɡ pehe mwi.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Mətə nəkur imwəni me həmwəki iəmə asori nəha, mhərhi pen nərmama nepwɨn həkurirə in, mhəuvən mhəni pen tɨ kiɡ sə truvei pen nasoriien min mə, ‘Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə iəmə i trərɨmənu ia kɨmaha.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Mətə kiɡ nəha rəpwəh nɨnipehiien irəha, muvei pen nasoriien m iəmə asori nəha. Nənə nəpɨn iəmə asori nəha rɨrərɨɡ pehe imwəni, rɨni nəkwan mɨnuə tukəkwein nərmama me nəha kamho tukwini nari min səməme in rɨməuvei pen mane me mɨnraha mə tuhəuvehe tukwe. In rokeikei mə trukurən mane me in rɨməuvei pen mɨnraha hənowok irə mhəuvehi nəfe mane mwi rasori mwi.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Sə rukupwən muvehe mərer ia nənimen mɨni mə, ‘Iəmə Asori. Silin i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol rukwəhi mwi silin me kɨno ia kol irəha pam ten.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Mɨreɡi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Səim wok ramasan. Ik iərmama sə ikamo tukwini amasan nari miou. Ikɨnətui amasan tɨ nəri ouihi. Ro pen takuvei pehe nasoriien mik ikərɨmənu ia taon me irəha pam ten.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Nənə sə resi pen ruvehe, mɨni mə, ‘Iəmə asori. Silin i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol rukwəhi mwi silin me kɨno ia kol irəha pam krirum.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Mɨreɡi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik tikərɨmənu ia taon me irəha pam krirum.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Nənə riti mwi ruvehe, mɨni mə, ‘Iəmə Asori. Silin i in i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol. Iakehekɨr ik, mərkwafə i ia kwəti tɨnari,
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 tɨ nəri nə mə ik iərmama riti noien səim rɨskai. Ikauvehi raka narimnari me sə iərməpə rɨnəmri, nənə mapeki raka mwi nəveɡɨnien ia nəmhien sə ipkəpwei mhə.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Mətə iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik iəmə ərəha. Ikamo tukwini ərəha nari miou. Nəɡkiariien atukw səim ro pui ik. Ik ikuvəukurən raka mə iou iərmama riti noien səiou rɨskai. Iakauvehi raka narimnari me sə iərməpə rɨnəmri, nənə mapeki raka mwi nəveɡɨnien ia nəmhien sə iapkəpwei mhə.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Mətə rəfo ikəpwəh nəmri penien səiou mane fwe ia paɡ? Kamo ipkəmri pen ko iapkuvehe mɨpkuvehi ihi mane səiou mɨne sə rəkwaku paɡ rukwəhi.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Nənə iəmə asori rɨni pen tɨ səməme kamhərer ia kwopun nəha mə, ‘Həuvehi raka silin nəha kɨno ia kol ia rəɡɨn mhəuvei pen m iərmama sə rauvehi silin me kɨno ia kol irəha pam ten.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Mɨreɡi irəha həni pen tukwe in mə, ‘Iəmə Asori! Mətə in ruvəuvehi raka ten.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Mɨreɡi iəmə asori rɨni mə, ‘Iakani pehe tukumiaha i iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Mətə nərmama me nəha səməme həmwəki iou, mhəpwəh nokeikeiien mə takərɨmənu ia nirəha, həuvehi irəha mhəuvehe ia nənimek, nənə mhousi əpune irəha.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, mərari, mautə mamevən fwe ia Jerusalem. In rakupwən nərmama me kamhəkurirə.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Nəpɨn rier pen ia təkuər nəha nəɡhɨn nə Təkuər Olif ipaka tɨ rukwənu mi nəha Petfas mɨne Petani, rərhi pen iərmama kəru səvənhi,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 mɨni mə, “Kɨmirau tirouevən ia rukwənu nəha samarəti pen i. Nəpɨn tirouapirapw fwe ikɨn, tirouətə kwəti toɡki riti kɨnəkwi tərini, iərmama rɨpkəkure raka mhə irə. Tiroufi raka nari irə, rouəsɨɡi rouvehe ia kwopun i.
30 dizendo-lhes:
31 Trɨni mɨnuə iərmama riti rəres kɨmirau mə, ‘Rəfo iroufi raka nari irə?’ tirouni pen tukwe in mə, ‘Iərɨmənu səkɨtaha raməres i.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ro iamɨnhi irə, iərmama mi nəha Iesu rərhi pen irau, krouevən rouətoni narimnari me pam rosi in rɨməni pen tɨ nirau i.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Nəpɨn kroufi raka nari ia kwəti toɡki nəha, iərmama səvənhi nəha kwəti toɡki rɨni pen tɨ nirau i mə, “Rəfo iroufi raka nari irə?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Mɨreɡi krouni mə, “Iərɨmənu səkɨtaha raməres i.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nənə krouəsɨɡi kwəti toɡki nəha rouvehe tɨ Iesu, rouəpənə pen kot mi səvənrau ia təkuren, nənə rouasitu ia Iesu rəputə məkure irə.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Nəpɨn in rəkure ia kwəti toɡki nəha mamevən, nərmama həpənə pen kot me səvənraha ia suatuk.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Nəpɨn Iesu rameiwaiu ia Təkuər Olif, mɨnamevən ipaka tɨ Jesrusalem, nərmama me pam səvənhi həpɨk anan, hənamaɡien, mamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəɡnəɡɨni Kumwesən tɨ nɨmtətien asori me hənətoni,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 mamhəni mə,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ia nəpɨn nəha Farisi me nepwɨn ia reri nərmama həni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən. Nise əknekɨn səim me nərmama mə tuhafafa.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iakani pehe tukumiaha i. Trɨni mɨnuə irəha hafafa, kəruəterei me i tuhəkwein əpwəmwɨs.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Nəpɨn Iesu ruvehe ipaka tɨ taon nəha Jerusalem mətoni, ramapi tɨ nərmama me ikɨn,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 mɨni mə, “Rosi ko ramo kɨmiaha hiəukurən ipwet i narimnari me sə trəmri nəmərinuien, mətə təkwtəkwuni mɨne kamhərkwafə ko kɨmiaha hiəpkətoni mhə.
42 dizendo:
43 Mətə nəpɨn nəha rauvehe nərmama səməme haməmwəki kɨmiaha tuhəuvehe mheikurkurau ia kɨmiaha. Naruaɡən me səvənraha tuheri tɨprənə mhərkurau ia taon səkɨmiaha mhəkure tukuahaɡ ia kɨmiaha.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Irəha tuhousi testesi nimwə me səkɨmiaha, mharə mhousi əpune pam mwi kɨmiaha ia kwopun i. Ko irəha həpkəpwəh mhə kəpwier riti raməkure əknekɨn ia riti, tɨ nəri nə mə Kumwesən ruvəuvehe raka mə truvehimɨru kɨmiaha, mətə kɨmiaha hiəpkətə sas mhə ia nəpɨn nəha.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Nənə Iesu revən ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨnaməkoui irapw nərmama səməme kamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me mə tukuvehi nənimen,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mɨnuə ‘Nimwə səiou tro nimwəfwaki irə.’ Mətə kɨmiaha hiəno ruvəuvehe kwopun rakres me kamhərkwafə ikɨn.”
46 dizendo-lhes:
47 Ia nəpɨn me Iesu ramevən ia nimwə səvəi Kumwesən, mamahatən nərmama me. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me nepwɨn mwi səvəi nəkur Isrel hokeikei mə tuhousi əpune in.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Mətə rɨskai tɨ nirəha. Ko həpkətoni mhə suatuk riti tɨ noien tɨ nəri nə mə nərmama me pam hokeikei pɨk mə tuhətərɨɡ ia nəɡkiariien me səvənhi.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.