Lucas 19
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Iesu rier pen ia taon nəha Jeriko, mamevən mə trəpi sɨmwɨn.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ia taon nəha iərmama riti nəɡhɨn nə Sakias. In iəmə asori riti ia nirəha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha. Nautə səvənhi rasori.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 In ramarkut mə trətə Iesu mə in nəfe iərmama. Mətə nərmama həpɨk kamhərer tukuahaɡ in. Ko rɨpkətoni mhə tɨ nəri nə mə in rukwakwa.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ro pen raiu mukupwən ia nirəha, məputə ia nei riti kani mə sikamo mə trətə Iesu ia kwopun nəha trukurau ikɨn.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nəpɨn Iesu ruvehe muvehi teɡɨn kwopun nəha, rəkwətə, mɨni pen tukwe in mə, “Sakias. Eiwaiu akwauakw. Takaməkeikei muvnimwə ia nimwə səim ipwet.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Nənə Sakias reiwaiu akwauakw a miri Iesu rouevən fwe ia nimwə səvənhi. Rerɨn ramaɡien.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Mətə nəpɨn nərmama hətoni, kamhəni ərəha Iesu mhəni mə, “In revən mamapwɨs ia nəkwai nimwə səvəi iəmə rərəha riti.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Fwe ia nəkwai nimwə Sakias rɨskəmter, mɨni pen tɨ Iərɨmənu səkɨtaha mə, “Iərɨmənu. Reɡi ro! Takuai nautə səiou ia nənimen kəru, muvei pen riti m nərmama nautə səvənraha riwən. Trɨni mɨnuə iakɨnakres m iərmama riti, takərpwɨn pen min m kefə.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Ipwet nɨmɨruien vi ruvəuvehe tɨ nərmama ia nəkwai nimwə i tɨ nəri nə mə iəmə i in mwi kwənəkwus riti səvəi Epraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 In nə iou, Iəməti Iərmama, iakɨməuvehe tukwe mə takətui nərmama səməme hənəruei, nənə muvei pen nɨmɨruien vi mɨnraha.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Nəpɨn nərmama kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien me nəha, Iesu rarə mɨni mwi nusipekɨnien riti tɨ nirəha i tɨ nəri nə mə in ruvəuvehe ipaka tɨ Jerusalem rerɨnraha ramrhi mə rosi in truvehe mo kiɡ irə mɨnamərɨmənu ia nɨtətə səvəi Kumwesən təkwtəkwuni.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni mə, “Iəmə asori riti revən ia tənə riti isipwɨn mə kiɡ riti fwe ikɨn truvei pen nasoriien min. Nənə in trɨrərɨɡ mərɨmənu ia nəkur imwəni.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Kurirə iəmə asori nəha rier, rəkwein nərmama səməme kamho tukwini nari min irəha pam ten, muvei pen silin kɨno ia kol kuatia kuatia mɨnraha, nənə mɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha tihəuvehi mane me i mhowok irə meste takrərɨɡ pehe mwi.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Mətə nəkur imwəni me həmwəki iəmə asori nəha, mhərhi pen nərmama nepwɨn həkurirə in, mhəuvən mhəni pen tɨ kiɡ sə truvei pen nasoriien min mə, ‘Kɨmaha iahəpwəh nokeikeiien mə iəmə i trərɨmənu ia kɨmaha.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mətə kiɡ nəha rəpwəh nɨnipehiien irəha, muvei pen nasoriien m iəmə asori nəha. Nənə nəpɨn iəmə asori nəha rɨrərɨɡ pehe imwəni, rɨni nəkwan mɨnuə tukəkwein nərmama me nəha kamho tukwini nari min səməme in rɨməuvei pen mane me mɨnraha mə tuhəuvehe tukwe. In rokeikei mə trukurən mane me in rɨməuvei pen mɨnraha hənowok irə mhəuvehi nəfe mane mwi rasori mwi.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Sə rukupwən muvehe mərer ia nənimen mɨni mə, ‘Iəmə Asori. Silin i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol rukwəhi mwi silin me kɨno ia kol irəha pam ten.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Mɨreɡi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Səim wok ramasan. Ik iərmama sə ikamo tukwini amasan nari miou. Ikɨnətui amasan tɨ nəri ouihi. Ro pen takuvei pehe nasoriien mik ikərɨmənu ia taon me irəha pam ten.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nənə sə resi pen ruvehe, mɨni mə, ‘Iəmə asori. Silin i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol rukwəhi mwi silin me kɨno ia kol irəha pam krirum.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Mɨreɡi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik tikərɨmənu ia taon me irəha pam krirum.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nənə riti mwi ruvehe, mɨni mə, ‘Iəmə Asori. Silin i in i ikɨməuvehi pehe miou kɨno ia kol. Iakehekɨr ik, mərkwafə i ia kwəti tɨnari,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 tɨ nəri nə mə ik iərmama riti noien səim rɨskai. Ikauvehi raka narimnari me sə iərməpə rɨnəmri, nənə mapeki raka mwi nəveɡɨnien ia nəmhien sə ipkəpwei mhə.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Mətə iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik iəmə ərəha. Ikamo tukwini ərəha nari miou. Nəɡkiariien atukw səim ro pui ik. Ik ikuvəukurən raka mə iou iərmama riti noien səiou rɨskai. Iakauvehi raka narimnari me sə iərməpə rɨnəmri, nənə mapeki raka mwi nəveɡɨnien ia nəmhien sə iapkəpwei mhə.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Mətə rəfo ikəpwəh nəmri penien səiou mane fwe ia paɡ? Kamo ipkəmri pen ko iapkuvehe mɨpkuvehi ihi mane səiou mɨne sə rəkwaku paɡ rukwəhi.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Nənə iəmə asori rɨni pen tɨ səməme kamhərer ia kwopun nəha mə, ‘Həuvehi raka silin nəha kɨno ia kol ia rəɡɨn mhəuvei pen m iərmama sə rauvehi silin me kɨno ia kol irəha pam ten.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Mɨreɡi irəha həni pen tukwe in mə, ‘Iəmə Asori! Mətə in ruvəuvehi raka ten.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Mɨreɡi iəmə asori rɨni mə, ‘Iakani pehe tukumiaha i iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Mətə nərmama me nəha səməme həmwəki iou, mhəpwəh nokeikeiien mə takərɨmənu ia nirəha, həuvehi irəha mhəuvehe ia nənimek, nənə mhousi əpune irəha.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, mərari, mautə mamevən fwe ia Jerusalem. In rakupwən nərmama me kamhəkurirə.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nəpɨn rier pen ia təkuər nəha nəɡhɨn nə Təkuər Olif ipaka tɨ rukwənu mi nəha Petfas mɨne Petani, rərhi pen iərmama kəru səvənhi,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 mɨni mə, “Kɨmirau tirouevən ia rukwənu nəha samarəti pen i. Nəpɨn tirouapirapw fwe ikɨn, tirouətə kwəti toɡki riti kɨnəkwi tərini, iərmama rɨpkəkure raka mhə irə. Tiroufi raka nari irə, rouəsɨɡi rouvehe ia kwopun i.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Trɨni mɨnuə iərmama riti rəres kɨmirau mə, ‘Rəfo iroufi raka nari irə?’ tirouni pen tukwe in mə, ‘Iərɨmənu səkɨtaha raməres i.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ro iamɨnhi irə, iərmama mi nəha Iesu rərhi pen irau, krouevən rouətoni narimnari me pam rosi in rɨməni pen tɨ nirau i.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Nəpɨn kroufi raka nari ia kwəti toɡki nəha, iərmama səvənhi nəha kwəti toɡki rɨni pen tɨ nirau i mə, “Rəfo iroufi raka nari irə?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Mɨreɡi krouni mə, “Iərɨmənu səkɨtaha raməres i.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Nənə krouəsɨɡi kwəti toɡki nəha rouvehe tɨ Iesu, rouəpənə pen kot mi səvənrau ia təkuren, nənə rouasitu ia Iesu rəputə məkure irə.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Nəpɨn in rəkure ia kwəti toɡki nəha mamevən, nərmama həpənə pen kot me səvənraha ia suatuk.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nəpɨn Iesu rameiwaiu ia Təkuər Olif, mɨnamevən ipaka tɨ Jesrusalem, nərmama me pam səvənhi həpɨk anan, hənamaɡien, mamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəɡnəɡɨni Kumwesən tɨ nɨmtətien asori me hənətoni,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 mamhəni mə,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ia nəpɨn nəha Farisi me nepwɨn ia reri nərmama həni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən. Nise əknekɨn səim me nərmama mə tuhafafa.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iakani pehe tukumiaha i. Trɨni mɨnuə irəha hafafa, kəruəterei me i tuhəkwein əpwəmwɨs.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nəpɨn Iesu ruvehe ipaka tɨ taon nəha Jerusalem mətoni, ramapi tɨ nərmama me ikɨn,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 mɨni mə, “Rosi ko ramo kɨmiaha hiəukurən ipwet i narimnari me sə trəmri nəmərinuien, mətə təkwtəkwuni mɨne kamhərkwafə ko kɨmiaha hiəpkətoni mhə.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Mətə nəpɨn nəha rauvehe nərmama səməme haməmwəki kɨmiaha tuhəuvehe mheikurkurau ia kɨmiaha. Naruaɡən me səvənraha tuheri tɨprənə mhərkurau ia taon səkɨmiaha mhəkure tukuahaɡ ia kɨmiaha.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Irəha tuhousi testesi nimwə me səkɨmiaha, mharə mhousi əpune pam mwi kɨmiaha ia kwopun i. Ko irəha həpkəpwəh mhə kəpwier riti raməkure əknekɨn ia riti, tɨ nəri nə mə Kumwesən ruvəuvehe raka mə truvehimɨru kɨmiaha, mətə kɨmiaha hiəpkətə sas mhə ia nəpɨn nəha.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nənə Iesu revən ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨnaməkoui irapw nərmama səməme kamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me mə tukuvehi nənimen,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mɨnuə ‘Nimwə səiou tro nimwəfwaki irə.’ Mətə kɨmiaha hiəno ruvəuvehe kwopun rakres me kamhərkwafə ikɨn.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ia nəpɨn me Iesu ramevən ia nimwə səvəi Kumwesən, mamahatən nərmama me. Pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me nepwɨn mwi səvəi nəkur Isrel hokeikei mə tuhousi əpune in.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Mətə rɨskai tɨ nirəha. Ko həpkətoni mhə suatuk riti tɨ noien tɨ nəri nə mə nərmama me pam hokeikei pɨk mə tuhətərɨɡ ia nəɡkiariien me səvənhi.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.