Lucas 18
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nəpɨn riti Iesu rokeikei mə trahatən nərmama me səvənhi mə irəha tuhaməkeikei mhəfwaki ia nəpɨn me, mhəpwəh nəpouien i. Ro pen in rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 mə, “Ia rukwənu riti iəmə asori riti sə raməkiri nəɡkiariien. In rəpwəh nehekɨrien Kumwesən, məpwəh mwi nɨsiaiien nərmama.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ia rukwənu nəha pran riti iərman səvənhi remhə məpwəh in. Ia nəpɨn me rauvehe tɨ iəmə asori sə raməkiri nəɡkiariien, mamɨni pen tukwe in mə, ‘Asitu ia nirak, mɨnise iərmama i ramɨni ərəha iou.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Tui kwopti iəmə asori nəha rɨpko mhə nari riti, mətə kurirə irə ramətərɨɡ mə, ‘Nɨpərhienien iapkɨhekɨr mhə Kumwesən, məpwəh mwi nɨsiaiien nərmama,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 mətə tɨ nəri nə mə prən i ramometə iou iamɨnhi irə, takasitu irə, mɨnise iərmama nəha ramɨni ərəha in. Mə iapko mhə prən i trauvehe ia nəpɨn me, takəpou i.’”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Nənə Iərɨmənu səkɨtaha rɨni mə, “Kɨmiaha tihətərɨɡ ro nəɡkiariien səvəi iəmə asori nəha. In iəmə rərəha, mətə rɨni mə trasitu ia prən nəha.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Nənə kɨmiaha hiaməfətərɨɡ ia Kumwesən? Trəfo ia nərmama me nəha in ruvərfi raka irəha mə səvənhi səməme kamhasək pen tukwe in ia ran mɨne ia nəpɨn? Ko in ro tanpen ia nirəha, məpwəh nəmri atukwatukwien nəfe kamhasək pen in tukwe?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Iakani pehe tukumiaha i mə in trasitu akwauakw ia nirəha, məmri atukwatukw nəfe kamhasək pen in tukwe. Nəɡkiariien i iakani ro nɨpərhienien. Mətə rəfo? Nəpɨn iou, Iəməti Iərmama, takrərɨɡ pehe mwi ia tɨprənə i, takətoni nərmama həpɨk kamhahatətə ia nirak uə rekəm?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨni mwi nusipekɨnien riti mwi tɨ nərmama nepwɨn səməme rerɨnraha ramrhi mɨnuə irəha hatukwatukw, mamhətə ərəha nərməpə.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 In rɨni mə, “Iərmama kəru krouutə pen fwe ia nimwə səvəi Kumwesən mə trouəfwaki. Riti Farisi. Riti iərmama sə kamərəku pen takis min.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Nənə Farisi rərer əpə məfwaki iamɨnhi irə mə, ‘Kumwesən. Iakɨni tanak tukw ik tɨ nəri nə mə iou iapkəmwhen mhə ia nərmama nepwɨn. Irəha kamhakres, mamho noien ikou, mamhəiri nɨpran səvəi nərməpə. Iakɨni tanak tukw ik tɨ nəri nə mə iapkəmwhen mhə ia iərmama nəha kamərəku pen takis min.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Ia nəfwakiien kuatia iakəpwəh nəniien nari m kəru tɨ nəfwakiien. Iakuai narimnari me pam sə iakapeki irəha pam ten sə ro kuatia irə səim.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Mətə iərmama nəha kamərəku pen takis min, ramərer isipwɨn kwopti. Ko rɨpkəkwətə mhə ia nɨmaɡouaɡou, mətə rerɨn rəpou. In ramərpwərpwi a kwənpwenhɨn tukwe, mamɨni mə, ‘Kumwesən, tikapi iou. Iou iəmə ərəha.’”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Nənə Iesu rɨni mə, “Iakani pehe tukumiaha i nəpɨn irau kroueiwaiu rouevən fwe rukwənu, iərmama sə kamərəku pen takis min in ratukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə Farisi rɨpkatukwatukw mhə, tɨ nəri nə mə iərmama sə rauvehi utə in, Kumwesən truvehi irapw in, mətə iərmama sə rauvehi irapw in, Kumwesən truvehi utə in.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Nəpɨn riti nərmama nepwɨn kamhərəhi kwəti nəkwərhakwərha me mamhəuvehe tɨ Iesu mə in trɨrapi irəha, məkwein amasan ia nirəha. Nəpɨn nərmama me səvənhi hətoni, hənise irəha.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Mətə Iesu rəkwein irəha həuvehe tukwe, mɨni mə, “Pwəh nɨpwnəti nəkwərhakwərha me həuvehe tukw iou. Tihəpwəh nɨniseien irəha tɨ nəri nə mə nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə səvəi nərmama səməme həmwhen ia nəkwərhakwərha me i.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə iərmama traməkeikei mo rəmwhen ia iəkunouihi, muvehi nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Mə rɨpko mhə trɨpkuvnimwə mhə ia nɨtətə nəha.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Iəmə asori riti səvəi nəkur Isrel rəres Iesu i mə, “Iahatən, ik iəmə amasan. Nəfe noien takaməkeikei mo mə takuvehi nɨmɨruien rerɨn?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikɨni mə iou iəmə amasan? Iərmama amasan riti riwən. Kumwesən əpa in ramasan.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ik ikuvəukurən raka loa me səvəi Kumwesən. In rɨni mə, ‘Tikəpwəh nakresien pran, məpwəh nousi əpuneien iərmama, məpwəh nakresien, məpwəh neikuəien. Tikaməkeikei mɨsiai səim tata mɨne mama.’”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Mɨreɡi iərmama nəha rɨni mə, “Loa me pam i iakamesi pen fwe ia nouihiien səiou muvehe meste pehe ipwet mɨne.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien i, rɨni pen tukwe in mə, “Nari kuatia rarə ikəpwəh ihi noien. Evən, məmri pen nəmri nari ia səim narimnari me. Nəpɨn kuvehi nənimen, tikuvehi mane, muvei pen m nərmama nautə səvənraha riwən. Nənə səim nautə trɨpɨk fwe ia neiai. Nəpɨn ikɨno pam, ikuvehe mukurirə iou.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Mətə nəpɨn iərmama nəha rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rerɨn ruvehe məpou pɨk, tɨ nəri nə mə nautə səvənhi rasori anan.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Nəpɨn Iesu rətoni mə rerɨn rəpou pɨk iamɨnhi, rɨni mə, “Rəknekɨn tɨ nərmama nautə səvənraha rasori mə tuhəuvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Iərmama nautə səvənhi rasori rəknekɨn tukwe in mə truvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Rəknekɨn məpi raka nərimɨru nəha kamel rasu pen ia ruei nitel mier.”Nərimɨru nəha kamel|alt="Camel" src="LB00039B.TIF" size="col" loc="Luke 18:25" ref="Luk 18:25"
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nəpɨn Iesu rɨni irapw nəɡkiariien nəha, nərmama səməme kamhəreɡi həni mə, “Mə rəknekɨn iamɨnhi, nɨsɨmə nəha ko həuvehi nɨmɨruien?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Mətə Iesu rɨni mə, “Nəfe nari rəknekɨn nərmama ko həpko mhə mətə rɨməru tɨ Kumwesən.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Nənə Pita rɨni mə, “Ətə ro. Kɨmaha iahənəpwəh narimnari me səkɨmaha mamhəkurirə ik.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama me pam səməme həpwəh narimnari me səvənraha tɨ nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə tuhəuvehi tain. Trɨni mɨnuə iərmama riti rəpwəh nimwə səvənhi, uə pran səvənhi, uə piəvni me, uə tata mɨne mama səvənhi, uə nəkwərhakwərha me səvənhi,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ia nɨtətə ipwet mɨne in truvehi tain rasori mwi, nənə ia nɨtətə sə rauvehe in truvehi nɨmɨruien rerɨn.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ia nəpɨn nəha Iesu riri raka əpa nərmama səvənhi twelef, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həreɡi ro. Kɨtaha saməutə mamhəuvən fwe ia Jerusalem. Ia kwopun nəha nəɡkiariien me pam səməme kamhəɡkiari ia nirak Iəməti Iərmama ia nəkukuə me səvəi profet kupwən me tuhəuvehe mhəukuə.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Tukuvei pen iou ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nənə irəha tuharɨs əkenhɨn ia nirak, mho naurɨsien miou, mhərɡəvəsi iou,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 mhərisi iou, nənə mhousi əpune iou. Ia nəpɨn sə ro kahar irə takətui mwi ia nemhəien səiou.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Mətə nərmama me səvənhi həreirei narimnari me i. Nəɡkiariien i rərkwafə tɨ nirəha. Həpkuvehi amasan mhə nɨpwran.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Nəpɨn Iesu rɨnamevən ipaka tɨ taon nəha Jeriko, iərmama riti nənimen rɨfwə raməkure ia nɨkare suatuk, mamase mane.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nəpɨn rɨreɡi nərmama me həpɨk kamhəuvehe mamhəukurau ia suatuk, rəres mə, “Nəfe i?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Mɨreɡi həni pen tukwe in mə, “Iesu iəmə Nasaret i ruvehe makurau.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ia nəpɨn nəha iərmama nəha rɨnaməkwein əpwəmwɨs mə, “Iesu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukw iou!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Nənə nərmama səməme kamhərer kupwən hənise in, mamhəni mə, “Afafa a, məpwəh nəɡkiariien!” Mətə in rarɨpɨn maməkwein əpwəmwɨs mwi mamɨni mə, “Iesu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukw iou!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Nənə Iesu rərer, mɨni pen tɨ nərmama me mə irəha tuhəiri iərmama nəha mhəuvehe tukwe in. Nənə nəpɨn iərmama nəha ruvehe ipaka, Iesu rəres pen in mɨnuə,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Ikokeikei mə tako nəfe mik?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Itə. Tikətui mətə nari. Nahatətəien səim rɨnomasan raka nənimem.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Nənə təkwtəkwuni nəha rətui mɨnamətə nari, nənə mukurirə ia Iesu, muvehi utə nəɡhi Kumwesən. Nərmama me pam hətoni həɡnəɡɨni Kumwesən.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.