Lucas 18
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nəpɨn riti Iesu rokeikei mə trahatən nərmama me səvənhi mə irəha tuhaməkeikei mhəfwaki ia nəpɨn me, mhəpwəh nəpouien i. Ro pen in rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 mə, “Ia rukwənu riti iəmə asori riti sə raməkiri nəɡkiariien. In rəpwəh nehekɨrien Kumwesən, məpwəh mwi nɨsiaiien nərmama.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ia rukwənu nəha pran riti iərman səvənhi remhə məpwəh in. Ia nəpɨn me rauvehe tɨ iəmə asori sə raməkiri nəɡkiariien, mamɨni pen tukwe in mə, ‘Asitu ia nirak, mɨnise iərmama i ramɨni ərəha iou.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Tui kwopti iəmə asori nəha rɨpko mhə nari riti, mətə kurirə irə ramətərɨɡ mə, ‘Nɨpərhienien iapkɨhekɨr mhə Kumwesən, məpwəh mwi nɨsiaiien nərmama,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 mətə tɨ nəri nə mə prən i ramometə iou iamɨnhi irə, takasitu irə, mɨnise iərmama nəha ramɨni ərəha in. Mə iapko mhə prən i trauvehe ia nəpɨn me, takəpou i.’”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Nənə Iərɨmənu səkɨtaha rɨni mə, “Kɨmiaha tihətərɨɡ ro nəɡkiariien səvəi iəmə asori nəha. In iəmə rərəha, mətə rɨni mə trasitu ia prən nəha.
6 Então o Senhor disse:
7 Nənə kɨmiaha hiaməfətərɨɡ ia Kumwesən? Trəfo ia nərmama me nəha in ruvərfi raka irəha mə səvənhi səməme kamhasək pen tukwe in ia ran mɨne ia nəpɨn? Ko in ro tanpen ia nirəha, məpwəh nəmri atukwatukwien nəfe kamhasək pen in tukwe?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Iakani pehe tukumiaha i mə in trasitu akwauakw ia nirəha, məmri atukwatukw nəfe kamhasək pen in tukwe. Nəɡkiariien i iakani ro nɨpərhienien. Mətə rəfo? Nəpɨn iou, Iəməti Iərmama, takrərɨɡ pehe mwi ia tɨprənə i, takətoni nərmama həpɨk kamhahatətə ia nirak uə rekəm?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Ia nəpɨn nəha Iesu rɨni mwi nusipekɨnien riti mwi tɨ nərmama nepwɨn səməme rerɨnraha ramrhi mɨnuə irəha hatukwatukw, mamhətə ərəha nərməpə.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 In rɨni mə, “Iərmama kəru krouutə pen fwe ia nimwə səvəi Kumwesən mə trouəfwaki. Riti Farisi. Riti iərmama sə kamərəku pen takis min.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Nənə Farisi rərer əpə məfwaki iamɨnhi irə mə, ‘Kumwesən. Iakɨni tanak tukw ik tɨ nəri nə mə iou iapkəmwhen mhə ia nərmama nepwɨn. Irəha kamhakres, mamho noien ikou, mamhəiri nɨpran səvəi nərməpə. Iakɨni tanak tukw ik tɨ nəri nə mə iapkəmwhen mhə ia iərmama nəha kamərəku pen takis min.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Ia nəfwakiien kuatia iakəpwəh nəniien nari m kəru tɨ nəfwakiien. Iakuai narimnari me pam sə iakapeki irəha pam ten sə ro kuatia irə səim.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Mətə iərmama nəha kamərəku pen takis min, ramərer isipwɨn kwopti. Ko rɨpkəkwətə mhə ia nɨmaɡouaɡou, mətə rerɨn rəpou. In ramərpwərpwi a kwənpwenhɨn tukwe, mamɨni mə, ‘Kumwesən, tikapi iou. Iou iəmə ərəha.’”
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Nənə Iesu rɨni mə, “Iakani pehe tukumiaha i nəpɨn irau kroueiwaiu rouevən fwe rukwənu, iərmama sə kamərəku pen takis min in ratukwatukw ia nəmri Kumwesən, mətə Farisi rɨpkatukwatukw mhə, tɨ nəri nə mə iərmama sə rauvehi utə in, Kumwesən truvehi irapw in, mətə iərmama sə rauvehi irapw in, Kumwesən truvehi utə in.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Nəpɨn riti nərmama nepwɨn kamhərəhi kwəti nəkwərhakwərha me mamhəuvehe tɨ Iesu mə in trɨrapi irəha, məkwein amasan ia nirəha. Nəpɨn nərmama me səvənhi hətoni, hənise irəha.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Mətə Iesu rəkwein irəha həuvehe tukwe, mɨni mə, “Pwəh nɨpwnəti nəkwərhakwərha me həuvehe tukw iou. Tihəpwəh nɨniseien irəha tɨ nəri nə mə nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə səvəi nərmama səməme həmwhen ia nəkwərhakwərha me i.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə iərmama traməkeikei mo rəmwhen ia iəkunouihi, muvehi nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Mə rɨpko mhə trɨpkuvnimwə mhə ia nɨtətə nəha.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Iəmə asori riti səvəi nəkur Isrel rəres Iesu i mə, “Iahatən, ik iəmə amasan. Nəfe noien takaməkeikei mo mə takuvehi nɨmɨruien rerɨn?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Rəfo ikɨni mə iou iəmə amasan? Iərmama amasan riti riwən. Kumwesən əpa in ramasan.
19 Jesus respondeu:
20 Ik ikuvəukurən raka loa me səvəi Kumwesən. In rɨni mə, ‘Tikəpwəh nakresien pran, məpwəh nousi əpuneien iərmama, məpwəh nakresien, məpwəh neikuəien. Tikaməkeikei mɨsiai səim tata mɨne mama.’”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Mɨreɡi iərmama nəha rɨni mə, “Loa me pam i iakamesi pen fwe ia nouihiien səiou muvehe meste pehe ipwet mɨne.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien i, rɨni pen tukwe in mə, “Nari kuatia rarə ikəpwəh ihi noien. Evən, məmri pen nəmri nari ia səim narimnari me. Nəpɨn kuvehi nənimen, tikuvehi mane, muvei pen m nərmama nautə səvənraha riwən. Nənə səim nautə trɨpɨk fwe ia neiai. Nəpɨn ikɨno pam, ikuvehe mukurirə iou.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Mətə nəpɨn iərmama nəha rɨreɡi nəɡkiariien nəha, rerɨn ruvehe məpou pɨk, tɨ nəri nə mə nautə səvənhi rasori anan.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Nəpɨn Iesu rətoni mə rerɨn rəpou pɨk iamɨnhi, rɨni mə, “Rəknekɨn tɨ nərmama nautə səvənraha rasori mə tuhəuvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Iərmama nautə səvənhi rasori rəknekɨn tukwe in mə truvnimwə ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə. Rəknekɨn məpi raka nərimɨru nəha kamel rasu pen ia ruei nitel mier.”Nərimɨru nəha kamel|alt="Camel" src="LB00039B.TIF" size="col" loc="Luke 18:25" ref="Luk 18:25"
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nəpɨn Iesu rɨni irapw nəɡkiariien nəha, nərmama səməme kamhəreɡi həni mə, “Mə rəknekɨn iamɨnhi, nɨsɨmə nəha ko həuvehi nɨmɨruien?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Mətə Iesu rɨni mə, “Nəfe nari rəknekɨn nərmama ko həpko mhə mətə rɨməru tɨ Kumwesən.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Nənə Pita rɨni mə, “Ətə ro. Kɨmaha iahənəpwəh narimnari me səkɨmaha mamhəkurirə ik.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nərmama me pam səməme həpwəh narimnari me səvənraha tɨ nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə tuhəuvehi tain. Trɨni mɨnuə iərmama riti rəpwəh nimwə səvənhi, uə pran səvənhi, uə piəvni me, uə tata mɨne mama səvənhi, uə nəkwərhakwərha me səvənhi,
29 Jesus lhes respondeu:
30 ia nɨtətə ipwet mɨne in truvehi tain rasori mwi, nənə ia nɨtətə sə rauvehe in truvehi nɨmɨruien rerɨn.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ia nəpɨn nəha Iesu riri raka əpa nərmama səvənhi twelef, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həreɡi ro. Kɨtaha saməutə mamhəuvən fwe ia Jerusalem. Ia kwopun nəha nəɡkiariien me pam səməme kamhəɡkiari ia nirak Iəməti Iərmama ia nəkukuə me səvəi profet kupwən me tuhəuvehe mhəukuə.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Tukuvei pen iou ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Nənə irəha tuharɨs əkenhɨn ia nirak, mho naurɨsien miou, mhərɡəvəsi iou,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 mhərisi iou, nənə mhousi əpune iou. Ia nəpɨn sə ro kahar irə takətui mwi ia nemhəien səiou.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Mətə nərmama me səvənhi həreirei narimnari me i. Nəɡkiariien i rərkwafə tɨ nirəha. Həpkuvehi amasan mhə nɨpwran.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Nəpɨn Iesu rɨnamevən ipaka tɨ taon nəha Jeriko, iərmama riti nənimen rɨfwə raməkure ia nɨkare suatuk, mamase mane.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nəpɨn rɨreɡi nərmama me həpɨk kamhəuvehe mamhəukurau ia suatuk, rəres mə, “Nəfe i?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Mɨreɡi həni pen tukwe in mə, “Iesu iəmə Nasaret i ruvehe makurau.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Ia nəpɨn nəha iərmama nəha rɨnaməkwein əpwəmwɨs mə, “Iesu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukw iou!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Nənə nərmama səməme kamhərer kupwən hənise in, mamhəni mə, “Afafa a, məpwəh nəɡkiariien!” Mətə in rarɨpɨn maməkwein əpwəmwɨs mwi mamɨni mə, “Iesu, kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukw iou!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Nənə Iesu rərer, mɨni pen tɨ nərmama me mə irəha tuhəiri iərmama nəha mhəuvehe tukwe in. Nənə nəpɨn iərmama nəha ruvehe ipaka, Iesu rəres pen in mɨnuə,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Ikokeikei mə tako nəfe mik?”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Itə. Tikətui mətə nari. Nahatətəien səim rɨnomasan raka nənimem.”
42 Jesus lhe disse:
43 Nənə təkwtəkwuni nəha rətui mɨnamətə nari, nənə mukurirə ia Iesu, muvehi utə nəɡhi Kumwesən. Nərmama me pam hətoni həɡnəɡɨni Kumwesən.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.