Lucas 17
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Nɨpərhienien narimnari me tuhəuvehe mhəvi nərmama həmwei ia nərəhaien, mətə trərəha anan tɨ iərmama sə truvehi narimnari me nəha mier pehe.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Trɨni mɨnuə in ro nəkwərhakwərha me i riti rɨmwei ia nərəhaien, Kumwesən trərpwɨn noien ərəha səvənhi. Iərmama nəha trɨreɡi rərəha anan məpi raka kərihi pen kəruəterei asori ia nɨpətəkinuan, kosə irapw i ia təmwei təsi.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Kɨmiaha tihaməkeikei mhatuakəm amasan tukumiaha. Trɨni mɨnuə piam ro noien ərəha ia niram, tikɨnise pen tukwe in mə rəpwəh. Mə rɨrərɨɡ ia nətərɨɡien səvənhi, məpwəh, tikenouenou i.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Trɨni mɨnuə ia nəpɨn kuatia ro noien ərəha ia niram m sefen mətə ia noien me nəha ramo rɨrərɨɡ mwi irə mɨni pehe tukw ik i mə, ‘Noien i iakamo rərəha. Pwəh iakəpwəh,’ nənə tikaməkeikei menouenou noien ərəha səvənhi.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Nənə aposol me səvəi Iərɨmənu səkɨtaha həni mə, “Iərɨmənu. Tiko mwi nahatətəien səkɨmaha ruvehe mɨskai mwi.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Mɨreɡi Iərɨmənu səkɨtaha rɨni mə, “Trɨni mɨnuə nahatətəien səkɨmiaha rouihi a rəmwhen ia nuni nei nəha mastat sə rouihi anan ia nuni nei me, hiəukurən nɨniien tɨ nei asori i mə ‘Tiko meivi utə atukw a nuam me, mevən mərer ia təmwei təsi,’ nənə tro nəkwamiaha.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Nənə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha hiaməfətərɨɡ irə? Trɨni mɨnuə iəmə asori riti rərhi pen iərmama riti sə ramo tukwini nari min revən mə trərar ia nəmhien uə ramətui tɨ sipisip me, nəpɨn iərmama nəha ruku pen fwe ia nəmhien muvehe, ko səvənhi iəmə asori rɨni pen tukwe in mə, ‘Itə. Təkwtəkwuni tikuvehe krauəni pəri nari’?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Rekəm! Mətə iəmə asori səvənhi trəɡkiari pen min mɨni mə, ‘Itə. Evən məpnəpenə sənak riti nəveɡɨnien, nənə mevən markahu amasan səim muvehe. Nəpɨn iakaməveɡɨn, mamənɨmwi, tikamo tukwini pehe nari miou. Nəpɨn ikɨno pam, nənə ikukurən nəniien nəveɡɨnien sənam.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 ?Nəpɨn iərmama iamɨnhi ro nəkwai iəmə asori səvənhi, kɨmiaha hiəukurən mə iəmə asori nəha rɨni pen tanak tukwe in uə rekəm? Rekəm!
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Kɨmiaha nə hiəmwhen ia nərmama səməme hiamo tukwini nari m Kumwesən. Nəpɨn tiho pam narimnari me nəha in rɨməni mə tiho, tihaməkeikei mhəni mə, ‘Kwa kɨmaha i nərmama me səməme iahamo tukwini nari. Kɨmaha iahəno a nəfe ratukwatukw mə taho.’”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Iesu ramevən fwe ia Jerusalem, makurau ia nɨmwrhenhi tənə mi nəha Sameria mɨne Kalili.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Nəpɨn rier pen ia rukwənu riti, nərmama ten nemhəien skai ro tekɨnraha həuvehe tukwe, mhərer isipwɨn kwopti,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 mənamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Iesu Iərɨmənu! Api tukumaha!”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Nəpɨn Iesu rətə irəha, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha tiho mhəuvən tɨ pris me pwəh irəha hətə nɨpwramiaha.” Nəpɨn irəha kamhəuvən ia suatuk, nɨpwranraha ruvehe məmher.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Nənə irəha riti rətə mə nɨpwran rɨnəsanɨn, rɨrərɨɡ mwi, maməkwein əpwəmwɨs, maməɡnəɡɨni Kumwesən.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Iəmə nəha in iəmə Sameria. Ruvehe mɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mɨni tanak tukwe.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Nənə Iesu rɨni mə, “Kɨmiaha nəha nɨpwramiaha ruvehe mɨnəmher rosi kɨmiaha pam ten uə? Mətə nərmama naen mwi pəku?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Rəfo iəmə i rɨpko mhə in iəmə Isrel in əpa rɨrərɨɡ məɡnəɡɨni Kumwesən?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Nənə Iesu rɨni pen tɨ iəmə i mə, “Tiko mərer mamevən. Nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Farisi me nepwɨn həres pen Iesu i mə, “Tɨnesən nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə ruvehe?” Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəpɨn nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə truvehe irə, nərmama tuhəpkətoni mhə nɨmtətien me.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Irəha tuhəpkɨni mhə mə, ‘Hətə ro, in i!’ uə ‘In nəha!’ Irəha tuhəpwəh nɨniien iamɨnha irə tɨ nəri nə mə həreɡi ro nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rɨnarə raka ia kurkwamiaha.”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Nəpɨn nəha rauvehe kɨmiaha tihokeikei pɨk mə tihətoni iou, Iəməti Iərmama, ia nəpɨn riti səiou, mətə tihəpkətoni mhə.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Nərmama nepwɨn tuhəni pehe tukumiaha i mə, ‘Hətə ro in nəha’ uə ‘Hətə ro in i.’ Mətə kɨmiaha tihəpwəh nierien, mhəpwəh nukurirəien irəha.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Nəpɨn rouapɨr irə nərmama hətoni nəhiapwien səvənhi ia nɨmaɡouaɡou fwe pesu meste nari fwe prehi. Iou, Iəməti Iərmama, nəpɨn səiou sə takuvehe irə tro mwi iamɨnhi.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Mətə takaməkeikei mukupwən mɨreɡi nəmisəien me rɨpɨk. Nərmama ipwet mɨne tuhəni ərəha iou, mhəuvei pehe təkutanraha miou.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Nəpɨn iou, Iəməti Iərmama, takuvehe irə trəmwhen ia nəpɨn səvəi Noa.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Nərmama me kamhəveɡɨn, mamhənɨmwi. Nərman me kamhəiri nɨpran. Nɨpran me kamhesi pen nərman. Irəha kamho noien me nəha mamhəuvən meste Noa ruvnimwə ia nɨtətə asori səvənhi, nənə nui asori ruvehe, məuiui irəha, irəha pam həmwhenɨmw.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Trəmwhen mwi nəpɨn səvəi Lot. Nərmama kamhəveɡɨn, mamhənɨmwi, mamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me, mamhəuvehi nənimenraha, mamhəmhu, mamho nimwə me.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Mətə nəpɨn nəha Lot rier ia Sotom irə, napw mɨne təpisi krouukrutə fwe ia nɨmaɡouaɡou, roueiwaiu pehe rouahi əmwesi irəha pam.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Nəpɨn nəha iou, Iəməti iərmama, takuvehe irə trəmwhen a mwi.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Ia nəpɨn nəha, trɨni mɨnuə iərmama riti ramapwɨs ia təkure nimwə səvənhi traməkeikei meiwaiu map akwauakw, məpwəh nuvnimwəien mə truvehi nari riti ia nəkwai nimwə. Trɨni mɨnuə iərmama riti raməmhu ia nəmhien səvənhi traməkeikei mo rəmwhen a mwi, map akwauakw, məpwəh nɨrərɨɡien mevən fwe imwəni.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Rerɨmiaha tramrhi pran səvəi Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Iərmama sə rəmwur mə trəkwtəmhiri nɨmɨruien səvənhi trarfai irə. Mətə iərmama sə raraka ia nɨmɨruien səvənhi truvehi nɨmɨruien rerɨn.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Iakani pehe tukumiaha i ia nəpɨn nəha ia nəpɨn iərmama kəru trouapri pəri ia nɨməhan kuatia, tukuvehi raka riti, kəpwəh riti.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Pran kəru trouvənari pəri, tukuvehi raka riti, kəpwəh riti.”
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Mɨreɡi nərmama me səvəi Iesu həni pen tukwe in mə, “Pəku, Iərɨmənu?”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.